5142 resultaten.
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 mijn woorden tasten
in terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het…
De dood van een kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.077 kan toch helemaal niet
waarom dit allerliefste kind
ik merk dat ik volschiet
omdat de pijn mij verslindt
Ik zing voor jou nog net hoorbaar
maar weet…het is voorbij
jij aait mij door mijn haar
en zegt: blijf alsjeblieft bij mij
Een kleine zachte hand trilt
ik sla mijn bange ogen neer
dit heeft niemand zo gewild
en dan...voel ik geen adem…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
het kwaad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 uit het kwaad
grijpt iets mij vast
bij mijn keel
ik krijg geen lucht
het laat mij stikken
en neemt mij mee
naar een land
waar alleen maar verdriet
en woede te vinden is
de angst verblindt mij
mijn adem is al versneld
het neemt mijn gedachten in beslag
het duizelt mij
het verlamt mij
het laat mij de pijn voelen
en mijn schaamte zien…
outsider
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.971 in de val
brak ik ondermeer mijn keel
zocht adem
in een nabijgelegen herberg
tevergeefs. Je was niet
op de afspraak.
gaten in mijn geloof
lieten mij geen keus.
uitgestoken ogen.
zo dwaalde ik door het dal
de vliegen afschuddend,
een ongeneeslijke ziekte.…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Mijn woede naast de lust
al wat waan en vals en voos is
geschreven aan te klagen,
de schor van hete adem
niet te stillen zucht
het onterechte uit te dagen.
Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.…
Een prachtig boeket .....
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.882 Jouw lichaam
volgt het mijne
verzengende hitte
gloeiend ineen
Jouw handen
volgen de lijnen
gaan voorbij
aan de tijd
Langzaam kom ik
weer tot leven
gewond gevoel
niet meer gevoed
Jouw stem beneemt
mij de adem
een harte stoot
wordt mijn deel
Het samen zijn
en samen komen
doet mij
zuchtend zweven
Geplukt en geknakt
nu gevormd…
GEGEVEN HEERLIJKHEID
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.196 Mantasca saliber
stille vallei
verstoken van water
gapende kloven
adem je stof
in longen,
die smachten
overheersend
een rots
zuchtend
onder genadeloze zon
Nisolgar paflar
tintelende oase
kameleonachtig groen
vertedert
in hunkering
naar beroering,
die rimpeling
veroorzaakt
dorstlessende verzuchting
Malata tunka
gegeven heerlijkheid…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Telkens weer.
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.551 Mijn liefste, keer je nu op je rug
zodat ik jouw ogen kan kussen
teder mijn lippen op jouw mond
jouw hals en borst dan weer terug
jouw adem inadem daarna blussen
wij de hartstocht en vrijen elkaar
los van de zorgen slechts jij en ik
keer daarna jouw rug niet weer
hou me vast koester dit ogenblik
en doe het morgen nog een keer..…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die mijn adem…
schreeuwen zit van binnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
677 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als drempels…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
ooit misschien
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.738 ooit misschien
zal ik jou strelend lezen
met mijn vingertoppen
over heuvels en dalen
dan zal ik jou anders zien
als jij niet meer zal vrezen
terwijl ik zonder stoppen
over jouw lichaam zal dwalen
ooit misschien
zullen wij elkaar ontdekken
hou ik dan ook mijn adem in
naast jouw kloppend hart
dan zal jij mij anders zien
als ochtendstralen…
Tweestrijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt
en longen jagend zwellen voor wat schone lucht
bedaar het valt wel mee
gewoon niet meer aan denken
kan het geweten dit geheim wel blijven dragen
dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd
laat…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Wij haalden onze adem ruimer
En zonken uit de lauwe druk
Tot Uwe grondeloze sluimer
En waakten klaar – is dát geluk?…
Samen
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
4.603 M'n hemel, jouw lucht,
m'n adem, jouw zucht.
M'n zon, jouw licht,
m'n vers, jouw gedicht.
M'n zin, jouw woorden,
m'n lied, jouw akkoorden.
M'n ogen, jouw blik,
m'n tranen, jouw gesnik.
M'n emotie, jouw gevoel,
m'n bestemming, jouw doel.…
Goddeloos Gebed
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.226 Ik schrijf een lied, een goddeloos gebed
En adem het in stilte en zing het in duet
Over een dans op meren bekleed met
zilveren maneschijn
Over een natte doch tedere droom
besprenkeld met rode bessenwijn
Over een tweetal ogen in de blik
van de ochtendrood
Over een paar lippen verheven boven
het sterven, de onmenselijke dood
Over haar…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.456 In de lucht zie ik sterren
Een heleboel
Elk met hun eigen ziel en verhaal
Maar samen vormen ze een geheel
Ik voel het gras in m’n nek kriebelen
Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht
In de duisternis zie ik nog steeds de sterren
Ze roepen me en ik wil heen
Weg van hier, weg van alles
Ik adem nog één keer diep in
En word meegevoerd
In het…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
A posteriori
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.377 Achteraf bleek alles toch
Best wel heel erg
'Operatie is niet doorgegaan, omdat
de neuroloog dat niet verantwoord
vond'
'Geheugen zit nog middenin
genezingsproces'
'k Ben blij dat ook zij er
geen doekjes om wond
Met haar ogen heeft gesproken
Heeft gesproken met haar mond
A posteriori ben ik weer gelukkig
Maar tot mijn laatste adem…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
De thee
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
499 Ze ademen de
zachte ochtendlucht.
Haar smalle hand schenkt hem de thee.
Samen zitten ze daar. Hij kijkt naar haar
en ziet nog altijd haar schoonheid
die hij aanbad…rust straalt ze uit.
Van het verleden hebben ze geen
spijt. Samen zijn ze volwassen
geworden,ze kijkt hem aan en
vraagt : nog een kopje ?…