6466 resultaten.
Korte ode aan de fjord (Noorwegen 2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
744 Dat daar kostbare schoonheid kosteloos
fonkelt, schittert, tintelt, trilt,
verzilvert, vermat, vergrijst, verzwart,
en van blik tot blik, in schijn van roerloosheid,
de wereld vertraagt en vernieuwt!…
bestemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 ik hou van gedichten
die door denderen
als treinen
schoonheid is bijzaak
hoofdzaak is dat
het confronterend is
zoals spoorbomen die
voor je neus neerdalen
om haastige treinen
voorbij te laten gaan
en ons daar achterlaten
met de dromen over
onbekende bestemmingen…
Verjaren zul je niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 wel tel ik alle zonnen
waarin jij jouw licht
op ons hebt laten schijnen
en nog
warm ik mij
aan iedere zonnestraal
die mij omarmen wil
al dans ik nu alleen
toch zal ik je blijven vinden
in de schoonheid van dit bestaan…
Foppe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
783 Racisme, hooligans, een voetbalrel,
Voortdurend staan de tranen in je ogen
En ben je constant bezig die te drogen,
Maar Foppe ziet de schoonheid van het spel.
Dan is het bij het voetbal even schrikken
Als iemand positief gaat zitten snikken.…
Zo mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 ondergedompeld
in ’n liefdevol leven
wandel je op wolken
iedere dag opnieuw
om vruchten te plukken
doordrenkt van schoonheid
kleuren de dagen meer roze
evenals jouw wangen
om te zoenen zo mooi…
vrolijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
625 dit gedicht is als
met helium gevulde vorm
kleur en vrolijkheid
dansend door de wolken naar de zon
in mijn kinderhand
de levenslange schrik
de holte van het touw
dat is ontglipt
schoonheid die
eenmaal losgelaten
zelf de weg naar boven heeft gevonden…
Zeepbel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Zit de schoonheid in je hart,
als een gevangen vogel die zijn omgeving tart,
laat hem dan ontsnappen uit die kooi,
word je binnenste-buiten mooi.…
hoe bitter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 het bloed bereikt
op de duur de
kust en kleurt het
avondwarme zand
onschuld verscheept
van schoonheid naar
verschrikking levenloos
aangespoeld op het land
hoe bitter is de smaak
van geroofde puurheid
op deze machteloze
verloren zomerdag…
verscheept
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 uiteindelijk bereiken
bloedsporen de kust
ze kleuren het
avondwarme zand
verscheepte onschuld
van schoonheid naar
verschrikking tussen
lege schelpen
de wrange smaak van
gedode innocentie
op deze gestolen
laatste zomerdag…
Door lelijkheid getroffen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Het is alsof er een landschap slaapt
in het oude landschapsschrift
nevelend door de droomwereld
in de geesten van dronken filosofen
door lelijkheid getroffen
herzien zij de ernst van hun geschriften
totdat er niets meer over is
van de schoonheid in de wereld
die als een vloerkleed aan hun voeten ligt.…
Verheug je
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
168 Adem schoonheid
drink de warmte en
verheug je om
vele kleine dingen.
Groet de dagen
van de lente
koester ze met
tederheden.
Draag de stilte
laat je vinden
zie de vogels
hoor het groen.…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het zijn van waren.
-------------------------
uit: 'Linkeroever', 2004.…
Treurig gedicht
gedicht
3.0 met 115 stemmen
37.624 .'
Het was herfst, het regende, het stormde.
Ze stonden op, draaiden zich om.
Later kwamen ze nog even terug
met een vergrootglas.
Het was echt het einde van de weg.
-------------------------------------
uit: 'Gewone gedichten', 1998.…
Onstuimig .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.106 In wazig zicht
zie ik blauwe ogen
ongelogen
zeggen zij
ik hou van jou
in mist verloren
woorden wil ik horen
zachte klanken
in de ochtenddauw
waar de herfst
zachtjes haar
weg baant door
gevallen letters
op weg naar de
ijzige kou van
weer een nieuw
seizoen in het
onstuimig leven…
Sauna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.951 het water onthaalt
in warme bronnen stroomt hun onrust
uit diepe porien doorheen de klamme huid
van verlaten verlangens onder de koelte
van een avondzon
badend in eigen vruchtwater
waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen
zijn ze gevallen vruchten van hun zucht
naar stil nabijzijn omdat ze de herfst
in lente willen herschilderen…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Uit wilde wol
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 mag ik even
zomer leven
op de lente
voortbordurend
in de kleuren
die jij wilt
sponnen garen
uit wilde wol
schoren ook de
zwarte schapen
met jou was nooit
mij iets te dol
maar in
samen garen
weten wij het
optimaal te halen
een grandioos product
wij herfsten samen in geluk…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind!…
Boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
951 Kijk verder
dan jouw herfst
waarop je 't blad
laat gaan.
Hef op je kruin,
een nieuw gewaad
komt er nu
heel snel aan.…
Je naam in juli
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
7.476 ik sta stil
en geef je het geschenk
van mijn woorden
verpakt in ‘t feestgedruis
van jaren
ik houd je vast
volg mijn hart
en geef je belletjes
aan een rozenstrik
je stem wordt wat grijzer
mij zachtjes bekorend
wanneer het begin
van alles zich
herhaalt
je lachte loom
in ’t hoge licht
de herfst wat buikig gebogen…
Het koper blaast
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 rood speelt
weer de boventoon
domineert ons
herfstconcert
het koper blaast
de billen bloot
in bach's sonate sterft
herfst de heldendood
maar in de pauken
herrijzen al herauten
dwarrelt soms de
licht verdwaalde sneeuw
de vorst is nu
roodkoper in entree
nog zingt de zon
met warme winden mee…
Ik ben een Eik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 In dank schenk ik zuurstof
aan alles dat ik mij heen zie
en als dan de herfst valt
krijg ik er een ringetje bij.…
Begin en einde
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.077 Weet u nog van de Winter, een paar maanden geléé
weet u nog van de Herfst, van de blaadjes naar benéé
weet u nog van de lente, die we ook mogen vernoemen
weet u van de Zomer, als warmste van de 4 seizoenen?
Dan weten we weer, als we klagen over de temperaturen,
dat aan elke periode een begin én een einde zit.…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
Zonder titel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
768 Hoe het is een diertje te zijn geworden
dat zich uitrekt naar horen,
en ruikt de schimmeldraden herfst.
Gewaarwording van een vloeiende natuur
die zich opnieuw
bezint hoe zij zich vormgeven zal.…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
spelen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 zing, zing, piano, zing
en stuur mijn handen
laat ze dansen
op 't uitdagend licht
voer me maar mee
't mag naar het duister
laat het maar stromen
verborgen gedicht
maak het vooral open
mijn passievol hart
geef mij herfst
en ook lente
het leven
en dan minder hard…
NIEUWJAARS-MENU-WENS 2016!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 een verrassende herfst
Met jou, jullie aan de jaartafel:
pratend, proevend, proestend en proostend!
En de winter dan?
De winter, die drinken we weg
met veel wijn, bier of iets veel sterkers!
Smakelijk en smaakvol 2013 toegewenst!…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…