565 resultaten.
kracht uit onmacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 Ik moet met je breken, definitief
vaarwel mij allerliefste lief....…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 Ik smeek je
Nog één kus, één geur
~ Ik kan niet, mijn engel
~ Hoezeer ik het betreur
~ Ga verder, denk aan me
~ Maar koester je zijn
Ik snap je, laat je gaan
Geef me over aan de pijn
Vaarwel
~ Vaarwel
Is er dood?
~ Na het leven?…
vergeven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
969 Vaarwel aan
het verleden,
met buiging voor
al dat komen gaat.
Bevrijden van
het bange hart,
van haat en verdriet
maakt dat het
weer openstaat.
Moed en kracht
die ook jezelf
doen genezen,
van alles waar
gekwetst voor staat.
De stilte verbreken
de weg naar
elkaar hervinden
het verschil tussen
leven en te laat.…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
voor m'n vrienden
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
4.531 het allerslechtst vaarwel.…
Troost
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.137 Wanneer we hoop vaarwel zeggen.
Wanneer we troost laten gaan.
Wanneer we leren zwijgen.
Wanneer we voor de afgrond staan.
Wanneer weerstand wordt gebroken.
Wanneer opstandigheid vergaat.
Pas dan, keert troost troostend terug,
en heeft angst geen reden van bestaan.…
In mijn nieuwe pyjama
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 Dag wereld, dag, vaarwel.
Ik heb geen benen om op te staan.
Mijn wereld is tot bed verworden.
Oude kippen zijn al lang op stok.
Morgenochtend pas kraait de haan.
Ik rek me sloompjes uit en gaap.
Zal ik nog wat zorgen maken?
Nee! Ik draai me heerlijk om.
En slaap.…
Deze herfstdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
613 De zomer nu wel echt vaarwel gezegd
en dansend met de winden in het rond;
wat lieve vrienden weergezien en dan
gegroet, gepraat en veel gezwegen.
Wat kan een herfstdag zalig zijn,
al valt de regen ook als tranen neer;
de bladeren vertellen over sterven gaan
en nieuw geboren worden zeker ook.…
Jij was alles
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.161 Je laatste nacht
oud op nieuw
om kwart voor 1
verliet je mij
De vrolijkheid
van het leven
is eraf
Vaarwel
Mijn lieve moeder...…
bedrieglijk stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 ademhalen gaat
vóór het roepen
verdrinking is
bedrieglijk stil
in rusteloos water
vindt de mossel op
een levenloze man
een plek om te wonen
moeder en kind
scheiden niet aan
elkaar gebonden in
hun woordloze dood
laat in stille
ere-tuinen duizend
bloemen bloeien
vaarwel rust in vrede…
Het langste afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Het is zo moeilijk om te zien
hoe je langzaamaan verdwijnt
terwijl je toch aanwezig blijft
ik zie je angstige onzekerheid
de hulpeloosheid van vergeten
jouw lege ogen niet meer weten
het verliezen in en van jezelf
en telkens als ik jou weer zie
ben je een stukje verder weg
schrijnt de pijn opnieuw vaarwel
in het langste afscheid dat…
avond ...
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.739 Dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
Avond
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
774 dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
Leidt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Om maar niks te zeggen
tussen een rails in liggen
waar leidt dit heen
vaarwel en tot kijk
tussen in
wat blijkt?
het eind der tijd
blijkt een nieuw begin
erbuiten vallen
en wakker worden
er precies midden in
waar zit jij je intussen
straten in verhalen van nu
een woord laat je baren
het is tijd om
uit te varen.…
Bloem van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.119 Ik zal luisteren naar
je eeuwige bloesem
en mijn ik
vaarwel zeggen.
Oh liefste,
ik blijf graag
met een glimlach
voor je zitten
Jij bent mijn boot om
de weidse oceaan
mee over te steken.
Want als ik
je liefde voel
komt er altijd een
fontein blijdschap
uit mijn hart.…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
Terug in de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Ik zou nog zo graag
met je samen willen zijn
terug in de tijd
genesteld in 't stro
met schetsblok en krijt
jouw geur in me opsnuivend
en die van teer en leder
je fluweel zachte neus
warm in mijn handen
En met mijn armen
om je heen
zou ik jou dan teder
vaarwel zeggen
mijn gezicht in je manen
die mijn tranen
zouden meenemen
iets van…
In kanteling
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
382 nog
toen het licht
van de zeis hen trof
in kanteling van
het heelal kleurden
zij een vrije val
niemand heeft ze
ooit geraapt daarvoor
waren zij te laat
geschoren is
het land waar bollen
nog gaan groeien
als er tenminste
kopers zijn die ze ooit
hebben zien bloeien
ook komend jaar is
de zeis gewet corona heeft
nog geen vaarwel…
de overkant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 behoedzaam haalt ze
haar beminde uit de kist
onder het zingen van
eeuwenoude zangrituelen
ze wast en balsemt hem
trekt hem nieuwe kleren
aan teder borstelt ze
het haar
ze zingt voor hem
bindt nieuwe wikkels
om hem heen ze
schuurt en beitst zijn kist
ze heeft zijn geest
teruggehaald geen
vaarwel voor geliefden
die nog samen…
De drie gezellen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.849 Doch als de roes mijn slapen heet doorwoelt
Vaarwel dan, vriendschap! Vrienden, dan vaarwel!
Wij scheiden in de vroege morgenschemer,
Maar niet voor lang – Ja, morgenavond vieren
Wij feest weer samen – willen wij, gezellen?…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Vaarwel, schone aarde! En gij, vaarwel en leef,
Wie ’k minde en moet begeven!
Indien ik soms u heb bedroefd, vergeef!
Het brandt me op ’t hart bij ’t sneven.
Wij scheiden, ja! maar zien elkander weer,
Waar allen zich verenen.
Daar scheurt de vriend zich van zijn vriend niet meer;
Daar is geklaag noch wenen.
Vaarwel!…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Je blik van schrik
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
844 bracht je weg
de laatste trein
zwaaide je vaarwel
terwijl ik bij je wilde zijn
wist dat we
ontspoorden als ik
je zo liet gaan voelde
dat we bij elkander hoorden
surfde met je mee
de buitenkant hield
niet mijn hand en in
de bocht was ik verloren
heb je blik van schrik
door het beslagen raam gezien
ondanks alles voelde ik me…
Ode aan Pachelbel (en zijn canon)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
948 Antieke broederschap echoot
dwars doorheen de aderen
van deze hartverbonden muren
Geen klank kan klinken
zoals deze
de regen doet verdrinken
in haar gebrek aan
Romantische melancholie
Uw perpetuum mobile blijft
kloppen
en straalt ingetogen de
eenzaamheid vaarwel
Ach buien op de achtergrond
sputter pruttel en val nu maar
ik heb het…
Jouw As
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.150 voorgoed onvindbaar
Jouw as
is zijn weg gegaan
zoals jij bij mij bent weggegaan
Jouw as
krijgt een laatste groet
vaarwel mijn lief
het ga je goed…
Stomme Cito!
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.247 Ik wilde het je nog vragen,
maar nu is het te laat,
want jij hebt vorige maand,
die verdomde Cito-toets gehaald!
Jij ging,
Ik bleef,
niemand weet waar ik met mijn gedachten zweef,
Ik was aan het twijfelen,
of Ik 'Ja' zou zeggen,
't is zo moeilijk om me erbij neer te leggen,
Ik zal je missen,
maar toch,
hoe kon ik me toch zo vergissen?…