3651 resultaten.
leven met konijnengordijnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
902 Het leven met konijn in het gordijn.
Compagnie 'Het vergulde gat'
had een zootje zotte kopen
in de aanbieding. Het kon niet op!
'Konijnbruine gordijnen'
gratuit en voor niets.
Het zwangere konijn
kreeg je er bovenop.
Ze hadden er beter de verlepte
accountmanager bovenop gedaan
het tweedehands atelier
kreeg onder zijn bewind
wat…
terugspoelen met geselende riemen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
551 gepurgeerde dood
en hij speelde voor lijk
omdat hij er tijd voor had
gefakete choreografie
een stilettogevecht
met de gevreesde Hein
gekielhaald onder z'n matras
terugkeer van het zompige luchtbed
verstikkende overdaad van de slaap
de geestrijke windschaduw
in de wereldhaven van de schepping
deed de aarde onder zijn bed kapseizen…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 Zuilen van regen beroven
me druppelsgewijs van licht in de ogen
het plaveisel glimt een galerij van bomen
ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit…
verdoemenis van verandering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
596 de spanning is eruit
het is een 'slechts' geworden
tussen deze dag
en op een liggen sterven
blaadje na zuchtje
na boompje en een kermen
is het krampen
in een pulseren overgegaan
mijn pink trilt nog wat na
ik begin te geloven in fabeltjes
het inzetten van de aftakeling
haalt mijn niet willen geloven in
mijn hart loopt leeg
en de aarde…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 Wat jij zegt, wat ik zeg
en jij en jij en jij
het heeft er grondig lak aan
alles komt op hetzelfde neer
alleen lijkt het allemaal zo verdraaid
want uiteindelijk draait de steen rond
in een paar onderzoekende handen
Het schemert altijd aan de onderkant
Al het kostbare
bevindt zich luchtig en ongrijpbaar
tussen de zuilengalerijen van generaties…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 dichters pureren bestaansredenen
tot vingerwonden
en
daar de wereld in
zien
het knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar…
Deterministe
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
639 Ze waant zich
een kardinaal
van gotische strekking
het kattenluik is haar te min
deuren
kunnen niet gigantisch
genoeg zijn
en ik kom slechts
met het pakketje van
het schuivende terrasraam
driehonderd kilo
droog gewogen
het vraagt slechts
het lichte gezwel
van de biceps
van haar eunuch
of speelt daar
het wringen
van…
Kungfu
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
915 Vers van de pers
afgestudeerd in de Shaolin tempel
nog even een stage
geheel alleen met de blote vuist
de Twin towers neergehaald
Master Fighter, je deed het lijken
of het een terroristische daad was
Mai geri, maai George in het kruis
boem blang, Kabang dang
naaktslakken in je neus
een verstikkende pladijs
tussen de kiezen
je hebt leren…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 Ik lees op jouw vel
het verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen…
niet onvoorwaardelijk
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
618 lijstjes van plaatsnamen
en kleuren van staatsvlaggen laten aframmelen
Hij wou wel eens lachen
maar de wereld er één van 'slechte clowns'
met hun neiging
alle droefenis om hen heen weg te lachen
Hun onwil tastte hem aan
tot in zijn spieren en hij liep er stijf van
en zijn verlamde tong kon maar tot drie tellen
Hij was al dood van in den…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 Bij dag en nacht
ontij en lust
waarachtig
er tussen zweven
en aan de zijkant lopen
op de rand van de wereld
in een hoekkamertje van mijn huis
dat steeds krommer wordt
want ik leef er steeds minder rondom
het is zoals een vis het vermoeden heeft
van veel water dat om hem heen wegzwemt
het er bij laat, het moet vloeien en niet verstillen…
sinusoïdaal bestaan
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
759 Het is in het verschijnen der dingen
dat de mens zijn bestaan kan hervinden
na het ongebreidelde rijmelen
transcenderen in verheven gedachtengoed
af en toe moet ik mijn pezen spannen
om weer in goede relatie met de aarde te staan
*
zoals ik de Yucca verplant
even de illusie wek van iets grootser
maar de bestemming weer afgrens
tot een…
pitloze prut
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
