5060 resultaten.
Senza
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.337 Ik vroeg je of
je nog even bleef,
je knipoogde en
hield je kopje scheef.
Jij gaf me meer,
dan ik jou ooit geven kon,
maar jij was al blij,
op het dak in de zon.
Jouw naam roepen kan
ik nu niet meer,
je herinnering doet
nog teveel zeer.
Alleen mijn keel
kan ik nog schrapen,
sinds jij spinnend
tevreden bent ingeslapen.…
In verborgen luwte
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
832 je lentebloem groeit
in verborgen luwte
die de winter laat
nog zijn nachten
weer te schuwen omdat
de koude maan er staat
en vorst regeert
in het geniep hij bevriest de
knoppen die nooit iemand ziet
maar ik heb je gevonden
op het hoekje waar
de vroege vogels fluiten
zag de takjes
die zij pakten om het
komend lentenest te huizen…
Liefdesspel
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.564 bleke maankoralen
Van liefde zwangere fluistertalen
Ademkristallen die zich boorden
Als nectar in de lotus van mijn hart
Deed sneeuwrozen in mij ontluiken
Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken
Het licht van minne in een nacht zo zwart
Aan de blauwe einder van je warme ogen
Wenkt de hartstocht, het teder vuur
Onstuimig kozen in het vroege…
De rivier is bevroren
gedicht
2.8 met 36 stemmen
28.081 Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te vroeg.
Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard
dat niemand er wakker van worden zal:
ik wist het wel. Ik wist het wel.
-----------------------------------------
uit: 'De zin van een liguster', 1980.…
Va-et-vient I
gedicht
2.2 met 55 stemmen
14.098 ' vroeg ik. 'Nee,'zei jij.
-------------------------
uit: 'Vitrine', 2004.…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Oude liefde
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.215 Heerlijk, door zo vroeg te scheiden
blijft z'n ex, dat mooie ding,
tot aan Jaap z'n overlijden
jong in zijn herinnering.…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Met ongewone lichtheid
smelt de nacht in mijn ogen
en verdwijnt gelijk een vroege vogel
aan de horizon. Varend op de sterren
vraag ik mij af
in welke ademtocht de opgang ligt.
Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.…
Als zwijgen stilzwijgen wordt
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.560 samen zwegen ze urenlang
elk verdiept in een boek
ieder voor zich op zoek
naar een andere werkelijkheid
daarna spraken zij fel van gevoel
dat dringend om ontlading vroeg
maar op een dag was het genoeg
geweest en over
de gemoederenvloed werd neergedrukt
in draaien om een hete brij
tot geen van beide nog iets ervan zei
dat praten niet…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 een en al narigheid
voor oude meesters
die neigen tot sterven
zijn al hun tijd kwijt
om op film hun vroege werken
onder druk van de erven
mogelijk twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Ik ben als zwaan
op zoek wat niet
is te vinden,
de residuen van het
eens beminde, een
tijdloos verstaan,
in de ogen van het
gekroonde kind, of
gedroomde vrouw,
al vroeg verstooid
in integere wind,
vermaard door speelsheid,
verleid,spiegeling in
het betraande meer.…
Het klikte meteen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
916 vroeg ze hem. 'Ik bemin je oprecht!'
'O, ik vind je een schat
en je neemt ook geen blad
voor de mond,' had-ie haar nog gezegd.
Ze vonden elkaar adorabel.
Genoten werd toen van z'n sabel.
Zo kwamen ze nader.
