7971 resultaten.
Want de muren plegen verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Haar is een nieuwe
Verjaardag toegemeten,
Een nieuwe naam,
Een nieuw gezicht,
En toch wordt ze onverminderd
Gezocht door hen die haar
En haar volk vervolgen -
Met achter de muren
Een kast van houten planken,
Die net niet zijn gedicht
Om nog wat adem binnen te laten
Voor als het spannend wordt -
En nu de aanval onverwacht…
Doodgaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Het leven dat langzaam
uit een lichaam trekt,
en wat daar dan achter schuilt,
het "grote onbekende".
Ik hoor ook nooit iets van hen
die vòòr mij gingen,
ken alleen de leegte
die zij achterlieten.
Tis dat een mogelijk weerzien
daar wacht, anders
ging ik mooi niet heen.…
Bemoediging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 .: "Ik ben de weg
Wandel maar achter mij aan
Ik maak voor jou ruim baan".
Jezus zegt: "Ik ben het leven
En zal er altijd voor jou zijn
In vreugde, verdriet en pijn".…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
Het kittig hooggehakte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 zag dat
je verschijnen
iets kittigs had
maar of dat
stukjes ondeugd zijn
zal nog moeten blijken
jij bent met niemand
te vergelijken alles is
uniek en nieuw aan jou
op en top vrouw
maar toch doortastend
in een warm ervaren
slagvaardig bij
problemen en koesterend
met zijdezachte hand
het kittig hooggehakte
liet jij snel achter…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
Alles is daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 Alles is daar maar we weten het niet:
de lente in het schuiloord van de winter,
de regen in de rivier,
de zon achter de wolken.
Alles is daar maar we weten het niet:
de verzoening in het glimlachen naar elkaar,
de omhelzing in de mooie kaart,
de zwaluw in de lente.…
Bevlogen is vervlogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 BEVLOGEN IS VERVLOGEN
Ondanks overbevolking
kun je een speld horen vallen
vingervlug is de mensheid opgezogen
er zijn geen sprekende woorden meer
een narcoticum heerst overal
vallen en opstaan in de wiegende tram
een bejaarde tussen twee stokken
slingert van voren naar achteren
geen reiziger kijkt meer op of om
de smartphone heeft zijn…
De ochtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 De zon, ver achter
het wolkendek.
Verstild ontwaakt de
natuur.
Vogels hoor je cirkelend
in de lucht fluiten.
Nieuwe impulsen, momenten
mag je tot je nemen.
Neem de dag zoals die
komen gaat.…
Op een zwaluw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 Een zonderlinge zwaluw zweeft verloren
en oeverloos van achteren naar voren
maar zelden zinkt hij neer op zilte vloed
en raakt na zeven weken ondervoed
Tot leedwezen van zwaluwen die zweven
toogt zijn ziel al tussen dood en leven
tot een aasgier als bij toverslag
hem in z'n vlucht neemt, op zijn laatste dag.…
Lachspiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 de schaduwen zien er
niet anders uit dan toen, alleen het
licht valt anders op de muren
de zon steekt achter twee gesloten
vensters genadeloos: om haar heen
heeft zich het vuur
van de verstikking vastgezet
zo droef en moe neergezeten
alleen de kat ontspant en spint
het is een
kunst de lachspiegel van de tijd
de dag, de dagen…
Café De Koningshut
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik heb wel eens iets teruggehoord
van een zus of buur, iets van vroeger
dat mij bijzonder maakt, ach ja
rondgereden door de gewesten
word ik niet meer, in een draagstoel
achter op papa's bagagedrager
met weerhaakjes in mijn huid
die het licht weerkaatsen
met koninklijke allure
nee, kleurloos ben ik niet
al heb ik geen franjestaart…
Zwerver
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
447 rivier
in dat onbeschermde land
dat land van mensen en dieren
waar hij zijn spiegelbeeld verloor
in de wildernis van het denken
hij gaf zijn bezit aan de armen
zijn fiets ging naar een dokter
zijn horloge voor een astronoom
en hij had geen woorden nodig
al zijn gebaren waren op het gras
hij was in dat onbeschermde land
en eindigde achter…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.
