3835 resultaten.
DE BLAUWE STAD (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
922 beeldbepalend waren met karig
inkomen wonen primaire levens-
behoefte was soberheid gestaag
opvallende verbeteringen schiep
nu worden vierkante kilometers
bevlekt met hogere prijsklasse
aan te ondiep gekunsteld water
autochtoon bestraft met beperkt
bereikbaar zijn het Blauwe Lint
valse tooi van verse luchtbakkers
bezoekerscentrum vreemd…
Die morgen was zij moe en zwaar
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.455 Als plotseling met een vreemd gevoel
zich iets in haar bewoog
en een nieuwe en wondere zekerheid
haar door de gedachten vloog,
en met een diepere ademtocht
was zij even neergezegen
en toefde een ogenblik totdat
zij zich zelve had herkregen.…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 een vreemde stad van ver is nu nabij
de dorpsstraat is gevuld met nieuwe klanken
de bakker en de slager werden banken
verdwenen is de oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel…
Vlucht
netgedicht
4.0 met 41 stemmen
2.481 Zij wentelt zich in zoete vergetelheid
De wijzers van de klok zijn gestopt
Een vlucht uit de wrede werkelijkheid
De vlinder verschrompelt en verpopt
Zich terug naar haar veilige kindheid
Vermoeid dwaalt haar rusteloze geest
Teveel is haar doelloos kil en vreemd
Het vreet aan haar als een wild beest
Zelfs thuis voelt ze zich ontheemd
Dit…
schuld
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.254 in de kleine werkplaats
verft de zon de krullen
goud, terwijl de hand
van de timmerman snijdt
en zaagt en schuurt aan
het kruis van hout, waarop
hij nagels ziet en bloed
en 's-nachts als in de
hoek het manshoge kruis
te wachten staat op wat
morgen zeker komt, droomt
hij vreemde dromen vol
van geweld en tranen,
maar niet op zijn gezicht…
140 pond
gedicht
3.5 met 170 stemmen
43.751 Da’s vreemd: ik zie, wat Gij niet ziet;
wat Gij dán ziet, zie ik weer niet.
Enfin…; de honderdveertig pond
is nog springlevend en gezond.
En ik geniet graag ‘s levens gunst
én om mij zelf én om de kunst;
hoe meer ik drink, hoe meer ik eet,
hoe meer gewicht Van Hattum heet.…
Ten leste
gedicht
1.5 met 1176 stemmen
91.805 Ik weet niet welke weg je neemt;
de sterren gaan hun baan ten einde
en straks is mij het dichtstbijzijnde,
het langst gewetene weer vreemd.
Maar wat bestond aan zon en maan
en wisseling van de getijden,
het was alleen opdat wij beiden
elkander niet zouden ontgaan.…
Mummie
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.240 Statig, tijdeloos triomferend, ligt
Vlak bij me, en ver, 't egyptisch koningslijk;
Ik voel me schuldig, dat 'k nieuwsgierig kijk
Naar mysterie van vreemd-vermomd gezicht.…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 ZONDER JOU
Ik was zo gek van jou
Je moest eens weten
Je gaf mijn leven kleur
Hoe vreemd het is dat ik je ga vergeten
Langzaam sluit zich nu die deur
Ik leefde echt voor jou
Ik was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb…
Gras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.604 het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij
weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen
een muur vol graffiti een brug…
vrouwenhandel
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.093 in geel groene kleuren
en zacht zoete geuren
ritselt en ruist
een kluwen
bont blauwe vrouwen
in wir war van touwen
gekust en gekuist
op zot zatte feesten
door bar boze beesten
betast en benomen
een kluwen
klink klare waarheid
in vuil vieze klaarheid
gepakt en genomen
in vreemd vale kleuren
en zilt zure geuren
gezien en gezocht…
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Als ik denk aan die ene avond
Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het geratel rukte nu
ongehinderd mijn hersens binnen.…
Vloek
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
931 Alleen op zolder, ik hoor een vreemde taal,
van wie is toch die enge stem,
waar komt dat geluid toch vandaan,
wie ben jij, houdt me niet klem.
