2581 resultaten.
De ai en het nijlpaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Daarbij vergeleken leek het nijlpaard vliegensvlug.
Het was niet het open doekje waarop werd gehoopt
maar er werd toch een hoger tempo aan vastgeknoopt.
Met herwonnen zelfvertrouwen en de ellebogen wijd
vervolgde ze haar weg als een gedecideerde meid.…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven perrons
alsof de wereld
steeds even
door haar decor
zakte
ik leefde daar
vlak langs
waar gedachten
niet verschijnen
maar achterblijven
als natte voetstappen
op het plafond
van een lege lift
mensen noemden
het intuïtie
alsof dat iets
sierlijks was
het leek…
Verjaardagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
245 gedacht,
er samen heen te gaan
Maar nee, wel daarvandaan
me op zou halen
Weer in de auto samen terug
naar huis en zolder
kwamen verhalen weer voorbij
dat jij met mensen, die voorbij,
je meeliep als kind
om naar de kerk te gaan
‘t Roomse bidden
daar uit ‘t hoofd geleerd
nu in bed voor mij opzei
De mooiste dagen waren
als meisjes leken…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Zo ging er weer een tijd voorbij
en het stronkje leek dor en dood,
dat kleine stronkje was het enige stukje
wat nog over was van die boom mooi en groot.
En toen op een morgen, de zon was net wakker
bleef de tuinman vol blijdschap staan,
want uit dat stronkje dat dood leek en waardeloos
kwam een takje met prachtige blaadjes eraan.…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Ik zo leek het werd omhelsd.
Iets in die richting leek het te gaan.
Ze omhelsde me en daarna klemde ze mij vast aan haar.
Ik weet niet waarom ze dat wilde.
Ze droeg aan haar vinger een ring met een scherpe steen.
Ze drukte die scherpe steen in mijn vlees.
Ik viel ervan om in een diepe donkere put.
Ik viel in het water.…
Een Koning van Hispanje*
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.960 Alfons leek een beetje op Gandalf de Grijze:
hij was heel bedaard en had alles voorzien.
Op een late namiddag na het jaar van bestijgen
zat hij diep in gedachten bij een bloedhete zon
met zijn vrouw wat te keuvelen en wat te hijgen
en vroeg toen ineens: 'Weet jíj hoe dit begon?'.…
God versus Darwin (GVD)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.075 GVD (GOD VERSUS DARWIN)
Aan Maria Van der Hoeven
Het G-woord is de wetenschap een vloek
Want het bewijs dat er geen Opperwezen is
Dat g slechts een der zwakste hypothesen is
Is al geleverd: einde onderzoek
De schap van 't weten buigt onder 't gewicht
Van evolutie waaruit G geweken is
Terwijl geloof en hoop een zaak van leken is
Die over…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij,
Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei,
Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer,
Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer,
Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien,
Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…
Weet je nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.147 Het was die keer dat jij me aankeek,
de wind door je haren,
maakte het herfstweer minder sober,
je ogen traanden, lachende tranen,
waardoor de wereld mooier leek,
en het werd zomer in oktober,
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...…
Zijn pijn, mijn pijn
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.903 Die vrijheid die zo prachtig leek
waarnaar hij kon verlangen,
diezelfde vrijheid hield hem nu
in pijn en angst gevangen!
Hier zit ik nu, aan mijn bureau
't is avond, eigenlijk nacht,
maar deze dag heeft God, in mij
iets nieuws teweeggebracht.…
De verwarring
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.959 Lichamelijk en geestelijk leek zij te kunnen toveren,
maar toen de ochtendzon kwam voelde ik mij heel klein.
Alleen werd ik wakker in een bloedend bed.
Bloed uit een bloedend hart en een gebroken geest.
De heks had mijn ratio jegens haar die avond omgezet,
ondanks dat ik gebruikt werd hou ik van deze heks het meest.…
jongen
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.048 kwam terug, steeds weer
zo hoort het ook te gaan, je groeide en je leerde
je ging naar school en aan het werk, je eerste baan
steeds meer ontdekte je; je werd volwassen
en plotseling kon jij ‘jouw eigen gangen gaan’
je ging je eigen weg en had me niet meer nodig
ik hoefde niet meer mee te lopen - gek was dat -
jij liep jouw levenspad en leek…
ze doen ‘het’ in oktober….
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.051 waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout door zoet over land door plassen
Zo keurig bij ’t uitdoen van te krappe jassen
je ziet ze onvertogen nieuwe mantels passen
soms met gele zakjes achter lijven zonder lekken…
krabse mirakels
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.247 waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout door zoet over land door plassen
Zo keurig bij’t uitdoen van te krappe jassen
je ziet ze onvertogen nieuwe mantels passen
soms met gele zakjes achter lijven zonder lekken…
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Wippend óm en óm,
leek ze een grote blom
- lelie, rood als vuurrode koralen!...
Dán vielen weer traag
de plooien omlaag
als een ruisende regen van stralen...
