4113 resultaten.
Tranen in de wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.306 de wind vertelde haar
dat zwijgen goud was
ze luisterde stillekes
tot een echte vriend
vertelde over een ongeluk
een klein vierjarig meisje
verdronken
achter in de auto
toen die in het kanaal raakte
haar beide ouders gered
ze werd stil
dacht aan dat intens grote verdriet
waar is dan die God
waar zoveel mensen over praten
wie kan zeggen…
Ode aan Heit
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.956 Nu dat hij is heengegaan
Leven wij met de herinneringen
Die we als ijssculpturen uitgehakt
Hebben zodat ze stralend in het licht staan.
Toch zullen ook de herinneringen
Verdwijnen als ijs dat smelt.
Als een nieuw seizoen komt
Met het licht en de warmte van
De liefde.
Wat blijft is zijn aanwezigheid
Die niet in herinneringen te vangen…
Ode aan de zangtalenten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.269 Onze Wim zong van Margootje
En dierbare Toon zong van Marie
Lieve Bennie zong van Mamma
Maar deed dat soms ook even niet
Mary zong van vergeet me niet
Andre van de vlieger die hij opliet
Johnny was liever bij moeder thuis gebleven
En zo weten we dat groot zangtalent
Ons veel, heel veel muziek achterliet
Want Toon die zong van rozen
En…
Dood
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.164 Onvoorstelbaar, onvoorspelbaar
Hoe moet ik verder
Verder leven zonder jou
Je laat een grote leegte achter
Die niet te vervullen is
Door niets
Of niemand
Ik houd me sterk
Met de gedachte
De gedachte dat wij elkaar
Ooit weer tegenkomen…
De veerman
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.101 De veerman
neemt zijn munten aan,
legt zijn spanen klaar
en roeit zich naar de overkant.
Mist dat over de wateren gaat.
Tot tranen slaat
en mens aan mens laat wenen.
Wenen van Praag tot Arkansas.
Zij gaan zwart,
en zij gaan wit.
In licht gevaren
naar overkant.
Daar drinken zij
zoete melk me room.
Melk en goudgeel gerstenat,
door…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.420 Ik wil niet dat ze huilen
of roepen hoe goed ik was
en dat ze me zo missen
ik wil niet dat de wereld stilstaat
maar doordraait om haar as.
Maai mijn gras
en giet mijn bloemen
zing mijn lied en zet mijn stoel
in het gras bij de sering
denk zo aan mij en laat mijn tuin
worden tot een herinnering.…
Doodzelden
gedicht
3.4 met 72 stemmen
28.161 Doodzelden stopte bij het dorp de trein -
dat was als iemand uit dit leven wilde
en zo de rails was opgestapt.
Dan werd het overblijfsel weggehaald,
waar kracht en vorm uit was geweken.
En heel het dorp verlamde in de strop
die deze man of vrouw fataal geworden was.
Zo'n lijk begraven was al zwaar,
maar dan de ziel, die naar verlossing zocht…
hij wacht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.194 er hangt een geur
van verloren waar
werd gespeeld samen
de schoolbanken gedeeld
hij koud
opgebaard wacht
op de stoet die naar
warme herinneringen tracht…
verstrooiing
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.112 we stonden daar maar
te kijken naar jou
zoals je niet meer was
wie je was
en toch weer wel
hoe je de wind gebruikte
om gek rond te buitelen
tegen ons op te springen
zodat we
verschrikt terugweken
ik hoorde je lachen
om onze tranen
zag je in de wierook
naar boven kringelen
en verdwijnen…
Vader
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.967 Jong en speels.
Zoals je was.
Sterk en stoer.
Zoals je was.
Man en vader.
Zoals je was.
Oud en wijs.
Zoals je was.
Deze as bewijst dat je was.
Zoals je was.…
Woorden schieten tekort
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.667 Iets niet kunnen vatten.
Er geen woorden voor hebben.
Niet weten waarom zoiets gebeurt.
Geen reden kunnen bedenken voor dit verlies.
Het vertrouwen verliezen in alles.
Emotioneel uitgeput raken.
Met stomheid geslagen zijn.
Dit alles door het verlies van een dierbare vriend.…
Een zoon van niemendal
gedicht
2.5 met 81 stemmen
30.773 Sterven was het snelste wat je deed:
van zoveel vlees had ik verwacht
dat het kilo per kilo overleed
met veel vertoon en variété.
Een stuip volstond en dat was dat.
Je lichaam was je lievelingsplek.
Het kon heel stijlvol vadsig zijn.
Je ging alleen om te bewijzen
hoe het gelijk van vaders is
en hoe het ongelijk van lijken.
Voor afscheid…
Maar dan haar ogen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.274 Niet alleen haar hart
Niet dat het niet
belangrijk is
Dat is het wel -
haar hart
Niet alleen haar ziel
Ook zonder die zal
ik niet kunnen
Zo zuiver is
haar ziel
Laat gaan, zegt men
Lichaam staat los
van hart en ziel
en herinnering,
zegt men
Maar dan haar ogen
nu gesloten. O God,
open ze zodat
ik nog één keer
zie haar ogen…
Niet meer
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.108 Verlaten zoeken in de zee van vragen
en de stenen vinden
die de onschuld verbergen
van de stilte en het bloed dat eenzaam maakt
en nachtmerries steeds laat beginnen
met een echo die een verdwaalde
vraag zou moeten zijn
en geen lippen koud maakt.…
Lieve schat
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.219 Geheel onverwacht, als een dief in de nacht,
Snel en gemeen, stal hij jouw leven en ging jij van mij heen.
