4052 resultaten.
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 schemer brak de kleuren af
tot op gelijk gebeente -
het was weer tijd voor kale
echo's van de kale stenen.
je liep wat langs de kade
als zocht je iets van waarde.
een koffer die is blijven staan
waaraan een label met haar naam.…
Den Haag-Zuidwest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.142 doen
ze keren nu het
binnenste naar buiten
zie handjes op de muur
een donkere gang die je deed fluiten
behang, gerafeld en
met tekeningen uit mijn tijd
eenmalig vastgeplakt heeft het
toch vele generaties groot gebracht
de treden van een trap
de eerste stap, het struikelen
een oude bank met losse
kussens om te leren buitelen
stenen…
Pelgrim
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.045 Maar de zondaar laat zijn lasten
aan de voet van 't Hoge Kruis:
zoveel stenen als verhalen
die in zon en wind verschralen.…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Dicht bij mezelf heb ik liefde ervaren
weg van die stenen, groteske gebaren
in zachte, warme soms droevige ogen
vér van die keiharde preekstoelbetogen.
Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk dieren
hebben een lijf en een leven te vieren
voeden elkaar steeds in liefde en lijden
kunnen wat lachend zichzelf best bevrijden.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.
De weg rond die wal vol met hoop
laat zich door de zon graag verlichten
terwijl ik mijn levensweg loop.
En tussen de muur die kan zwichten
als liefde weer roept voor een doop
schrijf ik deze woorden in dichten.…
je hart geven
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.357 laten we wel
wezen
liefde is
het geven
van je hart
voor heel diep bij
‘n ander daar
van binnen
je dient de mens
die smart naar hart
voor lief en leven
doneren van
lever nier of been
is zeker ook
heel goede zaak
misschien minder
of zelfs niet
met in het verschiet
van lief in de maak
bij een hart van steen
Toelichting…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
De rekening!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.389 volgeladen
en een heerlijke maaltijd gesmuld
me met de genomen keus verguld
terwijl die me sterk was afgeraden
Het voedsel zou niet zijn te verteren
maar omdat honger zich beklaagde
en leegte luid mijn maag belaagde
was de verleiding niet af te weren
Ik heb me er aan tegoed gedaan
maar nu m’n honger is verdwenen
lijkt mijn maag gevuld met stenen…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
Voor m'n beste vriendin: Rosan
hartenkreet
3.6 met 27 stemmen
4.410 Ja jij bent mijn allerbeste kameraad
Met jou beleef ik de mooiste dingen
Met jou heb ik de grootste lol
En als er iets is kan je me altijd bespringen
Jij bent de allerbeste vriendin op de hele aardbol
Vriendenliefde, ik weet het zeker
Vriendenliefde, van jou krijg ik nooit meer spijt
Vriendenliefde, onze vriendschap is zo hard als een stenen…
Kijkduin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.121 er ligt een oude bunker onder ’t zand
men zegt: hij is vervallen en verlaten
toch hoorde ik er iemand zachtjes praten
die herfstdag, er was niemand op het strand
er ging een steen opzij, er kwam een hand
en even later zag ik twee soldaten
ze oogden traag, hun ogen leken gaten
ze klommen over de betonnen rand
er huizen schuwe spoken in dit…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 zonder bewoning
verwordt elk huis
tot nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel…
de tijd is slechts een lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.115 je gaat weer lopen
op de zwarte steen
los van alles
nergens heen
in het raken voel je
het verleden naken
kom geef je over
je bent te vaak alleen
voel me
vlij je neer, je ziel
heb ik al lang gemist
accepteer weer mijn gezicht
je hoort bij mij
deel de schepping
die we vroeger waren, kom
dan gaan we God ervaren
de tijd is slechts…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag verdreven
de stad totaal verlaten en sereen
wij bleven in een paradijs van steen…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen
Het grindpad knerpt, ga er niet heen
Hij wilde niet dat jij zou komen
Dan ruist er onrust door de bomen
Haar rozen ranselen de steen…
Zomer 07
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 wacht, ik ken het
de deur stond altijd open maar wat binnen woelde
was niets van een welkom, eerder een wensen
kromlopen door het gewicht van felle onwetendheid
God wees jezelf
leg aan, dat schot - laat het klinken
honderd kleuren gebroken glas
verscheurd in hun vallende wanklank
ik wacht, misschien luister ik wel
tot de laatste steen…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 Door de kieren vlucht je ziel,
de romp een stenen hart,
de kamers leeg, de boezems koud.…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij je nog tegemoet komen
Een mens kan niet alles alleen
Vergeten schuilend onder bomen
De warmte in je ziel maakt plaats voor steen…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen
letters in steen…
Duifje in Tenerife
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 Verbaasd zat hij wat rond te kijken
terwijl een woeste oceaan
de stenen rond hem bleef beslaan:
de storm wilde nog lang niet wijken.
Hij was geringd en zat heel rustig
te draaien op een puntig blok
maar in de storm waarvan ik schrok
bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig.…
Ongeleid projectiel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Hij breekt muren af muren op
scheurt stenen van wanden
vreet van een suikerspin
kauwt ballen zo zoet zoet zo
Hij blust de brand met brand
of goedkoper schuimend bier
rookt als een ketter een ketter
bromt zijn scooter heilig.…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd
Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt,
Totdat één tak opnieuw de ruimte won,
Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.…
gebroeders de Witt
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
810 mijn favoriete hangplek in Den Haag
werd vroeger wel genoemd ‘het Groene Zoodje’
ik smul er onder zonlicht van een broodje
een stenen heer kijkt droevig naar omlaag
hij legde met zijn broer hier ooit het loodje
de reden voor de lynchpartij was vaag
zij hingen hier voor schut en dus niet graag
te bungelen aan touwen in hun blootje
ze kregen…
Bewaker
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 Waar toekomst en dromen verstenen
zonder bliksemschicht of regenboog
domein van traan en gesloten oog
overvol van 'zij gingen henen'
Daar leeft slechts het gestage roesten
zakt de steen door het vergane lijf
waakt het opschrift over 't laatst bedrijf
van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten
Maar de dood wil niets, kent geen…