6928 resultaten.
[ Er stroomt geluk door ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Er stroomt geluk door
mijn handen op de Aarde --
mijn kleine handen.…
in de kantlijn van de tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 waar nu het oude jaar eindigt
kijk ik terug op voorbij de tijd
aleer het nieuwe jaar begint
ik geniet weer de vrolijkheid
van familie en vele vrienden
ik gedenk wie mij vertrokken
naar de overkant van de tijd
waar het nieuwe jaar begint
ter herinnering en houvast
pak ik dit alles voorzichtig in
om ze graag weer te openen
in de mij frugale…
[ Mama achtervolgt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Mama achtervolgt
mij, ik geef me adviezen --
die zij zou geven.…
niemand die zo kraken kan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 zij is stilaan oud geworden
zilveren haren verdwalen
op haar smalle schouders
met het Largo van Ombra mai fu
in de oren tooit ze zich in de schaduw
in haar vechttenue
met een fiere all season jas ontmoet zij
de wereld die almaar groter wordt
in een taal die nauwelijks hoorbaar is
met niet aflatende verende tred
treedt de dood haar…
[ Meteen bij je dood ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Meteen bij je dood
weten vrienden eensgezind --
wat voor mens je was.…
[ Het museum heet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het museum heet
Ministerie van de Zee --
Er is geen kust meer.…
[ Opzij van wat ooit ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 Opzij van wat ooit
het erf was, een keukenstoel --
in het hoge gras.…
[ Jouw oude lichaam ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Jouw oude lichaam
bewoon je nog, en toch tref --
ik je niet meer thuis.…
Gewoon hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
715 Beminnen is een werkwoord
Wanneer heb je lief? Als je wakker wordt,
iemand graag ziet, kust, streelt ?
Liefhebben is niet zozeer iets van doen of laten,
maar er zijn om iemand te beminnen,
dag liefje zeggen, zijn en jouw kleren neerleggen.
Beminnen doe je altijd ergens,
in een land, een stad, een bed,
of op de oever van een rivier.…
[ Ik tel mijn vrienden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Ik tel mijn vrienden
en houd vijf vingers over:
ik geef jou een hand!…
[ Ik hang spartelend ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Ik hang spartelend
over opa's been, hallo --
glanzende schoenen!…
[ Opa is knokig ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 Opa is knokig,
zijn mond spreekt duidelijke taal --
ook al zegt hij niets.…
[ Opzij van wat ooit ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 Opzij van wat ooit
het erf was, een keukenstoel --
in het hoge gras.…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 De regenton kan niet meer bergen.
Water komt neer in grote overvloed.
De hemel kent helaas geen kranen.
Niets dat het stromen stoppen doet.
Nodig evenwicht lijkt ver te zoeken.
Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit…
[ Het schemeren legt ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Het schemeren legt
intiemheid in de wereld --
tederheid in mij.…
[ Zomerse stilte ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zomerse stilte:
gordijnen dicht, en het raam --
staat op een klosje.…
[ De ezel: jonge ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 De ezel: jonge
ogen op hoge benen.
Eens was ik ook zo.…
[ Hij is onzeker ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Hij is onzeker
en kan niet toveren, maar --
wel magisch denken.…
Leven en dood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
243 Dood ben je.
Dood blijf je.
Levend was je.
Vliegen kon je.
Zwemmen wou je.
Mooi was je.
Vergaan zal je.…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk.
Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.
Jij hebt al gaandeweg gemeld
dat lachen…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Niet louter in mijn hoofd
spelen herinneringen, buitelend,
verspringend, af en toe schakelend.
Mijn lichaam kent het doorleven in cellen
van ervaringen, een tot in mijn nerven
ondervinden van paletten vol emoties.
Mijn leven is geen gaan over paden of betreden
van gewoon plaveisel, evenmin van wegen waaraan
het aan onderhoud zichtbaar niet…
myn poëzy
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
664 meegaand zonder grootspraak
sluimerend in grote hoeveelheid
vertoef in mijn welluidend gedicht
het is eeuwig houdbaar
prik een vorkje mee zou ik zeggen…
Oh kassameisje
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
751 Over dit meisje zo natuurlijk opgemaakt en schoon
Nog nooit gingen zo onstuimig in een winkelfiliaal
Beelden en woorden met mij aan de haal
Maar het meisje was dan ook buitengewoon
Mijn gedicht breed en bewonderend voorgedragen
Werd ontvangen met verward bevallig welbehagen
Mijn boodschappen die waren dubbel aangeslagen…
Valentijn speciaal
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.650 Dit gedicht is door Stichting Always on the run gepubliceerd
op een boekenlegger voor Wendel Arrindell.…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Wie kan geven
dat gedicht
de ogen niet gesloten blijven?
Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde nog verzucht
blijft de aandacht nog gericht
hangend in een rouwgedicht.…
Willem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 Ik heb het nooit over Willem gehad
en dat is onterecht, want Willem
schreef mooiere gedichten dan Rawie,
hij was de stadsdichter van Lelystad
en hij was present op iedere braderie.
Hij had de teneur van Hans Dorrestijn,
jeremiëren met een droevige hondekop,
alsmaar dichtend over zijn zielepijn.…
In Memoriam Marcel Bulckaert
gedicht
4.9 met 56 stemmen
8.429 Ons bereikte het bericht dat een regelmatige inzender van gedichten op onze site helaas is overleden.
Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde.…
De Dam, de Dodenherdenking, de Duif en het Virus
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
566 Dam is stiller dan ooit
de Dam is doods
de Dam is dood
de Dam rouwt
Dan zie ik een duif:
“” een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen””
(Leo Vroman’s gedicht…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ,
een winteravondwandeling met vriend,
nog net met jou bezocht
'k het vuurwerk had genoemd,
mijn tong veel in gedichten wrong,
jij als gids m' in 't paleis van Vree
gebracht,
toen daalde vrede in me terug
die leek op de wijde zee,
waarin een surfer die héél blij
hoog sprong, zijn long vrij zong…