591 Iedere dag weer aardappelen schillen ajuinen stoven
citroentjes persen kleertjes aandoen de dans inspringen
stoofpot allemaal kut en peer vruchten van alweer
dezelfde scheppingsdrang woordjes persen op papier
vruchteloos want ze hangen nooit gelijk
die contra-gewichten werken als een aarding
zoals een stemvork je plat op de buik krijgt
geen…
zeekind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
506 zij is open
als de zee
ze haalt het
uit het blauw
van mijn ogen
zoals het zilt
door haar navel stroomt
en vissen
in haar benen zwemmen
ze zal nog moeten leren
te zijn zoals ik haar zie…
decor van verschijnende dingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
571 Het moest nog eens gezegd worden
ik dacht dat borsten van chocola waren
je ademtocht puur uit je gouden hoofd
ik kwam van tussen mijn ideaal decor
gekropen waar ik rijpenderwijs zat te
spelen met abstracte woorden waar
het leven soms geen raad mee weet
ik moest nog leren over het vergaan
der dingen en het relativeren dat op
de achterkant…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 Moet je zien
hoe hij een draad trekt
om de mensen heen
om de dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zoals haar haar vervilt tot een hoed
drapeert ze zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 Hoe is het gesteld
met de toon der dingen
hoe lelijk mooi kan worden
omdat het aan de ribben kletst
of schots en scheef
een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 zie hoe hij daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te…
gaan staan en liggen staan op een drafje
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
490 Ik heet van jou te zijn
en jij mag me
op de buik schrijven
jouw
ongenaakbare grillen
ontwikkelen zich
op het puntje
van je scherpe tong
het is al lang goed
in pure idolatrie verkerend
leg ik me wat op mijn zij
alsof ik zelf niets bedenken kan
tot ik sta
waar jij ooit stond
en ik zij aan zij
met het besef loop
dat je het verst…
dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
686 de dagen van nostalgie
verdwijnen soms om het hoekje
om nooit meer terug te keren
en af en toe neem je de baan
terug uit een richting die nog
verder van je afstaat, zomaar
soms zijn het gewoon demonen
die het verleden willen inhalen
jij liet je haren knippen
en ik liet het gewoon wapperen
zelfs mijn handen wou ik wel
eens fictief branden…
van aard recht aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 Verward, rechts- links,
Boven, over.
Gele ogen,
Een scheve mond.
Apart, drie banden,
Voor elkaar.
Zwarte strepen,
Een gele velg.
Raadsels, wat zijn dat,
Op z’n kop.
Punt en boog,
Een dikke vraagteken.
Actie, snel-weg,
Rennend racen.
Stok met bord,
Een protest.…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 De lust vergaat me
enige lichtzinnigheid
op het lijf te schrijven
ik schuif het van me af
en van mijn stoel
valt ook wat slapheid
van deze dagen
het wappert maar wat
gebonden met een weinig nacht
ik laat het bij een huigen
door de neusgaten
van een spreken spreek ik niet
want het is zo dik
van 's morgens tot 's avonds
dat de dag zich…
duister verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 Het bed van sacrale dromen
opgebroken
tot knietafel van boetvaardigheid
in scherven van licht
druipend op de wanden van zijn cel
doopt hij zichzelf als onbestaande
drie tekens als zwarte schaduwen
afgetekende tralies op een zware deur
het geheimschrift kiert er tot in de gangen
het gaat er onuitgesproken over de tongen
er waart een duister…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 De regen roffelt
mijn bestaan wat samen
op een hoopje onbestemd lawaai
en opeens word ik naar de rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit…
hardleers
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
536 laat mij maar
een hard hoofd hebben
het is anders
te vlug van een ander
het krult er
van de softe neigingen
meer en meer
trekt er een lange adem door
het besef komt
van opzij
aan de kant
waar het begint te neigen
en het gezicht krijgt
van een mens
die aan zichzelf doet
mijn vingers reiken
tot in de andere
zijn vel en het knabbelt…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 De zee
is een lange lijn
die uithaalt
naar de wereld
van mensen
het krult er
onder boze deiningen
van dingen
die we niet kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…