489 resultaten.
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die mijn adem weent
in de voetstappen…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.
Als ik er niet meer zal zijn
blijven deze woorden voor
altijd in dit gedicht bewaard.…
Materialisme vermoordt de toekomst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 kleinzoon de toekomst
lopen hand in hand over de dorpsweg naar
’t café, voor een bier en een glas Roosvicee-
in het spoor van Opa maait de Zeisenman
die de ademwind der stervenden volgt, even
is hij het spoor bijster en z’n beweging stolt-
pooierslee voor ’t café, materialistisch icoon
start met overkill, Magere Hein stapt opzij in
voetstappen…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 De deurbel klinkt indigo
zonder echo, of een verlangen
in het licht van gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig ruisen
van de wereld-
omvattende golven
0m dan weer terug
alsof onze voetstappen…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 het moederland in de steek gelaten,waar
in bekoring het leven hermetisch dicht valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf…
Stille getuigen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 gezicht
hals en valt in het kuiltje
tussen haar borsten
een hartentraan
loslaten wat is het moeilijk
te laten gaan
wat je zo dierbaar is
vuisten gebald
in de schoot
tanden bijten op lippen
de wind fluistert troost
maar even wil ze
dat niet horen
wat doet het pijn
nu daar zo alleen te staan
kijkend naar de stille getuigen
jouw voetstappen…
eindbestemming Maastricht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
654 woord aan woord gehecht
zonder een enkele leugen
vuile vensters
dikke regendruppels
als tranen
schonen
stad na stad
flitst voorbij
een mager paard
graast in een weiland
veel makke schapen
ingeladen in een bus
kilometers vreten
Maastricht in zicht
koffie nabij
voetstappen op klinkers
kinderhoofdjes lang
een warme achterste
op een…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Witte voetstappen vormen zachte kraters
in het blanke aardekleed.
Zuiver blinkend stil is de verenpracht.
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.
Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren
aan ijspegels, schitterend in ondergaande oranje zon.
't Is de winter die aan zijn reis begon!…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
758 overwinteraars
door de grote diepte
uitgeput
de wintergasten moeten kunnen rusten
ongestoord
word gewandeld, gefietst
tevens in het winterparadijs
waar voetstappen in het sneeuw
hun eerste indrukken achter laten.
Overwinterend schuw waterwild
heeft zich handig weggestoken
en al meesterlijk vermaakt.…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
Voor Veerle, een jeugdvriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
663 Schrijdende voetstappen kraken de kern:
Flitsen van veel samen beleefde jeugd,
Het nu eeuwig missen. Achter het portaal
Laten we verweesd het uitgelezen verhaal ……
Ik lees jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ik luister
naar jou en de wereld
van voetstappen, een deur
het doortrekken van de wc
bij buren en de stilte
van nietsdoen naast de onrust
in jouw darmen, druilerig
was de dag, maar
met sijsjes en teugjes
ristretto, met jouw schouder
leunend tegen de mijne
Hoe vaak hebben we dat al gedaan?…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 En af en toe sluipt er iemand
weg, bijna wankelend, een vuist
geklemd om de sleutels van zijn huis
We zijn op onze hoede
en schrikken soms van elkaar
van haastige voetstappen op straat…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
Hij Ligt vooraan
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.065 Mijn voetstappen
knerpen op het
pad van kiezelstenen
Ik hoor het niet,
want ik ben bedroefd
en ik loop hier
te verregenen...
Maar dat deert mij
niet zo zeer,
want niemand die mij ziet
Ik loop hier-
namelijk alleen,
want, als het-
regent dat het giet
Gaan hier
geen mensen heen...…
Stenen Gevangenis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.024 Slepende voetstappen op het plein
doen vermoeidheid vermoeden,
soelaas alleen voor de goeden
in vergiffenis verworven door pijn.
Mannen in zware bruine gewaden
leven in stilte en eenvoud,
hun boete met offers beladen.
Hierbinnen is het leven hard
geen zilverstukken noch goud,
Gods' liefde spaart geen gard.…
En met jou?
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.521 Stil
scheurt het geluid
van holle voetstappen op de brug
twee zwaar volwassen mensen
uit elkaar.…
Hoorspel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.450 Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige
tapijt met geluiddempende onderlaag
Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om
en koesteren het gevoel van verbondenheid
bij geloof in een bewegende schemerlamp
welke licht van de schaduw afleidt
Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels
over suikerklontjes in de sennapeulenthee
naast de trommel…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 snel en onbeheerst
snijdt waanzin door
het onzichtbare touw
de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies…
In haar wolft de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
919 door haar aderen stroomt
Ze richt zich op
En kijkt fier
Het naderende onheil
In den ogen
Sterker ben ik
Zegt ze met de toon
Van liefde en dapperheid
In haar stem
De toorn is woest
Maar zal bedaren
Omdat de liefde
Immer overwint
Zij zal nooit buigen of barsten
Met gebalde vuisten
Loopt zij tegemoet
In haar wolft de wind
Haar voetstappen…
De dichter zet de wereld.....
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
518 maar om het even)
zet de wereld naar haar hand,
gaat uit van dit gegeven
om de lezers te betoveren
dicht zij een schilderij
waarmee zij hen wil boeien,
meevoeren aan haar zij
tot in haar eigen wereld
die zoveel kleuren heeft
ontroerend, maar ook heftig is
en waar ze liefde leeft
het dreigen van een storm
een vogel in de morgen
voetstappen…
Flatneurose
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.217 Soms één, die ik vang
in mijn blik en volg,
waardoor hij een onbehaaglijk
gevoel krijgt en schrikt
van z'n eigen voetstappen.
Soms legt een spitsuur
een knoop van gevoel
in m'n hersens.
Tegen drie muren heb ik
behang geplakt
en iemand tegen het raam
de wereld.…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen
onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.
Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem
en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 Daar weer bovenop de trage voetstappen
die steeds luider klinken, een toilet
dat alles schoonspoelt, met een reuzevaart,
bij wijze van een geurig intermezzo.…