De twee werden vader
en moeder van Kaïn en Abel.…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
prelude
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.576 Avond
En eind april
Met de geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver en lang geleden
Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef me de uren, geef me de avond
Geef me jouw verhaal
Voor het mijne
Onze lippen hebben al te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als toen
Als in jouw herinnering
Zo zei je later…
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.817 Zij stuurde hem een blad
waar hij vroeg om een
brief. Zo was de taal
die zij samen spraken
brieven = bladeren.…
Nachtnuances
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
643 binnen kwam stormen
de ochtend in je ogen was reeds gewekt
door rommelige lakens die zich nog onbevlekt
plooiden rondom mijn slaperige vormen
je glorende opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog eens slaapdronken omdraai met een lach
maar nu blijk je wars van schone schijn
een wakkerwaardige reden te zijn
heel vroeg…
Kort lontje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
786 gisteren kwam er zo’n boer
met een bruine nee blauwe
tuinbroek tussen z’n benen
op mijn kleine zus afsjouwen
hij vroeg haar weg te gaan
op z’n boers zo lekker asociaal
zodat mijn zus er uiteraard
geen woord van kon verstaan
na een bijna tik en wat gescheld
van die boer dan met zijn vork
bemoeide ik me met die held
na mijn uitleg reed…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
18 april 1989
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
785 die ene ging
de tanks tegemoet
met niets dan twee
plastikzakken
in zijn handen
hij vroeg in naam
van heel zijn volk
een ongelauwerde held
zij hadden respect
voor zijn moed.…
pluk de dag, a.u.b.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 de generatie van nu
is morgen hulpbehoevend,
degenerend een leven
naar de horizon
van een gewisse dood
iedereen weet dat
en gaat toch vol door,
een einde negerend
de mens accepteert doodgewoon
niet dat men gewoon dood gaat,
en derhalve geniet hij
niet genoeg van het leven
vandaag vroeg een klant mij
of ik nog naar een ander adres…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 het is nog
ochtend vroeg
of nachtelijk laat
als ik jou schrijf
over lege gedachten
uitgesponnen
of nog in heipalen
die huishouden
op brakke grond
het is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen…
Waarom mama
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.200 Alles wat je vroeg, je hoorde mij niet klagen
Het enige wat ik dacht was:
Als mijn mammie mij maar lief vindt.…
Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.912 Ik zag uw ogen branden,
En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond.
Wat kan ik meer nog geven
Dan wat ik lang reeds gaf?
Zoen weg ons koortsig leven,
Dat saam wij dalen in de koelte van het graf.
Ik zag uw ogen branden.
Mij docht, gij waart de Dood.…
Bezongen bruid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
510 Om de
poëzie te herbeleven, dien
ik naar een andere maat
te streven, verder dan de
hemel op aarde te geloven,
het is te vroeg om de
lekkende aarde te doven, en
te vertrekken op de vilten
zolen van de nachtelijke
stilte, als geluid zwijgend
verscholen in een eindeloze
stoet, bezongen als een bruid,
die aan het firmament een
nieuw…
De laatste jaren begon je jezelf vragen te stellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.722 Je vroeg: “zijt ge gelukkig? – Ja?”
“Dan ben ik dat ook”.
En daarna………….
-------------------------------------------
Geschreven naar aanleiding
van de ziekte (2001-2008)
van mijn dierbare man Willy
° 1929 - + 2008…
jij, die ik ben
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.335 nog eenmaal kijk ik om
en zie mezelf daar staan
onopvallend gelijk ieder ander
zichtbaar in gedachten opgegaan
denk ik daar wel
gaat nu door me heen
sluit daar wel de ogen
hoor enkel geluiden
van een vroege vogel
maar mijn rug is gebogen
alsof een boom mij verzwaart
denk ik daar wel
of wordt mijn lijf
in het verleden bewaard…
Archaïsche torso?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
457 een ondergaande snik,
waarin de ogen blijvend glanzen,
gehouwen uit het frêle marmer, bespot,
beschadigd, rond smalle mond, het
verlangen geaderd, onverzadigd, als
een witte ster die losbreekt van z’n
voetstuk, geen misvorm in haar leven,
misgunt ze mij dat niet, wat smeekt uit
haar wezen dat ze droeg, een eindeloze
liefde waarom ze vroeg…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 verdwijnen
verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar venijn
zat te diep bij hem binnen
de hand is al koud
zijn lichaam vroeg…
wat zou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 doet leven
aan uitgeslapen liefdevol
zacht schurend langs je jas
of toch de pas gerijpte velden
met een daarboven aarzelende zon
de zo vertrouwde horizon
uit je jeugd de grijze toren
zou het dan de rilling zijn
de sensatie die muziek
je geeft als bij herkenning
een gevoelen van diep weten
wat zou je antwoord zijn geweest
als ik je vroeg…