1036 resultaten.
een ongeborgen kerst
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
674 als een gedempte avond
liggen ze al dagen
verpakt op tafel
onaangeroerd
zoals dichte gordijnen
zij is oud en grijs
haast in slaap
het geluid van decemberklokken
gloeit na in haar schoot, het wonder
van weleens
negen maanden had ze
er op gewacht
hij ging zijn eigen leven in
vandaag is het niet anders…
Lieftallig en rijp
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
470 ik kijk
naar je
begrijp
eindelijk de
woorden
lieftallig
en rijp
ja waar
liefde in
de tijd nog
een warme
dimensie is
krijgt verdienste
er emoties erbij
juist daar
waar de grenzen
in jaren bepaald
leken te zijn gaat
groei ongemerkt
achter een volledig
transparant gordijn…
Schoonheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Zelfs een regenbui heeft charme,
en jij die dat niet ziet, och arme,
hou ook je gordijnen dicht!
Des te eerder is het weer licht.…
een handvol krullen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
605 mijn letters
bleven hangen
in maagdelijk
verlangen naar papier
wel inkt en
kroontjespen
altijd een handvol
krullen voor de sier
zinnen zweven binnen
ondanks de tocht die
in razendsnel verdwijnen
de gordijnen zocht
maar tegen het behang
projecteerde zon met
ochtendlicht mijn strofen
in hun intieme samenhang…
in huiselijke kring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 een kamer, gevuld
met achterkant van deuren
een bed met ingebouwde nacht
stapelbaar
en net zo bestaand
gordijnen, van goede kwaliteit
vitrage, sanseveria’s, lekkend dak
een voortuin met grensconflict
verder landinwaarts dient zich de factor mens aan
door muren gescheiden
in gemeenschap van goederen…
HERFSTVREUGDE IN DE TUIN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
601 de hemel is duizelig van zonneschijn
schaapwolkjes drijven in de verte voorbij
ik kijk de tuin in achter het gordijn
de hemel is duizelig van zonneschijn
hoe dieprood de trissen herfstvreugde zijn
als een vlammend tuinvuur in het dode tij
de hemel is duizelig van zonneschijn
schaapwolkjes drijven in de verte voorbij…
Bloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
149 de kernzin van mijn bestaan
hangt af van mijn schrijven
voor elke eerste regel
ben ik alleen
daarvoor onvoltooid
de bloemen die ik je gaf
leken niet op jou
het briefje evenmin
die paar woorden
waar ik zo lang aan dacht
waren het ook niet
kijkend door het gordijn
jouw handen
om de bloemen heen…
Dat wat oud en vergeten was.
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.999 Tot in mijn hoofd gekapt
sta ik met mijn rug tegen de muur gedrukt,
met mijn lichaam als in een strik geveterd
krijg ik amper lucht
en het voelt zo erg mis,
mijn ogen kijken door een gordijn van water.
Daarachter zie
en voel ik voor het eerst weer
een jeukend litteken
dat om bloedend vlees gewonden is.…
wachten op voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
715 de mens die wacht
een winter lang
staar wat naar buiten
of naar het behang
de kachel staat aan
de gordijnen zijn zwaar
wat duurt het lang
voor voorjaar
de mens die speelt
een ganzenspel
of plakt de zegeltjes
van de shell
de deur blijft dicht
't is stil op straat
niets kleurt de dag
ook geen gelaat…
armoe
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.440 De gordijnen deinden op de wind
pikten een draad en twintig vlinders
op zijn bureau lagen acht dode vogeltjes
Maar niet voor slechte mensen
die daar inderdaad, ja, niets te zoeken hebben
want hij kon goochelen
Kreeg niet veel anders dan spruiten
en elke avond met een leren lat geslagen
gelukkig weet niemand het van die vlinder…
Broertje dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 gordijnen trillen grenzeloos
als ik praat tot mijn gedachten
vanaf je heengaan in
het rood van toen
trillend in het midden
samen met je streken
naar de richting zoals
ik enkel kennen zou
steeds weer bij
het binnenkomen
tandenknarsend
door jouw stem
steeds
op feiten geprikt
weer
sluimert ze weg
verder…
gebiedende wijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 in plaats van kaarten
of dingen die er niet zijn
slapend voorlopig
totdat rook in waarde daalt
is ginds een kamer vrij
met de gordijnen geopend
voor elke bedevaartganger
zo hevig onderweg
zonder bezittelijk te zijn
zeer bestaanbaar desondanks
de weg te vervolgen
slaapwandelend desnoods
over land, in de taal
die voor ons ligt…
Destijds
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.257 het huis staat er nog
precies zoals zij het
achterliet in haar
jonge jaren
de deur is nog steeds
groen van kleur de
raamkozijnen creme
gordijnen vuilwit
haar ouderlijkhuis
die deur waarachter
zich zoveel
heeft afgespeeld
even staat ze stil
vliegen beelden voorbij
en voelt ze zich
nog even onbegrepen…
Verliezen
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.330 Alsof gordijnen steeds sluiten
en spiegelbeelden verzinken
waar ik ben en waar
ik nieuwe woorden zoek.…
De dode beminde
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.587 Daar dat gordijn,
Gleed haar schim er niet langs?
