4280 resultaten.
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Een fluistering van stilte
Schemering in de nacht
Sterren die intens stralen
Maanlicht zo zuiver zacht
Het strand stil en verlaten
Alleen het ruisen van de zee
Zachte golfjes in de branding
Nemen mijn gedachten mee.....…
De aanraking
hartenkreet
4.8 met 51 stemmen
2.034 Een druppel water verlaat je haar
en baant zich een weg langs je rug
ik vang het op met mijn vinger
zodat ik het een triest einde bespaar
en breng het naar de oorsprong terug
Een nagel over jouw ruggengraat
veroorzaakt een reactie op jouw huid
en door in herhaling te vallen
de rilling die het achterlaat
maak je een spinnend geluid
Iedere…
stilte wrokt melancholie
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
869 jij bent mijn geheim
ik heb je lief
maar de stilte rond je
doet me pijn
ik wil stralen
iedereen verhalen
dat jij liefde bent, jij de
diepte in mijn ogen kent
ik kan niet praten
over jou, als ik je
ga verlaten, merk ik
hoeveel ik van je houd
je zindert in mijn lijf
duizend vlinders kussen
je gezicht in alle kleuren
maar mijn…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 Op een verlaten station
waar geen trein meer stopt
denk ik je telkens te zien dolen.
'Wanneer komt de laatste trein?'
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.…
LAATSTE BRIEF
gedicht
3.8 met 45 stemmen
16.247 Maar het ging, als het meermaal gaat,
en waarover je nauw'lijks kunt praten;
kortom, ik heb haar gemeen,
naar de roddelaars zeiden, verlaten.
Soms heb ik nog bij gerucht
en te hooi en te gras iets vernomen
tot vanmorgen het pijnlijk bericht
met de donkere rand is gekomen.…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Kristallen flonkering flitst het oog
als zij haar hals teder over buigt
vochtig en krachtig voor hem juicht
in een bedwelmende liefdesboog
Maar als hij haar lichaam walsen laat
in samen smeltende extase
dienen smachtende lippen zich aan
weten het zoet vocht niet te weerstaan
drinken haar, lavend als een dwaze,
tot de laatste drup het glas verlaat…
Voelen dat je gaat..
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.228 Maar ik heb nu dat voorgevoel,
dat je me gaat verlaten,
je hebt alweer een ander doel,
het is voor het laatst dat wij hier nog samen zaten.
Zal er dan ook geen afscheid komen?
blijf je zwijgen over je verdriet?
al onze tevergeefse dromen,
die vergeet je toch zomaar niet?…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.410 Ik zag je lopen door de straten
Je was alleen en leek verlaten
Je liep daar door de regenstromen
en leek vanuit het niets te komen
Ik zag je lopen door de straten
Verder had niemand je in de gaten
Het sneeuwde en je had het koud
en opeens leek je heel oud
Ik zag je lopen door de straten
Langs de plekken waar wij eens zaten
In de sneeuw…
Eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.848 Namen noemen
en tegen muren praten,
urenlang zichzelf verlaten.
Een stoel verplaatsen in de hoop
daarna niet meer alleen te zijn.
Ramen sluiten,
een boek dat open ligt dichtdoen.
Van dromen in een bed bedaren
en morgen alles overdoen.…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Waar zonder hoop de verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, na troosteloze afscheidsklacht,
Blij herenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.
Schoon is de dag, als zijn purperen gloed
Vorstelijk stijgt; -
Als hij zingend de ontwaakten groet!
Maar uw komst is de peinzende zoet,
Gij, die flonkert - en zwijgt!…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 Het is een verlaten pijn,
een onophoudelijke klacht...
Als wij hem horen:
ons hart breekt, in zelfpijn verloren.
We weten dat over de ganse wereld
de telefoon-paal klaagt,
alsof ons eigen smart
aan zijn draden knaagt.
