4091 resultaten.
Groen is nog het gras
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
932 Groen is nog het gras waarop de bladeren vallen,
het groeit ook nog, maar niet meer zo vlug
als toen de zon nog heel veel kracht had en
het o zo dikwijls moest gemaaid.
De bladeren liggen daar, verschrompeld door de
wind die hen plots opjaagt en weer hoog ten hemel
heft, al vallen ze heel kort daarna in het slijk.…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Toen kwaamt gij, enige, en gij waart het, maar,
O, dat de golf, die van mij uit zou breken,
Terug moest slaan op ’t hart mijn, slaand het stom
Juist in die stond, toen gij met trots gebaar
Zeidet: ‘k wil zó. Wee mij, ik kon niet spreken
En gij gingt heen en keert u niet meer om.…
Te vlug
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.365 Het ging zo snel
de tijd te vlug
voor mijn gevoel kon ik niet meer terug
Ik zou je zoveel willen zeggen
maar o zo moeilijk om uit te leggen
Het ging zo snel
de tijd te vlug
ik was te jong en jij te lief
10 jaar later kom ik je tegen
kan jij de vloer met me aanvegen
maar je deed het niet
nooit uit mijn gedachten
Jij mag mij verachten…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 De luchten hangen vol dagen, -
De dagen hangen vol smart…
Ik zal te zwak zijn, om te dragen
Wat mij de wereld tegen-sart;
Ik zal te ziek zijn, om te wezen
Wat uw wil star me tegen-slaat,
O mijne dade’ : allene wezen
Die door ’t gewoel bang henen gaat.…
50 +
hartenkreet
3.7 met 66 stemmen
3.704 O, ouderdom, als het geheugen faalt !
Dat is inmiddels lek als een vergiet,
ik weet waar Abraham de mosterd haalt
maar ik vergeet steeds weer waar hij die liet.…
adversarius (tegenstander)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.081 de kanselier wisselde van heer
en wist zich voortaan horig
aan de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
o die bloedige ernst
macht verheft zich tegen macht
en heimelijk draagt thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Soms zou ik willen dat iets me verdooft
Dat alles donker wordt en helemaal stil
Geen aanraking en geen geluid
Koortsig, o God, ik ril.
Ook is dan mijn hoofd te zwaar
Kunnen mijn schouder hem niet meer dragen
Dan kruipt langzaam vanuit mijn nek
De pijn omhoog, ik kan het niet verdragen.…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver onder mij - o…
Maand van de spiritualiteit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
854 O ja, de dagen zijn zo vol van zorgen
om wat je eet vandaag en morgen
en waar je woont en ook nog wat je draagt
als je te gast bent bij hem die je vraagt.
Maar dat alleen kan niet je honger stillen
omdat je hart nog meer zal willen:
het zoekt naar liefde, levenszin en moed,
naar vrede, vreugde en een blije groet.…
petroleum
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
599 peet hoe jij heet
en zeg niks anders
want zo ben jij niet
hoop dat je geniet
je been heelt
en wel snel
hoe snel ben jij
als ik vraag
drink en dicht wat saampjes
dan kun je kijken naar de sterren
door je nieuwe raampjes
gewoon voor de gein
o wat is een wereld
toch klein
alleen een probleem
m'n mail doet nogal gemeen
die zendt niets terug…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
Vrede in mineur
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.551 hij componeerde mooie walsen
en veel nocturnes
zo huid-dicht
schreef in een heimwee-stemming
dit largo met een triest gezicht
als ik het speel dan ga ik mee
in klaaglijk steeds herhalen
van ondertonen
die verhalen van liefde die verloren is
en door de melodie klinkt al maar meer
de roep van kom toch weer
o kom toch weer
van hoop naar…
Levenslang afgestemd
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.269 met weinig woorden
zijn zij van zichzelf
ontdaan
voordat zij de eer
naar zich toe trokken
wederzijds
te krijgen dat zij niet wilde
acteerkracht:
het huwelijk was gearrangeerd
glimlachend aangedaan
met een valse traan
hart en handen aaneengeklonken
eenzaam star de blik vooruit
gegarandeerd door hun familie
ingesloten
wraak, o…
Nolite iudicare
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.004 O dood, wat draait ge uw zware boom
Gewillig open
Voor die wanhopig zijn.
Hij liep het grote donker in,
Zó zeker,
Of hij de hel verlichte ramen zag
Van vaders woning.