Geen tijd voor bezinning, geen tijd voor berouw,
Ook niet voor woorden als…
Ik hou ook van jou.…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 De nacht is donker. - Buiten hoor
Ik Z ij n e schreden gaan;
‘t Is of zij pozen… Of zij voor
Mijn drempel blijven staan.
Blijven zij pozen? ... ‘t Is of mijn hart
Stiller en stiller slaat;
Of mij een grote, rauwe smart
Plotsling te wachten staat.
De deur is dicht. Mijn lamp brandt hel,
En weert de donkere nacht.
Ik hoor Zijn stille roepen…
Bevroren dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
930 er valt stilte op een wit papier
mijn inktpatroon gevuld met rouw
zwarte letters laten zich niet schrijven
woorden bevriezen in de lucht
ruimte wil niet komen in mijn hoofd
beelden blijven van gebroken ogen
het naaktgewassen lichaam wacht
op kleding en daarna haar kist…
De leegte
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.214 Wanneer zelfs de leegte de leegte niet meer vult,
de stilte te groots wordt in zijn volheid,
het verlangen naar veelvoud
het leven niet meer vervult...
kan zelfs het geheel
dat in d'illusie beelden verguldt
het Zelf niet meer verstaan
omdat al het denken, het voelen, het Zijn
in tijd is voorbij gegaan...…
nacht
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.067 je leven
geleefd zoals jij het wou
vanavond, vannacht
denkt ieder even aan jou
laat me....
ik laat je
en drink op jou!…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 kom, zei hij, reik mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
Stil in Amsterdam
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.235 Wat is het stil en leeg in Amsterdam
Nu Ramses nooit meer ´Laat me´ live zal zingen
Ofschoon het nog maar amper door wil dringen
Dat plotseling de dood hem ons ontnam.
In deze stad waar hij als jongen kwam
En waar hij zich met vrienden zou omringen
Daar liet hij zich door regels nimmer dwingen
En waren dagen zelden kalm of tam.
Hij zong…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 tastbaar als spanning,
werkelijk waar onverklaarbaar
als een lichte schaduw die mij troost
ben je ver weg zo dichtbij
onzichtbaar voel ik je hand aanwezig
losgemaakt en geanalyseerd
zo moedig en triest, schijnt hemels licht
de stiltesluier zacht als fijne mist
zo mooi als door schaduwen heen
loop ik heel dicht naast je in het niets.…
Waarom...?
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.495 Je was de middelste van de drie,
in de bloei van je leven.
Zo'n fijne knul,
nog zoveel te geven.
Vandaag besloot je voorgoed te gaan,
achttien jaar nog maar.
Waarom...? blijft de vraag,
alleen jij had 't antwoord klaar.
Je ouders zijn stuk van ellende,
twee broers erg van slag.
Vrienden met stomheid geslagen,
'n zwarte rand om deze…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 Nu je weg bent, geborgen achter Hemelse
Gordijnen, had ik je nog iets willen zeggen.
Maar oog in oog met mijn herinnering vallen
mij de woorden maar niet in. ‘Waarom
overkomt het jou en niet een ander?’ vroeg ik,
waarop jij zei: ‘waarom een ander en niet mij?’
Ja, mijn geheugen is goed, als de dag van
gisteren weet ik het nog. ‘Wat er ook…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 In de toekomst ligt verslaving
evenals in die goeie ouwe tijd
De uitdaging van het heden slaat
je als altijd opgewekt in het gezicht
maakt alert, aan pijn niet gewend
Jij wil niet bitteroud en verzuurd
zo een die zich aan dieren hecht
op de vlucht voor menselijke intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend…
Knipsels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 Schatten van woorden
verzamelde jij
toen ik jouw bijbel
opensloeg
vielen allerlei
knipsels er uit
de bijbel was niet
groot genoeg
voor jou
het deed me goed
ik dacht nou
lang niet zo gek
je had het wel bewaard
op een goede plek…
Begrepen stilte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.263 De tranen hebben
een lengte naar droogte
aangelegd
maar jij hebt in mijn stilte
rivieren zacht weten
te verleggen in beweringen
van kerels net als ik
is er een stilte vergeten
onder luierend wintermaanlicht
blijven de levenden onder ons
opzien naar dode dierbaren
omdat ze nog niet zijn vergeten
in herinnering bijna met ons wenen.…
als het ware
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.170 de dood
vliegt
elke dag
voorbij
vandaag
neemt hij
jou
morgen
mij…
Co.
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.191 Misschien
was de wereld
je wel veel te klein
En misschien was het leven
je niet lang genoeg,
voor je reis naar het licht
Je gevoelige hart,
zo vol onnavolgbare humor,
was wel je grootste gift
Vouw nu
je vleugels maar dicht.
Niemand kan zonder Vrienden.
Dank je wel Co, ik hou van je.…
Bevroren licht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.354 Het was
alsof het me omhulde
de blauwe voile
van een maan
die ik niet eerder zag
ik reikte
maar de wind blies ijskristallen
uit mijn ogen
in het zicht
en jij
jij staarde winterrozen op het venster
van bevroren licht…