3140 resultaten.
dag stefanie
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
5.224 Breekbaar kind,
vandaag begint
een vers geschreven lied
Nieuwe levens en verhalen
Nieuw geluk ligt in 't verschiet
Zachte regen,
duizend wegen
liggen vrolijk geplaveid
met de hoop van al je vrienden
Met hun glimlach en hun tijd
Speels gestolen,
onverscholen
Elke dag een beetje meer
Durf te dromen over morgen
want dan…
Wat doe je toch met me?
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.414 Ik tel de weken af
de dagen tot ik je zie
mn hart bonkt steeds sneller
wat doe je toch met me
maar ook jij weet 't niet
ik tel de dagen af
de uren dat ik bij je kan zijn
in je armen mag liggen
wat doe je toch met me
't voelt zo fijn
ik tel de uren af
de minuten dat ik je stem hoor
ik je liefde mag voelen
wat doe je toch met me
de…
dans der wellust
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.530 het kindse druipt langs je ogen en
manen, als krullen in wolken en
op satijnen lakens liggen
oud en nieuw intiem in elkaar
geweven. emoties dartelen
van geest tot geest en de mist
wordt kleurrijk door de ochtendzon.
jaren zijn vervlogen, maar
sensualiteit en erotiek zijn nog
steeds te vergrijpen.…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de dauw,
en veeg weg die laatste traan.…
iedereen voor elkaar
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.422 Kwetsbaarheid
Is dat geen dapper moment
Moet het perse slecht zijn
Dat je even bang of onzeker bent
Huilen
Is dat geen eerlijk moment
Dat je je masker even laat liggen
En even één met je verdriet bent
Lief zijn
Is dat geen onzelfzuchtig moment
Is het slecht dat je even jezelf vergeet
En er even voor die ander persoon bent
Algemeen…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 ik wist dat het einde kwam,
nabij was, bijna tastbaar,
toen je rustig ging liggen
op de rulle, okergele aarde
je blik ging naar het blauw,
je keek naar de wolken en
je handen streelden teder
het malse, groene gras,
de Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
Onmenselijk groot verdriet
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
1.648 tranen die van haar wangen rolden
vergeet ik heel mijn leven niet
Ze kon het leven zonder hem niet aan
en nu was het liefste haar ontnomen
's morgens ging hij opgewekt de deur uit
om 's avonds nooit meer thuis te komen
Een mens met twee promile achter het stuur
had hem op het asfalt neergesmeten
is er als een haas vandoor gegaan
liet liggen…
Hemels geschenk
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.411 Met gesloten ogen blijf ik liggen,
op het moment dat hij binnenzweeft.
Overweldigend,
overheersend,
veelbelovend.
Vergezeld van de geurige
adem van de wind,
als een eeuwige streling
op mijn dorstige lichaam.
Met al mijn zintuigen geniet ik
van zijn plotselinge verschijning.…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind
ons toespreekt, vloed komt verder
als het zand bulderend wordt toegesproken
ik wrijf in mijn ogen en open een dialoog
als we gaan liggen…
Small Bang
gedicht
3.8 met 30 stemmen
11.092 Zonder lucht liggen de woorden op tafel,
de hand is verdwenen komt terug, is verdwenen
het gedicht herinnert zich niets,
en het hoofd, zo ver daarboven
nog steeds als niets anders herkenbaar
dan als masker van baaierd en oorsprong,
wendt zich af van de regels,
het zegt in zijn adem
de cadens van het denken
en sluit het gedicht
met een…
Die eerste nacht
gedicht
2.6 met 102 stemmen
32.018 Hier had in gedachten al honderdduizenden
voetstappen liggen. En nu was ik er.
De taxi zwenkte Gloucester Road op: hier
zat ik Kees Buddingh', zesenveertig jaar,
die morgen wakker zou worden op Devonshire Terrace.
-------------------------------------------
uit: 'Hollands maandblad' jrg. 20, 1978.…
vreemde handen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.526 In elkaars armen liggen we hier
we zuchten diep als we elkaar strelen
toch ben ik een spel aan het spelen
want mijn hoofd heeft geen plezier
toen je eindelijk koos voor onze liefde zoals je zei
gaf ik me over aan wat ik voelde voor jou
ik weet, er bestaat geen eeuwige trouw
maar ik denk alleen maar aan waarom je loog tegen mij
de vlam van…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 lispelend
waar haar moeder is gebleven
begin en eindpunt
tramlijn zeven
ze wacht wel op de boeman
welke zusters krijgen opgeplakt
gooit chocoladerepen weg
die van Duitsers zijn
gekregen en stiekem
bommen gooien in toilet
nu is ze moe en gaapt hardop
het gebit dat bijt zo raar
haar hoofd dat kookt
en wil ze toch maar effe dood
gaan liggen…
vervolg: "mijn eigen wil..."
