1332 resultaten.
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.584 Vaak heb ik in de slaap geplukt
Een witte, een rode roos,
Knikkende kinderlijk verrukt
Naar 't schoon dat ik mij koos.
Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.…
stadsmeisje geeft pinksterroos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
665 kreeg ze die had meegedongen
haar kamer bleek door haar uitgetekend
echt niet op dit formaat roos berekend
van plvv schaamte ben ik nu doordrongen…
waarderen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.157 Waarderen luistert heel goed
Naar mensen respecteren
En in de veelheid van hun zijn
De juiste waarde eren
Ik zag een roos en voelde
Hij prikte mij tot bloed
Toch was het dat ik voelde
Jij roos geurt vreselijk zoet
Ik zag zovele zoete kruiden
Die normaliter dood inluiden
Bij mij bluste de zere wonde
In lachen en een goede daad
Zo ben…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
Toont de wereld schoonheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 mooie roos
laat je niet knakken
door de giftige afvalsappen
uit de blik die naar je kijkt
jouw bloei
kent nog een eindeloos respijt
in wiegen op de wind
het krijgen van een kind
gegroeid
door zon en licht
de plicht van dorens rond je stam
toen jij gedwongen afstand nam
hij moest bukken
om jouw roos te kunnen plukken
maar heeft tot…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Toch is het leven meer: de roos is mooier
dan de roos die wij nu zien. Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.
Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 Vaak heb ik in de slaap geplukt
Een witte, een rode roos,
Knikkende kinderlijk verrukt
Naar 't schoon dat ik mij koos.
Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.…
Roodkapje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
515 in de modder
het vlees was zwak
de kruik brak
de wijn en het bloed
werden een vunzige drab
geen woord
geen meisje
geen roos…
0machtig de bloem die een schitterde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
413 Ergens op de wereld bevindt zich een roos.
Het rood van de bloemvorm nog door
vijf groene bladeren omsloten.
Wanneer het eerste groene blad zich onthecht
krijgt het wonder van de schoonheid een gezicht.
Onwetend dat na die schoonheid ook dit leven eens
weer zal worden afgesloten.…
SNEEUW VOOR DE ZON
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
1.730 Als sneeuw voor de zon
Verdwijnt uit mij het leven
Net zo snel als het begon
Het duurde maar even
Het schot in de roos
Precies in mijn hart
Doorgaan is hopeloos
Mijn einde is gestart…
Doornig
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.721 Roos, je leek liefdevol
attent charmant maar
nu
allemachtig de
doornen die ik voel
doordringende doornen boren
tarten mijn levensdoel
mijn verweer
‘Jij krijgt geen water meer!’…
Vergankelijkheid
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.432 De roos is uitgebloeid
En haar geur verloren
Flonkerend rood nu bruin
Verradend haar eerzame leeftijd
Een tijdsmoment in kleur
Toont ons schoonheid van weleer
En weerspiegelt het onherroepelijke…
Onvoltooid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.209 éen rode knop tooit nog
de uitgebloeide stokroos
geen bij zal komen
haar bloei is bevroren
door bijtende nachtvorst
een heroïnehoertje sterft
door een overdosis
zij is uitgetippeld
haar naam is Roos…
Hippofanatica
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 'Een ROS of een PAARD of een HENGST
heeft een hoofd,' zei de vrouw allerstrengst.
Wie 'kop' zei, kreeg straf,
want die roste ze af.
