4027 resultaten.
Ede-Wageningen (uitgang noord)
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
937 Ik leid het leven van een dichter
maar echt dichten kan ik niet.
Van mijn beeldenloze lied
wordt uw hart geen sprankje lichter.
En zwervend bij de oude toren,
Ede-centrum Grotestraat,
zie ik geen verheven metaforen.…
over bloesem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
972 zoals op vroege japanse prenten
tederheid tot zijn recht komt
en mij telkens in vervoering brengt
zo zou ik willen dichten
in ogenschijnlijk fragiel woordgebruik
dat stand houdt door de eeuwen heen
maar degelijke hollandse dichters
maken dikwijls vierkante gedichten
in louter hoekige zinnen
waarmee ik niet wil zeggen
dat de verzen niet…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 Bij mij komt niets meer binnen
want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
maanvaren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.027 geloof
in al het leed van poëzie
en ik dacht nog
als ik nu maar lang genoeg staar
naar de maan
dan zal er wel
een gedicht voorbijdrijven
of misschien een man, een kano
het gezicht dat ik gebouwd had uit
de rotsen van een rivier
ik keerde woorden om, strooide
letters in het wiegelend licht, ging naar zee
om te verdrinken in een dichters…
protestgedicht
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.785 ze zeggen dat hij barst
van ongekend talent
tot dichter bij alledaagsheid
komen ze niet voorbij
de horde der eigenzinnigheid
zo geplaatst, zo gelezen
en gesponnen vindt zijn weg
op het scherm van vervreemding
wat is dat toch, een boek
wel duizend bijbels online
en niemand die ze echt leest
geef mij dat been, beste
vrienden, zo noem ik…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer dichter…
Kantelpunt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
648 Wij samen in het nu
als splinters in een momentenrij
De gesluierde geheimen achter de dood
de kracht van zweven en van drijven
het raadsel van de liefde geeft zich niet bloot
ik leg mij neer, besluit dichter te blijven.…
Een platonisch lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Onmogelijk om louter iets te worden
als je mens en dichter bent geweest,
niet hoefde te bedelen maar kreeg.
Wat ik nog zie ben ik niet meer
slechts een flauwe weerschijn
van oud licht dat me is gegund.…
coupe de brazil
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.382 dromen in met hars
van haar geschoonde
feminina de Copacabana
geroosde lipjes
nog in slipjes
heren toch van Stand
zich verplaatsend
in hupse letters
dichterlijk ontbrand
dringen hevig binnen
in ruischende bosschages
aangelopen bordeaux rood
gevrijd in hunne ademnood
stuitend in hun linnen
ondergoed bij massages…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
Modern
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
968 Ik kan jouw prachtige gedichten
niet beantwoorden met een reactie
misschien is zelfs mijn kleinste ik
geknecht aan een dichterlijk antwoord
voor zover mijn woorden in gedachten
reiken, iets bereiken van die rijkdom
aan innerlijke emotie van jouw moderne
stijl, van pure gevoelens in woordvorm
waar blijf ik achter met mijn kleinood
en…
Liefde is zijn
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.319 Hoe kon ik worden
ik ben in jou
Wij zijn bestemd in samengaan
Liefde is de zachte wind
onder je vleugels
het begrijp van waarheid
zonder woorden
Doorkruis de hemel laat
liefde heilig zijn
Dit gedicht is geschreven voor het huwelijk van
Ruud Linssen,dichter en schrijver, met zijn grote liefde Roos.…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 jij reisde naar de overkant
en zei, denk maar aan onze band
filosoferen maakt mensen vrij
zo dichter jij bent kind van mij...…
Uitdaging
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
654 "God heeft een binnen- en een buitenkant"
schreef dichter Achterberg ooit
in een van zijn gedichten
en ik zag de gezichten
een wonder in licht
ik sprak met de zon
die de maan niet vreesde
vermeed die dwaze mensenbuitenkant
van egotrippers en ijdeltuiten
tactieken en kornuiten
betweters en knuffelkonijnen
ik zocht een tocht naar binnen…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 Zij, zij is terug, zij
Van ver voordat ik dichter werd
Wat moet ik met haar
Ze ziet er goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 Dit soort dagen zijn voor de eeuwigheid
en de dichter breit een glimlach.
