3517 resultaten.
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare sterren…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.
Ja, je flirt elke dag weer
daar hoog in de hemel
met jouw prachtige woning
met zijn overvloed aan groen.…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 Laat me weer eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 overheb uit alle zotheid van de
tijd, die zich vrij laat stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein ik geblinddoekt
in de wals der sterren…
Zeer geliefd publiek
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
780 De kunstenaar bestrijkt in het decor
een vleugje wereldvrede
waarin mijn duifmuziek zal spelen
zoekend snaren die geen
strijkstok raken kan
o, dat ooit vredestichters
echte vrede winnen,
dan speel ik sterren van de hemeljas
die koningsblauw geschilderd mij omarmt,
u, zeer geliefd publiek verwarmt.…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Zacht is de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
872 De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn
Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.
Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland
Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant.
Even een sprookjesboek nemen, waarom ook niet.
Een lief stemmetje prevelt: meidje, geniet!…
Zwarte zwanen,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich
te spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig menselijk
stof, géén pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis.…
Zonder woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 Kon ik je maar even vast houden
Het lijkt zo gewoon
Mijn armen om jou heen gevouwen
Het voelt als een droom
Als jouw lippen de mijne raken
als een kussen van fluweel
onze harten in vuur en vlam geraken
als ik zachtjes door jouw haren streel
Gewoon even staren naar de sterren
Jouw hand verankerd in die van mij
Gewoon genieten zonder te…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Sterren, planeten razen door elkaar
en moeten in banen worden geleid.
Melkwegstelsels in kaart gebracht
en onderhouden, clusters uiteen
gerafeld. Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefdes kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.…
Vissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Vanavond dansen we de mensen van de vloer
Maar misschien ook niet
Misschien kunnen we beter gaan liggen
Want liggen is fijn
’s nachts lig ik op mijn rug
En tel ik de sterren van het plafond
De discotheekvloer voelt anders dan
Badkamertegels, matrassen, vloerbedekkingen
We bevinden ons op de bodem van de zee
In een volgend leven ben ik een…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 De dag breekt aan,
verjaagt de nacht,
de sterren en de maan.
De zon komt op
en het wordt licht.
Zo zal het altijd gaan.
De maan komt op
en gaat weer onder.
Zo gaat er een nacht voorbij.
Er is geen mens
die dit kan stoppen.
Er komt geen einde aan de tijd.
De avond valt,
verdrijft de dag.
Langzaam dooft het licht nu uit.…
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vanuit het
zwarte ijs zaagden wij
de sterren uit het heelal,
de tijd werd herhaald in
het evenbeeld van een
half bevroren paradijs.…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Oude Mysteriën
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 Stenen diep begraven,
reuzen lang geslapen,
rijzen omhoog
uit de peilloze diepte
van ons collectieve geheugen,
herinneren ons
aan oude rituelen,
dansen bij volle maan
en sterren die de weg wijzen,
voor wie er oog voor heeft.…
Oude huizen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
983 't Was alles broos en fijn, voor strakke lucht met sterren.
De huizen stonden oud en stil....van verre
kwam dof gedreun: het ruchten van de stad,
dan was het, of de huizen
nóg groter stilte hield omvat....
Luid kwam, met hard gebel, een tram voorbij gereden....
Toen wisten d' oude huizen niet
wat zij daar deden....…
Moeders en zonen
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.471 En hij is vrij, vrij om te sterven,
zoals een wees, een wolf, een lied
dat wordt gezongen voor de sterren.
Maar moeders slapen niet.
----------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1993)…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een wazig matte schijn
Wat niet was
Niet zal komen
Wat veel te vroeg begon
Geen schijn van kans
Van slagen
Een ondergaande zon
Een zon die niet meer opkwam
Een nacht die donker bleef
Geen sterren…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Tegen een blauw fond
helder schitterende sterren
groenig, geel, wit roze
opalen, smaragden, lapis lazuli,
robijnen, saffieren en daaronder
de zee zeer diep ultramarijn.
Het strand paarsig en zachtrood
op het duin pruisisch-blauwe struiken
wachtend op een schilderij.
[4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…
blinde liefde houdt niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 waar heel nederland
als de romeinen ooit
onder een hemel vol sterren
smachtend lonkt
naar een blinde afspraak
met kennelijk verzwegen liefde
nestel ik mij
in het zeker weten
van vurige hartstocht
doorheen de jaren
die zich vlammend wakkerde
tot zekere geborgenheid
waar in cupido’s vizier
met rozerode romantiek
de geschoten pijlen…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij den einder aan.
Liever dan God te zijn, werd ik een mens,
Ik zou de mensheid maken tot een God
Van alle goden, zonnen en planeten.…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Apocalyptisch kabaal
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
512 ik heb altijd
façades ontweken
hen geslecht als ze
mij dwongen mijn
vrijheid op te geven
ook op het wereldtoneel
waar teveel mensen
in de hoofdrol geloven
en sterren van de hemel
proberen te spelen
alleen het publiek
ziet de zonnen ondergaan
tot een valse halve maan
als de doeken zijn gevallen
zonder applaus en muziek
de strijd…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Maar met mijn vaste wederhelft
eens een bezoek te brengen aan enkele sterren.…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Ze verschenen van elders, versleept
als kleine sterren dwarrelden ze neder
nu rest de vraag of dat vandaag moest.…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit zijn geest zijn overweldigd
door 't mystieke licht
van sterren dat hem lichter maakt
bevrijd van zijn gewicht?
Zou ooit die wachter, net als wij
een mens van vlees en bloed,
een glimp der eeuwige
oneindigheid hebben bevroed?…