6267 resultaten.
weer wolf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
2.820 het sneeuwt alsof de ijstijden
zouden kunnen herbeginnen
ik vastzit in de sneeuw
de wolven al hoor huilen
in de kou ontdek ik
mijn eigen poten, klauwen
huil oewoe hoehoehoe
naar de zilveren maan
het knorren in de maag
begint en het gemis
aan warmte, volle maag
wacht maar tot ik bij je ben…
verbinden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
906 met een
ogenschijnlijk
argeloos gebaar
wordt een beeltenis
mij geschonken
alsof ergens
in stilte en eenvoud
een verbintenis
mag worden
beklonken
ik ontvang
haar weesgegroet
in mijn hand
voel de eeuwige moeder
in tinnen kleed gehuld
als opnieuw
in mijn palm geland
zij is in God
die de pijn
in haar hart
omhult…
Waarom?
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
3.858 alleen, achter een gesloten
val van water
ons meisje lachend zichtbaar
door glinsterend tranenval
en
kijkt langs alsof
hier geen lichtbron bestaat
‘daglicht in zonnestralen,
beeld ons, laat haar zien!’
jouw gesloten bestaan, maar
toch zichtbaar
was het aardse te zwaar?…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
748 Er zweeft iets
afwachtends
in de rust der natuur deze ochtend
alsof de ziel
van dit gras
mijn heuvels en bomen
het heideveld in schaapjeswolken
nog even niet meespeelt
met het spel van licht en bestaan.…
Psalterfles
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
437 De goudglanspendel wiegde ik in ’t glas, alsof
ik woog: welk maakt kans, het
(‘k peinsde lang van zoete klank) nemen of
niet nemen? Nu heb ik het gemorst.…
het neerkomen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 mistig bleek het
reeds halverwege
op weg naar de top
vlagen wolken
verhulden het pad
voor achter opzij
alles leek eender
onontkoombaar
de val
gecamoufleerd
voor andere
ogen
behalve pijn
geeft neerkomen
het gemis
alsof boven
nooit geweest is
alleen beneden
bestaat…
Jardin des Plantes
gedicht
2.5 met 23 stemmen
11.448 De zwarte panter gaapt zijn kort bestek
van messen bloot, alsof natuurlijke dood
niet allang was bedacht.
Ik sta als Orpheus voor de nacht,
een schim, kantjil in een panterpupil.
---------------------------
uit: 'Thule', 1991.…
Als ik je zie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
853 Alleen nog de adem
van warm verlangen
wanneer ik je dan zie
het bloed dat gonst
de huid die gloeit
een menigte magneten
noem het liefde of lust
oerkracht of begeerte
het valt niet te negeren
de heimwee die toeslaat
als je dan toch weer gaat
wie kan zijn zon missen
alsof het leven je verlaat…
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.022 Het samenzijn was zo intens
als ik er weer aan denk
kan ik alleen maar gissen
want veel gevoelens zal ik missen
het leek alsof de wereld schudde
de bliksem zich verdeelde
mijn huid tintelde
de hoogste sferen stoven op mij af
en in die opwinding
ontstond de tunnel der verleiding
met als eindpunt ontlading
in de warmte van omarming…
zoveel vrouw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
651 alsof ik zingend naast je loop
je moeiteloos in mijn verbeelding
naar me toe kan halen
zo waan ik je bij mij
en laat je dan weer gaan
bij ieder woord dat ik verschrijf
bestem ik je in het verleden
maar kom je ook weer dichterbij
beelden en zin wisselen op rij
maar ik voel mij vrouw en vrij
in mijn gedachten…
Ik zie allen Jou
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.286 Want het lijkt
alsof Jij
mijn eeuwigdurende
piloot bent.…
Al gaf ik het een plekje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 achter in een hoekje van de kast
hangt jouw vest
en hangt jouw jas
op juist die stille momenten
dat ik het niet meer trek
laat ik me verwarmen
en omarmen
nog steeds dragen ze jouw geur
alsof je weer even
heel dicht
bij me bent
zoals het vroeger was…
Ze gaf er de brui aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
614 Ze heeft de brui
eraan gegeven,
stopte domweg
met wat ze deed
’t was niet zo
dat ze zat te zweven,
maar de auto
waarin ze reed,
gleed de plomp
in zo pardoes
alsof het gewoon
zo wezen moest,
nu ligt het daar
met het dak boven water
zal nooit zeggen
tussen nu en later,
dat niet meegeven
ook een verhaal
op zich is.…
Schoenenmoed.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
517 Dan moet ik maar net doen
alsof me de moed
niet
in de schoenen zinkt.…
Kerstdag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.530 Er was niets anders
dan de witte dag vandaag
in de wintertuin
zag ik onzichtbare dieren
nog voor het sneeuwen
in een droom verdwijnen
in een ander, onvervangbaar leven
deed ik
net alsof je nog leefde
nooit werkelijk dood
was gegaan
en niets anders dan dat
droomde ik, in mijn waan
van de witte dag vandaag.…
VOOR JOU DUS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
880 Alsof er geen dood,
geen oordeel, geen ellende
meer te vrezen is.
