555 resultaten.
vallen en
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 in een land waar wij smullen
van de vuiligeid
het nieuws en daarna de thee
in de file heen
verbrand weer terug
de tijd tikt snel
veel te vlug
klimmen klimmen klimmen
op naar de top
o zo diep
dit dal van gal
stop
teken leef met me mee
de straten van woede neem ik mee
op een pad vol vrede
het is tijd voor de rede
tot dan mijn strijkt…
In edelmetaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het was niet altijd
een blok aan mijn been
ik koester doel en bestemming
heb het gezaagd gefreesd
geschuurd en gelakt
tot het echt duurzaam leek
maar het gelach
van kenners en weters
verbrandde het blok als te soft
koos ijzer en smeedde het heet
vormde en draaide in koelend gaan
kon het niet passend beslaan
pas in edelmetaal
heb…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 Begrens mijn hokjesgeest
Mijn leven bestaat
Niet alleen uit wat er al is geweest
Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor gaan
Alle schepen verbranden…
Terugkeer in het paradijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 De lucht is zo licht vanochtend
witte wolken drijven doelloos
zo licht te drijven
en het fictieve gezicht verliezen
en te verdwijnen
in de werveldans
van Stille Diepte
en de anderen
andersloos omhelzen
met een hart van tranen
Masker van gedachten
van smachten
in het vuur van inzicht verbranden
Inzien dat je bent
wat niet verschijnt…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 wachtend op gereedstaande tijd
dichter bij elkaar, samenvallend
het ademt naar verbrande kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen
ruggen waren bruin verbrand…
Creditcard (zonder interpunctie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 jij wees mij de deur
met harde hand
onze lavendelgeur
rook ineens verbrand
ik was in je dromen
toch zeker de man
die eindelijk gekomen
jou strikte in zijn ban
jou niet meer losliet
in je eigen bestaan
zorgde voor verdriet
je moest mij laten gaan
ach, is zo'n korte liefde
de heisa wel waard
wat mij heel erg griefde
je leende mij…
in sloten lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 op de berg
verbrandde
ik de winter
aan de
andere kant
van de wereld
klom een ezel
over de
verweerde krater
Aeolos god van de wind
gunde hij me een zak
met tegenwinden gevuld
zodat ik met alle
winden in de rugzak
vrijelijk reizen kon
ik de dag zou
plukken om de
zon te vangen?…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Het riekt naar lente in het land
Daar in de boom bij ons plantsoen
Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd…
Catfish
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
537 Letternijen
als krokant
verbrande versnaperingen
alcoholvrije delicatessen
vrij van oververzadiging
in het antiperistaltische
maagdarmcomplex
verzwolgen
door blauwalg
in de koele meren des doods,
en op zijn beurt door blaudzun
te zijn geconsumeerd
en de aanlandige spinvis
gedecimeerd
en na bewezen diensten gereduceerd tot…
Er was teveel volk in Blankenberge (PANTOUM)
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.045 er was teveel volk in Blankenberge
veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
we konden ons hier makkelijk verbergen
al had de stadswacht de zaak in de hand
veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
ze hadden ons van ver horen komen
al had de stadswacht de zaak in de hand
we vonden vlug een knus onderkomen
ze hadden ons van ver horen…
Jezus als vrouw
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
432 het is een
laaiend vuur
met loeiend geknetter
van talloze
volzinnen die na
de gezette punten
een beangstigende
en bevreemdende
leegte presenteren
de warmte is
verdwenen het
zonlicht is verbrand
ook in de resten
van dit illuster vuur
slaat stil zijn laatste uur
komt grijnzend
dichterbij in
dodelijke kou
om ook jullie
te…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De inkt is z'n tranen
z'n woorden gesmoord
En niemand zal weten
wat zijn hart bekoort
Zijn zinnen verbranden
zijn papier verkoolt
Durf jij 'm te kennen
als hij z'n ziel ontbloot?…
Advies
gedicht
3.3 met 32 stemmen
22.119 Van omgelogen dromen geen
museum maken en een ander
middelpunt aannemen dan de
verwarmde holte van de eigen hand
het prentenboek van kinderlijke
teleurstelling verbranden
de spiegel uit zijn recht ontzetten
van de eerste bezienswaardigheid
de afgepaste vakken van de tijd
niet meer te buiten willen gaan
het ruiterstandbeeld van het zelfbedrog…
Water en Vuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 in een wereld vol water
zindert de hitte van het vuur
dat ondoofbaar brandt
mens en dier sterven laat
verteerde verbrande karkassen achterlatend
als stil schreeuwend protest
getuigend van onvermogen
't vuur woedt voort
onstopbaar onblusbare angst achterlatend
holle woorden worden gesproken
zalvend sussend
maar het vuur in het…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in het verbranden…
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 Een rib uit mijn lijf
Laat ons handelen een antwoord zijn
's Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven…
Mijn Troon....
