Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Senza

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik vroeg je of je nog even bleef, je knipoogde en hield je kopje scheef. Jij gaf me meer, dan ik jou ooit geven kon, maar jij was al blij, op het dak in de zon. Jouw naam roepen kan ik nu niet meer, je herinnering doet nog teveel zeer. Alleen mijn keel kan ik nog schrapen, sinds jij spinnend tevreden bent ingeslapen.…
Ditheke24 februari 2007Lees meer >

In verborgen luwte

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 832
je lentebloem groeit in verborgen luwte die de winter laat nog zijn nachten weer te schuwen omdat de koude maan er staat en vorst regeert in het geniep hij bevriest de knoppen die nooit iemand ziet maar ik heb je gevonden op het hoekje waar de vroege vogels fluiten zag de takjes die zij pakten om het komend lentenest te huizen…
wil melker27 februari 2007Lees meer >

Liefdesspel

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.564
bleke maankoralen Van liefde zwangere fluistertalen Ademkristallen die zich boorden Als nectar in de lotus van mijn hart Deed sneeuwrozen in mij ontluiken Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken Het licht van minne in een nacht zo zwart Aan de blauwe einder van je warme ogen Wenkt de hartstocht, het teder vuur Onstuimig kozen in het vroege…
Troebadoer8 november 2007Lees meer >

De rivier is bevroren

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.081
Een palingvisser ziet mij gaan en komt op tijd of net te vroeg. Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard dat niemand er wakker van worden zal: ik wist het wel. Ik wist het wel. ----------------------------------------- uit: 'De zin van een liguster', 1980.…
Toon Tellegen27 februari 2022Lees meer >

Va-et-vient I

gedicht
2.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 14.098
' vroeg ik. 'Nee,'zei jij. ------------------------- uit: 'Vitrine', 2004.…

Eindejaarsvlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
De nachtegaal trilt het winterwit uit het vroege morgenkleed in een waas berijpt en strakke snit vleugelt hij zorgenbreed door een asgrauwe dageraad door breekbaar grijs en olmenlaan tot aan de rand van het bestaan waar de tijd geen tijd beslaat Daar verdampt zijn verenjas buigt zijn vlucht naar nooit meer terug het koele ijs en het geknakte…

Oude liefde

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Heerlijk, door zo vroeg te scheiden blijft z'n ex, dat mooie ding, tot aan Jaap z'n overlijden jong in zijn herinnering.…
Aubrey6 januari 2006Lees meer >

Vuur in de nacht

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 998
Met ongewone lichtheid smelt de nacht in mijn ogen en verdwijnt gelijk een vroege vogel aan de horizon. Varend op de sterren vraag ik mij af in welke ademtocht de opgang ligt. Bij welke maan kom ik thuis is het te beschrijven een verhaal waarin as in water veranderd.…

Als zwijgen stilzwijgen wordt

netgedicht
4.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.560
samen zwegen ze urenlang elk verdiept in een boek ieder voor zich op zoek naar een andere werkelijkheid daarna spraken zij fel van gevoel dat dringend om ontlading vroeg maar op een dag was het genoeg geweest en over de gemoederenvloed werd neergedrukt in draaien om een hete brij tot geen van beide nog iets ervan zei dat praten niet…
Ludy Bührs18 september 2008Lees meer >

waardevast

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
een en al narigheid voor oude meesters die neigen tot sterven zijn al hun tijd kwijt om op film hun vroege werken onder druk van de erven mogelijk twijfelachtige vlakken tot volstrekt eigen te merken blijft hun herinnering vaag zij voorzien met verse streken wat nog aan voorraad onder ze is voor handel en kunstgeschiedenis van een…

Ik ben .....

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik ben als zwaan op zoek wat niet is te vinden, de residuen van het eens beminde, een tijdloos verstaan, in de ogen van het gekroonde kind, of gedroomde vrouw, al vroeg verstooid in integere wind, vermaard door speelsheid, verleid,spiegeling in het betraande meer.…
pama10 november 2008Lees meer >

Het klikte meteen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 916
vroeg ze hem. 'Ik bemin je oprecht!' 'O, ik vind je een schat en je neemt ook geen blad voor de mond,' had-ie haar nog gezegd. Ze vonden elkaar adorabel. Genoten werd toen van z'n sabel. Zo kwamen ze nader. De twee werden vader en moeder van Kaïn en Abel.…
Aubrey14 november 2008Lees meer >

Gedagvaard

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Als halmen buigend in de wind van zover gekomen dromen zo diffuus in maagdelijk ochtendlicht door mijn omfloerste ogen dageraad breekt mijn absurde zinnen open waarheid te vroeg zal wreed mijn ziel met voeten treden op weg naar sterren gekomen uit niets gebeden woest gesproken aan goden van weleer aan jouw brein ontsproten laven…
frans schuit20 november 2008Lees meer >

prelude

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.576
Avond En eind april Met de geur van viooltjes En vroege seringen En hoe jij kwam Van ver en lang geleden Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij Geef me de uren, geef me de avond Geef me jouw verhaal Voor het mijne Onze lippen hebben al te lang gezwegen Mijn grijze ogen Ik heb ze nog helemaal Als toen Als in jouw herinnering Zo zei je later…

Zij stuurde hem een blad

gedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.817
Zij stuurde hem een blad waar hij vroeg om een brief. Zo was de taal die zij samen spraken brieven = bladeren.…

