15538 resultaten.
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
Liefdevolle ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Ik verdrink in je blauwe ogen,
drenkeling in een hemelse oceaan.
Drijf ik rond,
hopend nimmer gered te worden.
Ik ben verloren,
bevangen door je warme blik.
Liefde…
Minder rood in het roze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
448 er is dit jaar
iets minder rood
in het roze
van mijn prunuslaan
het wit
zit meer naar boven
raakt aan het blauw
dicht tegen hemel aan
in zuiverheid
weer mooi geloken
door kou blijft
deze pracht lang staan
de zonovergoten
harten heb ik gemist
toch straalt het laantje
een feeëriek gezicht…
langzaam
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 kom niet
te dichtbij
ik wil je
gadeslaan
de armen losjes
langs je lichaam
de schouders
in serene rust
je gezicht
zonder voorbehoud
verstild verscholen
achter verwaaide haren
je verhalen kleuren
de hemel korenbloemen blauw
langzaam waait de wind
alle woorden weg…
Lotgeval
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
720 De tiende zit ik weer voor de tv,
En kijk gespannen naar de blauwe ballen,
Zal er een hoofdprijs op mijn lootje vallen?
G, X, één, negen, negen, vijf, drie…. Nee!
Het lijkt me stug dat ik een keer zal winnen,
Want Griekenland haalt steeds de jackpot binnen.…
Duizendschoon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Zo mooi
als de witte wolken hoog in de hemel
zijn wij nu, vandaag
Met de gouden vlechten
aan elkaar verbonden
Vliegen wij samen
in een geurend veld vol met duizendschoon
Ik kijk diep
in je blauwe parels
en we beloven elkaar
eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…
Eindeloze liefde.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 In de rozentuin, jouw blauwe ogen,
je blonde haren in een zwoele nacht.
Dat vergeet ik nimmer meer.
Terwijl de wind speelt met ons haar
en de maan schijnt op ons gelaat
kijken wij naar de sterren en
dan weer naar elkaar.
En we hebben elkander eindeloos lief
tussen hemel en aard.…
Reclassering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 na jouw dood
laat jij mij nog vervolgen
de vernedering is groot
wanneer de man in het blauw
mij vraagt recht in de camera
te kijken
bizar hoe de gevolgde
wordt vervolgd
nog vreemder dat je dit
voor elkaar krijgt
zonder te leven
de leugens moeten wel
reusachtig zijn
en jouw haat
nog veel groter…
Nooit begonnen met ademhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Onwetend ben ik ontstaan
Onwetend geboren ook
Zonder adem lig ik
Hier blauw van de kou
Op de geruïneerde
Buik van jou
Die me net
Gekregen hebt
En die zachtjes schreit
Uit opluchting om het
Einde van de doorstane pijn,
Ik heb geen adem nog
En zie er niet naar uit
Ooit adem te halen -
Wat zou het me baten?…
Avond
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.538 In een hoge groene kamer
-blauwe bloemen op t behang -
waar de wind nog héél lang
liedjes, overal vandaan,
zachtjes in je oren fluistert,
wie wil daar niet slapen gaan?
-----------------------------------
uit: 'Alle vogels vliegen', 1966,
in 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2003.…
De stilte rond de vijver
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Wat ademt hier de stilte zonder woorden,
met blauwe lucht en groen gewas dat
eenden blij doet leven, soms met sierlijk
drijven op het water, met schrijven zonder
zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot.
Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
Space Oddity
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 aan zijden draden
verbonden met het
zoemende moederschip dat
zwoegend zuigt en piept
om jou kleine astronaut
te bewaren voor de aarde
zo stil ben je zo wit
zo ver buiten de wereld
kun je ons horen
zie je de blauwe aarde
dappere ruimtevaarder
kom nu alsjeblieft naar huis…
Het voorjaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 Als ware de zon
omhelzen,
als de
blauwe hemel
openspringt.
Het voorjaar,
aan de rand
van een nieuw
begin.
Laat het maar komen.