Ik heb je gezien
en goed gevonden, en dat
zal aldoor blijven.
Ik heb in het wilde bos
de paden beetje geveegd.…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
631 Ik mis je wel
je kleine scherpe ogen
je zachte stem
als ik bij je kwam
bleven je handen zacht
over mijn gezicht gaan
af en toe verscheen er een glimlach
alsof je zeggen wilde
ik weet dat het dag is
in het diepste duister
van je geest
wist je misschien nog
alles wat eens was
dat ik je zoon was geweest.…
zoals i
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
893 in chaos
vol geluid
zie ik jou
zeg ik geluidloos
niets
en voel ik
tranen
in vergeten ogen
als ik
in verloren tijd
diep
in duizend ogen
kijk
en doe
alsof ik vergeet
wat van mij blijft
je ogen
je handen
je ziel
op mijn huid
onze woorden
zonder geluid…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Waarom ik vraag,
wat te veel is laten zijn
alsof het er bijna is.…
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Alsof wij onder grijze wolken
steeds meer één worden met hen
steunend, klagend tranen storten
overlopende van kou
gesloten tot één compacte massa.
Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
De wonderlijke wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het trekt mijn aandacht, laat me liggen in de put
dobberen in het vieze water
De wonderlijke wereld
schopt me in mijn slaap
De allesoverstreffende hartenklap
hakt mijn leven in stukken alsof het niets is
Handen willen me grijpen maar ik ben liever alleen
De wonderlijke wereld
houdt van mij
om mee te spelen…
herfst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu de dood
weer langzaam
in het leven kruipt
en alles kleurt
in bonte tinten
alsof sterven
feesten is
nu de weemoed glijdt
tussen mijn regels
en mijn tranen
regenbogen
nog nooit zag ik je
uit deze hoek
ooit had ik je
ontzettend lief
en nu ik ouder word
zie ik je
door totaal andere ogen…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Indianenjungle met ketchupsaus
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
861 Het is alsof ik willoos ben geworden,
Kansloos om ooit nog één mens te zijn.
Van alles wat ik tot nu toe was,
Blijkt dat ik slechts de helft ben geweest.…
eenzaam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
619 De dag dat je heenging was alsof mijn hart in tweeën brak.
Daardoor voel ik een groot gemis, die ook blijvend is.
Het is toch de eenzaamheid die toeslaat.
Op een dag dat het even niet gaat.…
Kerst 2017
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
649 De regen reinigt
en de regenboog
reinigt het oog
als hij lijnigt
hoog en rondom
dat alles wel rond,
komt van de grond
zelfs al kwam er geen hond
maar er kwam wel een hond
en een vrouw
en het werd een dagje gezond
't was alsof ze een wond dichtte
en kerst extra verlichtte…
Vrolijke Frank
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
809 Nasaal gekreun, het voorhoofd in een frons
Hij imiteert zichzelf zo vol chagrijn
Hij spéélt de grootste zuurpruim langs de lijn
Zo zien we hem in alle stadions
De Boer ploegt voort… Oranje scoort, hij lééft
We zien een lach, alsof hij kiespijn heeft…