635 resultaten.
JIJ BENT MIJN GEHOOR
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.056 Het kijken vermengt zich
met inzichten, straling zo intens
dit uit zich in een niemandsland
jouw verliefde ogen mijmeren
in afwezigheid van gedachten
terugkomend op jouw vraag
geef ik het juiste antwoord
een siddering gaat door mij heen
ik was dus niet alleen
met jou aan mijn zijde
ging ik maar door
beseffend en wetend
jij bent mijn…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 Tussen haar zusters, de verkoren rozen,
Verbergt zij kuis en bang de zaligheid
Die haar verwart en mijmerend doet blozen
Nu zij vermoedt waartoe ze is voorbereid.
De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
amor fati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 in het oog
met de dood
zing ik zacht
zacht zal ik
zingen over
dingen die pijn
noch stof doen
opwaaien
zullen jij en ik
mijmeren over
al het zeldzame
dat ons nadert
tot op de huid
ik fluister het
verhaal van de
parelmoervlinder
die ruimte vindt in
het ruige blauwgrasland
die de bloemen
en jou zachtjes
beroert in het oog…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
onsterfelijk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 gestorvenen zijn hier sinds lang verschenen
zo onbevlekt tast het licht der eeuwigheid rond
dat het ons van hoop en vreze ons bevrijdt
elk open graf heeft ons losgemaakt in hogere machten
wie weifelend nog de nissen stond aan te wijzen
met een glimlach de stenen afvoelt
waant zich plotseling tijdloos
in herinnering van antieke mijmering…
Missen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
804 Ga je me missen
Als je weg bent
Een beetje missen
Iets meer misschien
Ik vind dat prettig om te weten
Misschien omdat ik dat ook wel verdien
Voorlopig loop ik in te vullen
Zacht te mijmeren
Dom te lullen
Op een schaal van 1 tot 10
Niets staat vast
En niets is zeker
Ach, we zullen het wel zien…
Zaterdag de 13e, de 13e februari 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 De dag na mijn verjaring
De dag van de hele dag zon
De dag van de hele dag ijs
Koud, dus warme wanten aan
En onderkleding, dichte schoenen
Extra sjaal en vooral muts
Mutsen op het ijs
Mijmeren aan de kant
Even niets aan de hand
Of toch verdrietig Nederland
Want die Elfstedentocht
Die blijft in de vriezer…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Ik kan geen tekst schrijven,
want woorden schieten mij tekort
Ik kan slechts mijmeren of haten
of depressief zijn in staten van geluk
Ik kan denken aan een spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…
Ondergaande zon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.374 Als een oranje bal
gaat zij onder
ze kleurt de wolken roze
een feest in de hemel
in de laatste dagen
van het jaar
mijn hart springt op
bij de aanblik
en ik mijmer
ga nooit... weg
ga nooit weg
uit mijn hart
het zou koud worden
ga nooit weg
uit mijn gedachten
ze zouden worden afgesneden
ga nooit weg
uit mijn dromen
ze zouden kleurloos…
Ernst
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.918 Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt,
Mijn brede wenkbrauw nederdaalt,
Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt,
En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt,
Een traan mij langs de wangen schiet,
Mijn schedel nederbukt naar de aard,
Bezorgde vrienden, vrees dan niet
Dat wanhoop mij door 't…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Zelfs de eenjarige bloemen met een hele felle kleuren
zetten mij aan het mijmeren hoe ontstaan ook de geuren.
Ik vraag mij wel eens af waarom val ik steeds ten buit
aanschouw ik die vogels met hun gekwinkeleer zo luid.
Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Koffie bij het raam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 Omdat ik tijdloos koffie drink,
neemt koffie me mee op reis,
terwijl ik door de ramen kijk.
Door het venster van de tijd.
Ik droom van oude koffiehuizen,
die heden nog in Mekka's staan.
Een koopman van de VOC zie ik,
opnieuw naar Mokka gaan.
Terwijl ik geurige Birdsong proef,
hoor ik Panamese vogels zingen.
Peet is weer terug in Holland…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 De oude man zat voor zijn avondraam
in stille mijmering zijn laatste pijp te roken
’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd
En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten…
Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek
anders leek hij door mens en tijd vergeten.…
hemelsgeluid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 het geluid van de hemel
stil en sereen
als een vredig zachte bries
de fluistering de sterren
in donkere nacht
een symfonie van rust
de zonsondergang
kleurt stil dansen
in ongestoorde dromen
het geluid van de hemel
eeuwig gehoord lied
in de stilte van ons zijn…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
PIETER MESSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 De jonge man vaart met levendige lust
over Hillegersbergs wijde water,
wordt opgebeurd door meerstemmig gesnater
van vogelvolk, dat in 't riet strijdt en rust.
Zijn kano danst licht deinend voort, en kust
de golven vol zonneschijngeklater.
't Gepaddel roept gedachten voor later:
wijsheid uit talen van vroeger wenkt bewust.
Doch al spoedig…
SCHILDWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 De bewaker van paleis of streng gebouw
vecht somtijds tegen aansluipend slapen.
Zijn hand omklemt het dienstbare wapen,
onwrikbaar, gelijk een roofvogelklauw.
Werken alle zintuigen van de krijgsman nauw?
't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen
als stilte en verveling hem doen gapen.
Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw!
's Wachters…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.353 Welkom kleintje,
in mijn
armen zo dichtbij,
ik fluister zacht je naam
en hoor ook een stuk
van mij
jij bent gekomen
zo echt, zo onverwacht
niet langer een gedachte,
maar adem in de nacht
ik droomde ooit van jou,
maar dromen zijn zo licht
en jij ligt hier te wegen-
een waarheid in mijn zicht
en ergens in dat voelen
ontstaat een…
vader
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.406 over jouw gezicht
een kleurenafdruk van een foto
is wat er hier voor me ligt
tranen vallen neder
kleuren lijken te vervagen
het gemis doet zoveel pijn
is even niet te dragen
toch moet ik door
door met het leven
omdat ik nog zoveel
aan mensen heb te geven
mijn leven is niet klaar
er is nog zoveel te doen
mijn tranen veeg ik weg
mijmerend…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 Tussen strandpaal twee en zeven
lagen omringd door mijmeringen,
wrakhout en wier, de restanten
van een zomerzot getij.
Aan de hals van glas, gebarsten en
door zoute dampen nog omfloerst
en aangetast, een stuk papier,
een vaag verbleekte konde.
De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
de mijmeraar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
700 wat is mijmeren
anders dan soezen
met neuzen
boven laag water
weemoedig verzonken
in spetters
met spleten en splonken
adders en grassen
muizen die plassen
vogels die fluiten
kikkers die kwaken
pauwen met staarten die slepen
de havik hakt wilde patrijsjes
als wij witte radijsjes
nu nog de poedelpoes
en het is uit met de roes…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…