6828 resultaten.
Opende hemel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 ik wiste
de mist boven
water en weide
opende hemel
voor de komst
van de zon
liep door kou
van de nacht in
afnemende schemer
zacht wekte
licht en riep op tot
geritsel en fluister
in eerste tonen
zongen al vogels
donker uit bomen
een zomerse dag
zo eentje die de
schepper graag zag…
Op de keien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
463 ik wist het licht
voelde donker
in slecht zicht
hield me staande
op de keien waar
anderen glijden
nog had ik perspectief
geen wanhoop in ogen
die niets meer geloven
je zwaaide en het
was geen afscheidsgroet
dat deed me goed
jij bepaalde richting
in mijn leven zonder
direct leiding geven
met lieve compromissen
maar naar het…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand
de tijd die ons verenigt en
het donker…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…
Verjaarsgedicht voor Esther
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Ik weet dat jij een lang
schiereiland bent dat uitgerekt als een fietspad
in de donkere nacht verdwijnt op zoek
naar het eerste ochtendlicht van de dag
de banden maken sporen en een nat geluid
het frame knarst en piept vertrouwd…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 de toevlucht hoop
is als een veertje
dat zit in de ziel
zonder woorden
is het een deuntje
dat nooit stopt
ook al stormt het
beeft de aarde
onder onze voeten
het houvast weg
het stopt ons niet
al is het donker
zwarter dan zwart
in vreemde tijden
die ons koud zijn
door het gemis
dat juist zo innig is
dat het grip welt
uit elke kruimel…
Sellinger zonsopgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 de zon komt op
en vlamt oranjerood
wordt groot
in alle opzichten
de Duitse
windmolens knipperen
onbenullig rood
met hun toplichten
donkere syndromen
ritselige dromen
komen in nood
verliezen inzichten
sterven dood
morgenrood
een onbeschreven blad
stilte, alleen een
eekhoorn, egeltje dat
ritselt in het blad…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
TE BROOS
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
932 Ik had graag met jou willen leven
en dat de tijd stil bleef staan…
op de hoogste berg, dicht bij de hemel
en ’s nachts met de sterren schitteren gaan
Ik had met jou, mijn liefde willen delen
een liefde – die voor of na ons nooit geweten
helaas te broos voor het hogere gebleken
moest zij door donkere diepten vergaan……
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
Amorosa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
695 Amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea
een mysterieuze
donkere roos
haar lippen
diep bezonken rood
kijkt met
verleidelijke
glimlach mij
ondeugend aan
ze weet dat ik
weet dat in
haar bloed
de liefde woont
een nachtvlinder
heeft haar
pêche melba huid
teder gekust
amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea…
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Haar donkere strelende ogen
hadden een diepte, waarin
ik niet durfde af te dalen,
uit angst mijzelf kwijt te raken,
er voorgoed in te verdwalen.
Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 het warme jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De lucht is te donker
De maan te grijs
Ik zoek een wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Portret van het meisje 1
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
56 Het donkere, glanzende haar
geometrisch gevlochten trots
gedragen als een koninklijke kroon.
Met moeiteloze gratie
laat zij zich van één zijde zien
schoonheid schenkt rust.
In olieverf gevangen
het gesloten raadsel van haar blik
stilzwijgend overeengekomen.…
Tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 gestolen heeft
geniet
van de zon en het gezang van kinderen
die in een lokaal van de school waar hij langs loopt
vol overgave een zojuist geleerd lied zingen
als hij de rand van de stad bereikt
of was het een dorp
lonkt het weidse uitzicht
vrije schijnbaar tijdloze natuur
nodigt hem uit
op te gaan in leven
tijd valt weg
alleen donker…
HEMEL OP AARDE
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
474 me straks wacht en nu alvast uitlacht
is het verwerking van het kwade
van het zo vaak tekort schieten
van de minder fraaie daden
is het schoon schip maken
tonen van wat er achter je ligt
het laten zien van de werkelijk waarde
van dat wat je niet heeft kunnen raken
dat waar je al die tijd uitzicht
op had – in tegenstelling tot de donkere…
Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.782 Mijn vader gaat zitten en donker worden
en zijn handen legt hij open in zijn schoot.…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
Niets
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.311 Dikke donkerheid en laag grijs
Niet zoet, niet bitter
Waar is de melancholie?
De foltering van pijn?
Het is het niets, dat brengt me van de wijs
Altijd nacht en de maan mijn gezel
Zonder lach, licht en vreugde
Wie gelooft mij als ik dit vertel?…
onder het noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
939 met Noorse auteurs)
'voor een volk getekend
door lange winters
die niet onopgemerkt
aan hen zijn voorbijgegaan'
in de verhalen
van Noorse schrijvers
proef ik melancholie
zwaartekracht
maar ook wreedheid
huivering en pijn
soms iets van tederheid
en dan opeens
als je het niet verwacht
een vleugje humor
die het donkere…