5364 resultaten.
VOOR DE VORM
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.361 voor de vorm
zou ik je willen kussen in de nabijheid
van een warmtebron
ik zou je willen pellen
je huid je
schaven en de krullen tellen
en stoetsgewijze plaatsen naar grootte en hoeveelheid pigment
een compositie van leedvermaak
en van verleden
heden
op de uitvaart is er niemand
zelfs de kist is leeg
alleen is er de lucht
van afgesloten…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
geef me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 dit is alles wat ik vraag
mijn vriend
geef me een plaats
't zij nu of later
leg me vast in tijd
aan jou gegeven
ik zal de ruimte delen
met alle vrouwen
die je op je netvlies
hebt bezeten
je oor gestreeld in
hun verleden tijd
veel mooier nog
is zij, die lang het bed met je
mocht delen
maar geef mij toch een plaats
al was het…
Ten hemel is gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
647 ik zweer niet meer
op zwaarden kruizen
en oeroude religies
hun symboliek
is achterhaald verkracht
en valselijk gebruikt
zoals de glas in loden ruit
waarop gebrandschilderde kunst
ten hemel is gedragen
geen vragen over de
gepaste eerbied voor verleden
zij zijn verwerkt in mijn heden
ik leef vandaag en morgen
deel die cirkel met…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Toen het water stil werd
en hij langzaam een verleden kreeg
zoals de stervende meeuw
op het strand
probeerde hij nog de vloed
tegen te houden.
En daarna het aflopen van het water.
Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
Blauw in wolkfestijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
667 het uitzicht
oogt hemel
blauw in wolkfestijn
de tuin
kleurt meerjarig rood
in winterse borders
het huis
is warm en licht
door de lach in je ogen
maar de kelder
is gesloten met
stenen uit verleden
de specie
brokkelt in
een nieuwe wind
we hebben
alles open gebroken zonder
fundamenten te slopen
toch zal het
nog jaren…
En wat dan?
gedicht
2.5 met 116 stemmen
31.942 Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek
zal ik zijn.
In u...
en wat dan...?…
Langzaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
605 Diep in mij zal ik het altijd
bij me dragen het zal nooit
helemaal verdwijnen, het is
een stukje uit mijn verleden
dat hoort bij mijn bestaan.…
lentepracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Met haar mee, de vogels die als herfstbladeren de koers ervan verraden, de paren paren Darwinsaans, daar louter uit nieuwschier het voltooide verleden daarom vraagt.
Toon lenterijp maar aan mijn land, dat met het verwaaien van de kilte je mag gaan pronken met je uitgestrekte schoonheid en ingehouden pracht.…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans vertrouw ik niet
- verleden…
Nog onbevangen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 nu de waarheid aan de waslijn hangt
zijn de kleuren zichtbaar vervlogen
de wind heeft een oor te luister gelegd
al het vangt zijn dromen uit 'n grijs
verleden waar de oudroze harten
nog altijd memoreren aan toen
liefde nog onbevangen was
zij als 'n regenboog kon ontluiken
geurden bloemen mooier met
hun fragiele verschijning
deed 't menig…
Kort krabbeltje aan mijn liefje
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.156 elkaar gevonden na onze beden
ze zijn verhoord ja en amen
zorgen behoren bij het verleden
voor deze heer en zijn dame
We zijn elkaar trouw
en zorgen voor elkaar
dat is van iemand intens houden
ons bootje vaart
maar wel steeds behouden…
Una Giornata Particolare
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
529 de ochtendschemer
aait mijn oogleden
doorheen mijn wimpers
ruist de morgen
laat ze dicht, nog even
het leven van de toekomst
wacht op deze dag
laat het wachten, nog even
het rumoer van het verleden
snakt naar deze dag
laat het snakken, nog even
ik ben er, ook niet
de droom is zo echt
laat mij dromen, nog even
voor het snakkende…
een nieuw begin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 Heel veel wegen hebben wij bewandeld
Heel veel hebben wij doorstaan
We kennen elkaars kanten
En willen er voor gaan
Het verleden de pijn het verdriet de wanhoop de onmacht
Gaat plaatsmaken voor een toekomst met nieuwe hoop liefde en kracht
Twee zielen een gedachte verlangen naar elkaar
De echte liefde komt er wel reken maar…
Het heden stroomt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.140 de kracht van het leven
ik vind het toch
hoopvol golft het in mij
als een geschenk komt het voorbij
wat eens was, zal ik,
wil ik niet vergeten
het verleden hangt
als een amulet, een juweel
op het midden van mijn hart
het rust in verknochtheid
het heden stroomt
vol dynamiek en euforie
mijn levensader nipt
vraagt en ontvangt…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Ik zag mijn moeder
in een meeuw veranderen
tijdens de lucide dromen
van mijn onrust
er stak een wind op
die over het verleden blies
mijn ingewanden lagen hulpeloos
op een tapijt van brandend zand
de meeuw kwam naar mijn rug
naar mijn maag, longen en hart
met een onheilspellende oorlog
in de lethargie van haar schaduw
ik schreef een…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
laagjes vernis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
589 ben terug gegaan
heb de beschaving ontdaan
van laagjes vernis
verhalen geschoond
doeken uit lijsten gehaald
zonder retouche waarheid bepaald
in legenden en sagen
de echte vragen over
angst en doodgaan gesteld
er is veel verteld
van vader op zoon met
ervaring en leven als loon
kom ik wijs u de weg
in de talen van vroeger
is verleden…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 De dood
van jouw stilte is lawaaiig
achter de horizon
trompettert het orkest
in nieuw leven
ik draag jouw broeken
in mijn geest
het textiel van de dood
in gevoelig bewegen
linnen tegen huid
weg naar andere wegen
wollig in mijn hoofd
oneindig langdradig
toekomst die ooit is beloofd
door het verleden genadig
textiel van…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
Jouw foto
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.005 Vanuit het verleden kijk je mij aan.
Een stilstaand beeld in de tijd.
Glimlach om je mond.
Mijn blijdschap jou te kennen wordt overstemd door het verlies.
Al staat voor mij de tijd stil.
Ik kán je niet terug halen.
Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat.
En in een dieper besef weet ik dat ook.
Soms raakt dat even uit het zicht.…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Wonderschone tere twijgen
de lieve lente vangt nu aan
de zomen der bomen
nu weer frisgroen
het bruine verleden
behoort tot een
achterliggend seizoen.
Het brengt goede gedachten
alle bloemen in de knop.…
dat ..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 wie weet komt het er nog eens van misschien :
wij die zo gelukkig samen ons verleden overzien –
dat
mogelijk
eens
te zullen ervaren
maakt
dit leven
de moeite waard ..…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Voor onbekende gezichten
die nooit iets tekenden
of in werkelijkheid
zonder wereld betekenden
bewaarde ik
een wit potlood
gegrond op zwart papier
met een grijs verleden
van armoede en eenzaamheid
wanneer ik tastte
in het hemels duister
met de geneugten
en het genoegen
raakte ik nooit
een gevoelige snaar
maar met ontloken ogen…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…