Wat houdt hij van de dag.…
Willeke.
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
713 Te stom
om voor de duvel
te dansen
Zit vast
drie keer
per dag
patat
met mayo
te schransen
Met haar domme
ULO-oogjes
naar spelletjes
voor imbecielen
op Net zoveel
te kijken
en dichters
en gedichten
waar ze
geen moer
maar werkelijk
ook geen moer
van snapt
af te zeiken
Willeke,
I hate you...…
Vier wegen ( haiku’s )
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
636 "De dichter heeft slechts één voorbeeld:
de natuur; slechts één gids: de ruimte
tussen onwaarheid en de waarheid."
Voltaire…
Ai! Vierengever slaat weer toe!
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.093 Je waant je op een onschuldige poëzie-site in een gemêleerd gezelschap van geweldloze dichters en dan blijk je je opeens in een mijnenveld te bevinden…)…
Zonder titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Inspiratie, voorheen de gefleste geest
Verstrikt en volkomen lamgeslagen
Writersblock waarvoor de dichter vreest
Muze van duizend-en-één-nacht en dagen
Bezorgt illusies van alle dagen feest
Blijft één nacht om inspiratie aan te jagen
Inspiratie, thans de geschreven gedachten
Vrij en volkomen vrij van vragen
Muze van duizend-en-één-dag…
Slapeloze nachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 verdwijnt weer
met een schouderklopje
mijn voorbeeld leeft niet meer
is dood maar heeft trouwens nooit
echt geleefd, het gebied tussen twee
werelden in, daar wil ik mijn ijver slijten
op de knieën gaan en in het stof bijten
terwijl de nagels nog zijn bevuild
van de brijerige ontlasting, ook in de natuur
leven heeft zijn nadelen
neen, een dichter…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 wat als de onmogelijkheid nog het enige dierbare is
dat we kunnen opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik…
Eenheid
poëzie
1.8 met 4 stemmen
1.517 Hoe duisterder, hoe dichter bij de zon.
Donker en licht, aarde en hemel is één.…
verloren zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 licht weegt zwaar op mij
sluit mijn ogen
en ben gewichtloos
jouw graf doemt op
maar de pijn raakt mij niet
ik weet mij dichter…
lucht is pure liefde
waarop ik leef en zweef
alle energie die je liet
weet mij te doordringen
maar jouw pijn raakt mij niet
er is geen zeer meer
vervlogen angels share
achtervolgend leven valt
niets raakt ons…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…
Het scherven pad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 het is breukenoorlog
op het scherven pad
jonge planologen
hebben het helemaal gehad
ieder zit met lijm en kwast
zijn perspectief te herwaarderen
het licht vliegt alle kanten op
is niet meer te repareren
de wereld van hiernaast
is aan diggelen gegaan
transparantie was de kracht
die hemel dichter bij de aarde bracht
de poort blijft dus…
Niets is stiller
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Een dichter gunt
zijn laatste woord
eindelijk een rustplaats,
zijn eigenlijke behuizing
buiten de dictionaire om
van zijn onbehagen
als een inktmop die
allang bekend was
voor hij werd gemorst
op de korst van brood
kruimels waarmee het
spoor duister werd en
alle papegaaien zijn verwend
werd de ruimte van de aan mij
toegeschreven…
Het kleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Zwervend langs de eilanden
van mijn allereerste kinderjaren
kom ik steeds dichter bij 't besef
hoezeer mijn corpus is gaan verjaren.
En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval
alsmede de vermeende opzet van 't leven
gaandeweg voor mijn oude ogen
door onbekende handen worden samengeweven.
In een veelkleurig maar raadselachtig kleed.…