Alle inzendingen over voetstappen

489 resultaten.

Sorteren op:

In vogelvlucht verdwaald

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.947
ik vaak op mezelf te wachten stil starend naar de richting van de wind jij die het eenzame raakt door de woorden van morgen ligt uitgestrekt in verre gedachten ongekend in handen van gisteren en vandaag als ik je tederheid ontvouw in kleine druppels regen zie ik jou mijn glimlach vragen jij die mijn adem weent in de voetstappen…

Voor later

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 504
Schrijf van zee en golven voetstappen in het zand. Van de bomen in het bos die omsloten zijn met schors. Van liefde en verlangen diep in mezelf gevangen. Vreugde om het mooie wat me is gegeven in het leven. Als ik er niet meer zal zijn blijven deze woorden voor altijd in dit gedicht bewaard.…

Materialisme vermoordt de toekomst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
kleinzoon de toekomst lopen hand in hand over de dorpsweg naar ’t café, voor een bier en een glas Roosvicee- in het spoor van Opa maait de Zeisenman die de ademwind der stervenden volgt, even is hij het spoor bijster en z’n beweging stolt- pooierslee voor ’t café, materialistisch icoon start met overkill, Magere Hein stapt opzij in voetstappen…
Custor16 januari 2011Lees meer >

Muze van het heimweelied

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
De deurbel klinkt indigo zonder echo, of een verlangen in het licht van gevoelens drijven wolken wollig op klanken van melodieuze heimwee kitsch verstaat de schoonheid van twijfel die jou is toevertrouwd en naast elkaar verzameld in ivoor en porselein geldt de wet van herhalen tijdens zielszware voetstappen op een in inkt verlaten…
mobar20 augustus 2011Lees meer >

Rinkelend zilver

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Het was in de laatste dag van die zomer waar stilte dwaalde tussen woorden hij naam kerfde in hout en zocht naar voetstappen van haar die hij droomde in lange nachten van samenzijn de herinnering aan rinkelend zilver ragfijn verstopt in heden van bestaan dwaalt hij nog eenmaal langs het maanmeer veegt zout van zijn ranke lijf streelt…

Het zon en strand gebeuren

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 427
even nog de zon in de zee te zien zakken en om later samen nog een boulevardje en een frietje met veel mayo voor de lekkere trek want het is te gek om zo dicht bij het strand te wonen en er vroeger altijd gespeeld te hebben met als slaapliedje het eeuwig ruisen van de wereld- omvattende golven 0m dan weer terug alsof onze voetstappen…
wil melker9 augustus 2025Lees meer >

nieuwe wereld

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 845
het moederland in de steek gelaten,waar in bekoring het leven hermetisch dicht valt er heerst diepe rust de verfraaide kerkjes zijn onbewogen in de late ochtend op de terrassen gonst het goede leven heildronk in strakke voetstappen vreugdevol gelach in het land waar de poëzie aan zijn lot word overgelaten zijn veel dichters die zichzelf…
klaes8 juni 2008Lees meer >

Stille getuigen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
gezicht hals en valt in het kuiltje tussen haar borsten een hartentraan loslaten wat is het moeilijk te laten gaan wat je zo dierbaar is vuisten gebald in de schoot tanden bijten op lippen de wind fluistert troost maar even wil ze dat niet horen wat doet het pijn nu daar zo alleen te staan kijkend naar de stille getuigen jouw voetstappen…
windwhisper25 augustus 2009Lees meer >

eindbestemming Maastricht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
woord aan woord gehecht zonder een enkele leugen vuile vensters dikke regendruppels als tranen schonen stad na stad flitst voorbij een mager paard graast in een weiland veel makke schapen ingeladen in een bus kilometers vreten Maastricht in zicht koffie nabij voetstappen op klinkers kinderhoofdjes lang een warme achterste op een…
windwhisper15 november 2009Lees meer >

Winterreis

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 491
Witte voetstappen vormen zachte kraters in het blanke aardekleed. Zuiver blinkend stil is de verenpracht. Sneeuwbomen vormen met grimmige takken lange witte lanenbogen. Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren aan ijspegels, schitterend in ondergaande oranje zon. 't Is de winter die aan zijn reis begon!…
Katty23 december 2009Lees meer >

- Rook trekt voorbij -

netgedicht
4.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 758
overwinteraars door de grote diepte uitgeput de wintergasten moeten kunnen rusten ongestoord word gewandeld, gefietst tevens in het winterparadijs waar voetstappen in het sneeuw hun eerste indrukken achter laten. Overwinterend schuw waterwild heeft zich handig weggestoken en al meesterlijk vermaakt.…

Strand kiest de zee

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
Nu zorgen zand en de kust voor overpeinzing en tweestrijd zieners tussen liefde en gevoelens wanneer men sloft in mulheid op het meest onjuiste moment als voetstappen uit elkaar gaan armen niet weten van omhelzen zand in ogen waait zout van aanstormende tranen vermengen zich met de woeste zee die geen toegang geeft tot wegebben verdwijnt…

Stille straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Er woont nog één man in de glazen stad achter zwart-witte ramen In stegen dwarrelt stof leegte vult ruimtes alles is verlaten wat een mens ooit begon Hij gebruikt oude woorden uit geheime kelders voor wat eens nieuws was Voetstappen van eertijds zitten hem op de hielen stilstaan als enig wapen vluchten als offensief Hij woont…

