2486 resultaten.
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Die Zegen tart de schoonste schijn,
Want schoner niet dan Vrij te zijn!
Laat Grote volken brallen:
De Vrije gaan voor allen.
Dankt allen God en weest verblijd,
Omdat gij Nederlanders zijt!
Waar zo veel volken klagen,
Kunt gij van heil gewagen.…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 vervliegen nu
bollen blauwfluwelen mutsen
verduisteren verhullen dit schouwtoneel
mijn eerder lichaam was te min
maar de rest was te sterk
voor deze hel
Ik slimmerik
verdamp nu als sjaal
mijn verse gastheer
Vanaf nu kan m'n echt gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht nu
een gapend gat
ginds zal alles licht schijnen…
Zeefruit
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
4.052 Telkens als een golf haar verder nat maakt is
het de vraag hoeveel van haar lichaam nu door zal schijnen.
Ze weet precies wat het met me doet. Bij elke golf die het
op haar gemund heeft staan de aders in mijn zwembroek
stijf van het adrenalinerijke bloed.…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Aan jouw kant blijft het stil,
Waar haal je de durf vandaan,
me dit te laten doorstaan,
daarna ook nog eens compleet verdwijnen,
eerst zag ik nog een licht bij je schijnen,
nu is er overmaat aan zwart,
waar eerst gevoel zat,
is het nu leeg,
Ik wilde alleen maar een verklaring!
Maar jij zweeg...
Ik zou willen dat je weg ging!…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Schijn, zon. Wees een genadig apollinisch licht
en maak mijn kleine moeder, melkwit tegen
de vliegtuigloze horizon, tot een mythisch wezen
op een mythische kust, onkwetsbaar voor regen
en de enorme details waarover de krant bericht:
Hitler staat voor Polen, Xerxes doet Thermopylae.
Ze lacht.…
Lachen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.643 Neen, lachen past zo wel in vreugd,
Als wenen in de smarte,
En vrolijk zijn voegt aan de deugd,
Aan 't weltevreden harte;
Hij, die 't zich schaamt, hoe streng hij schijn',
Moet boos of ongelukkig zijn.
Neen, vrienden! Zijn wij geen van twee,
Kan ons de vreugd bekoren,
O!…
Leven is geen spel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 realistisch is dit niet, het leven is niet vrij
Maar opnieuw beginnen dat zou fijn zijn, met een schone lei
In ieder geval ruimte in mijn hoofd om het allemaal wat makkelijker te maken
Dan kan ik hopelijk ook weer aan de mensen om me heen wat harten raken
Dat ik weer positief vooruit kan waar dat ook mag zijn
Maar dan ook echt, niet voor de schijn…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 in ‘t voorjaar van vijfentwintig, fris en nieuw
bracht Schoof zijn nota, koud en zuur
een document vol plannen en bewuste keuzes
maar de Kamer dacht: “Dit is schone schijn?”…
Wout versus Wouter
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 visie op spelbederfachtige
uitingen
weersproken door twintig van Wouters kornuiten
echter bevestigd door eigen getuigen
deel
moet ik u evenwel uit het diepst
mijner ziel
en krochten van mijn hevig gekrenkt gemoed
ronduit ongelogen en zonder nonsens
bekennen dat wat u op de beelden ziet
onzin en fictie is - leugenmontage
schijn…
June tune
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
236 Allerminst overbodig
De wisselwachter met zijn
parallel spoor
zag zijn recht-door-zee procédé
stilaan verkwijnen
maar tot aller opluchting
niet geheel verdwijnen
tot waar aan de kim
de zon voor elkeen blijft schijnen
Was dan zijn rattenkwaal
niet te bevatten
zijn fijnbewerktuigd
minnevernis
waren plompeklanken niet meer
dan vreemde…
Lenteleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.135 Zodra de zon gaat schijnen
kweken ze publiek
en steken erop los.
Zelfs 's nachts in je dromen
blijven ze maar komen.
