615 resultaten.
cover met belofte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.068 de stad
legt op het plein
haar arm in een gebaar
van verpozen
de banken hangen leeg
er blaast een regenwind
door de kastanjes
de boekhandel wenkt mij
aan de overkant
met versierde ramen
het aanbod nieuw
kleurrijk de uitdaging
vele letters ogen groot
ik koop een boekrug
om te stelen
een cover met belofte
mij op mijn bestemming
nu ik…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het een
naar het ander komt
een enkeling leest
de tekens in de vragen…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 mij begevend op een zoektocht
naar de schatten van het leven
vaar ik over ruwe zeeën
die mij naar het einddoel
van mijn vragen moeten brengen
geholpen door vlagen van wind
die mij roekeloos heen en weer blazen
vanuit het oosten naar het westen
maar toch komt mijn bestemming
langzaam maar zeker in zicht
al starend over het glanzende…
Houten duif
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.669 Rustig snavelen tussen de stoppels
van een wijd veld is zijn bestemming.
De witte nekvlekken blinkend in het licht.…
Vertrek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.336 Heel tevreden wachtend
Op vertrek naar bestemming
Zonder aandacht te besteden
Aan de dingen buiten jouw bestaan
Herinnering van zoet verleden
Wordt verdrongen naar het heden
Door jouw kloppen op het raam
Ik volg je naar de uitgang
En zie achter je verlegen rug
Een bosje onwillige bloemen
Geef het maar, maak ik een gebaar
Terwijl de trein…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
beproeving
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
890 terwijl haar warme handen
zijn koude ziel beroeren
en woorden als een zalf
zijn hartenpijn verzacht
verliest hij zijn geloof
in god en zijn bestemming
omdat hij de beproeving
zo lief niet had verwacht
terwijl zijn zachte stem
haar ogen laten tranen
en als een medicijn
de weg zoekt naar haar hart
verliest zij al haar angst
voor duivel…
uit de mist van je hoofd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 je handen
speelden met wolken
uit de mist van je hoofd
boetseerden de kop
met ogen waarin jij
ooit hebt geloofd
vormden lippen
met woorden dat jou
zijn trouw toebehoorde
maar in zijn gezicht
vond de mist geen herkenning
wolken hadden zijn bui als bestemming
hij onweerde slechts
jouw zon mocht niet schijnen
omdat…
Inkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
794 het perspectief
had ik lief
in het leven
orde regelmaat en planning
gaven mijn leven
zo dacht ik
een goede bestemming
het bestaan zo
was niet verkeerd
echter het heeft mij
maar weinig geleerd
vandaag is de dag
dat alles weer mag
uur minuut en seconde
genieten is echt geen zonde
nu is leven kun je
liefde en aandacht…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 was het deze middag of lijken
beide wegen op elkaar
het pad waar we elkaar ontmoetten
de berm waar wilde cichorei stond
de boom die leek op de vorige
en de vorige die zo leek op de volgende
was er een route naar de plek waar
we niet voor kozen
is dit de bestemming
en bleek er geen weg terug
of hebben we bij vergissing gedroomd
zonder…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
aan een lieve stem
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.335 Wij weten de verbloeming
De verzoening met onwetendheid
De weg is de bestemming
En het onder-weg de zaligheid
De woorden zijn geen taal
Die een vertaling is
De beleving een verhaal
Over wat de waarheid is
Een gesprek als een gedachte
Die één mens nooit heeft gedacht
De prikkeling het zachte
Leidlicht in
de nacht…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
Jaarwisseling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
736 Niets heeft een bestemming
alles leeft in verbeelding
en in de wirwar van wegen
verdwalen alle richtingen.
Miljarden jaren stapelen op
in het zonlicht dat nu straalt
en de oliepan doet spetteren
bollen bakt met rozijnen.
Aan het eind van zo'n tijd
die geen enkele zin vond
ben ik maar een schijntje
een gillend keukenjoch.…
De regen flow
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
732 tuinen en boomgaarden
vogels zingen op takken
en de wind knielt op andere nevels
loyaal in mijn buurt
de regen flow verblindt niet
het naakte zangerige als de uren verstrijken
op de eerste melodie
er is geen klaagzang te horen
onder de regenboog reist nogal wat
op winden en getijden
waar de vogels hun liedjes kennen
van een nieuwe bestemming…
Het begin en einde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Het is de vraag die geen antwoord behoeft,
de wekelijkse reis zonder bestemming.
