337 resultaten.
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan
twee meertjes van elkaar, die door verzakking
van weiland met moerassige omranding
geroepen werden tot krachtig bestaan.
Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 Trotse boerderijen werken voldaan,
omgeven door geurige weilanden,
wier arbeidsstemmen nooit zullen vergaan.
Het malse grasveld laat buiten zijn randen
knoestige bomen en woeste struiken staan,
die het hart der wildernis doen branden.…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
ze zette haar lijfje schrap en wist het lijntje strak te trekken
toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 Dit is een liefdesgedicht
in het Nederlands en het gaat
over koeien en weilanden,
de wind over de sloot,
de tegenwind over de sloot,
de tegenwind over de roeiboot,
de molen in de verte
met de lachende molenaar,
want het waait van geluk
over de boot waarin
zij zitten, waarin zij roeien
met de riemen die ze hebben
tussen de blanke weiden…
De mooiste koe
gedicht
2.4 met 85 stemmen
17.093 De mooiste koe in het weiland
heet 607 400185
maar wij noemen haar Sheila.
Of wij twee vreemdelingen zijn
die prullenbakken zoeken.
Zij heeft oogleden als zalmen
bepoederd met Rimmel
nr. 35 Rich Sugarwhite.
Wij zoeken de komkommer, snijden
een stuk voor Sheila af.
Zij neemt en eet, de ogen geloken.…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 De zwarte stier wendt zich
als een stuurloze bulldozer
in de arena, zijn nieuwe weiland,
waar de boer een killer is,
die achter zijn rode lap de dood verbergt.…
Stierenvreugd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
405 Want in het weiland aan de overzij
daar graasden wel zo’n stuk of veertig koeien
maar hij stond in z’n uppie in de wei
en dat deed hem door eenzaamheid hard loeien.
En bovendien, hij kwam er toch niet bij;
het hek -hij kon het dagelijks verfoeien-
hield hem gevangen in zijn eigen wei
waar hij uit eenzaamheid hard stond te loeien.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
Paasmorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 in nabije weilanden vreugd’ koe loeien
uit stallen losgelaten na winterverblijf...
geuren gebeuren, open slaapkamerraam
bloesemlucht vermengt met vers gebakken
brood... fietsbelbel klinkt anders, lentevrolijk nu
kindergelach, geluiden sterven weg...…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak
Ik wijdde er geen woordloos
sprekende gedachte aan
maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's
als kerstwake op een rij
Zigeunermuziek is niet voor iedereen
als kertsjabloon te koop,
ik zoek voor kerstmis een…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 zwarte lome vogels
in hete nevel
boven felgroene weilanden
met daarop zwart-witte koeien
als standbeelden
de einder verdwijnt in
trillende wazigheid
lauwe wind voert
trage warmte aan
de wereld is gevangen
in een vochtig warm web
er zullen kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de…
DE REIGER
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.122 met afgrijzen kijkt de voor paal
staande reiger in de hoek van
het weiland naar gemotoriseerd
verkeer op de Rijksstraatweg
zo ziet (on)gelimiteerde haast op
twee vier of meer wielen er dus uit
denkt de slanke vogel onbeweeglijk
het voortdurende geraas gadeslaand
kom ik zoek de slaapwijkrust op
er is vast nog wel een vijver met
veelsoortige…
DIA'S
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.771 Kind in korte broek op draaihek bij weiland,
kijkt vol ontzag gemengd met bewondering
naar vingervlugheid van melkknecht Arie,
- loopt tussen koeienvlaaien, druk op zoek
naar uitsteekbare madeliefjes, bouwt dammen
in sloten, een hol van stropakken in kapschuur,
- maakt schrikbeweging aan hengel van
badmeester, jankend geluid na val met…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Om de tijd en saaiheid te verdrijven
bewoog het karig stoeltje op en neer
tot het, met veel lawaai, begaf
en mijn inzicht werd bepaald
door een opgelegde straf en
het droomplezier bedrief
tussen de brave kinderen
in hun korte speelkwartier
wat mij niet kon verhinderen
dat ik samen met mijn dromen
onbelemmerd over weilanden zwierf.…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Het weiland is leeg,
omheind door prikkeldraad vol
plukjes schapenvacht.
Stukjes houtskool
liggen door het bos verspreid:
vergane eikels!…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 doordrenkt met dauw
zwerf je over de weilanden van rust
het bevordert je levensschoot vol bewondering
dankzij het licht waar het stroomt
overal zie je zoveel moois
elke boom en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Maar wie kan leven met de ezels in een modderig weiland?
Wie kan slapen met de konijnen in een donker bos?
Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het dorp, vol geuren uit bloeiend weiland,
heeft brede sloten, die blijmoedig schuilgaan
onder een groen pantser, vreedzaam, voldaan...…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Ze verbreken de dromen met
zwaaien van hun kraaienvleugels
sissend in hun taal door vooruit
gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
PIJNLIJKE KERST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.259 Sprookjeslandschap
vol besneeuwde sparren
ofwel trieste kale eiken
om een verlaten weiland
beeldhouwen steeds het denken
aan 't welbekende decemberfeest
zie eens hoe men dit viert
in een bloeiende tuin bij de Evenaar
waar daarnet een spa zich vergiste
domweg een sierlijke plant los stak
zij ligt daar door mensen vergeten
haar wortels…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat onder de regen
is het de herkenning die je aanraakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
bij de sloot zitten een paar fazanten
in de verte staat een vervallen boerderij
oude tijden herleven bij de aanblik
knotwilgen en weilanden…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Over het weiland klingt de misthoorn van de trein.
Het ventje in zijn bed hoort het aan.
De wijdsheid van het geluid maakt hem extra klein.
Beneden hoort hij de"koekoek"van zeven gaan.
Zijn moeder is al op.
De lucht van verse koffie is omhoog gegaan.
Zij klapt haar handen onder aan de trap.
Het teken dat het ventje op moet staan.…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Gewone dingen, iets wat toekomst heet
om mij heen kijkend in het weiland, wellicht
uit een paradijs verdreven gewoon leven.
En toch welt op deze dag zoals vandaag
plots de prangende vraag zou ook God
domweg wel eens bedroefd zijn.…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe een zangvogel het hoogste lied vertolkt,
je hersenen kraken van het gedenken je steeds dat ene
zorgenkindje, weilanden vol paardenbloemen schenken.…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hoge lorken, in rechte rijen, waken
tussen aanliggend weiland en dicht bos;
hun fijne naalden hangen als wijde tros
boven golvend gras, dat zich groot wil maken.
Twee kleuren groen trachten elkaar te raken.
Neer en opwaarts? Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die hier vreedzame vesting laat smaken.…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je gevlochte manden,
waar die te koop
hoe je lappen lakens verweeft,
langs weilanden…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die je telkens achterlaat
reeën knagen aan het weiland…