3942 resultaten.
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen van winter…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 dekens
over de verwoeste en verkrachte landen
heel laat in het nieuwe voorjaar
wagen de eerste bloemen zich toch
uit de bedorven en bebloede aarde
in die zomer bloeit een golvend tapijt
van papavers bloedrood onder de zon
bloemen voor miljoenen doden
een slagveld vol tere schoonheid
met ontelbare waarschuwingen
voor een dreigende winter…
Turkse Bruiloft
gedicht
2.3 met 202 stemmen
51.301 een zachte fluit, een dreigende trom
zijn plotseling in de maartse straat
waar bomen nog kaal zijn en
mensen moe van wijn en winter
daar komt de bruid
ze stapt in een bakbeest
haar familie staat er biddend bij en
heel haar Barentszstraat
stroomt vol van heimwee
naar een warm land van herkomst
stroomt vol van hoop dat een vertrouwde
vreemde…
drie zondagse koningen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.114 daar lopen ze weer
de honderden driekoningen
met hun zakjes van Delhaize
en af en toe van de GB
hun scheefgezakte kroontjes
boven verheugde koontjes rood
van het winters temperament
er wordt wat aangebeld
vandaag, een luie zondag
dag te laat, vergeet het maar
met kleine oogjes aan de deur
zal er geluisterd worden
naar zoetgevooisde kinderstemmen…
de eenzamen iv
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.771 Het gras dampt, klam en vochtig,
De grond blijft stijf bevroren
In hete korte zomer:
’t Blijft winter in de zomer.
De klokjes zijn nog hoorbaar,
Het rulle spoor nog zichtbaar,
De kar is al bijna verdwenen.
Ja, alles gaat, verdwenen…
Wat over is gebleven
Is lief maar onvoldoende
Om op te leven.…
lente
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.262 overstemt
het licht de avond intrede doet
nog door voorjaars kou beklemd
lente trekt de mensen voort
in buiten zijn en bezig wezen
de stilte van de buurt verstoord
door zagende mannen en zingende mezen
geen seizoen zo fijn om aan te beginnen
als lente met al zijn pril geluk
alles draait om voortplanten en beminnen
daar vriest geen winter…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Niets verraadt enige emotie
anders dan de kilheid
van een ingetreden winter.
En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap
zijn gelatenheid geeft.
Het is een vredig wachten
zonder de zekerheid
over de vanzelfsprekendheid
van de seizoenen.
Het hart is leeg
en berust.…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 ‘De winter sneeuwt gebroken wit
in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen.
Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen
is ze mij
en heel mijn woordenbrij
al eeuwenlang vergeten.…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
Hallo Lente
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
747 Hallo Lente, wat ben je maagdelijk
pril, bijzonder groen, dit jaar
de winter liet zich innig gelden
maar nu laat jij jouw zon zien
gaat er een knoopje los
voor bomen bladerknoppen
zag ik jouw vriendin, de zomer
vandaag al een beetje glimlachen
vanachter haar blonde gitaar
liep ik over schaduwkant
van straat naar glasbak
om het…
toekomstwijze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
555 toekomstwijze
in tijd geleende
kennis die uit
het onrijpe groeit
op zoek naar juister
en dieper dan de zon
die zo oud klimt
dat ze iedere dag
haar treden telt
en ze steeds vergeet
ook in de winter
spant het hoofd
zich in boeken
van het ijsbloemenraam
door het donkere
heen en weer
de lamp volgend
tot het hoofd moe is
en zich gewonnen…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Voetpad naar de voordeur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
752 De winter heeft voor vannacht
Flink wat vorst begroot
Het maanlicht weerspiegelt in de ijspegels
hangend aan de getarte dakgoot
De wind deelt sneeuwvlokken
Op tot grote scholen
Met elke voetstap kermt het ijs
Onder mijn schoenzolen
Maar…
Op het voetpad naar de voordeur
Krijg ik een vrolijk humeur
Binnen wacht mijn vrouw op mij
Met…
Een triomf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 in het duister van een
stille doorwaakte nacht
verloor de straffe winter
zijn laatste beetje kracht
een mens vocht
in een aardse zucht
triomfeert weer, bloost leven
in de morgenlucht
een sterke schouder
draagt wiekjes fijn besnaard
naar een kersenroze
bloesemrijke boomgaard
het licht tekent zijn glans
over het schaduwblad
de…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
waarom huil je ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 dus huil niet meisje met je mooie haren
na de winter komt steeds weer het voorjaar
het leven trekt in al zijn facetten
voorbij…aan een ieder van ons
en al zullen je tranen de hemel bereiken
dan nog….
meisje met je mooie haren
alles wat je tegenkomt in dit leven dat
gaat weer voorbij.
toe, huil niet.…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
zon die alles blij maakt en kleurt
al is de winter niet voorbij, de regen
is nu weg en stemmen lachen.
Dit kleine hart is plots weer daar
en voelt de weemoed krimpen.
Liefde blijkt toch meer dan enkel
maar een woord; er is vergeving.…
geheel het leven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
750 kan je alles betasten
zoals een blij vers
of een gebroken vijver
waarin woorden zijn verdronken
het fluitje van de winter
dat met stille tonen
de brok in mijn keel overneemt
kan je
wanneer ik huil
en de dag te donker is
jouw hand leggen op de mijne
tot leven brengen
zonder wijzer en woorden worden
mij tegemoet
in een witte winterochtend…
Beste vriend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.249 Als jij een visser zou zijn
ben ik misschien de vijver
die in de winter bevriest
om te bezinnen met jouw ijver
als jij een schrijver zou zijn
ben ik de literaire ganzenveer
waarmee je streelt over het papier
op het landschap tot aan mijn tenen
schrijf je over toekomstig verlangen
als jij een geleerde dokter zou zijn
ben ik jouw zeldzaamste…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
beeld van dit moment
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
670 wat een zielig weer
donkergrijs, koud en veel te nat
de winter zwaait hier reeds de plak
mijn neus verstopt en zoveel meer
hou ook veel liever van de zon
met al haar warmte stralen
maar nu blijft enkel het water dalen
en dat bewijst een overvolle regenton
het weer blijft extra consequent
begint wel heel erg te vervelen
koude regen…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 De lente brengt bloeien tijd stelt ons tevree,
maar dan in de winter neemt tijd alles mee.
En ook al weet ik dat het nergens op slaat,
doet het me toch pijn dat alles weer gaat.
Ook voor de mensen had tijd een idee,
hij liet ze kort leven en stemt ze tevree.…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…