Het geROS ging gePAARD met geHENGST.…
BEATRIX, ORANJE ONDER VUUR
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
723 'n Driewerf hoera voor:
VPRO.....Geloof: vrijzinnig
Ross.....Hoop: op republiek
Beatrix..Liefde: de Koningin
Deze drie, doch de meeste van deze is
de Liefde en die blijft?, nog even!…
Gezicht van het leven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
826 Zon en maan
tezamen in zicht
zie de vogel zweven
een druppel valt
uit een bloeiende roos
ze spreekt van geven
onder de wolken
vormt zich dan
het gezicht van het leven…
roodvonk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
835 als ze schrijlings
over me knielt
en mijn einder laat verdwijnen
in de flamboyante pracht
van haar rosse schaamdos
ga ik gloeien
als een bergmeer
dat zich bloedgeil spiegelt
in het tintenpalet
van de ondergaande zon…
waar je in gelooft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 in het alleen zijn
je leeg kronkelen
tot die laatste ademstoot
als een verlepte roos
alle herinneringen voor je uitdagend
jezelf vergruist tot as
verlatend op wat je gelooft
als ooit
heropbloeien zal…
DE EGELANTIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 Maar zij was niet van roos met luis gediend
en zo heeft hij haar zoetheid niet gesmaakt.
Hij rook de geur nog bij het morgenrood
en hij voer voort te vluchten voor de dood.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 De weerloze, eenzame, rode roos
Een laatste teken van mijn liefde voor jou
Verschrompelt plots als je langsloopt
Want je was me al die jaren ontrouw…
Voor wie geen Valentijn kan vieren...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.867 Voor wie geen Valentijn kan vieren
door rouw, verdriet of eenzaamheid,
een woord, een roos om je te sieren
en dat er iets je vreugd bereidt!
Voor wie 't geen mooie dag zal heten
door misverstand, door ruzie, pijn,
dat jij toch ook heel diep mag weten
dat iemand er voor jou wil zijn!…
bloem
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.986 mijn hoofd gebogen
als een sneeuwklokje in de zon
zo ging ik door het leven
nog voordat mijn leven begon
sinds kort voel ik me meer een roos
een roos in de bloei
schitterend in de zon
doormaak ik nu een groei
een groei naar gelukkig zijn
weten wie ik ben en wat ik wil
dat geeft een goed gevoel
dat voelt heel fijn
te weten dat ik er…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 De doornen zijn de afstand,
Die meter tot waar jij mag komen.
Dan een overheersend gevoel van angst,
Jou moet ik hier niet hebben, jij bent geen droom.
De bloem zijn twee delen, het buitenste is mijn schil,
Dit is wat jij moet leren kennen,
Geen emoties, gevoelens en gedachtes komen hier doorheen.
Dit is donker, een schaduw een overlapping…
~De toorn van de roos~
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.156 De roos
verkoos
haar eigen lot
zij zag
die dag
haar naam bespot
Ze groeit
en bloeit,
dan weggerukt
Niemand
wiens hand
haar bloem nu plukt
Want daar
alwaar
haar steel verrijst
Vertoornd
de doorn
wie naar hem wijst…
De Verwelkte Roos
poëzie
3.3 met 29 stemmen
7.101 Waarom verwelkt de roos zo ras?
Zei Jantje: och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.…
De Zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.905 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart
haar hart is lelijk geschonden
de ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn diep gegroefd
geen bij, geen vlinder, die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand houdt haar zachtjes omvouwd.…
White Rose...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.216 van onder de indruk
het ontroert mij enorm
kan mijn gevoelens
niet eens goed beschrijven
wat jij met mij doet
ik ween zuivere tranen
het overweldigt mij
is de top van sereniteit
intens wals
en schijn jij door mij heen
wordt intens gevoed
door vrede, dankbaarheid
is één lange ademtocht
van reinheid zo puur
brengt deze éne: “ White Rose…
zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.165 Mijn zwarte roos,
waardoor ik altijd bloos,
waardoor ik altijd glimlach,
al vanaf de eerste keer dat ik je zag.
je gaf me zo'n fijn gevoel,
misschien was dat ook wel je doel,
ik zal het nooit weten, je moest weggaan,
het is nou eenmaal zo dat rozen verwelken en vergaan.…
Rose buurt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Zie haar daar zitten
Nabij een rode lantaarn
Een gevallen vrouw…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 het gordijn van schijn
waar ze zich jarenlang
achter had verscholen
werd ruw opzij gerukt
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
met in haar armen
gekoesterde doornen
tot verwonden bereid
omdat rood op haar huid
overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar…