4095 resultaten.
Jaargetijde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.834 doof en blind,
ze'n spaart geen ouder, spaart geen kind;
smijt al in 't graf, maar d'hope niet,
die me in dit kruis hier staande ziet.
o Zalig teken op het graf,
o nooit ontvallen wandelstaf,
staat bij, staat bij, in deze nood,
en zijt remedie na de dood!…
Scholieren, the youth for climate generation
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
615 ze voeren ook het woord bij de daad omdat wat
zij aan hen, de kinderen doen Hem, Jezus, toekomt
en togen naar het Malieveld in midden Oh oh Den Haag
het grote Malieveld stroomt barstens, bordenvol
menige kinderstemmen overheersen alom en luid
gaan ook het verschil maken als ze stemmen
want het kind, de kinderen hebben de toekomst
omdat ouderen…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 Het is moeilijk bescheiden te blijven
als je zo zwaar sensitief ben als ik
met het accent op spontaniteit, originaliteit
openheid, eerlijkheid, oprechtheid, vindingrijk
ik praat niet over die hele grote wereld
maar over heel dichtbij, mijn eigen familie
want het is heel, heel moeilijk om
met oudere zussen en broers om te gaan
oh wat…
jacob zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
680 van duitsland won
en memoreren de analen 1996
waarin belgie in europa
als laatste de doodstraf bande
nu jij jacob bent
en weet dat ook abraham
bij sonja de mosterd haalt
schildert zich 2006
met zijn 400ste geboortedag
rembrandt in het geugen
en nu
nu de kalender 2016 schrijft
en jij in 't leven staat
fris nog als een hoentje
ouder…
Mr. Null - Null
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 Bij de meesten van de oudere, zich senioren noemende, generatie dichters - tot wie ik mij inmiddels toch ook wel mag rekenen, alhoewel het bloed nog driemaal daags bruist van energie, gepokt, gepfizerd en gemazeld - zal de stem van deze rijzige grijsaard van toen nog herkenbaar in de oren klinken als de vertrouwde klanken van een Friese staartklok,…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 probeerde ik het weer
Al protesteerden mijn enkels keer op keer
Jaren later ontdekte ik dat ik het op hockeyschaatsen
toch heel wat beter deed
Mijn enkels spaarde tegen onnodig leed
Fietsen had ik nog lang daarvoor ook goed geleerd
Al had ik nog heel wat keren mijn knieen geblesseerd
Ik kon zelfs fietsen op één wiel
Al was dat wat mijn ouders…
samen puzzelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 jij leest en kijkt wat je kind heeft gekozen
bloeien gesprekken, groeit daar de verbinding
opvoeden is als lezen – puzzelen met stukjes
woord voor woord, zin voor zin, alinea voor alinea
met elk hoofdstuk als een nieuw begin
waar het begrip ankert tot een veilig houvast
elke klik, elke letter brengt samen vertier
dus laat ons verbinden – ouder…
De kunst van het rijpen - van harte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar
een ronde kaas op de plank van de tijd,
nog glanzend van gisteren of vandaag,
maar smaakvol door wat het leven brengt.
Want zoals kaas dat doet
rijpt een mens langzaam, in tijd en rust.
Niet haastig, niet volgens een plan,
maar door alles wat je voelt en leert.
Er is het jonge, zachte begin,
licht…
Veilig
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
4.889 Je kruipt met haar weg
op de bank
zij
op jouw schoot
geborgen
jij
je arm om haar tengere lijf
veilig
beeld spreekt voor zich
mijn papa
mijn dochter
ontroerend moment van
twee eenheid.…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
Papa
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
2.735 Ik kan u niet meer zien
aanraken of voelen
Maar mijn liefde voor u
zal nooit of te nimmer verkoelen
Ik mis u meer dan ooit
het voelt leeg diep in mij
Maar als ik mijn ogen sluit
voel ik u heel dichtbij
In de hemelse gewesten
heeft u uw plek gevonden
Hij die over u waken zal
heelt hier op aard mijn wonden
Dit geeft troost en kracht
in mijn…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.
Dit is het uur waarop de namen
van mijn vader voor mij komen staan
in al hun vreemde stemmen;
dit is het ogenblik waarop mijn moeder
in het dodenhuis…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Mam,
Je bent zo anders geworden
niet meer degene, die je was.
Als een bloem, die langzaam verdorde
als ogen, die tuurden in as.
Een schim van zoals ik je kende;
ik zie een masker op je gezicht.
Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.
De strijd, die in het duister woedt
het daglicht niet kan verdragen
het onderkruipsel…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Er is een droom, adiafaan:
Ik ben nog klein, een kind
en ik sta voor het raam -
over de vensterbank geleund,
hoor ik een smal geluid.
Spreekt iemand in de
diepte daar iets uit?
Mijn vader, hij staat hele-
maal beneden en hij wenkt
zonder een woord.
Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.
Dus wuif ik terug
en…
Het huis
gedicht
2.6 met 46 stemmen
20.914 Het staat er nog het huis
waar moeder mij na negen
maanden dragen heeft gebaard
en waar ik in een bedstee sliep
m'n broer m'n zus en ik totdat
we wisten wat een meisje was.
Hij staat er nog de plee waar
veertien buren hun behoefte deden.
Waar het op warme dagen stonk.
Het huis waar vader werd gemeden
omdat hij werkloos was en dronk
en af…
Voorspelling
gedicht
2.9 met 33 stemmen
19.927 Kort voor zijn dood
noteerde mijn vader zijn
toekomstvoorspelling
Hij schreef er boven REEKS
maar er kan ook staan KEUS
Verantwoording op mij nemen
schouderpijn
hoer in omgeving
korte duur
vertrek
kan met vrouw niet opschieten
andere beheerst mij
voorjaar verandering
finanacieel alles opgelost
nieuwe connecties helpen
jan(uari) uitstel…
Sprookje
gedicht
3.3 met 89 stemmen
33.234 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen.
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.
Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
- het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je…
Shells
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.060 We searched the beach for shells
especially these dark
twins bearing random
pale eyes of white chalk
on their backs.
And when we found I asked
Dad, will they ever match
again, thus wide apart
yet so closely connected?
They will not fit, he said
Just let them be for
they have been silenced
in death.
They are as soon will…
Zoektocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.028 Ik droomde dat ik stond op welke boot
niet wetend waar wij voeren, was
dit water het verleden, wat nog komen moest
of intermezzo nu?
Mijn vader op het voordek trok
zijn jas uit hoewel het goot van de symbolen.
Samen gingen wij schuilend samenscholen.
Grootvader rommelde in het ruim
naar kisten en ik giste vaag naar
diepere betekenissen,…
Jaargetijde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
920 Het wordt weer lentegroen
en zelfs het stoplicht in de straat
staat minder vaak op rood dan toen
het winter was.
Ondanks die vrolijkheid
is dit seizoen het meest geschikt
voor elke tijd die het vertikt
tussen jouw klok en de mijne
tot wij gaan winteren
en spoorloos verdwijnen.…
Waken?
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.390 Als een leeuwin over mijn kinderen waken,
heb ik nooit gedaan.
Deed wel mijn best ze sterk te maken,
en op een goed moment
te laten gaan.
Als ze klein zijn, neem je beslissingen
voor hun bestwil,
als ze groot zijn doen ze dat voor jou.
Zo werkt dat nu eenmaal in
deze maatschappij toch?
Moet er iets aan worden toegevoegd, nog?…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Bejaardentehuis
netgedicht
2.6 met 39 stemmen
4.830 Haar wereld is een kamer
in 't vierkant
nauwelijks een voorschoot groot
tussen vergeelde foto's
en 't uurtje dat ik wekelijks kom
wacht zij gelaten op de dood.
Als ik er ben
keurt zij haar pillen
haar drankjes en haar knie
't is water zegt zij
noemt mij weer jongen
en vindt dat ik er goed uit zie.
Zij schenkt mij koffie
is weer…
Dementie
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.538 je ziet vage schimmen
eigen kinderen zijn vreemde mensen
je bent al oud in het verleden
en hebt bijna niets meer te wensen
mensen zullen jou niets vragen
wat je zegt is onzin
ach wat heb je het toch goed zo
waarom moet jij klagen
herinneringen heb je niet
want daar leef jij in
maar je voelt nog wel verdriet
heeft het leven dan nog zin…
HUN LIEFDE
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.481 Telkens als ik die mooie foto zie
met twee van die blijde gezichten
dan vergeet ik alles om me heen
zelfs 's werelds slechtste berichten.
Dan lijkt het of mijn vader naar me lacht
en m'n moeder mij een knipoog geeft
en als ik lang genoeg blijf kijken
is het of die foto leeft.
Als jongste van vijf kinderen
had ik niet echt te klagen
ook…
Bijna Dertig
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.421 Nee, die juli bracht bepaald geen
revolutie in mijn bed. Hoe de zomer
zich ook gaf, het leek te laat om nog
een nieuwe hartstocht op te lopen.
Dus dook ik onder voor het zwermen
van de lust en heulde vrolijk
met de slaap. Bijna dertig dacht ik,
wordt mij toch iets te helder. En ik zag
hoe alle parken overbloeiden,
hoe de hitte uit de hemel…
Transparant
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.602 Met huid die toch al
door de jaren heen verbleekt
blijkt grenzeloos het uur doorstaan
waar je zo even nog van
opkeek in de spiegel
van een druppel glans.
Niet wit van ouderdom
doch schoonheid lacht
een halve maan en nacht
legt teder
nog een hele baan.…
De spiegel zwijgt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
786 Ik vertel haar van
ingeslepen jaren
vertakkende twijgen
geëtst in neerwaarts vel
uitgedijd tot struiken
in een nek van craquelé
liever zwijg ik
over kreukelende leden
boven vuurstenen ogen
bescherm ik het glas
tegen geblakerde scherven…
verbale non-communicatie
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.385 soms kan je maar beter
achter glas papa mama
praten dat we mekaar niet
verstaan maar wel begrijpen
dat ik jullie niet hoor
maar wel de aandacht
weet te trekken met
mijn blote buik en
gekke bekken
soms ben ik gelukkig
bij het afscheid en dat
ik jullie niet kan horen
de armzalige pogingen
tot zenden en ontvangen
vooral veel zenden…
weerzien
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.620 waar het verlaten huis nog
voelde als een warme huid
zag ik ze gaandeweg weer
staan, klonk in de geur van
het oude nest hun stem als
in vroege jaren, van kinds
been af nog zo vertrouwd…