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
965 De sluier van rokerige gedachte en hersenspinsels verbranden en staan stop. Ik zie de andere kant tot de kern en kan ze doordringen. Voel de polsslag van het leven en hoor mijn hart zingen. Mijn ogen lichten op als ik de echte werkelijkheid aanschouw.…
Strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
708 Strand lekker strand
zand warm zand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Gestreepte ligstoelen
de geur van zonnebrand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Zonnebrillen op
machiatto in je hand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Spelende kinderen
stelletjes hand in hand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Zout op je huid
verbrande bikinirand…
WILDE WOESTE OVERWOEKERDE TUIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Als je leven aanvoelt en aanziet
als een wilde woeste overwoekerde tuin
en je in je achterhoofd blijft horen:
“I never promise you a rosegarden”
zou je kunnen overwegen te gaan
wieden, harken en het 'vuil' te verbranden!…
Sombere dagen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Als het buiten zo sombert
de dag wil maar niet lichten
regendruppels als tranen hangend
gestreept naar beneden glijden
je zo van binnen sombert
pak dan lucifers
pak kaarsen
steek ze aan
ruik de verbranding
zie de vlammen
als
een kampvuur
een open haard
een allesbrander
oplichtend verwarmend
om slaperig van te worden
dan op bed of…
Vermannen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 nee ik kan het niet evenaren
de hartstocht van een vrouw
haar stem met haar mooie hoge klanken
ik neem ze in me op
net als haar vloeiende woorden
schitterende poëzie met
adembenemende gevoelens
lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken
tranen wil ze liever verbranden
omdat verdriet niet opraakt
alsof het de nieuwe mode is
jezelf continu…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je lezen en ik zag het niets.
Schamel rest mij 't vuurvaste woord, mijn land.…
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
Silhouet uit de as
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
312 Bevrijd mijn geheugen
uit de nagalm van verbrande salvo’s,
til mijn naam uit verkoold papier.
Verweesd ben ik, niet gewist.…
Campagne
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
368 Ja, zei ze, ’t is nodig, het moet,
Er wordt te weinig vet verbrand,
Te weinig endorfine aangemaakt,
Men wordt dik en chagrijnig.
Ik vond dit wel ’n wijze raad,
Stelde ’n publiekscampagne voor,
En voegde woord bij daad,
Met dit versje voor ’n breed publiek,
Dus deel zo vaak u kunt,
En dien tegenstanders van repliek.…
Het voortbestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
79 De verschroeide aarde hij stond,
Zijn voeten en zijn lijf verbrandde,
Bood geen zicht op 'n toekomst,
Waarin hij nu alleen leven moest.
Maar achter hem ligt het verleden
Vol geluk en levensmoed,
Die herinneringen zijn een reden,
Waarop ’t verder leven kan staan,
Hem het voedsel geven
Om ’t leven voort te kunnen gaan.…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…