1013 resultaten.
Hope
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.251 How was it to end?
Peace…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.834 Aan goede vriendschap komt geen end
Waar ter wereld je ook bent.
Vriendschap is een kostbaar kleinood
Die je mee gaat tot in de dood.
Heb je echte vriendschap gevonden
Legt ze een pleister op vele wonden.
Daarom is het zo fijn
Om goede vrienden te zijn...…
Net geen sprookje
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.483 "
Maar zij sliep gewoon door en hij ging toen heen
Die arme pad, weer een illusie lichter
Een happy end had zeker gekund
Helaas moet je het doen met deze dichter
En sprookjes zijn niet echt zijn sterkste punt
Dit keer geen liefde, geluk of een nest met een warm dak
Voor haar geen bruiloft of een schattig gezin
Maar sherry, valium en een abonnementje…
Afgod
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.380 Aan d'r droom komt een end,
als de seksbom een blindganger blijkt.
De liefdesstorm woedt in de vrouw, maar ze vindt,
dat hun spel maar een zielig gepaar is:
de boom van een vent wordt geveld door de wind
en de windvanger sterft, voor ze klaar is.
Ze wil uit behoudzucht de boom conserveren.
De vrouw kan z'n uitvaart beletten.…
"Leven Verpakt In Een Kaars"
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.399 De mindere is dan al uitgedoofd
en heeft zich met zijn vlam
ook best wel uitgesloofd
zij zat gewoon in de verkeerde jas
en kon het ook niet helpen
dat ze niet was van Was
De Goudakaars staat nog te branden
zij is van Was, verwarmd nog handen
maar, wat voor kaars je nu ook bent
een goed of een slechte
Ook die goede raakt eens op z'n end…
Elke stadje heeft zijn kladje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.148 Leeuwarden, Ljouwerd, prachtige stad
goudrands gelegen, in rietkraag gehaakt
behangen met kleedjes van kant gemaakt
want voor suïcide was je gelukkig te plat
En mochten er zich toch complexen verhogen
toornen boven jouw schuingebekte Oldehoven
dan pleurden de tegels uit de Donau van boven
daar grauw `t vrij end krachtig af had gezogen…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik heb eindelijk
een sprookje gedroomd
met veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen…
Verbeeldinge
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
65 Zeker zal zij geuren
naer laet-herfstigh rozenbloet,
ende haere borsten
begeeren een lentebloesem te onthullen.
Het zijn mijne lippen
die dorsten naer teederheyd,
och, konde zij slechts
in mij wonen.
Aldus draagt mijn grijs
nog een jeught in handen,
ofschoon het ademhalen
minder diep van verwe gekleurd is.…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Uitgerek-
end hier, nu rilt het lot. Doodge-
moedereerde boventonen ademen
ons die onbezonnen uit borduren
gaan, lichtlinnen tijdpatronen aan.
Wij ademhalingen, aanhalingen
uit ongelezen natuurboeken, uit-
eindelijk luchtwervelingen van
het eerste uur. Het is een wellust!
-----------------------------------
uit: 'Luchthonger', 2004.…
zij zeilt uit
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
764 hoort hoe kraakt het spant
dapper waait de vlag
met alle winden mee
ziet haar vanaf het land
in volle glorie stevenen
op niet voorziene verten
een gestaag verkleinen
onder turen en kwijnen
tot wit stipje op zee
bestemming als immer onbekend
voortjagend onder de zon
in stijl ons gebed zonder end
dat zij veilig over moge komen
zonder…
Hij leefde in het donker
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
760 Iedereen had het mis…dat kwam omdat
men in eigen angsten een soort van
happy end zocht.
Voor hem was er geen licht meer en dus
kon niemand hem helpen.
Hij schreef een brief aan zijn vrouw.
Te veel pijn mijn liefste…tè veel pijn.
Vergeef me alsjeblieft ?…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder zijn lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden…
ZWERVERSLEVEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.566 Wat norse wrevel legde in uw borst
die wondre drang om, met uw kinderbende,
jaar in jaar uit te zwerven zonder ende,
uw orgel draaiend voor de schrale korst;
Gij die u nooit aan werk of tucht gewende;
met onbezorgdheid uw bestaan omschorst,
en willig op uw sterke schouders torst
de jammerlast der dagen van ellende?…
Sprookje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 Het wrattenmisbaksel
vies van zijn braaksel
sleept moeder
richting put zonder end.
Peutertje, peutertje.
uit zicht verdwenen.
