Alle inzendingen

Mocht u het gemist hebben - hetgeen ten zeerste valt te betwijfelen - dan verzoek ik u alsnog geheel vrijblijvend een bezoek te brengen aan het tabblad snelsonnetten van vandaag. Wim Meyles schetst daar het doemscenario dat dienaren des Konings te wachten staat. Zijn oproep zal het ambtenarenappa...

Mocht ik eens herboren worden zou ik een vlinder willen zijn een mooie dagpauwoog met vleugeltjes ragfijn die van hier naar ginder vloog en bloemlezingen houdt daarvoor ben ik te oud of als een fraaie bloem die ’s morgens open springt heerlijk geurt, mijn dagen kleurt en tegelijk een ...

Alleen in Parijs walst een vlieg zoals een vlieg -- rondzwiert in Parijs.

Lichaam Wat ben ik met jou verweven Je laat me niet los Wat blijft er van mij over Als jij straks verdwijnt De plek waar we naartoe gaan Daar komen we ook vandaan Noem het geen niets of nergens Want uit niets kan nooit iets ontstaan

nog loop ik weleens voor gek in een oude trui met mijn lange haren terug naar de plek waar wij als kind altijd waren het stenen muurtje de kapotte bank zonder leuning altijd kletsen vaak met stem verhef over de voor ons belangrijke dingen van de dag wie met wie was en hoever of ...

Jezus is gekruisigd  maar uit de dood opgestaan Jezus is gekruisigd  en naar zijn vader gegaan  Jezus  wordt gekruisigd Want van zijn lijden hebben we weinig of niets geleerd Zijn evangelie  wordt met voeten getreden  en dagelijks onteerd Maar hij blijft  met de men...

Het Rijk gaat nieuw klimaatbeleid ontwikkelen, ’t wordt killer in het overheidsgebouw, de thermostaat omlaag, de vingers blauw, hij moet voor volk en vaderland vernikkelen. Hét rolmodel voor energieverbruik: de ambtenaar met bivakmuts en kruik.

Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij, hun seizoen is een apart seizoen. Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de de winters van hun jeugd. En als ze stilstaan om naar iets te kijken staan ze zonder beven stil; de zon maakt van hun oude, m...

Door 't licht kom ik aangedwerreld In dovende nazomer-wereld, Luchtig gelijk een veer, En daal als een sprookje neer, En wenk als een fabel op Met mijn gespriete kop. Als 't woord in een arme dichter, Kom ik al voller en lichter: 'n Spraakloos, een roerend nietsje, Een vlammetje, beeld...

verstilde straten huilen vandaag ik zag immers ontelbare rode stenen daar ver weg, met bloed als water stromend uit lijven met gemankeerde armen en benen, aangericht door beren aangemoedigd door gestoorde heren: het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater maar ook de chef de l'é...

Toen de vlinders al fladderend in de late zomer waren verdwenen, werd het stil, oneindig stil. Stil werd het in mijn huis en stil werd het in mijn hoofd. Het dagelijkse rumoer kon daar niets aan veranderen. Het werd stil, oneindig stil om beter te kunnen luisteren. Overal op zoek naar ...

We maken er geen punt van We zetten er een streep door Je moet er maar 'op' komen Bewijzen kun je het toch niet Alleen nog maar van dromen We laten het voor wat het is Doen net of onze neus bloedt Gelazer noch gedonder Vergeten wat gezegd is Een dikke streep eronder

Ik gooide een spiegel in de vijver een kikker sprong op en verklaarde mij voor gek. De rapen zijn gaar de kok valt van zijn geloof another fine mess. Ook de vogels moeten inleveren de nachtegaal klust erbij. Ik was nog net op tijd om de brug te halen 't was een ophaalbrug. Deze ...

Dit is het veld waar de strijd niet heeft plaatsgevonden, waar geen onbekende soldaat stierf. Waar gras de handen ineen sloeg, waar geen monument staat, en de lucht het enige heroïsche is Vogels vliegen geluidloos, ontvouwen hun vleugels in de open lucht. Er zijn geen gedode mensen noch v...