-------------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.657 gevuld met tranen
om zich heen
hij brulde en stampte
op de vloer
denkend dat mama
hem achter liet
de puber claimde
uit angst
ging zeuren
dreigen
en volgen
pijnigde zich
met de gedachte
dat zijn geliefde
hem verachtte
de man
droomt elke nacht
machteloos
over eenzaamheid
wanhoop en verdriet
als zij me verlaat…
schone spreekster
netgedicht
3.7 met 45 stemmen
54.722 Weerkaatsende stem galmt rond
en verdeelt de klank met karakter
ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer
en trekt de aandacht, keer op keer
Gedreven woorden verlaten haar mond
en worden opgenomen door aandachtige oren
niet één letter gaat ongehoord voorbij
en dwarrelen in beminnende zinnen rond
Gebarend vertel ze haar eigen verhaal
luchttekenend…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische kust.....…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
Op het linnenwit
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
788 we wisten
je verlaten
alleen gezicht
heb je gelaten
op het linnenwit
bergden calvarié
donkerden de wolken
je riep drie keer de vader aan
toen was het goed een lans
vergoot het water en wat bloed
vrouwen legden af
wat jij gegeven hebt
rolden zware stenen
voor het graf waar uit
jij weer bent opgestaan
op paasmorgen kerken
mensen…
vlinders dansen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
880 vlinders dansen een vederlichte
sonate door jouw zachtverlichtte ziel
niet traceerbaar zonder choreografie
dwarrelend door jouw gedachten
kleine elfjes de tinkelende voetjes slechts
in een vluchtige aanraking met de
bodem van het onbewuste
maar waar zij raken bloeit op de warme gedachte
besprenkeld met zoete nectar
gesponnen cocons verlaten…
en ze leefden
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
756 bruid in trouw
en korte verhalen
met onbedekt en zelfde gezicht
de mond zo rijk, geheel luchtledig
de houdbaarheid of ochtendhanden
het tijdelijke in prachtig licht
maar ik weet van stilte, het lijdzaam staren
het gedoofde vuur in gesloten nachten
onvolmaakt en ooit geleden
dus ik liet hem gaan
de bruidegom
haastig weg in verlaten…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 de wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de…
Pijn
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.166 Je zult me nooit verlaten.
En ik zal je altijd haten.
Pijn
Je maakt een deel uit van mijn leven.
En dat kan ik je maar niet vergeven.
Ik weet het, het hoort erbij.
Ik moet het accepteren.
Het is een deel van mij.
Van pijn moet ik leren.…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 De wind krijgt vat
op zichzelf, ik beluister
de stammen, ik hoor nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 de duistere nacht verlaat
mijn kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht…
Maastricht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
938 Ik ga je voorgoed verlaten
Zo lief als ik je eerst had.
Zo ben ik je gaan haten.
Je bent niet meer wat je was.
Het hart is voorgoed verdwenen.
Wat ik eerst als passie had.
Kan ik nu nog om wenen.
Vaarwel Maastricht.
Ga je goed.
Met je hart van ijs.
Wat er nu van je is geworden.
Word betaald met een hoge prijs.…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
Droom zacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
850 Droom zacht
van het leven waarin je
vruchten aanraakt zonder
stuk te maken
appels plukt van de bomen
hun wortels
niemand, nee niemand
verwoest de geoogste velden
verregent het gedroogde gras
verdort het vruchtbare landgoed
het zwaard past de hand
iedereen wacht
verlaat de droom door
de deur van werkelijkheid
het gordijn van de…
De pincode van je leven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.310 belangrijkste vakken
Vier cijfers die je trouwdatum
aangeven
Vier cijfers, voor de
geboortedatums van de kinderen
Vier cijfers, om geld
uit de muur te kunnen halen
Vier cijfers om je boodschappen
te betalen
Vier cijfers om te
kunnen tanken
En nu vier cijfers om te janken
want de één na laatste bestemming
kun je alleen verlaten…
Moer
gedicht
3.5 met 14 stemmen
13.782 Zij hokt in hun wil, een instinct,
zij kunnen het nest niet verlaten,
bouwen hun huizen rondom het hare,
een blinde cirkel, een bloedsomloop
van reizen, schrijven en baren,
van zich vervolmaken
tegen haar dood.
---------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
Für Elisa
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
735 Ik ben altijd te laat
ze houdt niet meer van mij
in gedachten ben 'k er niet meer bij
Wil niet dat ze me verlaat
'k Wou dat ze me nog een kans gaf
bang dat ik zelfs die zou verpesten
want in haar grijze ogen ben ik laf
Bindingsangst overkomt ook de besten
M'n zonneschijn zit in haar lach
haar stem klinkt als muziek in de oren
zoals…
Spinsels dolen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.217 Er zit een bal in mijn buik
Vol angst en onzekerheid
Tranen zitten tergend hoog
Ik raak elke grip nu kwijt
Ik weet het even niet meer
Waar ik nu goed aan doe
Ik wil open zijn zoals altijd
Maar waar leidt het naartoe
Ik mis het gevoel van liefde
De warmte die ik bij je vond
Voel me verlaten ontheemd
Spinsels dolen rond en rond
Misschien…