451 resultaten.
groeigedicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 een idee, een beeld, een gedachte
woorden dansen om elkaar heen
zinnen lopen onstuimig en wild
ik lees, zing zachtjes en wacht
een groeiende verrassing
gedicht zonder rijm
tijd stroomt voorbij
ik luister in stilte
het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden
onmacht te vertellen wat ik voel
heeft het zin, heeft het waarde
ik twijfel…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
529 Geef mijn naam het onbetwiste
En schaakmat mij zodat de tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het…
Over de grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
779 Nacht wordt dag,
naakt en pril
ongrijp - en
voelbare hordes
krijgen een stralend daggezicht
de ogen staren naar
een open veld met sproeten
een toekomst tegemoet.…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Want de toekomst is te oud, te koop, ongrijpbaar en te veel een leugen die geen dromen meer zwanger maakt.…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Hoop, liefde en vertouwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.197 Hoop,liefde en vertrouwen
zonder deze drie voor mij geen leven
meer dan ooit bewezen
dit is alles wat je mij kan geven
Hoop na zoveel verdriet
en na ziektes ongekend
hoop doet leven
daar zal ik naar streven
Liefde is iets ongrijpbaars
zo diep en zo bijzonder
je bent voor mij heel speciaal
je bent iets van een wonder
Vertrouwen daar…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 enkel een stoffige leegte
luide klanken, harde lansen,
gekleurde doeken wentelen zich om
Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel
tot een schouwspel
zo rood, zo broos, zo zwart ...
Onder luid gejuich
val ik neer ...
deze strijd kan niemand winnen…
Schoonheid (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 gevat
te converseren, maar
ik raak het gevoel niet kwijt
dat ons huwelijk een spel is
In bed staart hij weg van mij
tijdens het strelen en het vrijen
Hij ziet mijn eenzaamheid niet
maar maakt er het beste van
hij bergt mij in zijn armen
voor hij actief wordt, en laat me
daarna inslapen op zijn borst
op zijn hart, dat zo rustig
en ongrijpbaar…
verlokkend ingesteld
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik zie ze gaan
ze raken alles aan
vooral elkaar
alsof ze samen
willen blijven
praten tegen muren
schreeuwen in de lucht
luisteren naar dingen
die voor onze ogen
zijn gevlucht
zijn ongrijpbaar
in bewegen
verlokkend ingesteld
denken anders
over alles zien in
iedereen een held
ze ademen hun
niet geleefde jeugd
stelen warmte kopen…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…
een koppel wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
712 je hebt een
koppel wit gekocht
maar 'snachts vliegen
je zwarte vogels
ongrijpbaar in hun veren
tot in de kleine uurtjes
blijf je het proberen
ze strelen
langs je huid
in jouw gedachten
spreken ze te luid
de welbekende zinnen
zo vreten ze je op
heel diep van binnen
je hebt de kooi geopend
nog vliegen ze niet weg
licht…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
mij met hun hoogtepunt gekroond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.840 ze willen stilte
zonder ogen in hun nek
geen handen die ze voelen
niet meer verlangen op het net
ze willen stilte om te
vinden wat verloren is
wat nooit geboren is
maar zo ongrijpbaar leeft
ze hebben alles uitgeplozen
mijn hart en ziel gekozen
mijn lichaam uitgewoond, mij
met hun hoogtepunt gekroond
ze zochten jaren
die vergeten…
het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
582 werkwoorden
in zo'n grauwe taalfabriek
met schoorstenen die in staccato
woorden spuwen voor vertolkers
met haastige spoed
een mens kan veel verdragen
maar er zijn wel grenzen
aldus mijn bezwaard gemoed
kortom zie dit pamflet als een
vorm van weerzin tegen al die
snelle vertolkers die het gehoor
teisteren met onverstaanbaar
en ongrijpbare…
11 september
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Voor mijn kleindochter
2001 september de elfde
niets ooit meer hetzelfde
New York brandt de wereld valt stil
terrorisme ongrijpbaar en kil
om zich heen slaand
in een wereld die zich vrij waant
vanaf nu denken in ervoor of erna
in termen van blij dat ik nog besta
en temidden van dit wereld- en politiek geraas
eet jij rustig je boterhammetje…
Terwijl mijn hart
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.631 Zo dierbaar maar ongrijpbaar
Ben jij mijn lieve schat
Een schaduw in mijn hart
Heb je zo lief gehad
Zoveel tederheid gevoeld
Ik kon alleen nog zweven
Nu diep gevallen gebroken
Treurnis siert mijn leven
Mijn vlinders zijn verdwaasd
Fladderen wezenloos in het rond
En herinneren me telkens weer
Aan de liefde die ons eens bond
Ik voel…
Leegte van de dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.745 Omgeven door een dikke grijze mist
ontwaak ik uit ongrijpbare dromen.