Zoals toevallige gedichten worden ontdekt,
door grote mensen die zichzelf nog zoeken,
of door kinderen die zichzelf gebleven zijn.…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
O(o)genBlik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Behoedzaam schuifelen wij elkaar voorbij
met ogen die gedogen
mogen ogen
naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou,jij ziet mij
in traagheid coronisch
vanop afstand
maar toch dichtbij
blijft onze verhouding platonisch.…
onverlichte tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
360 iemand gooit
stenen naar de leegte
tussen de sterren
omsingelt stille
woorden verscholen
onder een stolp van glas
iemand blaft met
schorre keel naar geesten
achter koude muren
botst in schommelend
licht tegen het verlies
van wie hij was
iemand dicht met
haperende pen op de
mestvaalt van het
tekort betast de taal
met vingertoppen…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
fanfare zonder muziek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 in trage uren
gist de taal in
het duister
later na het
rijpen in de zwarte
nacht lijkt
wat ze zeggen wil
zomaar uit het niets
aan te waaien
ze ligt voor het
oprapen woord
voor woord
maar haar klank
loopt vast
zie haar ontsnappen
fanfare zonder muziek
hoor haar knarsende
ledematen
achter de huizen
in een doodlopende…
Droomschaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
gedachten een wereld vormen.
Dromen van diepgang
dagdromend vergankelijk
ze blijven komen
met hun intieme kracht
ze leven slechts in schaduwen
overdag en tijdens de nacht.…
Laatste fase
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De plechtigheid is achter de rug,
er komt ruimte voor rust en verdriet,
maar ja, het leven gaat gewoon door,
je was er en je was er niet.…
HUMOR HIERBOVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Men is verwonderd
over de oneindigheid
van het ons omringende heelal
vraagt zich af wat schuil gaat
tussen aarde verste sterren
achter onbekende nevels
al dit dubben zonder antwoord
zien God en Zijn engelen
met schertsend gemoed aan
weten zonder meer hoe binnen
deze eindeloze ruimte
Hun vertrouwde Hemel
bestaat en nóg verder heerst.…
in Meran
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 diepzinnig dromen er de bomen
en de bloemen bloeien blauw
rode vogels wonen er verscholen
in geurend gletsjergroen
hun zang
klaterende klanken
een wilde bergrivier
en wij
de voorbestemde doden
wij gaan
- lichtvoetig samen -
in wolkjes wervelend stof
de tijd loopt
hinkend
achter ons aan
in Meran…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Op de hoek van het bestaan
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.037 De vrouw achter het snackloket
staat te bakken, staat te zijn.
Is dit haar keus? Ze kent
geen Sartre,wel haar klanten
als haar broekzak.
Niks geen nieten, dit zijn frieten!
En met een ferme zwaai
vliegt al het zijnde door de lucht.
Ze is een dichteres
van elke zak patat.
Ik zie haar denken:
'Vent, ga eens existeren!…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Om alleen achter te blijven
met een afgekloven stilte
in een te grote leegte.…
tempel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.442 Mijn lichaam was jouw tempel
waar alleen jij toegang had
onze liefde werd gekoesterd
als een waardevolle schat
Maar op zekere dag verscheen
de slang in ons paradijs
ze wilde je verleiden
en onze liefde was de prijs
verslagen bleef ik achter
als tempel, ingestort
Ik mocht de liefde kennen
maar mijn geluk duurde te kort...…
Waterpret
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.134 De kinderen hebben dolle pret
als ze mij weg zien rennen,
emmertjes water achter me aan
ik laat me lekker niet kennen.
Helemaal doorweekt, blauw van 't lachen
eindigend samen in het grote bad
hebben wij een hele fijne dag gehad.…