7715 resultaten.
band
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 letterlijk onbewogen
lig je op de stapel
hoe je daar belandde
maakt je niet uit
het laat je koud als
ik aan je voorbij ga
het kan niet anders
ik moet je bevrijden
ik pak je op
houd je vast
ik lees je naam
streel je tegenstribbelende kaft
ik ruik je versheid
verslind je woorden
ik neem je mee
je geeft je over
onze band…
Gedichtendag, trotse dag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.018 de aarde broeide vandaag
letters ontloken
als bloesembomen
verzen werden geschreven
uitgesproken ook
door dichtersmonden
die verwondering vonden
in de universiteit van het leven
kunstige sterren straalden
op open podia
ook muurbloempjes namen deel
lazen op het enge toneel
gedichtendag
emotievol, glimlach
trotse dag…
Bloemke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
518 ik zag nog een bloem
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag
ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi,
ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje
het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog…
Reiken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ik reik je de hand
maar je ziet het niet
stuurloos dobber je
rond in een moeras
waar ogen elkaar
niet vinden kunnen
liefdevolle woorden
opgaan in de mist
ik kijk en aanschouw
hoe jij angstvallig
je hoofd boven water
probeert te houden
nog altijd sta ik daar
met een uitgestrekte hand
zachtjes fluister ik jouw naam…
zingend hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 de bladeren aan
de bomen zuchten
onder de vochtige warmte
de wind nam een vrije dag
in de kalmte van
de wegebbende hitte
wordt gewacht op de zeepbel
in de zinderende lucht
de met mos begroeide muren
de niet geplukte vruchten
in de boomgaard
troost van dat wat was
de vallende sterren
in de maanloze nacht
voor wie luistert
de magie…
Net binnen zonbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 kristal berijpt hangt
een schitterend spinnenweb
net binnen zonbereik
nog zijn ramen beslagen
vragen om onze namen in
een licht ontdooiend hart
als je voorzichtige lach
in de koude ochtendlucht
lieflijke wolkjes dampt
zie ik je ogen smelten
door dit eerste moment
van zoveel winterse pracht…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
sleutelbewaarder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 achter de deur ligt
de wereld op de loer
de dunne grens tussen
het een en het ander
de sleutelbewaarder
nam de bange benen
een slingerbeweging bracht
hem van het vertrek hier
naar de aankomst ergens anders
droeviger en wijzer keerde hij
terug naar waar hij
ooit vertrok
de sleutelbewaarder zette
alles wat hij schreef
tussen haakjes…
terpentijnboom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 hij staat op zichzelf
de terpentijnboom
ik moet
naar hem kijken
iets verderop vind
ik altijd jou en het
ondoorgrondelijke graf dat
beschutting zou bieden
een rusteloze plek waar ik
jou en onze verscholen
verhalen steeds
opnieuw zoeken wil
het gaat hier
over alles
hier komt alles
samen met jou
ik schrob tot
je naam helder…
Jouw lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 ik wist je onbereikbaar
terwijl jouw liefde
klopte in mijn hart
veel emoties
vaak ongrijpbaar
omdat jij niet bij me was
heb je kleuren gestuurd
alle geuren voorzichtig
uit de doeken gedaan
alleen al je naam
was voor mij een
stralende zon na de nacht
ik hoop jouw lente te vangen
in mijn onstilbaar verlangen
weet dat ik nu op…
kinder-crash
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 mijn naam is Max Verstappen
en al ben ik nog een kind
het gaspedaal intrappen
is wat ik het leukste vind
het liefst zonder te remmen
want dat is voor oude wijven
ik ben niet meer te temmen
en dat zal ook wel zo blijven
deze zondag ging het fout
en ik knalde op een ander
maar dat laat me toch wel koud
want het was een buitenlander
ik…
Nog altijd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 nog altijd mis ik hen
zij die gescheiden werden van ons
het waarom zou later pas
duidelijk worden
wij waanden ons veilig
omringd door blauwhelmen
snel namen we afscheid
van hen
van hen die niet
met ons mee mochten
onze Deda’s Tata’s onze sinovi
onze geliefden
we zagen ze nooit meer…
Doelgericht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.090 Verwachtingsvol nam je mij mee
in jouw verhalen, in jouw fantasie
dat klinkt misschien wat cliché
maar hierdoor krijgt de poëzie
opnieuw grip op mijn leven
schrijf ik mijn gedichten op papier
blijf ik doelen nastreven
geeft het mij heimelijk veel plezier
om mij hiermee te amuseren
mijn verhaal te kunnen doen
nog veel meer over het leven te…
Schuilen in de plooien van de tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
843 Leer mij te schuilen
als het buiten niet meer gaat
Leer mij mijn blik
naar binnen te richten,
Inzicht te krijgen
in de keuzes die ik
in naam van de vrijheid
heb gemaakt,
Leer mij mijzelf
rust te gunnen
als het buiten niet meer gaat,
Te zoeken naar verdraagzaamheid
waarin ik niet alleen de ander,
maar ook mezelf verdragen kan,…
Madrid, 8 december 2020
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
826 Elk jaar raak ik door ’t zelfde uit mijn doen
Kijk: wodka rijmt echt niet op chocola
En halma evenmin op DNA
Een klapzoen kan niet samen met kapoen
’t Is schrikkelrijm waarvoor ik mij diep schaam
Zet bij zulk broddelwerk dus nooit mijn naam!
