2670 resultaten.
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 33 stemmen
6.165 Samen wandelen over het stand
Uren konden we daar lopen hand in hand
Onze tijd op Dishoek was geweldig,
bijna te mooi om waar te zijn
Alles wat we deden was zo ongelofelijk fijn!…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 Hoe je enkele uren later
in deftig pak
in de hitte
lag te glimlachen achter glas.
En dat ik ’s nachts, bij een losbrekend onweer,
luisterde naar Pink Floyd
en me voorstelde hoe je verschijning
zou oplichten
in de logeerkamer
waar ik het zo vaak nacht had zien worden.…
Droom peuken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
805 toetje
al smeltend op de grond beland
wanneer spijlen worden kromgebogen
licht geven in die zelfgeschapen
kooi waar verduisterend niet meer
werkt daar ogen nog immer de ziel
spiegelen en het dakvenster net
genoeg licht laat zodat zelfs een
nachtmerrie een genot wordt
wanneer de wijzers op de klok
aan de wand achter het bed geen
uren…
HET EIGEN HUIS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.811 Zes weken zal het reisje duren,
Waarin het honigmaantje schijnt;
O schone dagen, zalige uren,
Waarvan de erinring nooit verkwijnt!
Maar is de huwlijksreis gedaan,
Dan vangt het zaligste aan.…
Femme Fatale
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.250 me verlossen
Met haar verstomde, wijkende lippen
Die geen verzet verdragen
Zo smolten mijn verkrampte wangen
Het gelaat van de bedelmonnik
Zij werd de stoute juf
Ik leerde sneller dan mijn dorst toeliet
Tuimelend in dat zalig verraad van plooien
Langs de flanken van haar venusheuvel
Tot in de hoeken van de druipsteengrot
Verdwaalde uren…
Honey
gedicht
2.4 met 357 stemmen
67.910 Misschien was hij overmoedig na al die uren slaap.
Hij was tevreden omdat zijn verhaal me opwond.
-----------------------------------------------------------------
uit 'Lilian sugar baby', 1990.…
Enkeltje Verleden Tijd
netgedicht
4.2 met 47 stemmen
7.241 Stoor me niet, laat me vannacht alleen,
laat me met mezelf zijn deze lange uren.
Vannacht zit ik voor mezelf uit te turen,
vannacht ga ik nergens, nergens heen.
Mijn jeugd trekt voorbij aan mijn ogen,
het lijkt allemaal alweer zo lang geleden,
zo veel anders dan nu, dan het heden.
In mijn jeugd was er zoveel mededogen.…
Verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.525 Uren zoeken op het internet, naar een antwoord dat mij helpen kan.
Wat moet ik nu zeggen, ik schrik al van de bel.
Verdrietig kijk ik naar buiten, morgen is het Pasen, althans voor de meeste mensen dan.
Zo zijn mijn dagen geworden en ik ben nog niet eens oud.
Onstabiel voor de rest van mijn leven zullen mijn dagen nu voor altijd zo zijn.…
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
4.490 Bedankt voor je arm, het plezier, de uren
herinnering aan een leuke tijd
we laten het niet langer duren
een einde aan innerlijke strijd.
Rust zal je vinden, in werk en gezin
en tijd om verder te leven
zonder die ene geheime vriendin
die heel veel om jou blijft geven....…
Het liefste in het leven
hartenkreet
3.4 met 31 stemmen
8.613 En dan enige uren later als je het goede nieuws hebt
verspreid en je jouw kindje in zijn kleine bedje ziet
liggen, begin je je te realiseren wat er is gebeurd.
Een nieuw leven heeft zich gemanifesteerd en het liefste
in het leven is niet het liefste zelf, maar het liefste
gevoel wat je liefste je in liefde heeft gegeven.…
Supervisie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.139 Na uren rijden kwam ik eind'lijk thuis.
Verbitterd was ik door een groot abuis:
d'r blik, da'k in de kofferruimte vond.…
Hoorn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
969 Bruisend van leven, oude tijden
een stad verrassend elke dag
bankjes op havenhoofd altijd bezet
mannen bijna der dagen zat
herleven hun sterke verhalen
in Latijnse visserstalen
uren zijn ze beurtelings de held
elk verhaal al honderd keer verteld
gebeurt in geur en kleur opnieuw
met weer een nieuwe held
de tijd vergeten, ze zijn op zee…
liefde
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.277 Mijn minnares
Wanneer ik rond me heen kijk
En verliefde mensen observeer
Verplaats ik me weleens stiekem
En doe dat steeds meer en meer
Verbeeld me dat jij bij me bent
Op terras, bioscoop of restaurant,
En dat je dan dicht bij mij zit
Samen hand in hand
Uren kijk ik in je ogen
Een kleine knuffel of een streel
Met mijn hand omklem…
Muren praten immers niet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
681 rusteloosheid, die haar
de hele avond bijna langzaam
verwurgd had verdween
weldra zong ze mee
“drink rode wijn” en “een beetje verliefd”
een blos kleurde haar wangen
toen een van de bezoekers
haar ten dans vroeg
een markante kop
donker krul haar
weemoedige bruine ogen
zou ze……wel verdorie…ze deed het
muren praten immers niet
dacht ze uren…
Elfenkind
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.231 Ik ben verdwaald en
heb uren in de regen rondgevlogen.
'k Ben nu zo moe,
wil mijn vleugeltjes wat laten drogen."