We hebben er al veel te lang
op moeten wachten.…
tegenzicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 daar zul je ‘t hebben
het is weer zover
verder dan het oog reikt
in een onbewaakt ogenblik van
volmaakte naaktheid
helder en roerloos
net zo tastbaar als het
blauw dat wolken omringt
verdronken op een terras
wortelend in een lege dorpsschool
waarom zo aanmatigend?
ik ben het al vergeten
en rust nog wat bij een noorderzon…
de vlucht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
493 als het grijze
maangruis aan je
kleeft als je in die
rulle bodem boort
een maanlanding
is hartstikke
moeilijk bijna niet
te doen overigens
vlieg over wit
pakijs en
blauw zeewater
terug
naar huis
doe alles nu
maar uit
de aarde trekt
je aan…
Epiloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Hoe dagen nu worden uitgelicht
de stad in nieuwe dimensies baadt
leven net ietsje trager gaat
terwijl winter zich nog verschuilt
achter decemberzon en blauwe hemel.
Hoe over alles heen
dat wachten op...
op klaarte die straks gaat komen
hoe toen en gisteren worden opgelijst
als in een oud gedicht.…
Dromenzaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 Verlegen lach je naar de zon
een dag om nooit te vergeten
sta je te wachten bij de boom
aan de waterkant met eenden
uit een droom haal je een stem
om het zwijgen te doorbreken
woorden terug in avondrood
blauwe liefde nooit verloren
door het dromenzaad van eigenheid
gedwongen door de eenzame tijd.…
Schipper en de Dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
831 als de stilte in hem aanwaait
en de zon daarbuiten de
rietkraag in lichterlaaie zet
balt de rouw zich in hem samen
nadert hem tot op de huid
in het blauwe grasland zit
zijn moeder hij hoort haar
parelende lach hij ziet het
schip varend in de storm
de Dood klampt zich vast
aan de gebroken mast…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
Boerenprotest
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
669 Wie Haags beleid doeltreffend aan wil pakken,
doet niet aan vlagvertoon met blauw-wit-rood.
Waar blijft de boer die echt zijn zaak promoot,
die in het openbaar zijn broek laat zakken?
Laat zien waar het om gaat, haal nu je gram
en toon met trots je boerenachterham.…
zwerveling van overzee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
376 boven het wassende water
de voortvluchtige vogels
een verloren verlangen welt op
in zijn verweerde hart
de kruiende wolken
boven leigrijze golven
langs de vloedlijn stapt hij
over een verdronken kasteel
zijn kromme vingers volgen
het verzonken blauw
in de verweerde atlas van overzee…
bitterzoete nacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 toen het licht ontvouwde
stuurde een woordvogel jou op pad
je plukte blauwe bloemen
je plukte de witte maan
winter vroor in je hart
reis door ondoorgrondelijk water
naar de overkant
een klapwiekende vogel
nam alle dode woorden mee
in een bitterzoete nacht…
Verlangen naar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Het verlangen naar
de woorden voor
optrekkende nevel
op zo’n zonnige
vroege herfstochtend
en de vraag die
hangen blijft welke
het eerste kwam,
dan;
wat ik mijzelf gunde,
voor mijzelf zitten zag,
wat ik haalbaar achtte
voor het leven als nevel
in de blauwe lucht,
dat zachte zuchtje,
verdwijnen zou.…
Ritornel 2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
334 Wat was ik dwaas vandaag:
het leven is veel meer
dan blauwe luchten.
Wat was ik dwaas vandaag:
ik luisterde niet goed
naar wat zou moeten.
Wat was ik dwaas vandaag:
daarom wil ik met liefs
wat mensen groeten.
Wat was ik dwaas vandaag
en wil wat wijzer zijn
en minder zuchten.…
Weelde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Ik reed tussen gele koolzaadstroken
daarachter lagen bollenvelden
roze, rode, paarse, wit-gebroken,
boven mij de blauwe lucht
en alle auto s, welk merk dan ook,
anticipeerden op elkaar,
wat een weelde
tussen het groeiende, bloeiende
het tjilpende en zoemende…
juni 2026
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
339 Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Schone eenvoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.308 Wij zien de aarden weg,
de glooiing van de wei,
de groentinten van boom en struik,
het schitterend blauw.
Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
vrij in gevoel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.599 loom de dagen
beide blagen lagen in
‘t gras bij ‘t zoemen
der bijen de seringen
bloeiden flauw in
zacht blauw waas
bedreven liefde op
het dak paaiende
vissen woelden in ruisend
water fluitend gleden
zij uit en in de zon
de broek en de japon…