2755 resultaten.
min of meer!
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
893 Op 5 Mei 1945 was de vrijheid een feit
Die gaan we zo langzaam wel helemaal kwijt
De strop wordt aangehaald, iedere keer een rukje
Beetje bij beetje, stukje voor stukje.
Vrijheid wordt langzaam een Utopie
Meer wetten en regels zoals ik zie
wij laten ons dit alles aanleunen
Protest bestaat uit kraken en kreunen.…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 tijd
andermaal slaat zij diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel beminnen
schrijft zij letters gevuld met smart
kan ze woorden stil laten rusten
bezinken in bedroefde werkelijkheid
dan zullen de letters die haar kusten
haar verlaten en is ze alles kwijt…
lopen op het pad van vagevuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 en cliche’s
kom ga mee
want dadelijk gaat zon de maan
te lijf en veegt de sterren weg
verdrinkt de oceaan de zee
worden bossen platgelegd
kom ga mee
we stormen en weerlichten
donderen en buien zwichten
voor geweld van onderuit
onderhuidse woede wordt geuit
kom ga mee
de wijde wereld in
we raken van de weg
de wijs niet kwijt…
positief blijven?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.485 De 6 weken naderde en alsof ik het wist, voelde ik me ineens niet fijn…
Mijn gevoel was als verdrietig en een soort van bang…
Ook dit kindje leefde niet en op bevestiging wachten duurde niet lang…
Waarom moeten we dit nu weer meemaken…
Waarom vol vreugde en blijheid om dat nu weer kwijt te raken?…
Collecteren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.899 Collecteren, dames, heren
stimuleert vrijgevigheid
Tegen kanker, tegen reuma
wil een ieder wel iets kwijt
Collecteren doet begeren
dat jij, door je goeie daad,
met het schenken van wat euro’s
niet vervroegd de pijp uit gaat
En de collectant krijgt inzicht
in de mensen om zich heen
Die chique vent met al z’n euro’s
geeft van z’n rijkdom…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 werd niet gerekend
ze lachten vol venijn
gingen door in pijn
het hakken gaat steeds verder
mijn smart verschuift
komt dichter bij mijn hart
kwijlend blind door resultaat
van bloedgeroken haat verdichten ze
hun menselijke schuld in collectief verdwijnen
als diefjes in de nacht van botte macht
mijn vingers ben ik tot op heden kwijt…
Tapijt
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.881 Buiten je deur op de gang
wist ik niet hoe snel ‘t heden,
dat de liefde, hoe wrang,
zou overgaan in ‘t verleden,
want reeds was ik jou kwijt.
Schier onmogelijk was het voor te stellen,
dat zo snel op een dag,
ik jou niets meer kon vertellen
en dat zelfs jouw lach
dreigde te verstommen in ‘t verwijt.…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Raak ik het besef van tijd weer kwijt.
Het is weer langer dag,
De zon die gaat weer schijnen,
Op mijn gezicht verschijnt een lach,
De donkere dagen die verdwijnen.
Het einde van de Winter is in zicht,
Het begin van de Lente is weer daar,
Genietend van al dat licht.
De Winter,ik was er zo mee klaar….…
gepest
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.373 nu hebben mensen spijt,
want door mij buiten te sluiten is iedereen mij nu kwijt…
De spookgevangene
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
498 Zijn geloof in gerechtigheid was hij kwijt. Hij en
velen met hem hadden een “stevige“ les geleerd.
Zijn verhaal moest worden gehoord maar hij wist
dat als men hem zou vinden hij zeker zou worden
vermoord.…
MIJN OUDERS
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.987 stilstaand voor de kruising
wachtend op hun beurt
is het dan ineens gebeurd
een touringcar op weg naar de boot
stopt niet voor rood
een harde klap
het fatale ongeluk
beiden dood
en alles stuk
hun plannen en dromen
zijn voorbij
slechts leegte en verdriet
is er voor mij
door andermans onverantwoordelijkheid
ben ik mijn beide ouders kwijt…
Opa
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.799 Ik wilde u niet kwijt,
Maar voor u is het nu eeuwigheid.
Ik hoop dat u gelukkig word boven.
U gaat naar de hemel, dat moeten we geloven.
Dat is wat u verdient
Opa, mijn beste vriend
Huilend naar uw graf,
Omdat ik zo vreselijk veel om u gaf.…
Vervlogen geest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.009 Rechtopzittend in je stoel
Je ogen kijken, maar geen doel
Er is geen liefde en geen haat
Je bent niet blij en ook niet kwaad
Ver, heel ver weg ben je verdwenen
Je geest is vervlogen met de tijd
Er staan mensen bij jou te wenen
Maar die emotie ben je kwijt
En ver, heel ver weg is het fijn
Het is er zo heerlijk toeven
Je stapte…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Vervreemd van oorsprong, als ik
schrijf vervalt het snel tot leuren,
getroost met aangereikt gereedschap,
waarmee ik het vege lijf wil redden,
een niemandsland waarin ik mij waag,
een handgemeen met taal en tijd om
die in geordendheid te plaatsen, winst
of verlies maakt weinig onderscheid om
direct te handelen, anders ben ik het kwijt.…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.065 Alles is kwijt.
De feiten zijn er niet meer,
Lijken er nooit geweest te zijn.
Alles gaat aan me voorbij
alsof het zo moet doorgaan en vanzelf stopt.
Het enige wat kan gebeuren is het einde.
Het einde dat ik niet voor ogen had.
De droom is te ver geleefd om nog grip te hebben op de realiteit.
Er lijken dagen vergeten.…
uit "hoelang duurt geduld?" "waarom vliegen merels heel dicht langs jou heen?"