Het lijfje was nog trillend van de kou,
haar handjes en voetjes klammig vochtig blauw.
'k Vroeg haar wat dichterbij te komen
zo teer en broos, net als in mijn dromen.…
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Korte verhalen tergen de eenvoud
doorwoelen en groeten ongelukkig de uren
vertellen geruisloos wat er was..…
De twee gedachten
gedicht
3.8 met 27 stemmen
15.476 Nu slaapt hij altijd in op tijd
en door tot uren na het ontbijt.
m o r a a l
op enkele dagen van het jaar
is bijna alles wel eens waar.
------------------------------------------------
uit: Fabels. Met prenten van Peter Vos.
Amsterdam, Querido, 1962.…
Ik ben een vrouw
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.690 ‘Om de uren, die gij ducht,
om de dwaling te genezen,
dat gij van U zelf zoudt wezen,
nu ge mij, in U ontvlucht.’
‘'k Ben een vrouw, als alle vrouwen,
waarom wilt ge mij dan minnen,
nu geen hart is te gewinnen,
dat zich zuiver laat doorschouwen?’
‘Om de folt'ring, die gij lijdt,
om het brandend heet begeren.…
Duivenmelker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
957 zijn vrouwtje kan beminnen
Helaas hij strandt in 't midden
geveld door prikkeldraad
en met een gebroken vleugel
ligt de doffer op de straat
Toch raapt hij al zijn moed bijeen
en kijkt wat in het rond
en met veel pijn en moeite
komt de doffer van de grond
De vleugel knaagt hem snerpend
maar zijn duifje geeft hem zijn kracht
na vele uren…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 gelachen hebben we, in het holst van de nacht,
we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten we dat wij, ja wij, de wereld begrepen,
een glas en nog een glas, wij zijn de filosofen,
wij snappen steeds beter waarom de wereld
zo simpel is, in onze ogen draait ze slechts
de minuten, uren…
wat heet welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 Nadat we uren hadden geslenterd
door een onbekende stad
die uit mijn herinnering naar boven kwam
als een déjà-vu
zoiets als een gestolde ervaring
van wie ik wel is waar de eigenaar ben
maar waar ik niet de hand op kon leggen,
ontdekten wij gelijktijdig
aangemoedigd door honger en dorst
het restaurant,
een rokerige ruimte
waar de afzuiginstallatie…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
- schuin over bril en boekje -
hoe jonge kinderen spelen
en wist te luisteren naar de groten
en hun kleine lief en leed.…
Familie Reünie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.754 woont dichtbij
voor naar de ander moet je om te gaan, sparen
Het familiebloed stroomt door alle aderen
uiterlijke gelijkenissen vallen op
we voelen elkaar aan
allemaal dezelfde roots, nageslacht volop
Foto's van vroeger en heden
"sprekende" beelden
altijd leuk om te zien
anekdotes en verhalen die nooit verveelden
Het zijn kostbare uren…
Het wachten valt pijnelijk.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.323 Wanneer mijn beminde haar bij mij laat vinden,
Dan kunt gij, dan kunt gij verslinden,
O gure, zo dure, vergulde schone uren,
Dan tart gij, dan tart gij de winden!
Dan tart gij de stromen, die langs hare zomen
Als pijlen, als pijlen afkomen.
De kusjes, de lusjes, van heden, van flusjes
Die maakt gij, die maakt gij tot dromen.…
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 Zwaar bedroefd zat ik die laatste dagen aan je bed
en zag de uren als een eeuwigheid verschuiven
het hoofdkussen had ik verschikt, het deken verlegd
en een schraal licht viel door half-gesloten luiken.
Ik was de troostengel aan je moede zijde
de engel van de goede hoop.…
Ik heb de oorlog meegemaakt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 steeds kleiner
hun huis boven oma op Rotterdam-Feijenoord
Hun vierde kind baarde moeder alleen, mei '45
vader was nog aan het wandelen, stappen, lopen
als ex-dwangarbeider van diep Duitsland naar Rotterdam
ik voel zijn stappen, die grote loodzware stappen
De oorlog voorbij, de toekomst tegemoet
maar mijn vaders maag was van streek
Alle "uren…
Zandloper?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 van vragen waarvoor we de tol
moeten betalen, het beschrijft
een beter oord waarvan we de
naam niet kennen maar ergens
aan de horizon gloort, daarin
zijn we prooi en jager tegelijk
op iedere minuut die verstrijkt
een balans, zonder evenwicht als
waarzegger in z’n transparante habijt,
die staart in een kristallen bol
zijn we de uren…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit, over asfalt,
klauwt tegen muren, terwijl zaad als jonge
sneeuw aarzelend door de lucht gaat.…
De pracht van een palmboom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
502 Uren dagen maanden jaren kan ik naar jou blijven kijken
waar je mijn breekbaar hartje vult met liefde, kracht en wijsheid
Door jou maak ik bijzondere reizen van ontdekken en verkennen mee
Als trotse kustbewoner verwelkom je steeds een bezoeker met warm onthaal.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Als papa boos is maakt de jeugd zich zorgen
...want uren worden dagen en
de nacht duurt veel te lang
weken worden maanden want
het kind voelt zich alleen
gelaten door de ggz
wacht op behandeling
de jeugdzorg is door Rutte
1-2-3 volkomen uitgehold
waar wachten wij nog op
wie doet er wat wie helpt het kind
en wie betaalt de rekening…