4113 resultaten.
de eerste brokken speculaas
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.763 dat bij de wisseling van het seizoen
terugkomt wat eens was
dat heeft men niet gezegd
jouw naam in spinrag bij de deur
jouw adem vochtig op de ruit
men heeft dat nooit gezegd
wel van de gordijnen weer vroeg dicht
en iedereen gezellig thuis maar over
de eerste brokken speculaas geen woord…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Mijn lieve kinders, schrik toch niet,
Wanneer gij dode mensen ziet;
Zoudt gij voor lijken beven?
Kom hier: dees bleke koude man,
Die voelen, zien, noch horen kan,
Houdt nu niet op te leven.
Hij denkt en werkt – ja meer dan gij;
Maar met geen lichaam zo als wij.
De ziel is weg van d' aarde.
Die God, die hij hier heeft gevreesd,
Is bij…
opa
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.629 mijn lieve opa,
zo vroeg van me vandaan.
mijn lieve opa,
waar naar toe?
mijn lieve opa,
ik zoek je.
mijn lieve opa,
is in de wolken.
mijn lieve opa,
kom je nog terug?
mijn lieve opa,
zo ver van me vandaan.
mijn lieve opa,
kan ik je nog zien.
mijn lieve opa ik hou van jou!…
Kinderen
netgedicht
4.3 met 38 stemmen
2.090 Als in dromen
verloren kinderen verschijnen
-levensecht mooi-
vertellen zij hun dromen
en
als tranen voor hen zijn
laat ze vloeien!
want weer verschijnen zij
nu in tranen
-loslaten doen handen
niet het hart.
en
Tranen willen zeggen
‘ma, pa huil maar even
als ik de pijn verzacht.’…
December papa
hartenkreet
4.6 met 65 stemmen
4.646 Papa.
Sinterklaas is voor velen een gezellige dag
maar voor mij, een van de laatste dagen dat ik jou zag.
Het was nog erg vroeg, en donker buiten
Toen ik jou stem hoorde kon ik de angst erin niet uitsluiten ...
Je ging samen met mama naar beneden van de trap
Ik kwam jullie achterna, maar je zag me niet pap.
Jullie waren in de woonkamer…
wandelen over dezelfde wegen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.396 Ook als u niet meer bij ons bent,
Komen we u dagelijks tegen,
Ja, want u geeft uw leven door,
Wij wandelen over dezelfde wegen
Niet alleen uw beeld en gelijkenis,
Komen we dagelijks tegen,
Maar ook uw levenswijze gaf u door
Wij wandelen over dezelfde wegen
Weinig woorden hadden we nodig
Ja, ook in de stilte komen we u dagelijks tegen
Zo…
zonder afscheid en zonder iets...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
3.019 Iemand laten gaan
en vervolgens kwijt zijn
Iedereen staat op z'n kop,
hoe kon dit nou gebeuren!?
Je was ziek, nog niet zo lang,
Je was hier ondersteboven van maar
je wist dat er een grote overlevingskans was,
een positieve uitslag zou je zeggen.
Voor jou was de angst
groter dan het vertrouwen in herstel.
Zonder afscheid zonder…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.6 met 105 stemmen
34.335 Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou
als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar,
die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je
je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij.
De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt
aan boord, container vol relieken, taal en nog eens
taal, een ansichtkaart…
Jij, die mij overleeft
netgedicht
4.3 met 52 stemmen
2.859 het is niet anders
dan het navolgen
van een boom
die het kleuren
van zijn bladeren
zo op eigenwijze beleeft
al even natuurlijk
als mijn dood
die jij in een
lente overleeft…
Het Raadsel
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.467 Het schip vaart weg
als de dood in de nacht.
Is daar soms iemand die op mij wacht,
gaat het verder, blijf ik bestaan
of is het voorgoed met mij gedaan.…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Aanwezig bij een graf alweer
van iemand die is heengegaan.
Een droefenis, ook deze keer
onder treurenden te staan.
Bij het afscheid van de kist
nog door het glas gekeken
naar iemand die is weggegrist,
het deed mijn huid verbleken.
Want wie een ander ooit begraaft,
staat oog in oog met eigen dood;
in rouwkleding snel opgedraafd,
verschijnt…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Bauke en Jacob
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.299 Ons diep
en droef
ontvallen
liggen ze
hier gedwee:
't zijn broertjes
van elkander,
't zijn
kinderen
van de zee.
Het is
zo lang
geleden,
maar de
pijn op het
kerkhof blijft.
Dus schrijf
ik 't op
als dichter
alsof ik
die pijn inlijf.…
BIJ DE DOOD VAN EEN KAMERMEISJE
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.609 Zij was een wees, die vrienden had noch magen;
Zij was hier vreemd; zij kwam van wijd;
Zij kwam een dak, een leger vragen
En luttel brood voor trouw en vlijt.
Zij was zo zacht, zo zedig, zo bescheiden;
Zij won het hart, nog eer ze sprak;
Bevoorrecht, wie haar in mocht leiden
En opnam onder 't gastvrij dak.
Wat was zij vlug en welig…
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Hier sta ik dan, samen.
Samen met mijn verdriet.
Roep je naam, het is niet eerlijk.
Ik kijk omhoog.