Je kan ze niet ontvluchten
op de hei noch in het bos.
En 't is maar dat u 't weet
maar ik verzuip in okselzweet:
met grijze natte plekken,
die ruiken naar azijn.…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 De schone schijn gaat winnen, mijn God het doet zo’n pijn!
Dat kind van zes en achttien, de vrouw van veertig jaar.
Ik wil mezelf weer terugzien, hem kijken zien naar haar.
Maar alles wordt steeds slapper, mijn lijf is zacht en rond.
Met crèmes bestrijd ik dapper de lijnen rond mijn mond.…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Gaan sterrenlicht en manelicht,
in ‘t levenloze dal,
daar ‘t koud en altijd winter is,
allene nu nog schijnen?
Een graf nu, och, een wintergraf
is alles weer bedegen*;
gedolven in dat graf is mij
de jonkheid en de jeugd:
wie redt er, ach, wie helpt er, uit
de nood ons?…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Als gister misschien schijnen bomen even dood. Maar de lucht is de miljonaire trilling van leven daarrond.
Geen winteravond meer, doch elk gerucht vergaat in een vreugde-echo.
Zo’n dwaas geluk kent een knaap die plots te zwemmen gevat heeft, of fiets te rijden.
Er is nog niets tastbaar veranderd. Dat is juist het grote van het genot.…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Zorg voor papieren;
Haarlemmer krant;
Fooien, presentjes;
Blondes* en kant,
Suikers en koekjes,
Hypokras*, wijn;
Vrienden in waarheid,
Vrienden in schijn.
Vreemde gezichten!
Buren voor ’t glas;
Brieven van buiten;
Geld in de tas.
Jolen en jubelen;
‘ Wee mij’ en ‘ach!’
Tranen met tuiten;
Stof tot gelach.…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Nog half slapend staan ze op
Wakker in een wereld vol geweld
In een wereld vol armoede en angst
Zijn ze als kinderen in een wereld zonder rust
Nog half slapend staan ze op
Bedelend voor dat beetje geld
Worstelend om te overleven
Zal ook morgen de zon nog voor hen schijnen?…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Tot in de verte een schijn
te zien is door de bomen
en we aan den rand gekomen
van 't ondoorgronde zijn.
Beweging noch geluid
breekt hier de omtrek uit.
Onder de hemel, strak
en effen, ligt het vlak
van 't water, waar de stammen
voor altijd staan in 't rond
tegen de heuvelkammen
geworteld in de grond.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 Het eindloos hangt daar hoog en ligt hier neer te dromen,
Te dromen in de vlakte en in het zwijgend woud,
Het woud dat zwijgend rijst met halfverlichte bomen,
Die bomen vormeloos die schijnen eeuwenoud:
Want eeuwenoud is ’t al en meteloos te samen
Als samen stilte ligt en nacht op de natuur,
Natuur, onroerbaar stil waar blad noch bomen aâmen,…
Piet Lut
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.120 Als 'ie op de dienstmeid vloekt, zegt 'ie 'Gossiemijne'
Meneer Piet Lut, die rekent zich bij de brave mensen
Die de prostitutiezaak vreselijk verwensen
Hij is van dat fijne soort, die de schijn vermijden
Maar de kat in 't donker knijpt, op de keukenmeiden
Meneer Piet Lut, als vrijgezel, had een aardig meissie
Daarmee deed 'ie in 't…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 Decimalen Etmalen
Ontbijt Lunch Brunch
Hand schoenen op voeten
Twintig Kootjes die roepen
Vorstig winterpaleis
Ijs lagen bevroren drinkplaatsen
Vorst-heiligen Schijn-heiligen
Ordonantie naar waarde
Ja Nu geef ons vloeibaar drinkbaar water
Dierengeluk vermakend
Drenken van “dagelijkse”nood
Levens verzadigen
Muntjes die smaken
Vruchtbare…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
84 Maer diep
onder der dingen schijn
waect een stilte,
ouder dan vreese,
ouder dan hope.