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
792 daarom vallen sterren
dan zomaar uit de lucht
op de dag dat jij geboren werd
zeiden de engelen tot elkaar
we maakten haar uit toverstof
de droom die is nu klaar
dus ze strooiden een regenboog door je blonde haar
beschenen door wat sterrenstraal
dat was slechts een gebaar
dus daarom kijkt iedereen steeds om
ik ben alweer een hartslag kwijt…
Vondeling?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
576 Er is maar één leven te slijten,
waarop de toetsen zijn geplakt,
wat ik eigen wijze bespeel anders
raak ik de draad en de essentie kwijt,
waaruit ik de levenszin bewoon ,
vertel de strekking uit een ander
perspectief, zonder de tong en
draak te steken met de taal die ik
omarm, deel en die ik ademhaal.…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 Zal ik het kunnen geven in wat komt
Mijn hart doet pijn vandaag
Zal het overgaan volgende week
De tranen zoeken hun weg
Zullen ze opdrogen in het onbekende
Hier bloeit mijn tuin
Daar is het levenloos zonder kleur
Hier word ik wakker in mijn vertrouwde bed
Daar is het nieuw, maar beter …weet ik niet
Mijn fontein waar ik mijn hersenspinsels kwijt…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een hand
trekt mij op d’andere wal, en in een stevige
omklemming raak ik mijzelf kwijt door hevige
emotie: het hart klopt weer in moe- en vaderland.…
Sierui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 We weten niet welke richting
mijn zussen ben ik ook kwijt gespeeld.
De ene vliegt ver, de andere wat dichter.
Wij zijn de vruchten van onze moeder.
Nu hebben we zelf een opdracht,
een gezin met vele kinderen stichten.
Ik land op een zachte bodem,
ergens niet ver van mijn moeder.…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 we zijn de slachtoffer van de naakte feiten
kennelijk raken we de schuld niet kwijt
als een weegschaal die niet toont, de
droomkaarten in de realiteit worden geschud.
gevonden door een eerlijke vinder,
die veilig thuiskomt voor zijn dood, verlost
een schijnprobleem van de laatste vlinder.…
Trots
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
786 Want een beetje waardering
voor deze lastige tijd,
kan geen kwaad,
dat wilde ik even kwijt!
Dus ben ik best tevreden met mezelf,
kan nee zeggen, als ik ja zou willen,
kan voorbijlopen aan de best wel aantrekkelijke dingen,
ben ik staat meer te doen met minder
en ondervindt daarvan totaal geen hinder!…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 vaak paraat
Kletsen over allerlei dingen
Luisterend er geen doekjes om winden
Menig telefoontje of een mail
Niets was jou ook teveel
Omdat we straks gaan vertrekken
Proberen werken, op andere plekken
Qua mensen is het wel even wennen
Rustiger om dingen leren te kennen
Soms met een praatje over deze tijd
Telkens raakten we helaas iemand kwijt…
Onder de kurk
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
582 men mij iets te dichten voor een nieuw geboren mens
Dan drink ik me, wat dacht je wat, aan moedermelk gans lens
Maar moet ik voor een sterfgeval een rouw rondeel gaan schrijven
Dan zie je mij in dat proces bij zwarte koffie blijven
Edoch ik schrijf het liefste voor een huwelijksplechtigheid
In dat soort verzen kan ik grappen dan wel grollen kwijt…
De macht van de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Wat je schrijft onthult en verhult
De taal is net als een mens
die verslijt in de loop van de tijd
raakt hij stukjes kwijt, stukjes zin
En daartegenin vindt men toevalligerwijs
nieuwe zin, zoals een verdwaalde paardenbloempluis
De wind waait en de molenaar
maalt graan tot meel schuld tot onschuld en omgekeerd
En de verloren woorden tot…
vadaag wil ik dicht bij jou zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 ik geef niemand mijn aandacht,
vandaag zal het zo moeten zijn,
jij komt waar ik al dagen op wacht,
mijn gevoelens zijn zo fijn,
bij jou verdwijnt mijn soberheid,
bij jou ga ik helemaal bloeien,
bij jou kan ik mijn ei echt kwijt,
ja jij laat mij weer groeien,
ach er was een tijd dat ik niet meer kon,
maar jij prikte zo door mijn problemen…
Ballade van de alfahulp 3
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.477 Ik schrobde tot honderd wanneer ze in een achterkamer
verdwijnt en zie hoe ze op een los laken wijdbeens slaapt met
links en rechts een poppenlijk en al op de fiets krijg ik berouw
dat ze waken moet zonder mij en wil ik mijn toetje kwijt.
----------------------
uit: 'Happy', 2017.…
Broedplaats?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
351 rijgen,
alles heeft al op papier gestaan
in de kantlijn van elk gedicht
om op eigen wieken te gaan
pathetische tooi, broedplaats
van onzekerheid, wat eerst
lelijk leek, werd door de
decennia heen weer mooi,
er is maar één leven om te
slijten om mij in de teksten
vast te bijten, anders raakte ik
de rode draad van de essentie
kwijt…
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Een universeel gegeven het tikt
weg zonder de juiste inhoud te beleven
elk individueel wezen vult z’n
eigen geleefde deel, abstractie
in pragmatiek of emotioneel
de toe gemeten tijd het verleidt tot
inzicht en uitzicht, om in het goede
te overleven, al zijn we draad even kwijt
niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Daar lag je dan
in de kou op de koude stenen van een weg
wellicht van vermoeidheid uit de lucht gevallen
de weg kwijt naar een of ander weiland
of van de honger omgekomen
en van de eenzaamheid
wie zal het zeggen
het kan maar zo
Daar lag je dan
met jouw fantastisch mooie snavel
omhoog stekend als een vlaggemast
een vlaggetje kon halfstok…