Ruiste haar rok niet?
Kom, kom toch terug!…
Dick Swaab
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
816 In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab
De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’
Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn
‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap
Bij óns thuis werd het eventjes heel stil
De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
De onvoorstelbare dood
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.056 Verbijsterd
Langzaam
Tot mezelf gekomen
Dicht ik over
De onvoorstelbare dood
Hoe onwerkelijk is het
Om levend dood te zijn
Zo voelt mijn voortbestaan
In het oog van deze orkaan
Zware depressie - leven
Langzaam vervagend tot nevel
Nauw'lijks zichtbaar nog
Gordijn van de dood
Een mens levend dood gemaakt…
Gelukkig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
921 Was het maar allemaal gein
en kon ik weg achter het gordijn
gelukkig zijn.…
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
Nu spiegel ik de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 scheurde gordijnen
maar de waarheid
bleef verschijnen
in glas dat
nachtelijk zwart
mijn gezicht weerkaatste
genadeloos de
lijnen plaatste waar
ik geen weet van had
heb nagedacht
zag een leven verdwijnen
in het mat van glas
nu spiegel ik de dagen
zelfs dubbelglas kan nooit
twee waarheden verdragen…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
spannend en profile
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 jij ging op
ik had de
gordijnen al wat
opengeschoven
zodat zonnestralen
je konden passeren
om jouw beeld
op de muur van
de slaapkamer
en face en
en profile te
projecteren
spannend en
je lachte toen de
zon jou in onverwacht
ontmoeten overviel
ogen als goud
en een lach in
de mooiste achttien
karaat diamantsetting…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Twijfel
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.454 Weet niet of je ademhaalt, je voelt warm aan
in het licht van een straatlantaarn, dat door
de gesloten gordijnen schijnt, om je mond
waarvan ik alle ruimtes en grenzen ken
Vannacht werd ik wakker en keek ik je aan
terwijl de onrust zich zette in mijn hart
en met het kijken weer langzaam verdween
Zo maakte jij mij als nieuw in een droom…
Boze Tongen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.087 Woorden maken blind
Gordijnen dicht
deuren gesloten
Om zinnen en een enkel
woord verkeerd verstaan
Werd een houding ingenomen
een standpunt bepaald
Frustraties bleven hangen
er werd gezwegen
verdrongen en gegist
Alles lijkt niet wat het is
en niet meer hoe het was
Vervlogen is de onbevangenheid
van de kindergeest
Die blijven…
zachtjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
922 ik vang haar
in schielijk voorbijgaan
onverwacht ligt zij
ondersteboven
op mijn schoot
ik doe neusje neusje
en zij strekt geklauwd
een poot naar mij uit
en dan zeg ik "zachtjes"
verbaasd zie ik
grote donkere pupillen,
teruggetrokken nagels
mijn meisje, uitdagend
ten voeten uit
morgen hangt zij weer
in de gordijnen…
Kop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Ik zie hem steeds in groot formaat verschijnen
In alle praatprogramma's op TV
Ook in de krant krijg ik hem steeds maar mee
En telkens kruipt mijn hart in de gordijnen
Want een keer was genoeg, ik hoef sindsdien
De kop van deze creep nooit meer te zien.
De foto's van kinderpornograaf Robert M. zijn in de media alomtegenwoordig.…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
Ik voel mijn lach
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 er woont een merel in mijn tuin
hij zingt van de liefde
op een hartjesdag
hij wakkert het voorjaar aan
alsof er roze stofjes zweven
een proviand voor mijn ziel
ik voel mijn lach
de tobberige wereld
verdwijnt achter een gordijn
van zacht frivool zijn
laat me dromen, verzinnen
zo vlinderachtig, prachtig
deze vreugde minnen…