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.417 De drang om je te voelen,
bevredigd door jou te zijn,
in 't nazweet liggen zwoelen,
kater van zoete witte wijn.
De kus, de vingers en 't genot,
blikken die me doen verlangen,
de nachtelijke uren in overschot,
maakt dit door niks meer te vervangen.…
Samen met jou.
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.482 Als ik één nacht bij jou kon zijn,
zouden we in elkaars armen liggen.
En vrijen tot de zon opkwam.
Als ik heel mijn leven bij jou kon zijn,
zou ik proberen je heel gelukkig te maken.
Ik zou er altijd voor jou zijn,
samen lachen en samen huilen.
En elke dag zou ik tegen jou zeggen,
hoeveel ik van jou hou...…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 Pluk een bloem van langs de straat
ze kijkt me aan en lacht me toe
geknakt toch kleurig levensmoe
een kind dat door de branding waadt
wordt naakte vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Lang wil ik hier nog liggen dromen,
hoopte dat het altijd zo blijven kon.
De natuur houdt nog even haar adem in,
want wat niet is, kan nog wel komen.
Lang leve deze verrukkelijke Indian Summer!
En plotseling slaat het om,
stormwind en regenvlagen.
Het tij is nu gekeerd,
de herfst niet meer te stoppen.…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 gewoon matiging
loutering krimpen van jezelf
hoe je het ook noemt
en of je het nog benoemt
als het er niet meer toe doet
hoe zo de wereld verkleint
tot op de voorschoot van het draagbare
hoe het ongenaakbare
zich verankert
op de stoel
van het alledaagse
hoe wij tronen
boven elk verwachten
loze beloftes
op de kinderstoel
blijven liggen…
mijn jochie
hartenkreet
2.2 met 21 stemmen
2.641 Mam geeft je nog gauw een kusje
Welterusten en gaat naar benee
Ik blijf nog even bij je zitten
En vertel je een sprookje over een fee
Je valt in slaap wat een mooi snoetje
Dicht tegen je speelgoedhondje aan
Ik ben erg blij met jou mijn kleintje
Op de gang laat ik de lamp nog even aan
Als ik beneden dan voor de tv zit
En ik zie ze liggen…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
Zoals
gedicht
4.3 met 66 stemmen
29.781 steeds weer denkt, schrikt,
dat je te licht bent, zoals je je, wachtend,
minutenlang hevig verlieft in elk nieuw mens
maar toch het meeste wachtend bent,
zoals je weet: ik ken het hier, maar niet waar het om ging
en je een geur te binnen schiet bij wijze van
herinnering, zoals je weet bij wie je op alert
en bij wie niet, bij wie je kan gaan liggen…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
988 Ik kan wel blijven kijken
Naar de prachtige sneeuw
Het is en blijft hemels
Sprookjesachtig wit
En als het uit de hemel valt
Lijken het allemaal glittertjes
Die zachtjes op de aarde gaan liggen
Sneeuw roept iets op bij mensen
Zo zag ik een man op de slee zitten
Zijn dochters renden voor hem uit
Hij schaterde als een kind
Het is dan grappig…
TANKA 'S VAN TOEVAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Wonderkracht sluimert
in het oude fabrieksspoor:
staven en bielzen
liggen fier, overwoekerd
door struikgewas vol bloemen.
Dicht opeen bloeien
wilgenroos en duizendblad
waar het slachthuis stond:
wild leven ontluikt geurig
na de zakelijke dood.…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Stukjes houtskool
liggen door het bos verspreid:
vergane eikels!…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
GEDACHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
762 Ik holde achter mijn gedachten aan
steeds verder raakte ik achter
mijn krachten begaven het
moedeloos lag ik langs de weg
nu onttrokken ze zich aan mijn waarneming
met mijn laatste krachten
stond ik op en begon te rennen
als een echte marathonspecialist
de kronkeling in de weg
gaf niet veel hoop
maar ik zag iets liggen
ik stopte en raapte…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Zilte regen sluit 't nachtgordijn
landerijen liggen in droom verloren
en zij kijkt uit het vensterraam
naar de schilderingen van schaduw
op 't veld, dat kil de nacht ademt
er zijn geen vertrouwelingen meer
op aarde is 't geweten in droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het zonnelicht verwarmt
hij gaat liggen…