3548 resultaten.
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
Zaligheid
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.760 Maar wát het is en wát het geeft,
En wie of wat het geldt,-
Geen wijsgeer, die het zeggen kan,
Geen dichter, die het meldt.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
zoete droom
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.582 Zie je daar nu prachtig lachen
je ogen, je mond, je kuiltjes
bij iedere blik die je mij geeft
beginnen vlindertjes te leven
Je komt dichter naar mij toe
ik zie twee kaarsjes branden
een grote fles rode wijn
met één glas voor jou en mij
Ik zie hoe je naar mij kijkt
en ik wil dat je dat vaker doet
"Aandacht!…
STAP VOOR STAP.
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.161 Elke stap vooruit
brengt je steeds wat dichterbij
naar wat uiteindelijk je doel is
een stukje dichter nog naar mij.
Neem elke stap in het leven
doelbewust en zonder haast
zoals bij een trede van de trap
rustig, anders stap je er zo naast.…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Maar dichters doen dat om te overleven,
want waarheid brengt de dromer in gevaar.
Het daglicht kan de dichtersziel niet vinden.
De naakte werkelijkheid is ongewenst.
Geef hem Sensatie: vluchtige, gezwinde
zenuwimpulsen, Voelen – onbegrensd.
Vannacht zal ik haar wederom beminnen:
mijn Avondster, mijn Muze, mijn Idee.…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 Carnac, Stonehenge
geheugen van de wereld
magneet voor de in maanlicht
gedompelde dichterlijke ziel
baken voor sterren
stabilisator voor de polen
zodat de maan niet
als een marionet
langs het zenit zal dolen
een door zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid…
Een vrolijke noot...
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.740 Laat ons die noot kraken, dan leven we langer
en worden we dichter of schilder of zanger:
het leven is mooi al blijven de zorgen,
vergeet ze nu even, misschien wel tot morgen?…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
eerst rechtsaf, dan links
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
960 op het gerij van talloze sirenes
het meest gehoorde woord is moord
en schok en rechts,
waar de klappen vallen,
blijft het extreem stil
ze zouden het niet geweten hebben
het land staat verbijsterd paf
geen woorden daar, verstarring
en een hoop ongeloof te koop
voor de eerste beste journalist
een onwetend man vestigt
een onwetend dichter…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 Ik herinner me nog goed hoeveel beter
ik me voelde opgewassen
tegen de verliederlijking
die zeker in een zanger of een dichter
aan een half woord al genoeg heeft;
het bederf dat ons in stand houdt
Je wordt gauw te oud geacht
om volwassen te worden,
nu de geest al generaties plaatsmaakt
voor zoveel gezond verstand,
dat een mens, een wonder…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas geboren
als een klaproos die naar lippen stijgt
vurig
en hoe je me kust
aan liefde
aan verlangen
gretig naar de smaak van huid
en het dichterlijk…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
De kunst van muziek en lyriek
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
663 een verademing
speel maar, speel
een zachtmoedige wijs
verpoos, bloos
droom jezelf een paradijs
waar nachtegalen
in meidoorns zingen
zo hun Meester
het eens had bedoeld
gelijk Bach in elke noot
iets van elan heeft gevoeld
speel maar, speel
de kunst van de muziek
schrijf maar, schrijf
het metrum van de lyriek
* Voor de dichter…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 ( Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Haar vorm is lomp, haar bloem is grof,
Geen dichter zingt er ooit zijn lof
of nam haar tot zijn beeld.
Toch heeft zij iets wat mij behaagt.
Zij keert zich naar het licht,
van af het eerste morgen-uur
wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur
haar groot en geel gezicht.
Ik wilde dat ik als die bloem
naar 't licht mij wenden kon.…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende maan, meegevoerd door de dichter…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Elk detail wordt in kritiek
of waarde getoetst, wisselend
gesprek of ontwerp die ‘dichters
last' in schijn verdiept, verwerpt
de buitengrens in de diaspora
van de sluimerende waarheid,
de verbijsterende ontdekking
van de werkelijkheid,verscherpt
de toonzetting van de dag.
Cauté, (Wees waakzaam)
B. de Spinoza…
Gedichten
gedicht
3.3 met 39 stemmen
32.471 vaak
lang
en
smal
De
mij-
ne
wel
in
elk
ge-
val
Lang
maar
te-
ge-
lijk
ook
kort
Dat
zijn
ge-
dich-
ten
zo-
als
het
hoort
Te
lange
zijn
er
bij
de
vleet
Of
nog
er-
ger
lang
en
breed
Brede gedichten kan ik niet tegen
Meestal zijn ze strontvervelend
Hun dichters…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert door mijn kop
het aangezicht dichter…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Waar zijn de dichters die gelijk profeten
hun geest antennes richten naar omhoog
en sondes sturen door de hemelboog
waar toekomst wordt gezaaid door ijskometen?
Die zij als fakkeldragers van het licht
dat Michel Nostradamus deed verschijnen
in cryptisch enigmatische kwatrijnen
vertalen voor het huidig tijdsgewricht?…
Kunstliefde in mijn bad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Niet langer ben ik een eenzame dichter,
want ik ben een echte kunstenaar!
Dames, kom mijn kunst eens zelf bekijken.
Het best kunt u genieten vanuit mijn bad.
Laat uw man maar thuis met zijn wel en wee.
Breng wel een fles en twee glaasjes mee.…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het…
De middelen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.614 Pixels, steeds meer pixels,
schreef een dichter, geboren voor de revolutie.
Ik zeg: het zijn de middelen die komen, gaan,
de vragen blijven waar ik ben, waar jij,
of iemand zich nog zoekt.
--------------------------------------------
uit: 'De man die ophield te bestaan', 2015.…