6136 resultaten.
God mijn buurman
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
880 Als ik ’s avonds in ’t duistere
De hond uitlaat
Kijk ik altijd bij hem naar binnen
Buurman op nummer negen
Ik geloof dat hij God is
Heeft een grijze baard
En
Vriendelijke ogen
In het duistere
Toont zijn huis
Een verlichte lange kamerwand
Vol bekleed met boeken
Kwam hem één keer tegen
Dag dag zei Hij toen
Hij weet veel
Alles volgens…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 Het fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het…
Vergiffenis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
592 een geheim
met een slot
is het geheim
of een grap
iets wat niet bestaat
of waarvan jij dat wilt
verlang je naar de woorden
die je vertellen
wat jij wilt horen
of niet
als ik weet
wat jij bedoelt
weet jij wat je wilt
en dat is anders
en dan
mijn gedachtes spelen
door de straten
van vergiffenis
bij ieder huis…
scheiden
hartenkreet
2.2 met 77 stemmen
6.346 Razend roepen vaders om gerechtigheid
zij raken hun kinderen kwijt
lijden daaronder
dat wordt gewoon gevonden
Onthutsende taferelen spelen zich af
van vader tot zwerver, je recht ontstolen
door het systeem gericht op de vrouw
verpakt in het kind
alsof de vader zijn kind niet bemint
uit huis gezet
niemand gevoelig voor de pijn
om niet meer…
Ver van elk bewoond gehucht
gedicht
2.6 met 14 stemmen
6.575 Ver van elk bewoond gehucht
Waakt het huis, geducht, berucht,
Dat geen zichtbaar leven bergt
Maar elks aandacht vergt en tergt.
't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd
Door een stem die gilt en treurt.
Niemand, niemand weet er van,
Niemand breekt zijn boze ban.…
herdenken 30/04/2009
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
1.332 Ik sla een kruis...en ga naar huis…
weg
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.602 weg van huis
heel even maar
ik ben het beu
ben helemaal gaar
kijk om me heen
alleen gezeik
en zeg je je mening
schreeuwt ma gelijk
het is hier nooit goed
ik doe alles fout
maar kijk eens naar ma's blik
denk jij dat ze van me houdt
het voelt niet goed en dus wil ik weg
sleutels afgepakt
ik zoek wel een andere weg
!…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
Straatvrees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
588 Iedereen ziet hem
maar hij ziet niemand
hij voelt alleen
hun ogen prikken
in zijn rug
hij wil terug
naar het lege huis.…
Statenkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 struinend langs herenhuizen
het glas in lood al in 'n boog
boven de voordeur van weleer
het huis zelf drie lagen hoog
mooie balkons met sierlijke krul
getuigen van ambtelijke vlijt
in waaiervorm het stratenplan
liep Lindo voor op zijn tijd
daar is schoonheid nog te plukken
hebben velen er hun tijd voltooid
voor altijd rustend op de…
Als intiem moment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 het was niet
het spel van jouw vingers
op mijn huid
het waren de letters
die jij schreef
op de deur van mijn huis
met het licht
van de maan
in een woordloos begroeten
jij nam de nacht
en sterrenpracht mee
in je zomeravond entree
wij donkerden
omarmden stilte
als intiem moment
in dicht bij elkaar
schreef ik op je huid
wanneer…
Vele handen aan het bed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 jij die altijd
alles in de hand hebt gehad
moet het nu overgeven
nog onafhankelijk
van geest maar je lichaam
leidt een ander leven
de ramen zijn gesloten
gordijnen filteren licht op
de afwezigheid in je gezicht
niet jij zal hier
de deur gaan sluiten
zoals je altijd hebt gezegd
toch zal je lach ook in het
nieuwe huis weer klinken…
Gedenkend hen die gingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
iets blijft - voor R & G
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.320 als de kast wedergeboorte prijsgeeft
beklimmen zij de hoogste steigers
om zich in kleuren en geuren
een ornament te kronen
hij en hij samen
de ziel van hun huis
zingt uit kloppende kamers
van eros en amor
uit volle borst zingt zij
in een - zich steeds herhalend - refrein
tot op t sterfbed toe
en ver daarbuiten
want er is iets dat…
WINKELTJE SPELEN, als je bedrijf maar niet van de grond komt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Soms denk ik
dat ik ben blijven steken
bij winkeltje spelen
geen klanten
geen omzet
in feite ook
geen inkoop
alleen maar spel
Zoals vroeger
in de grote keuken
van mijn moeder
in het ouderlijk huis
met die vitrinekast
met als doelgroep
dat grote gezin
vader en moeder
5 zussen en 2 broers
Toen vond iedereen me zoet
nu moet ik waken…
NAZOMERSE BEKORING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Is 't huis nog zichtbaar?