Wanneer nachten mij vereenzamen waarin een hemel een kleurloze textuur onder het maanlicht borduurt waar fracties onzeker beginnen te bloeien en voortleven als een waas in dichtheid en uitgestrektheid die nog even blijft hangen boven het hoofd. Niettegenstaande helderheid wordt gebaand schadu...

Blauw licht, rood antwoord, een en al gekkigheid hier -- Doe maar mee met ons!

Er staan hier aan 't begin van onze straat Nog van die kleine popperige huizen Je zou toch denken met niet veel comfort Een voortuintje en achter nog een lapje Niet al te hoog, bescheiden oppervlakte Genoeg om heel tevreden met z'n twee En god weet hoeveel nazaten Er in die honderd...

ik zag in het witte licht van de nieuwe maan haar dromen pulserend uit haar lichaam komen op de warme regelmaat van haar ademtochten verlieten zij zonder bochten haar rode draad met de levenslijn in tact hebben zij haar naar vele werelden gebracht met een alreeds voltooid ...

Een koolmees scheert langs schrijvers’ klein’ balkon. Zijn aandacht gaat daarna naar luid gekerm. Tezelfdertijd doorklieft een kauwtjeszwerm, als bliksem, snel een wolk; ineens de zon. Een vrouw, verwonderd, lacht de kijker toe en denkt: wat zegt die dichter nou? Houdoe?

Ik lees een boek, ik schrijf een brief, Ik kom bij jou, wij praten. Die dingen zijn mij even lief; Ik kan ze ook wel laten. Het voorjaar buiten is altijd zoel, Maar niet dat wilde wonder Toen ik weg wou gaan, alleen en koel; Nu kan ik ook wel zonder. Ik meende aan 't strand te zijn gebo...

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je al vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je ...

De intocht van Jezus in Jeruzalem had voor heel wat beroering gezorgd een mensenmenigte stond langs de weg en zij hadden ogen en handen te kort iedereen wilde de Koning aanraken en zien hem een triomfantelijk intocht schenken de weg was met kleren en blaren bedekt met palmtakken gingen z...

in de tederheid van je stem hoor ik de echo van je hart in de klanken van je muziek adem ik dieper, its your part een engel komt naar mij toe met kleine stapjes, een voor een het maakt me stil en zacht had ik daarop gewacht, was ik mezelf dan zo moe woorden storen, denk ik even bij de...

"Voor woorden die ik zei treft mij geen schuld, Hooguit wat blaam," aldus Hugo de Jonge Hij maakt voortdurend rare hink-stap-sprongen Waarmee hij juist zijn ware aard verhult "De oppositie leg ik in de lure Want echt, zo'n onderzoek kan even duren..." Wel betrokken zijn, maar zo...

Dat kattengejank de hele nacht, verdorie -- het is weer lente!

Een vlinder vliegt hier voor mijn raam zijn kleur is prachtig geel. De lucht is blauw de wolkjes wit. Een prachtig tafereel.. Ik kijk naar hem. bewonder hem. Zwaai maar wat overmoedig. Zijn oog is klein. Hij kijkt naar mij, ik voel me heel reusachtig. Hij is niet bang, ach ja wa...

De Oosterse zeeman staat stoer naast zijn zeil, verwelkomt een ieder, kind of volwassen: rondvaart in slingerbootjes mag verrassen; lampions geven de tocht bonte stijl. Vanaf menig strand loert een boze pijl. Bij reisgenot is het steeds oppassen. Maar zucht naar 't onbekende zal wassen: voo...

Een Japans gedicht zeventien lettergrepen foto afgedrukt.

we hebben gerust in samen ontspannen ons ademen in muziek gevangen hoogte en ritme zoals wij altijd al wilden zijn met liefde als eeuwig refrein in het tonig vlechten van emoties die nog moeten hechten met een heerlijke lach omdat ook de ander zich zonder gene eindelijk weer ...

Met de regenboog als symbool van hoop Kleuren inheemse herdenkingskruisen Voor inheems' kinderen in Canada Kinderen die werden gedwongen tot Het aannemen van westerse waarden Zonder kennis van de windrichtingen In een wereld, zeker niet de hunne Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-...