Aan de muur hangt een erfstuk,
het is een samoerai zwaard,
dat is opa’s oorlogsbuit,
gaat daar de stem mee gepaard?…
Waarover zal ik zingen
gedicht
3.4 met 21 stemmen
10.758 Waarover zal ik zingen
over regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik…
Doorgaan
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
10.173 Vriendschap in haar vertrouwde ogen
Een oase gevonden in blauwe lucht
De laatste herfst nog niet vervlogen
Passie in haar zilte zucht
Haar zinnen, de eeuwige jeugd
Op de tast, hand in hand
Aan de sterrenbeelden voorbij
Schelpjes zoeken op het strand
Spiegelbeeld, het oude zeer
Een vreemde vriend in mij
Maar ook zakenman, en kleine jan…
'n verdrietig gevoel...
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.450 Vandaag bekroop mij een verdrietig gevoel,
vreemd...een mooie blauwe lucht, de zon.
Begrijpt iemand wat ik bedoel?
geen reden dus..zoals de dag begon.
Ik heb zo veel, zou je denken,
te eten, een dak boven m'n hoofd.
Zo veel liefde te schenken,
wat heeft mij van dit alles beroofd?…
Pernis
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.560 Het landschap is een treurig aquarel
Uit schoorsteenpijpen vluchten vreemde kleuren
Die ongenood het zwarte zwerk besmeuren
De dood heeft hier een ijzeren gestel
Signalen van de schepen klinken schel
De lucht is zwanger van ontstegen geuren
Er valt geen dierlijk leven te bespeuren
Dit is het voorgeborchte van de hel
De duivel kon geen beter…
bespiegeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.801 soms als ik voor de spiegel sta
en kijk in vreemd groenbruine ogen
die ik, zo lang al, heel goed ken
is ’t net alsof ‘k een ander ben
te mooi om waar te zijn
soms als ik naar die ander kijk
- ze staat dan naakt en fier voor mij -
voel ik de bewondering
ik vind haar best een lekker ding
te mooi om waar te zijn
wacht eens: ik zie geen slanke…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 Is immers dit papier - al om het even
of ik in vreemde streken woon of hier -,
en ik als vorst, mijn pen als valkenier
jagen er op de vogels die daar zweven.…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 wanneer het jaar zijn laatste dagen slijt
en nevelsluiers zelfs mijn geest behangen
kan mij een vreemd vertrouwde pijn bevangen
die ik aan de vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten…
Geurig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.170 dat ik naar haar keek en dacht
wat is ze bleek
de haren zijn niet goed gekamd
volgens mij droeg ze de scheiding toch wat lager
die lok over het voorhoofd lag er nooit
en de glimlach doet me denken aan de laatste keer
dat ze me kuste op mijn wang
wat was ik bang toen
om te gruwen van het Keulse water
dat de geur van kwijnen overtrof
vreemd…
Een Spaanse Film
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.411 Drie mensen met uitzicht op de wilde zee,
en de regen die met vreemde vlagen
in het zoute water valt
De muziek van Jean Michel Jarre
die hard over het strand heen waait
Rijen palmbomen die in gelid kromwaaien
alles lijkt onecht
Alsof ik in een Spaanse film speel
en de prachtige hoofdrolspeelster,
“Jij die naast me zit en woordeloos over…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 hier om deze vreemde hoek
schuilt het afscheid
de klauwen ver gekend
breed gespreid, hier ligt de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing…
Albona?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 we moeten nog wat praten
jij en ik, over de gaten
die gapen tussen onze culturen
we moeten nog wat proeven
van wat ongeproefd is gebleven
wij samen, zoals die ene keer
naast elkaar op de bank
Albona, vreemde meid
geef me een enkel teken
ik weet een leuke plek
om samen nog wat
bij te praten
van elkaar nog wat
bij te proeven…
een eeuwige zucht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
881 wanneer ik sterf
herinner jij je dan nog
hoe zacht jouw handen zich
over mijn vingers legden
zo verwonderd
keek je me aan, alsof
je nog nooit in liefde had geslapen
jouw mond werd geboren
op de mijne en ieder woord
bond zich aan onsterflijkheid
je was nooit vreemd
niet in verdriet, niet in pijn
niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
685 ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur
de hemel openreet, hoe daar een kruis
de godenwereld opende als deur
-vanmorgen dus- vind ik mijn open thuis
langsheen een teken met een vreemd…
Er was Assepoester
gedicht
2.7 met 88 stemmen
28.568 Er was Assepoester die het vreemd vond dat de prins dat glazen muiltje
nodig had om haar te herkennen. Al die tijd dat haar zussen bezig waren
hun voeten in dat schoentje te persen, stond ze naast hem. Hij had toch
uren met haar gedanst? Hij wist toch hoe ze rook? En bewoog?…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms wil het, dat geluk ontluikt
alhier op vreemde…