Wat achter was
Kon hij niet overmeestren.
Daarom ging hij ’t staketsel door
Als een die vrezen
Voorgoed gaat wisslen voor geluk.
En is hij veilig aangeland?…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 - Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis gerecht
uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…
Rood met witte stippen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Jij staat, o prachtig bosjuweel
met rode hoed getooid,
met hippe, witte stippen
besprenkeld en bestrooid
op stevige voet van wit fluweel
te schitteren in het groene mos
of simpel tussen laag struweel
als pronkstuk van het najaarsbos.…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward over de verloren tijd
en het voorbijgaan van de dingen.
ik versnel m'n pas, loop haastig
weg van hier naar daar..
bang om m'n passen te verliezen.-…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 O dat ik zonder weten eeuwig kon
Wentlen in de onbegrepen stralenroos.
Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
Van een ziek kindje
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.986 En nog de loutring over mij blijft wachten,
En voel 'k als schaamt' de gloed gezonder blos;
Herziend' de moeder die zo roerde en treurde
Om 't klagelijke vruchtje dat zij beurde
En dat zo zoet was en wel efkens lachte
En... o, wier ogen laten mij niet los.…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
You gets no bread with one meat ball
gedicht
2.1 met 60 stemmen
15.456 uit een gestulpte kuip
uit een miesbos vol donkere wakken
sliep hij de ochtend in
een blote klaarwaterzwerver
een muitende buitelaar
het was zo mooi als een brand om hem heen
o zo lelijk als witte muizen
hij snurkte een gat in de nacht
en liet er een katje door komen
met eiwijze handschoenen aan
en ja daar begon de muziek
de westkust…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...
Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.
-------------------------------------
- Geniën - beschermgeesten…
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 betreden
In het land van liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en in al dat lief volkomen opgegaan
Als uit licht een licht wordt geboren
kan ik nog enkel verwonderd staan
In ‘t eindloos lief met U verbonden
o…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 O mijn hart was toen zo hongerig,
zo angstig en zo verlangerig,
zo droog en het regende niet,
en elke dag ging te niet.
Ik zat in die lichte dagen -
mijn hart hield nooit op te jagen -
ik zat te zien en te werken,
alles was m' als doodzerken.
------------------------------
uit: Verzen (1890)…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 O vader, die ik nimmer heb gekend,
Die in de schoot verzonken zijt der aarde,
Voordat ik werd geboren, toen de lent’
Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde.
De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde,
Zij raakte daar wel nimmer aan gewend,
Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde,
Hetgeen ik pas veel later heb erkend.…
Gebed in de vragen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 Ik sta stil en keer me om
de afkeer aarzelend te boven
O lieve God, mijn goede Heer:
leer Gij uw knecht geloven...…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 wat was ik graag nog eens dat kleine meisje
dat vol bewondering naast u liep
mijn liefde is zo diep
ik word weer even dat kleine meisje
we liepen samen door het leven
u leerde me kijken met andere ogen
mijn kinderziel werd nooit bedrogen
uw blijdschap was jezelf te geven
kadootjes waren klein, maar o zo aardig
het geluk zat niet in…
Mijn verdriet
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.968 Van verdriet is dat ik verdrink
En dat om mijn eerstgeborene kind
Een klein kereltje o zo fijn
God wat was ik blij jouw moeder te mogen zijn
Dit alles is mij na 26 jaar ontnomen
Alleen omdat zij in je leven is gekomen
Zij is het die bepaalt hoe alles moet
En jij?…
Mijn verdriet
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.522 Van verdriet is dat ik verdrink
En dat om mijn eerstgeborene kind
Een klein kereltje o zo fijn
God wat was ik blij jouw moeder te mogen zijn
Dit alles is mij na 26 jaar ontnomen
Alleen omdat zij in je leven is gekomen
Zij is het die bepaalt hoe alles moet
En jij?…
MODERNE VRIENDSCHAP
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.233 Contact op afstand
Contact tussen twee
mensen
ik bedoel niet via
lenzen
gedachtes laten komen en
gevoelens
laten stromen, te strelen
wireless
zomaar zonder draadje
mailen met vriend(in)
of maatje
o, zo wonderlijk die
techniek
neemt alles voor je mee
dichtbij
ook over een verre zee
contact
kunnen blijven houden
vertrouwen…