Nieuw begin

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
vlindervleugels landen op lentebloemenkopjes speels en zacht ruisend als wind onder ritselpapier in de stilte zinnentuin zoemen samenklanken eerste hommellijfjes vliegen in een lange zwier - opnieuw ademhalen het laten van een zucht de wind bolt zijn wangen blaast regen uit de lucht natte tegels drogen voetstappen zoeken het…

Voor Veerle, een jeugdvriendin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Schrijdende voetstappen kraken de kern: Flitsen van veel samen beleefde jeugd, Het nu eeuwig missen. Achter het portaal Laten we verweesd het uitgelezen verhaal ……

Ik lees jou

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Ik luister naar jou en de wereld van voetstappen, een deur het doortrekken van de wc bij buren en de stilte van nietsdoen naast de onrust in jouw darmen, druilerig was de dag, maar met sijsjes en teugjes ristretto, met jouw schouder leunend tegen de mijne Hoe vaak hebben we dat al gedaan?…
Zywa29 januari 2020Lees meer >

Zomerse haiku's & een tanka

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Wandeling aan zee Ik kijk achterom naar jouw kleine voetstappen in het natte zand vertedering treft mijn hart in een verstild ogenblik.…

Er gebeurt niets

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 364
En af en toe sluipt er iemand weg, bijna wankelend, een vuist geklemd om de sleutels van zijn huis We zijn op onze hoede en schrikken soms van elkaar van haastige voetstappen op straat…
Zywa13 december 2025Lees meer >

Trilling

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 252
Waar de rails het landschap hadden verlaten waar ijle mist de stilte droeg, liep het kind blootsvoets, ontkoppelde spoorstaven omhulden het licht van voetstappen, alsof het ijzer zich herinnerde hoe het ooit zong, en elke stap een zachte ontwrichting langs roest die glansde als een oude belofte welke nooit…

Hij Ligt vooraan

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Mijn voetstappen knerpen op het pad van kiezelstenen Ik hoor het niet, want ik ben bedroefd en ik loop hier te verregenen... Maar dat deert mij niet zo zeer, want niemand die mij ziet Ik loop hier- namelijk alleen, want, als het- regent dat het giet Gaan hier geen mensen heen...…

Stenen Gevangenis

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Slepende voetstappen op het plein doen vermoeidheid vermoeden, soelaas alleen voor de goeden in vergiffenis verworven door pijn. Mannen in zware bruine gewaden leven in stilte en eenvoud, hun boete met offers beladen. Hierbinnen is het leven hard geen zilverstukken noch goud, Gods' liefde spaart geen gard.…
Ditheke7 oktober 2002Lees meer >

En met jou?

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.521
Stil scheurt het geluid van holle voetstappen op de brug twee zwaar volwassen mensen uit elkaar.…
Jan Mast12 maart 2007Lees meer >

Hoorspel

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige tapijt met geluiddempende onderlaag Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om en koesteren het gevoel van verbondenheid bij geloof in een bewegende schemerlamp welke licht van de schaduw afleidt Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels over suikerklontjes in de sennapeulenthee naast de trommel…

explosieve stilte

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 764
snel en onbeheerst snijdt waanzin door het onzichtbare touw de lucht, donkerdood wacht op het gegrom van roem, voorbijgaand in een kort en heftig geluid wanneer de ruimte de strakgespannen liefde onderlijnt, omlaag rond hals en nek, zet elk woord zich vast in een verbeten afstand, de voetstappen vervallen tot een duister vlies…

In haar wolft de wind

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
door haar aderen stroomt Ze richt zich op En kijkt fier Het naderende onheil In den ogen Sterker ben ik Zegt ze met de toon Van liefde en dapperheid In haar stem De toorn is woest Maar zal bedaren Omdat de liefde Immer overwint Zij zal nooit buigen of barsten Met gebalde vuisten Loopt zij tegemoet In haar wolft de wind Haar voetstappen…

De dichter zet de wereld.....

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
maar om het even) zet de wereld naar haar hand, gaat uit van dit gegeven om de lezers te betoveren dicht zij een schilderij waarmee zij hen wil boeien, meevoeren aan haar zij tot in haar eigen wereld die zoveel kleuren heeft ontroerend, maar ook heftig is en waar ze liefde leeft het dreigen van een storm een vogel in de morgen voetstappen…

Flatneurose

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Soms één, die ik vang in mijn blik en volg, waardoor hij een onbehaaglijk gevoel krijgt en schrikt van z'n eigen voetstappen. Soms legt een spitsuur een knoop van gevoel in m'n hersens. Tegen drie muren heb ik behang geplakt en iemand tegen het raam de wereld.…
Jan Mast10 januari 2007Lees meer >

Tegenlicht

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
De dag was grauw en tekende het donkere gevoel van afscheid verpakt in grote glanzende tranen onze gedachten alsmaar dwalend over het wegsterven van voetstappen en haast vergeten stemmen. Toch blijft de herinnering levend aan een onbesproken middag over winterharten en dode adem en licht, verborgen licht dat hunkerde naar vrijheid.…

Witgekalkte woorden

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 713
en je ademt mijn adem van wind en water zoals de dag druppelt langs mijn woorden heen waar stilte onbespreekbaar waait onder ijsvleugels van de reiger vijverkoud boven het wintervlak van onbeweeglijk riet met opzwaaiende, tere handen en duizend voetstappen breed en breder sneeuw ik de laatste woorden uit het zicht van diepe…

Verdiepingen

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.280
Daar weer bovenop de trage voetstappen die steeds luider klinken, een toilet dat alles schoonspoelt, met een reuzevaart, bij wijze van een geurig intermezzo.…