De warmte van de koude wind
Streelt mijn gezicht.
Ik lach naar de stilte in de zee.
Omarm me met de zon.
Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
Een vriend
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.502 Als op een vriend gebouwd
Toen zijn pijnen niet meer werden bedwongen,
heeft hij de dood vertrouwd,
en naar zijn gunst gedongen,
en in zijn laatste dagen,
als op een vriend gebouwd.…
Reïncarnatie
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.250 podium van vergeten goden
coulissen van versluierde mist
hemel van bewegende sterren
weten dat jij alles wist
wachters van geketende vrouwen
wespen in de avondlucht
waarop kan ik nog vertrouwen
mijn leven zweeft in vogelvlucht
de tijd is niet te vangen
eeuwen zijn voorbijgegaan
wolken aan een zwarte hemel
drijven nu voorbij de maan…
ZUCHT TEN HEMEL
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.534 Dierbaar leven van mijn leven! ziel van mijn verlaten ziel!
met wie rust en zelfbewustheid aan mijn dorrend hart ontviel!
De Almacht riep u tot die hemel, naar wiens heil gij smachtend waart:
rust volzalig; en (zo ’t zijn moet) blijve ik sterven op deze aard!
Doch vanuit dat schittrend lustoord, zo de keurlingen van God
nog met deernis mogen…
Kind
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.839 Een bolle roze wolk
spatte uiteen in duizend tranen.
Alle tranen bij elkaar
vormden jaar na jaar
een stil gedragen reservoir.
Later in de tijd
Verdampten alle duizend tranen
tot een nieuwe roze wolk
die mij soms opzoekt in de nacht.
Diffuus ben jij daarin aanwezig
zie ik je lach en ruik je huid
In al je schoonheid kom je nader
tot ik…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 Gemorst zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want…
Denkend aan.......
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.595 Toen zijn pijnen niet meer werden bedwongen,
heeft hij de dood vertrouwd,
en naar zijn gunst gedongen,
en in zijn laatste dagen,
als op een vriend gebouwd.…
De afspraak (tanka)
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.444 Je bent gestorven
Ik ben te laat en kan niet
Terug in de tijd
Ik lift met de tijd mee
En ontmoet je in de dood…
Ooit
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.966 Gelukkig maar
Terug jouw lach
Wat heb ik dat gemist
Jouw sprankelende ogen
Jouw stralende gezicht
Je maakt voorgoed
Jouw laatste reis
Weg nu die grimas
Je hebt nu weer een beetje terug
Van wie jij ooit eens was…
Steren in de hemel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.800 Zie je die sterren aan de hemel staan?
Dat is de plek waar ook je vader heen is gegaan
Kijk daar boven heel erg ver
Daar straalt papa, hij is een ster
Zie je die sterren aan de hemel staan?
Daar zou jij straks ook heen gaan
Dan ben je bij papa, lekker dichtbij
Dit was wat m'n moeder tegen me zei.
Ja ik zie die sterren aan de hemel staan…
die magere
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.782 moest denken aan de dood
een personificatie van de mens
wat botten in zwart gekleed
een kap over het hoofd
waarin twee punten blauw
er was ook nog een zeis
scherp als een scheermes
er was ook nog een zwaard
want verschil moet er zijn
zoals HEIN die altijd
in hoofdletters gaat en praat…
de tuinvrouw
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.068 Tevreden kijkt ze naar haar bloemen
Kent elk plantje bij naam
De ene klein en rank
De ander met stevige wortel in de grond
Elke dag is ze in haar tuin
Met levenswater worden ze begoten
Liefdevolle woorden voor elk apart
Ze groeien voor haar tot een prachtig sieraad
Seizoenen gaan voorbij
Gisteren was haar vaarweldag
Met de idolen naast…
springlevend
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.445 voor Christian Bobin
altijd eenrichtingsverkeer
het denkbeeldige gesprek
van man met zijn geliefde
woorden van vertwijfeling
en de wetenschap van het
vergeefs wachten op een antwoord
de dood begrijpen vergt veel tijd
verdriet is het tussenland
als in een onaangename droom
afwezigheid is het grote gemis
de herinnering echter blijft…
je ging niet weg
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.336 integendeel, jij
liet mij achter
in het donker en
ik stonk er
bijna in
ik zit met een borrel
en een peuk op
mijn balkon
flauw sterrend aanschouw
ik het zwerk, morgen maak
ik werk van jouw zerk
het is bijna beangstigend,
je ligt er nog…
Mysterie
hartenkreet
2.5 met 29 stemmen
3.165 Het leven is te klein voor dit groot mysterie
Ik bedenk me hoe het zit
Elke keer dat ik besta
Boven de wonderen die ik weer zie
Als ik ten onder ga…
Aan mejuffrouw Agatha Deken
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.775 Ach DEKEN! DEKEN, ach! mijn waarde WOLFF! mijn man! -
In ’t holst des nachts! - ’k zit voor zijn ledikant te lezen;
Hij spreekt met mij, hij sterft, valt in mijn arm! - ik kan
Niet schrijven! - hemel! moest ik juist allenig wezen!
Geen ziekte, zelfs geen koorts; zo zegt hij nog: ’k Ben wèl;
Slechts wat vermoeid; dit komt van gisteren te preken:…