Nachtnuances

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 643
binnen kwam stormen de ochtend in je ogen was reeds gewekt door rommelige lakens die zich nog onbevlekt plooiden rondom mijn slaperige vormen je glorende opkomst was de droom waarmee ik me normaal gesproken loom nog eens slaapdronken omdraai met een lach maar nu blijk je wars van schone schijn een wakkerwaardige reden te zijn heel vroeg…
Nina Laverona26 augustus 2006Lees meer >

Kort lontje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
gisteren kwam er zo’n boer met een bruine nee blauwe tuinbroek tussen z’n benen op mijn kleine zus afsjouwen hij vroeg haar weg te gaan op z’n boers zo lekker asociaal zodat mijn zus er uiteraard geen woord van kon verstaan na een bijna tik en wat gescheld van die boer dan met zijn vork bemoeide ik me met die held na mijn uitleg reed…

een witte lach als vergezicht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
de ochtend huivert fluistert dauw herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers in een witte lach als vergezicht klokken luiden hun weemoedig tonen gedachten dromen in seizoenennostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik groet de zomer in zijn vruchten het rijpe…
wil melker28 september 2006Lees meer >

18 april 1989

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
die ene ging de tanks tegemoet met niets dan twee plastikzakken in zijn handen hij vroeg in naam van heel zijn volk een ongelauwerde held zij hadden respect voor zijn moed.…

pluk de dag, a.u.b.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
de generatie van nu is morgen hulpbehoevend, degenerend een leven naar de horizon van een gewisse dood iedereen weet dat en gaat toch vol door, een einde negerend de mens accepteert doodgewoon niet dat men gewoon dood gaat, en derhalve geniet hij niet genoeg van het leven vandaag vroeg een klant mij of ik nog naar een ander adres…
Fred12 februari 2009Lees meer >

als licht en donker azen

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 656
het is nog ochtend vroeg of nachtelijk laat als ik jou schrijf over lege gedachten uitgesponnen of nog in heipalen die huishouden op brakke grond het is op de scheiding van een tijdsidee dat denken de versnelling vergeet of weigert of juist niet om naar zijn eerste dan wel achteruit te springen immers handelen…

Waarom mama

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.200
Alles wat je vroeg, je hoorde mij niet klagen Het enige wat ik dacht was: Als mijn mammie mij maar lief vindt.…

Gij hieldt mijn hoofd in uw handen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Ik zag uw ogen branden, En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond. Wat kan ik meer nog geven Dan wat ik lang reeds gaf? Zoen weg ons koortsig leven, Dat saam wij dalen in de koelte van het graf. Ik zag uw ogen branden. Mij docht, gij waart de Dood.…

Bezongen bruid?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
Om de poëzie te herbeleven, dien ik naar een andere maat te streven, verder dan de hemel op aarde te geloven, het is te vroeg om de lekkende aarde te doven, en te vertrekken op de vilten zolen van de nachtelijke stilte, als geluid zwijgend verscholen in een eindeloze stoet, bezongen als een bruid, die aan het firmament een nieuw…
pama28 april 2009Lees meer >

De laatste jaren begon je jezelf vragen te stellen

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.722
Je vroeg: “zijt ge gelukkig? – Ja?” “Dan ben ik dat ook”. En daarna…………. ------------------------------------------- Geschreven naar aanleiding van de ziekte (2001-2008) van mijn dierbare man Willy ° 1929 - + 2008…

jij, die ik ben

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.335
nog eenmaal kijk ik om en zie mezelf daar staan onopvallend gelijk ieder ander zichtbaar in gedachten opgegaan denk ik daar wel gaat nu door me heen sluit daar wel de ogen hoor enkel geluiden van een vroege vogel maar mijn rug is gebogen alsof een boom mij verzwaart denk ik daar wel of wordt mijn lijf in het verleden bewaard…

Archaïsche torso?

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 457
een ondergaande snik, waarin de ogen blijvend glanzen, gehouwen uit het frêle marmer, bespot, beschadigd, rond smalle mond, het verlangen geaderd, onverzadigd, als een witte ster die losbreekt van z’n voetstuk, geen misvorm in haar leven, misgunt ze mij dat niet, wat smeekt uit haar wezen dat ze droeg, een eindeloze liefde waarom ze vroeg…
pama6 augustus 2009Lees meer >

Kleuren in hun bladmagie

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 555
de ochtend fluistert dauwend herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers een witte lach als vergezicht klokken luiden weemoedig tonen gedachten dromen in nostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik zie de zomer in zijn vruchten het rijpe rood de kleur van…
wil melker25 augustus 2009Lees meer >

Zijn langzaam verdwijnen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.319
verdwijnen verbonden als kind voel ik nog zijn knuisten pas later gebruikte hij soms ook zijn vuisten maar in de strijd om bestaan heeft hij zich nooit laten gaan relativeerde en blies dan wat pluizen het laatste gevecht heeft hij niet kunnen winnen het onzichtbaar venijn zat te diep bij hem binnen de hand is al koud zijn lichaam vroeg…
wil melker28 september 2009Lees meer >

wat zou

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
doet leven aan uitgeslapen liefdevol zacht schurend langs je jas of toch de pas gerijpte velden met een daarboven aarzelende zon de zo vertrouwde horizon uit je jeugd de grijze toren zou het dan de rilling zijn de sensatie die muziek je geeft als bij herkenning een gevoelen van diep weten wat zou je antwoord zijn geweest als ik je vroeg…
annabel14 december 2009Lees meer >