540 resultaten.
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.
Zo is het leven dacht de man
één jaar is voor 't blad genoeg
toch leef ik langer als 't kan
geënt aan de levensboom die mij droeg.…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
voelbare stilte...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.832 van gesloten rozen
vol verlangen het ontluiken wacht
opent pracht in die eerste stralen
vervaagt een grijs vergane nacht
fluistert de merel in zijn eigen lied
de voelbare stilte van zacht ontwaken
verdwijnen witbedauwde velden
in de warmende adem van de zon
omhelst het leven deze wintermorgen
dwalende zielen in het dodenveld
zal een stervende…
te sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
719 behoeft een menselijk einde
hij weet het zeker
na elke natte nacht
op zoek naar zijn waardigheid
geen tranen meer
dit lijf is uitgeperst
de lucht die hij verbruikt
is gestolen omdat hij moet
wetenschap stelt hem de wet
en hij mag niet weigeren
de ochtenden blijven komen
maar hoelang nog
dus telt hij af
naar niet meer veraf
hij is stervende…
Eindeloze schreeuw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
622 Je hoort me niet,
ik ben stervende,
ik kan niet zonder jou,
er is geen hoop meer.…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
- Nietszeggend -
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
482 nietszeggend en stil falend
warm en vochtig
wild als dieren, onwennig aangepast
aan het langzaam stervende bladerdak.…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
erectioneel verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.229 mijn ogen hunkeren naar het licht
dat zich telkens afwaarts keert, het
leven draagt de stervenden in het zicht
van mijn witte handpalm, was er een god
dan zou ik bidden, maar de hemel heeft
de christenen gespleten tot spijs die
reeds gegeten werd
wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde
van het vorstendom, een monarchie…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Als niemand meer ligt te slapen
op een haastig opgemaakt bed
in de hitte van een stervend haardvuur.
Als beren op deuren bonzen.…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht
ik heb hem niet zien vliegen
wel langzaam zijn ziel zien verliezen
door opwarmende wind
mijn tranen kwamen
samenvloeiend in de stervende…
Ziedende Zidane
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Zonderling, die Zinedine Zidane
Zag Zowie voor de zwarte duivel aan
En liet zich voor het oog der wereld gaan
Stiet Zowie met zijn kop zo uit zijn baan
Die zwalpend neerzijgt, stervend als een zwaan
Zonderling, zo'n ziedende Zidane
O zoon van zonnekoning Tut-Ank-An
O Nubiër, o kleinzoon van Oran
Waart gij een Hannibal, 't was nooit gedaan…
Todesruhe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Hij gaf niet zomaar op de levensgeest
Liep tegen verpleegsters uit te varen
Leek wel een viswijf dat een reus moest baren
Een hele hotemetoot was hij geweest
Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan
Een naakte dame gehuld in bontjas
Bezag de ellende die hem eens was
En is met de stervende aan de slag gegaan
Hem opvangend als een paling…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 En zie de lichtval op mijn handen
hoe zij breekt op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest…
Eenzame tranen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.541 In het eenzaam stille duister
slaat een trieste donkere klok
wijl ik zachtjes om haar fluister
dwarrelt ook een enkele vlok
Over het koele donkere stille
ligt een bleek en stervend licht
Geheel versleten is al het prille
zelfs ‘n traan op haar gezicht
Langs de stilte van de oever
klinkt het fluister door het riet
en het stille wordt nog…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde woorden van liefde in die sterrennachten
Mengt zij verregend tranen met het aangehoorde levenslied
Afstandelijk aangestaard door hen die op hun liefde wachten
En stervende…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 zij gaat
maar dan zo langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood
waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo…
Tot ik met mijn lichaam sterf
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
1.712 graaf, ik graaf
op zoek naar de teugels
onder mijn doodskist
die mijn leven tergt
tot ik met de eenhoorn
de nachtmerrie verleid
zal ik elders verdwalen
in het nergens van ooit
bloeit de enige doorn
in het oog van mijn tijd
als het de droom zal inhalen
van mijn eeuwig nooit
en ik zwerf, ik zwerf
doorheen het schrijden
van de stervende…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met stervend…
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Ik droom dat ik ouder ben als het heelal
wacht in zwangere niets op wat komen zal;
ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Kerst mis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.614 Kerst zou het feest van geboorte zijn
maar van nieuw leven merk je weinig
met een stervend boompje in de kamer
en een stuk gestorven dier op het bord
liefst meer want één dier is zo alleen
en het moet toch vooral gezellig zijn
dus daar moet wel op gedronken worden
ach, mag ik dit festijn even overslaan
ik ben op zoek naar een kerstvrije plek…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies van de ogen
afneemt en mij teruggeleidt
naar de rusteloze onmaakbaarheid
zo drijf ik op de "études",
eigen aan mijn ritme
het is uitzien naar preludes
die stervend…
Kanker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 jij hebt de pijnen
ervaren van verdrogende
boombast en de oogst
van leeg gele aren
zag hoe klei
scheurde tot een
rafelig patroon in
uitgewoonde beddingen
voelde hoe
verlammende angst
brekend krampte in een
al zwaar geteisterde wereld
ongezien zijn de
natuurgebeurens van
een al zwaar uit het lood
geslagen stervend bestaan
geen…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…