.
Daer rust
de onvernoemde gloet.
.
Niet gebiedende.
Niet verbiedende.
Maer zijnde.
.
Ende gaende
wordt den mensch
tot datgene
wat in hem besloten lach.
.
Niet door gunste.
Niet door macht.
Maer door getrouwe
aen het innerlijck gheheim.
.…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Of dwalen mijn smachtende schijnen
Door dromers en peinzende breinen;
En brandt van mijn teer fluweel
Een glans op papier, in penseel,
Een nagloed van zon en maan,
Lust-vol en troost-belaân.…
Omkeer bij Kreuz Langenfeld
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
2.196 Had geen tijd voor me
Wel voor je boek
Je las een roman
Romantiek in de praktijk
kwam er niet van
Ik was kwaad
Stapte in de auto, ging rijden
Hopend m'n rust te vinden
Dat andere gedachten me bevrijden
Zal m'n woede nooit op jou loslaten
Dus koel ik af als de nacht
Waarin de stadslichten van het Roergebied
in de donkere verte schijnen…
ach liefje wat blief je
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.709 geparfumeerd briefje
of een speels geriefje,
mijn harte diefje
ik verf het behang maar wit
hoef dan geen kleur te bekennen
en met mijn stembiljet sta ik in het gelid
of kniel ik voor de Heilige Beeltenis en bid;
waarom maakt u van zwart niet wit
om aan het levensgrijs te wennen
al die toekomstplannen zijn dromen
uit vervlogen tijden
ze schijnen…
De nieuwe drankwet
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.752 Ook verbiedt de wet gordijnen,
En beboet de kastelein
Als zijn glazen vettig schijnen,
Of door mist beslagen zijn.
Maar daar is geen middel tegen,
't Staat niet in de wet vermeld.
Daarom worden van rijkswege
Glazenwassers aangesteld.
Voor die schitterende glazen
Zit men zo, dat elk je ziet.…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Ze moet dag en nacht werken en verhitten, branden en schijnen.
En haar stralen bereiken de verste vertes van onze planeet.
Ze dwaalt door miljoenen witte sterren waardoor ze klein en ook wit wordt onder hen.
Aan de grote hemel is ze een melkdruppel.
Maar voor ons is ze een oranje reuzin.
Ze maakt alles en iedereen doorschijnend.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "Gij volgt vergeefs wat immer vliedt
En houdt de schone schijn voor 't wezen,
Door eigen onrust ziet gij niet
Dat op haar vleugels staat te lezen:
Mijn beeld bloeit immer aan uw zij,
Gij gaat mij blindelings voorbij!…
mijn meisje mijn lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 waldhoorn en de erasmustuin
overal weet jij het thuis te maken
zoals nu het ringvaartpark voelt
mijn meisje mijn lief
ieder die dichtbij of verder weg
zich vriend of vriendin weten mag
jij bent er voor alles en iedereen
zoals voor jouw hondjes ook
van boomer en sim tot duuk en ollie
met wie jij uren wandelen kunt
zelfs als de zon niet schijnen…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 in zwart en wit
in verderf, in mensen
meer en minder bedeeld
ik bemoedig de heelheid
met mijn oprechte tranen
vaak machteloos
in een verloren uur
toch geloof ik in kracht
verzameld in
goede momenten
mijn goddelijk geduld is
van oneindige duur
5) PATER NOSTER
ons mensen
verstrikt geraakt
in stoffelijke schijn…
's Levens Beker
poëzie
2.6 met 7 stemmen
4.804 Maar hoe zoet het eerst moog schijnen,
Al die wellust gaat verdwijnen;
Al wat smaakte gaat er af;
Ieder teug valt immer banger;
En de nasmaak wordt steeds wranger;
Ja, het laatst is enkel draf.
Neen, men moog om krans of bloemen
Of om uiterlijke praal
Mij die schone beker roemen ;
Ik, ik dronk hem, die pokaal!…