489 resultaten.
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
Voor jou
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
533 Het was niet anders toen
de paarden de vooruitgang trokken
een kar nog nooit
een koets had gepasseerd
Het was niet anders toen
de boerenmeid
haar mand vol appels
op de grond liet vallen
rode appelwangen
Het was niet anders toen
de prinsessen en boerenmeiden
in hetzelfde hooi en even groen
hun wegen uitprobeerden
wegen zonder woorden…
HERDENKING AANSLAG BERLIJN, HOMOMONUMENT AMSTERDAM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
146 Dinsdagavond 28 juli 2026
ik zal er zijn bij het Homomonument
als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van
en als JordaanDichter
ik kom en neem mee
een kaars
een bloem
bij mijn Homomonument
bij mij om de hoek
bij de kerk, waar ik kerk
en zing in de cantorij
DE WESTERKERK
ik luister naar de toespraken
met aandacht, ik ben stil
heel…
villeneuve
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
876 met het harde licht
graait amos met de graaienden
en ziet dan in de drom de vrouw
zo droef en dromerig gebootst
door botticelli
de ogen druppels van de zee
hij loodst het winkelwagentje
langs haar lange haren
en schrikt van het dode kind
van celluloid tegen haar borst
en van de grote glad gesleten
donkerbruine beer op de kar…
de ladder danst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
718 een late hond sterft blaffend weg
in de aanhef van de zomernacht
langsheen de bogaard lijnt de heg
de manden waarin ’t plukfruit wacht
wielen knarsend in het grind
wekken zongebruinde krachten
eens de knecht de paarden bindt
verlaadt men stil de zomervrachten
het duister valt als kar en ruinen
tot stilstand komen bij de poort
swijlst dansen…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 ze drijven mijn geest
vooruit als een spook
wit en zacht.net een kaars
die Halloween speelt
voor mijn eerste pop
te doen schrikken.
het detail groeit.
ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.
rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik
het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden die me binden, spoorloos
tastend naar vreemde tekens blijkt mijn
inzicht te verteren in de vlam van een kaars…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 In de kelder heb je lang vertoefd, het was er
duister, donker, benauwd, met een klein kaars-
licht om je overeind te houden. Gelukkig dat
hoeft niet meer, je bent boven komen drijven -…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Als een kaars flikkert.
Als de pan nog niet aanbrandt.
Als niemand meer ligt te slapen
op een haastig opgemaakt bed
in de hitte van een stervend haardvuur.
Als beren op deuren bonzen.…
GEDROPEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Bij de avonturen
van Tom Poes en heer Bommel
geeft iets kleins en nietigs
misschien beeldende geest
aan de geschiedenis
op Bommelsteins eettafel
in gerieflijk hotel
groot kasteel of schamel hutje
staat ergens een korte kaars
dik grillig en verschrompeld
vol uitstulpend vet
spreekt zonder vlam
schept bezadigd afwachten
rustig…
In de sportschool
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 In de sportschool heb je rekkelijken en preciezen
Normaliseerders en optimaliseerders
Kortom vetkleppen en juggernauts
Het postmoderne heeft geen plek waar
De lijven het ijzer nog voelen
spiegels exact en bepalend
Keurslijf en houding bewaken
Men gaat af en aan sleurt de kar
Een rondje en wankelt naar huis toe
Om te eten te slapen genezen…
aandachtorgels
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
6.134 aandachtorgels bij vergaderingen
ze hadden dus direct alweer het hoogste woord
en waren ze niet door de wet beschermd
dan hadden we ze vermoord
de kukelekuus sans tête gaan altijd maar weer door
zoals een ongeremde kar met lood
die van een berg afrijdt
en het ravijn in glijdt
zouden zij oh Heer
in het vervolg gaan zwijgen
al is ’t een…
Splintervuur, mijn winterlief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
772 maïsloze tijd aanbrak
en tak noch blad of vrucht langer verdroeg
trad ik zeer vlug terug
kroop in de cirque van krommen 'aas
trok snel de zon over mijn kop
ik likte traag, warempel lief
wat splinters vuur van haren tong
verdrong al wat ook maar naar kilte rook
dook onder in de nacht van haar bestaan
en liet me smelten tot de naakte kaars…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 je beweegt tegen muren van dromen
als kaars in een lege nacht
ik zwijg in de bubbel van stilte
wanneer ik je lach zacht vang
soms is er die vraag
in een gedicht of woord
dat ik spreken wil zonder geklaag
in een rond geslagen akkoord
hoe wij dode dagen kunnen ontlopen
en met de zon de sterren zullen belichten
want ik vang de wind met boerinnenknopen…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 ik draag de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
verhult de toekomst
zich in nevelen, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden.
Verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat het
geluk niet zal benijden.…
Denkraam
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 hoe
Je je voelt,
Zeg je - ik
Pak een stift
En teken op
Jouw tekenvel
Een met gaas
Omgeven cel
Met daarbuiten
In V-vorm ontelbaar
Vele meeuwen die
Voor mij de vrijheid
Verbeelden - jij
Denkt buiten de box
En uit mijn cel teken jij
Een getraliede winkelkar
Met daarachter mij,
De mens die de winkelwagen
Duwt, mijn kar…
gevonnist
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
915 misschien heeft dit beeld te maken
met de dood van een vriend
die 's morgens niet meer wilde opstaan
want op een dag gebeurde het
een stompje kaars, gas dat de kamer in bezit nam
en omdat het hem zo koud leek, een fles whiskey
hij maakte nog een omhelzend gebaar
naar vrouw en kinderen, zij moesten op papier
rechts beneden liet hij -vrienden…
Woordbeeld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 buiten aardedonker
op de
salontafel licht/warmte
vanuit de
kleurige walmende
kaars doch
die akelige
stilte gevoel
van bittere
eenzaamheid het
verdriet is
er toch
het piekeren
hoe het
verder moet
gaan
owee 't is
nu of
je je
vroegere partner
lachend op
de drempel
ziet staan
plots een
zacht geluid
op de
voordeurmat een…
NORMANDIE 2013
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 Maestro- jij een basiliek
Ik een bescheiden kapel
Of nee, meer een lange, dunne kaars
Wachtend op handen
Hem tegen betaling ontbrandend
Aan wie denk je tijdens het
Ontvlamnen, aan mij, leerling ooit
Die nog ontwaken moest?…
du rainlant sagu
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.402 du waiven settu un fal
toen du son ging sakku
met aisuru pinnu
wildu su da waif pakku
achtur un struik gelegu
raaktu sai opgufokt
vursot oppun segu
as sai indu fal sou wordu gulokt
da komt su an
du borstu ontbloot
du frouwu begonnu tu schreeiwu
wai willu ju doot
sij priktu ut aisur in haar laif
jai bentur geweeist
maar hoe su ok…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Groene kleuren zwermen om je heen
Je gaat naar daar,
Alleen,
Je staat daar met de kaars in je hand
Je bent niet tegen het geelrode bestand
Vuur teert op het zachte hout
De knettering, je voelt je oud
Je weet niet wat je ziet
De hitte voel je niet
Steek jezelf in brand
Sta niet domweg aan de kant
Zorg dat je je niet verbrandt…
Viswijf
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.990 duivelspsalmen als beloning
plantte haar ring recht in mijn tronie;
schopte barbaars mijn hom so long
Zo werd ik hondsdol fijn geslagen
terwijl zij haar heil, bot en droog
in haaiefins mijn kant op spoog
alvoor mij snoekduik op te dragen
na nog meer vallen en gesmeten
werd er voornaam uit medelij
speciaal voor mij een arts gestoord
ik sloeg zijn kar…
KAARSEN
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.252 Kaarsen met een geurtje
vanille, lavendel of een roos
een kaars is voor mij genieten
niet even, maar een hele poos.…
De rekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
18 Buiten gaat een kar voorbij zonder te stoppen.
Zijn vrouw haalt de soep van het vuur en zet twee borden neer.
Hij eet zwijgend en let op de korst die aan de rand kleeft.
Na tafel wrijft hij de inkt van zijn vingers en hangt de jas aan de haak.
Morgen komt dezelfde post terug, iets dikker.…
Oud en alleen
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.671 Oud en alleen
twee woorden vormen samen een
De oude mensen
om hen bekommert geen
Ja, een kaart met hun verjaardag
met een allerbeste wens
is dat wat die mensen verdienen
maar niemand laat zich zien
geen mens
En zo worden ze oud
mager en beven
verlangen naar de eeuwige rust
en dan het laatste licht geschenen
de laatste kaars geblust…
Vijftiger jaren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
640 Hoe stil stond de kar van de bakker
met koek banket en gewoon brood
’s middags op de hoek open en bloot
in alle verkeer toen nog geen rakker
of fietser die een greep deed
Veilig achter gesloten gordijnen
lag hun moeder met droge bleinen
had geen broek meer aan de reet
waar ook pa stil van profiteerde
De verhouding lag op kantoor scheef…