Loofbomen ruisen
weemoedig, toch opbeurend.
Klonk zo de boodschap
der eiken bij de tempel
van de Griekse oppergod?…
De waarde van regenwormen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
884 Ik wil niet vastgeprikt in een glazen huis.
Geef mij maar aarde, dan maak ik vingers
vuil zoals het weerbarstig joch
dat maar wat aanmoddert en het gewicht
van regenwormen in z’n handen weegt.…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…
Angstbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 zijn hoofd wordt steeds roder
hij kent geen online pokergeluk
zij heeft een plasmahersenpan
nog platter dan haar dure televisie
hun vergeten zoon dwalend in
een pikdonker angstbos schreeuwt
schreeuwt om een vlijmscherpe
bijl want hij haat de bomen
die hem de toegang blokkeren
naar een zilveren pad leidend
naar een huis vol liefde…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Rustig is het in huis en op straat.
De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.…
Marc-jan
gedicht
2.2 met 4 stemmen
11.485 Meneer Carli
was naar zijn huis in de Dordogne en
wij hebben heerlijk aan het Comomeer
gekampeerd.
Wat moet je nou met mensen
aan wie je nog moet leren dat
credit links en debet rechts?
Uitleggen hoe een tabellarisch
kasboek werkt?
-------------------------------------------------------
uit: Kantoor.…
Achterbank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.341 In gedachte warme liefde
van een eeuwigheid geleden
de heetheid op de achterbank
dan kwam ik naar haar toe
van Utrecht naar Harmelen gereden
de hitsigheid nog in mijn hoofd
wilde haar graag van haar werk naar huis brengen
in een rood gevaarte dat Renault 5TL heette
maar onderweg ging ze al los en stortte zich
vol gretigheid achterin op…
Misschien wordt het morgen beter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Staar in het grauwe
Duister uit mijn
Raam over de
Kleurloze vlakte
Hier voor mijn
Houten huis op
De Zweedse heide
En waar de drank
Mij afbreekt, beetje
Bij beetje, helpt
Mijn gitaar mij door
De doodsheid van
Mijn leven - ik staar
Weer naar buiten,
Waar mijn muziek
De grauwheid langzaam
Verdwijnen doet
Met een lichtstraal…
aardappelland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Drenteland, ik kan je niet bezingen
niet in je klein
en ook niet in het groot
je bent niet mooier
groener, stiller
dan waar ik eerder heb gewoond
je mist veel van de stadse reuring
er is geen zee die trekt
geen strand, geen grote stroom
maar in de late middagzon
op weg naar huis
kan ik niet méér genieten
dan van 't bloeiend veld…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Ingekleurde vlokjes sneeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 we moeten zijn terugkeer vieren
er een feest van maken
zijn er voldoende slingers in huis
voor als hij straks thuiskomt
en zijn driften weer voor even
heeft beteugeld
confetti, die we omhoog werpen
en dan als stuifsneeuw
op zijn dronken harses
zien neerdalen
een bedwelmde man valt om
ligt stil, bedolven onder
olijke vlokjes sneeuw…
Hoe kunt ge slapen?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.137 De nachtwind huppelt langs de vloed
En draagt mijn groet
Naar 't huis der Allerliefste mijn:
Hoe kunt ge slapen, maagdelijn?
Een parelwitte maneschijn
Spreidt op het meer zijn zilvren gloed,
Spreidt schaduw op uw blank gordijn; -
De schaduw van het breed geboomt
Waaronder 't oog geen spieders schroomt...…
Flower power kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 ik was geen
flower power kind
had eerbied en respect
van huis al meegekregen
pas later ging ik
voor en tegen wegen
koos wat ontredderd als
naamloze de middenweg
de scherpste kantjes
had ik al opzij gezet
hekel de prestatiemaatschappij
snel consumeren maakt niet blij
nu speel ik met bloemen
droom van liefde met
een hart dat nog kan…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…