Teleurgestelde groet,
Sint (sic!) Nicolaas…
De Olympus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 Mama is mooi, en de garage
met mijn eigen naam erop
die ik nog niet kan lezen
ook mijn fiets op Koninginnedag
de bloemslingers op de auto's
na een dagje aan zee
met alle neefjes en nichtjes
alles wat ik maak
en weer afbreek, hijskranen
gebouwen en tekeningen
Mama zegt: jij woont
op de Olympus
omdat je zo bijzonder bent
en alles mooi…
koek en ei
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
445 je naam is het thema van weerzien
ergens op een plek van nooit geweest
hou de schelp tegen je oor
en je hoort het ruisen van de zee
het blijken populieren te zijn
die je vanuit de hoogte foppen
met hun geratel van blad en been
in de adem van de lucht
als het niet is zoals het was
heeft het zo moeten zijn en is
‘t verleden het moment…
van toen en nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
601 we zagen hoe een blind
vuur hem verbrijzelde
hoe de snelheid van zijn
vernietiging aan roofvogels
in duikvlucht evenaarde hoe
de vlammen en de dood als
vrienden dansten met elkaar
boven vouwt de lucht
zich open een baan
van licht valt op het
rusteloze graf van
de lange ijzeren slaap
we noemen je naam
weten wie je was…
Leven
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.402 Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen behouden, hoe lang nog?
Als iemand belt en zegt dat ik moet
komen, hoe ver, het maakt niet uit.…
Het “ overschrijdende “ gedrag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 Bekend -of niet, beroemd of anderszins, je hebt nooit en
te nimmer- je naam en positie te gebruiken om:
acties te laten gebeuren die nooit door de beugel kunnen!…
Wierook zonder wiet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 in het zachte
dromen met
geloken ogen
namen heiligen
jou vaak
bij de hand
om samen
te lopen of
de heuvels te
bezoeken van
het santiago
bedevaart land
opgegroeid in
kathedraal en
basiliek met de
mystieke geur
van wierook
zonder wiet
na een heerlijk
opschonende biecht
met een vleugje
kerkelijk magie
want zij bepalen
nog…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
arena
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 bij sluitspierkramp einde onontkoombaar naakt,
enkelopwaarts sluipangst slingert, en de ossenpoot
veldkrabt haar letterdreiging. volksomjoeld en
teer dit lijfje
ijl te zingen
staat jouw naam
voor het uitflitst, stofwolkt bij boektoeslag
en ter aarde dwarrelt in het grijze zwijgen
van oneindigheid.…
LAISCCLXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het echte heeft geen naam en ook geen doel.
Het echte is niet iets, niet eens gevoel
dat je in rust alom ervaren kan,
met het gebeuren mee van jouw gevoel
en met de rust daarin, het niets ervan.…
Onderweg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 keer op keer nam ik
de verkeerde afslag
reed uren op rotondes
gleed gevaarlijk over te
gladde wegen tot eens
die keer dat ik een
omleiding volgde die
nergens toe leidde en
toen ik eindelijk de weg
vroeg aan mensen die
niets zeiden en hoe ik
bij je aanbelde en dat je
me omhelsde en dan je
mij toonde waar ik woonde
en ja waar en…
Ode aan Wim Lagendaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Ode aan Wim Lagendaal
Het Xerxes kanon
Hoe het was en hoe het begon
De Zebra,s voor eeuwig Kampioen
Vele legendes hebben hier gespeeld
Wim Lagendaal Faas Wilkes Coen Moulijn en Wim van Hanegem zijn hier begonnen
Xerxes blijft eeuwig bestaan
Respect voor het heden en verleden
Want die club heeft naam…
Kraters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik ben niet boos
Dat je me koos
Je nam de zon
Van mijn gezicht
Al dat je deed
Dat doet nog pijn
Toch ben ik
Nimmer gezwicht
Leefde als verdoofd
Met jou in mijn hoofd
Heb dan begrepen
Jou niet te negeren
En te accepteren
Dat het nooit went
Dus laat ik je de plaats
Maar blijf ik baas
Van hoeveel en waar
Zodat al wat rest…
TATTOO TOEDELOE!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
471 de naam van mijn dochter GIULIA
die lieverd maar wel in 't klein
MET NATUURLIJK WEL EEN HEEL GROOT ROOD HART!!!!…
Uit het leven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
550 Bekende namen komen in beeld
van hen die de vergetelheid
hebben weerstaan
zij sluiten aan bij onze dierbaren
die ons vertrouwd zijn als sneeuw
op rijp geworden herinneringen
dwarrelend over gelukkige tijden
bij een warm en teder moederhart
dat vanaf het eerste begin
beschermt en met moederzorg
haar hoop doet koesteren
op een liefdevol…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 Een, twee, drie,
Zo heten wij en wie
Die namen weer vergeten kan,
Die noemen we ook geen ‘oom’ meer dan.…