Het zijn de schemerplooien in het gelaat,
vreugdevol en bedroefd.
Het heeft het aroma
van de eigenkant.
Zoals een vochtig mengsel
van humus en zand.…
een lach die krult
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 ik zie je
kind op kind
de lange genenrij
waarin jij eindelijk
bestemming vindt
nog zorgen handen voor
generatieslang verbanden
maar eigen zijn is weer je
lach die krult naar foto's
uit heden en een lang verleden
je eerste vloeiend spreken
zonder woorden en ogen
die nog hemelen pas uit de
warme schoot in jouw uitverkoren
is…
De belofte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
113 Hoop werd uiteindelijk
de onbekende bestemming.
En toen ik het begreep
heb ik ze allemaal verlaten.…
op de vlucht....
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.355 Tranen in je ogen
een onveilig gevoel
huilend loop je rond
zonder enig doel
Je vader spoorloos
je moeder vermoord
geweren die knallen
niemand die je hoort
Je broertjes ontvoerd
en opgeleid tot soldaat
en jij weet niet eens
hoe het met ze gaat
Op de vlucht
naar een bestemming onbekend
aan de hand van een vrouw
die je niet eens kent…
1001 gedachten-nacht...
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.090 heerlijk in de kussens gevleid
zeepbellen
voorspellen
betovering
sterren
van verre
vol schittering
golvende zee
deint met me mee
op bewondering
ik zucht
mijn lucht
met ontroering
uit mijn longen
ongedwongen
zonder remming
en ik weet
dat dit heet:
De Bestemming…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 ik ga slapen
wanneer de nieuwe dag begint
met rechte wijzers
naar de hemel gericht
de stilte buigt niet en
schuift de onbedekte maan
dichter naar vogelvluchten
ook al heb ik geen weet
van hun late bestemming
ik denk mij geeuwend
op hun vleugels, lichter,
blauwer, hoger en hoger
vlieg zo lang ik kan
en groei in het lied
dat de wind…
ONDERWEG
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
869 Elke reis heeft een bestemming
toch gaan wij steeds maar door
soms voelen wij een beklemming
waar doen wij het allemaal voor.
Toch zit er wel een regelmaat in
want God leest voor ons de kaart.
Hij is erbij vanaf het prille begin
en is er ook als de reis is geklaard.…
Om er even te wonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 ik heb stenen
letters gebakken
woorden gemetseld
tot zinnen en met
strofen muren en dak
mijn gedicht lijkt af
niet iedereen weet
plaats en bestemming
het pad naar de deur
die altijd open staat
voor allen die komen
om er even te wonen
in het huis bepaalt
ieder zijn kleuren
richt kamers in naar
voorkeur en smaak
mijn thuis is dit…
Tranen als kiezels (II)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Versteende tranen als kiezels
vonden hun weg
Langs nooit en te nimmer uitgelegd'
paden
Op weg naar hun bestemming
Hoewel onbekend, plukken zij
de bergbloemen
Uitzonderlijk gewicht schuurt en schraapt
enorm
Zoekend naar uiteind'lijk lot
Hun reisdoelen zijn het dal en
nog veel verder
Opgelopen schade leek onher-
stelbaar
Straks weer…
Een verre ster
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 Nog eenmaal de waarheid
maar dan onder de mensen
zonder sacrale bestemming
van egocentrisch paternalisme
het verre geschitter van een ster
misschien al lang in tijd verdwenen
dromend over een opperwezen
een niet bestaand dilemma
de natuur van taal, en zijn communicatie
eindelijk door het individu aanvaard
als eigen kracht van innerlijk…
´Eenzaamheid´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Een dialoog met je ziel en je geest en een harmonie met je essentie en je bestemming.
Eenzaamheid is geen zwakte, maar een kracht en een teken van moet en zelfvertrouwen.
Een blijk van wijsheid en inzicht en een getuigenis van geluk en gemoedsrust.…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…