--------------------------------------------------------------------------------------
uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Stad en land
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.103 Onderstaand vers is schatplichtig aan ‘Het hart eener deerne’ van Heinz Polzer]
Hij was naar Overijssel toe gekomen
Dankzij heur fijnbesnaarde lieflijkheid
Hij was een eloquente, stadse rakker
En zij een welgevormde boerenmeid
Hij trof haar aan op zeek’ren vrijdagavond
In een hoofdstedelijke disco-bar
Maar tussen al die Amsterdamse deernes
Leek…
Knielen op een bed violen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Het leek wel of er een muur tussen ons rees.
De angst om te worden als een wees.
Soms zou ik je wakker willen schudden en vragen:
Zie je me nog, voel je me, hoor je mijn hart klagen?
Juist dat achterbakse valt me zo van je tegen.
Zo was je nooit. Je bent toch zo integer.…
Leven zonder jou
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.531 een leven zonder jou
wakker lig ik in de nachten
nooit meer horen "ik hou van jou"
elke seconde ben je in mijn gedachten
je armen nooit meer om me heen
de dagen met samen jou leek ik te dromen
maar in de liefde totaal alleen
zoveel angst dat dat moment zou komen
voor altijd een deel zijn van elkaars leven
zonder echt bij elkaar te kunnen…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Het water gonsde, als een overlaat
's Winters des nachts van water, en een tjalk
Kwam soms de stroom af als een donk're valk
Op 't tweetal vlerken, met karmijnrood licht
Voor op de boeg; die leek een zwart gezicht.
Mensenstemmen hoorde ik uit het luik,
Terwijl het schip voortdreef, schuim om de buik.…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.319 nacht schiep hij de droom,
hoewel scheppen een groot woord is
Want eig’lijk sliep hij die gewoon,
geen schepping, een slaapstoornis
Zijn droom was weg bij zonsopgang,
kon het daglicht niet verdragen
Dus slipe hij nacht en dagenlang
om hem niet te zien vervagen
Vanaf dag vier tot aan nacht acht
lag hij aan niets te denken
Nee, luieren leek…
Mobiel station Yvonne
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
1.227 en verschillen
zo’n treinreis zou ik nog eens willen
en tussen al die vele zinnen zweefde
hoe ik haar uiterlijk en innerlijk beleefde
wat delen we vele interesses, ben ik knap
of ben je op schoonheid uitgekeken
het dartelde uit haar zonder woorden
dat is wat mij nog het meest bekoorde
ze toonde mij een mobiele foto van haar zoon
hij leek…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Het leek of de man wat zei aan
de vrouw, die voor hen liep.
Misschien: wij moeten verder gaan…
En zij, in dromen diep,
hoorde nauw zijn schuchter vermaan
en ging alsof zij sliep.…
Nog 1 keer
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
3.613 Je was mijn kleine jongen, lief en zacht,
jouw oogjes straalden praal en pracht
Jouw glimlach was mij geliefder dan parels en robijnen,
jij liet elke pijn uit mijn hart verdwijnen
Tot op een zekere dag dat je mij verliet,
ik leek wel te verdrinken in de tranen van mijn verdriet
Ik had je zo graag nog 1 keer papa horen zeggen,
je nog 1 enkele…
Snorbaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Toen ik iets beter keek, in combinatie
met zijn guitige ogen, leek hij mij toch
echt een idolate look alike van Charlie
Chaplin, maar die was nogal slonzig, terwijl
hij heel duidelijk gedistingeerd voor de
dag komt.…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.473 Hij leek op mij, mijn tweelingbroer, hij was toen al de sigaar.…
Trieste kromme dingen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.478 Een gevangenschap die hij zichzelf oplegde als boetedoening leek het wel
Een zware straf, misschien te zwaar, alsof alle kommer en kwel:
Zo uitgezweet kan worden.…
Ze zwijgt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.086 De hoogtepunten werden door dwaze leken als dieptepunten gemarkeerd. Hij viel in een onbekende
hoek in een eeuwige slaap. Had niet gebeurd als
zij niet gezwegen had en hem volop bemind had.
Lilith is wel heel wreed geworden!
Is niet de slang de slang maar zij de wurgslang?…
Hartverwarmend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.662 Je hebt geen probleem
met mijn beperkingen, mijn handicap
wat voelt dat goed, ik voelde me zo alleen
nee, nee, dat is geen wrange grap
mijn innerlijke warmte bleek
van generlei waarde zoals het leek.…
Geluk bij een ongeluk.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
696 't Allerbeste leek een kartelmes
om zich daarmee van 't leven te bevrijden.
Maar ze mist een arm en
zo werd ook dit plan verpest.
Ook trachtte zij zich dood te zuipen,
wodka, gin, jenever, alles door elkaar,
maar kroop 's ochtends gewoon haar bed weer uit en
dacht er is toch meer voor nodig
dan alleen maar aan de drank te gaan.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 'sleetje delen'
ravotten, vallen, wat kan het schelen
schichtig snel langs anderen stuiven
voorbijgaand stoer naar iedereen wuiven
vlokken vervliegend, samen met vele
in eenvormige vrijheid de ruimte delen
zacht omfloersend de scherpe randen
vallend langs eindeloos steile wanden
de koude doet gezichten krimpen
maakt hard wat eerder leek…