3936 resultaten.
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 wij groeien
bloeien en verwelken
maar diep in de kelken
gaat het leven door
als dood zijn
vleugels spreidt
is het nieuwe al bereid
de plaatsen in te nemen
mooier groter meer
voorspoed in bestaan
zo blijven generaties
in hun eigen cirkel staan
zou dood ook geschapen zijn
om ons naar het volmaakte
te laten gaan door aanpassing…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Met de verwondering van de verbijzondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Over dat het wonder van gisteren
dat de kracht zal zijn van morgen;
die mensen doet groeien in
zijn aangezicht.…
Thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Een doorlopend pad
een beweging die wij allemaal maken
en onze groei laat doorgaan.
Het is niet bedoeld voor ons
om op de dagen lang stil te blijven staan.
Niet bedoeld om dagelijks
alleen onze eventuele
grijze haren te tellen
wel om de wijsheid van leven
steeds te drinken,je te laven aan de tijd.…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stellen we ons voor,
dat toeval nooit kans zou krijgen,
om uit te groeien tot bedoeling.
Zo stel ik me onvoorstelbaar voor,
dat het levenswerk van een Mozart,
nooit zou zijn gemaakt.
Stellen we ons levendig voor,
dat het mysterie van de liefde,
ons nooit zou hebben aangeraakt.…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Maar rechts stond de paardebloem
veldkers, hondsdraf,
kleine plantjes tegen allerlei kwalen
ondanks de uitlaat van gassen
zo gezond te bloeien, groeien en stralen.…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het hart puur als orgaan
Breekbaar door het lichaam
Beschadigd door de jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist…
Levensrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Kunnen mensen samen groeien,
in een schitterend levenslicht,
dat aan onze horizon gloort.
Levensrecht is het geboorterecht,
van al wat leven leven geeft.
Mogen leven is een voorrecht.
Het is het levensrecht van recht,
dat in iedere grondwet hoort.…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Niet zonder groei.
Licht kan niet zonder duisternis.
Toeval niet zonder bedoeling.
Vaders niet zonder moeders.
Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.…
Woekerjaren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 Wilde haren groeien laten.
Met mijn jaren woeker ik.
Met verstand en gevoel,
wil ik liefde voelen.
In hart en kop.
Een jonggebleven dichter ben ik.…
Een nieuwe kijk
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
459 mensen die daar
zelf geen weet
van hadden
waarbij jij
in ontmoeten
voor het eerst
samen op pad
voorzichtig de
lichten aandeed
in een nieuwe
kijk op handen
materiaal vorm
en kleur die
gestuurd werd
door alles te delen
en de omgeving
natuur en mensen
te omarmen als
eigen en elkaars
empathie voelbaar
te mogen ervaren
groeien…
In andermans gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…
Vrouwelijke magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 gemystificeerd
jij mij met
jouw vrouwelijke
magie onder
diepe hypnose
gebracht
waardoor ik
in ontmoeten
ineens alles
heel anders zag
maar ik kan
niet meer terug
jij bent met wie
ik altijd praat
die ik wonderwel
versta ook in de
woorden waarmee
wij stilte vullen
die laten bloeien
zodat onze liefde
ook in diepte kan
blijven groeien…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel rust
god slaat niet of hij zalft
iemand dacht ooit dat hij god was
hij sloeg maar vergat het zalven
hij sloeg tot de angst kon groeien…
Elf februari boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 het zal bijna tien jaar
geleden zijn de laatste
keer dat ik je zag
je bent nog even kranig
maar zachter van karakter
je voeten lieten mossen toe
te groeien
de jaren gaven je diepere
groeven
sommige werden holen
waarin spechten zich
verschuilen
je verloor een tak maar
niet je kruin
je was blij dat ik je zag
richtte je op, groette…
Nooit meer, morgen weer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
714 Misschien sla ik de plank mis
misschien is er geen plank en
is er alleen maar een boom,
een boom die wil groeien.…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 in jouw
horen en zien
ben ik vergaan
nog wat oude delen
en fundamenten
zijn blijven staan
ik ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed
maar de briljante
ordening met evolutie
was het sluitstuk
dat groei…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar kan haar
een korte bloei geven
als de verzorging van hart
tot hart optmaal is dan
wordt groeien…
Stoppelknol
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 Het zijn er al meer dan je denkt lieveling
het zijn er gelukkig al meer
ze groeien als koolraap en knolraapgewas
onzichtbaar en onder de grond inspecteer
ik hun groeiproces buiten de kas
Het zijn sinds de oogstmaand al meer lieveling
veel meer dan de zakdoekjesboom en de das
de meiraap is laat voor de herfst van dit jaar
want je weet, zij…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 Waar zal je groeien, tussen het malse gras
en ga je bloeien, geurend naar de rivieren
die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.
Een roos opent zich niet in
haast, maar in vertrouwen, laag voor laag…
Jakub
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
312 Hij was geen beter mens,
hield alleen vast
wat gewoon leek:
woorden die tellen,
wetten die blijven,
beschaving als afspraak.
In Krakau was moderniteit
zijn jas tegen kou.
In Hamburg fluisterde hij:
dit waait wel over.
In Den Haag dacht hij:
dreiging is tijdelijk
als regen.
Hij veranderde niet,
de wereld wel.
Zijn fatsoen
een open…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
Een oktoberdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.883 reeds in het koude bed
versteende mijn naam
die jij schaafde tot
bloedens toe
opgestroopte mouwen
persten de haat
in jouw handen,
toen ik je onschuldig
herkende als de maker
van mijn wieg
om het gemis toe
te dekken stotterde
jij enkele letters,
middernacht was al
lang voorbij
sinds die dag groei
ik in stilte,
jij sprak…
Narkissos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
712 Laat mij vrij
dan kies ik voor jou
stel eisen en
ik verdwijn voor jou
ik zoek geen controle
maar tegengas
bewijs me het tegendeel
en ik verkondig het voortaan
leer mij dingen laat me zweten
geef mij vocht dan zal ik groeien
maar geef mij niet de controle
want ik dender over je heen
laat mij zuurstof geef mij adem
maar leef niet mijn…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der…