4016 resultaten.
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.033 's Avonds bij het schemerlicht
zie ik je in gedachten staan,
je blik enkel en alleen op mij gericht.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
vluchten uit mezelf
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
920 Ik wou dat ik even weg kon,
Kon opgaan in de menigte als een kameleon,
Dat niemand me zou zien,
Onzichtbaar zou kunnen zijn misschien,
Ik heb genoeg leuke avonden verpest,
En dat weet ik best,
Ook ik wou dat het anders zou zijn,
Het doet gewoon teveel pijn,
Daarom zou ik willen vluchten,
M’n hart laten ontluchten,
Even niemand om me heen,…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ook God zat 's avonds aan met het gezin,
wij baden om veel onheil te voorkomen
en later zondeloos een nabije hemel in.
Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen
maar eens wordt ieder einde en elk begin
toch in een doodstil ruisen opgenomen.…
De dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 De dag daagt ons uit om er iets van te maken
De morgen, middag, avond en nacht
Ontdek klavervier om mee te ontwaken
Op het veldbed in groen toont hij zijn kracht
Het geluk ligt voor je in zijn ware natuur
Ja, geniet er maar van, de hele dag, elk uur
Als je niet op de koffie komt maar op de T
Beoogt dat een mooi avontuur met zijn twee
De…
Dansen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 fun aan beleeft
Dit is ook een goede lichaamsbeweging
Voor jong en oud
Of je nu een tiener of een senior bent
Alles kan als je er maar plezier aan beleeft
Maar er is meer dan alleen dansen
Samen leren
Samen lachen
Samen delen
Dansen doe je samen
Je bent nooit uitgedanst
Dansen gaat door
Wanneer is niet belangrijk
smorgens, middags of avonds…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
Lieve liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 blanke armen
strelende vingers die het hart verwarmen
slanke handen zo toonvast
ik luister naar je lachende ogen
schittering zo zorgeloze jeugd,
we fietsten de weg in vreugd
doorheen de jaren: ze vlogen
Titanengevecht van liefde
wereldse hindernissen weggezongen
mijn liefde, eeuwige jeugdliefde
zovele hypotheken bedwongen,
iedere avond…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje blauw mengt zich
zacht met het intense groen
de avond…
Met plaat en grammofoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
439 ik ben terug gegaan
naar jaren die vergeten bleken
heb ze muzikaal weer kleur gegeven
met plaat en grammofoon
wat geruis en kleine krassen
die naadloos in herinnering passen
voel de emoties weer komen
van avonden vol drank en dromen
verhitte gezichten in vreemde flash backs
waar zijn ze gebleven
die toen trouw zworen op het leven
van…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar
zwaluwen met hun hand over
de horzion strijken en heengaan
zo komt de avond…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 er dreef een lied over de Maas, heel even
zweefden spiegelend de klanken van
een oud carillon
afscheid, een rode zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos…
Stille armoede viert kerst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
739 Arme gezinnen; soms soep op
de straat van het Leger
des Heils bij een 'stille nacht'
's avonds laat.
De bezongen verwachting over een
gevoel van warmte dat geen
plaats meer vindt bij vele mensen
thuis; maar zich voedt bij het
sterrenlicht op de straten dat zich
aan de hemel vormt tot een kruis.…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog
dag zou worden
de nacht aan flarden
het was te laat niets
bleef ongeschilderd alles gebeurde
plots en tegelijk
tot over mijn oren verdacht
ik haar van medeplichtigheid
aan deze stilte
ik wilde dat het avond…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Verloren in de' avond
Weg van mij,
Vlucht een ontroering,
Voorbij - voorbij.
Was het 't lieflijke
Van een gezicht?
Alleen de weerschijn
Van 't avondlicht?
Was 't de gedachte aan
Iets liefs van weleer?
Of een verwachting -?
Ik weet niet meer.
Een vogel nam het
Mede op zijn vlucht
En droeg het ver heen
In de avondlucht.…
Maatje te klein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Want toen de zwoele avond kwam, met pootje
baden in de zee – het levende water dat zijn voeten
waste, streelde, beminde - het deinende, meegaande
lijf dat hem moeiteloos overhaalde, verleidde
was hij al weer naarstig aan het zoeken naar de
juiste woorden bij deze ervaring.…
Ritournelle
gedicht
3.0 met 11 stemmen
4.759 Zo word ik, man, toch nog een vrouw;
ik die van rood houd, word een blauw;
ik die van dag wil zijn, een ding
van avond met in de schemering
een rode streep, die duidt op wind,
tot ik het licht van mijn eigen vind
en met mijn rood sla naar dat blauw
en ik mijn man graaf uit die vrouw.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 In een diepe toonaard schept een weg
traag warm licht op de avond.
Een reiziger gaat in vormloze jas,
op de schouder een zwaar pak.
Hij wenst aan het eind van de reis
zich van het gewicht te ontlasten.
Het is al laat.
Zonder verandering voeren
bomen naar een hoog huis,
een vertrouwd onderkomen.…
De meeste mensen sterven op bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 het bed is de mooiste plek om in te slapen
er zijn nachtbrakers en kortslapers
’s avonds wil men er over het algemeen niet in
en ’s morgens wil men er niet uit
de geestestoestand zweeft er altijd boven
lichamelijke ontspanning speelt een grote rol.…
de lente in zicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Elke morgen en avond.
De barbecue op mijn terras
Is nog niet voor morgen.
Ik leef in hoop!…
De nacht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 De nacht
De avond valt.
Langzaam wordt het donker
De maan geeft licht in de
duisternis,
Samen met de sterren,
die van grote waarde
voor ons zijn.
De ochtend ontwaakt
langzaam.
De stilte geeft,
je een eerste
glimlach,
als je het daglicht
mag aanschouwen.
De vogels vliegen van tak
naar tak.…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
kikkerroep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 het water krimpt en krimpt
dag na dag week na week
terwijl de duivelse droogte
tot op het kurkdroge bed
langzaam zuigend het leegdrinkt
als zinderend de zon ondergaat
stoomt dan de avond tot nacht
waarin langzaam onweer vleugelt
tot in licht flitsend de donder rolt
terwijl het overstromingen regent
dan kwaken uit tientallen kelen
in het…
Zonnepracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Heel weinig mensen
lopen in de avond langs
de zee. Dat verbaast
mij, want de meeste
zonsondergangen zijn
meestal prachtig en
variërend.
Mooi is het dat ik heel
vaak besluit om er heen
te gaan, zo kan ik het
geluk wat ik er
meemaak delen met
jullie.
Foto Dick Voogd…
Een spinnenweb vol parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…