Opdat,
louter door liefde gedreven
de vrouw hakt af haar eigen hand
en nadert tot,
mijn kind in mijn armen te sluiten.…
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Gij zijt het midden maar van dit gedicht:
Een zelfvolmaakt, goddelijk gaaf fragment,
Maar in de tijd zonder begin of end
Met al wat al-schoon door dit donker licht:
Diep uit verledens sproke vreemd-bekend,
Rijmend naar U, rijst mens- na mensgezicht;
Vanwaar der toekomst meer luideloos ligt,
Deint Uw echo met ver-eeuwig accent.…
Burned out en uitgeblust
netgedicht
5.0 met 86 stemmen
553 al lichtjes voorjaar
zonder te openen
in afwachting van
warmte en licht
het duurde
allemaal veel
te lang zo sloeg
lamlendigheid
de spirit uit de tijd
moeheid was al
structuur na corona
maar gebrek aan
perspectief liet de
oogleden verder zakken
waar vroeger ouders
nog konden leiden
en oppeppen had
nu iedereen al snel
het end…
Poem #2179
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
235 Het staat eenieder vrij te reageren
met wat hij - zij of het, doet niet terzake
je komt ter wereld met een beider smaken -
aan tekst bedacht heeft door te associëren
door zich uiteen te zetten, nuanceren
als 't lukt op rijm, van binnen of op 't end
wat actueel is, wat je las of kent
want zulke wetenswaardigheden zullen
veel meer op instemming…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Inzicht
wordt niet door tijd gedreven,
sereen zal het blijven
tot het zoetste end;
de horizon
waar ik nooit over struikelde,
noch Thor
zijn werk zag voltooien,
al had ik,
terug in de baai,
de hele rambam/santenkraam
een flinke oplawaai gegeven
met een buitensporige joekel
van een ervaringshamer.…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
Nix
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.042 The sun comes up and in the end
all decisions were only
justifications for what already
has been decided unconsciously.
On the bench in the clear light
of the morning sun, your hair
knotty, touched by sleep
becomes an untouchable halo.…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 De wereld is vergift met wroegen ende knagen,
Vol stege wrevelmoed en vol hovaardigheid,
Vol ongebonden zucht en vol kwaad-aardigheid,
Vol zonden opgehoopt, vol opgehoopte plagen.
O harten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij
Al is ze nog zo schoon versieret en bepereld.…
RONDEELKENS
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.611 Die nooyt musyck en wil maecken
die slaet syn hant omden trompet
ende can nu soo vals clancke braecken,
die nooyt musyck en wil maecken.
Hi sghettert als een bosen draecke,
sine ghebuure si vlughten ontset.
Die nooyt musyck en wil maecken
die slaet syn hant omden trompet.
Die sine ooren wil vernilen,
die maecket sulck gruwsaem gheluyt.…
Onbezonnen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.837 Door een gelig vettig straaltje
Op een onbewaakt moment
Kwam de jeugd van lieve Lotte
Hardhandig aan haar end
Halsstarrig voorgenomen
Ze moest en zou het doen
Dan pas was ze dame
Ze wist niet beter toen
Die zoete lieve woordjes
In die verlaten vieze steeg
Had haar loverboy gefluisterd
Waardoor hij alles kreeg
Hoe stom is ze geweest…
die manne (iegene taole , eigen dichttaal)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
953 su sieje for uut
in dencke versoncke
hie in sorge gesinckt
die bure in gewesend
gelieke unne droncke
sie komme nie frie
um hiere te sijne
skouder am aender
doch nimmer int reine
so goat die daghe
so stille ende vurt
icke fuule die swaore ruste
gelieke er bie heurt
so sie treffe mekaore
met unne seeje geskeide
dele die werlt…
Ze hebben nooit op haar geleken
gedicht
3.1 met 133 stemmen
34.758 Ze hebben nooit op haar geleken,
al kwamen sommigen een end.
Ze hebben nooit op haar geleken
en haar heeft hij nooit echt gekend.
-----------------------------------
uit: 'Liedteksten', 1987.…
het is maar een muziekstuk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
707 bemint
maar al haar tranen, smeken, bidden
helaas die redden niet
het hooggerecht is onvermurwbaar
en in triomf loopt het naar het eind
de goegemeente berust in 't lot
de pianist kan in majeur besluiten
en wat doet het nu voor jou
vraagt zij, nu je het stuk al aardig kent
als voor mijzelf gemaakt, zeg ik
'k beleef bevrijding aan het end…
Unne sieleruste
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
865 icke bluuie effe op,
gelieck oewe sieje,
as die skemering faelt
dun daeg is dan bestreeje
ende draoge miene
swaore haande meeje
naor die fraogende naegt
moei van slegts
eene etmaol geleeje
ut flacke ontwaockt
as allengs ut ligt
sich ieler verspriede
telle skraope sich
sulcks bie elckaore,
leefe betaest ut geniete
urstes…
OORLOG ALS SPEL
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
547 Ik ben als een gek door het prikkeldraad
gegaan en geef weinig millimeters toe, ik
ben eigenwijs en bijt door, m'n bescherm-
ende kleding houdt me lang overeind.
Totdat ik neerval als een poppetje op het
plastic legerveld of in een computergame,
weerloos, neergehaald, plots in het licht
en mijn codenaam voor iedereen te lezen.…
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.715 De heiden leef zijn leven hier
in schoonheid tot het end.
De leeuwerik zingt van ’s ochtends vroeg.
De hemel, waar hij vliegt,
is hoog genoeg, is schoon genoeg.
Elk’ and’re hemel liegt.
Elk’ and’re hemel is een waan.…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Daarmee komt zij aan het einde
van dit liedje aan haar end
en zinkt als lijk nu naar beneden
in de armen van haar dooie vent.…