Waar was ik, wat heb ik gemist,
en vanwaar ben ik toch gekomen?
Zij die ik kende en me ontvielen,
ze staan niet meer om me heen.
Ze verwerden tot dolende zielen,
en ik bleef hier achter, alleen.
Verward door de stilte en drank,
staar ik in de leegte van de dag.…
Ik wil...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
855 Dit zo ongrijpbaar iets.
Misschien wil ik gewoonweg:
"Helemaal niets!"…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 ik vrees de tijd niet
maar heb ze ook niet lief
jij lacht erom, ook om de verzen
die nooit van mijn zijde wijken en
die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Het toen brengt beelden in mij boven,
zwevend als mistflarden die uitdagend
en ongrijpbaar van mij afdrijven
en diep in mijn wezen
neemt het verlangen toe
naar wat ooit was
en waarvan ik weet
dat ik het ongemerkt en naïef
aan mij voorbij heb laten gaan.…
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
Tovertijd
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
592 niemand mij meer geven
wat heeft het nog voor zin
dat jachten en dat jagen
er zijn soms van die dagen
daar spring ik midden-in
dan stopt de tijd voor even
ontstaat er een begin
het leven echt beleven
dat is wat ik verzin
ik maak een nieuwe start
en tover zoveel moois terug
in mijn hoofd en in mijn hart
maar ook dat raak ik weer kwijt
ongrijpbaar…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Alles gaat aan jou voorbij,
ongrijpbaar voor wat bestaat.
Toch krijg ik je door,
niet eeuwig is jou bestaan.
Maar de wijzers van de klok,
ontdekken mij aan mijn gaan.
Je gezicht lijkt op een lach,
boordevol met leven.
Op wie lijk je toch,
dat is mij niet om het even.
Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 gemis
over wat niet meer is
soms wordt het heden
ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij
woorden ongrijpbaar…
Mij is geen woord bekend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 dat men sterft lijkt een zekerheid
maar ongrijpbaar zijn de gevolgen
als een mens de trekker overhaalt
mij is geen woord bekend
dat gevoel bij moord vertaalt
het duurt dagen en nachten
in verslagenheid of stille dood
als de schreeuwende onzekerheid
jaagt door de gedachten:
verwachtingen verkeren in nood
de oorlog in den vreemde
is…
Duivelskunstenaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ogen als regenschaduw*
Uiterlijk beslist uitgehuild
Die tijd in jaren was echt hard
Eventueel gebrek
Een nijpend tekort
Oprechte liefde
Vliegt ongrijpbaar door toorn
Niet te stoppen kwaad
Van een onbespied' duivelskunstenaar
Daarna zijn kunsten rucksichtslos uit
Onmenselijk, maar waarom?
Nou daarom...…
Sinnach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
586 Verdekt, verborgen
en voorzichtig
dag-, nacht-, schemerdier;
ongrijpbare geestverschijning.
Doelgericht, dreigend
en dodelijk,
amorele rover;
capabel kostwinner.
Vos, wees mijn vriend,
verbroeder met mij,
we wandelen frank en vrij
over ’s werelds wegen;
flierefluitende vaganten.…