5051 resultaten.
Wij, oorlogshitsers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
507 De NAVO, heb ik op de lagere school geleerd
is een organisatie van landen die zich pas weert
als een van hen wordt aangevallen
allen voor één, één voor allen
De NAVO nu is oorlogszuchtig, expansief
Chicaneert de Rus in het defensief
Toont graag haar macht, provoceert
Zorgt ervoor dat angst regeert
En wij, wij knikken en likken gedwee
Ons…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
Aflossing
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 zij zwaaide haar scepter
over onze jeugd
soms was er vreugde
maar die sloeg zij
even hard weer neer
als dat zij opgekomen was
wij waren kinderen zonder keus
geloofden niet in sprookjes
wel in een boze moeder
die prinsesjes angst aanjoeg
en zich gedroeg als de heks
onze appels waren zuur
en de prijs was veel te duur
wij lossen…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
Invloed van Dichters
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Dichters vertalen angst in heldenmoed.
Dichters zijn ware populisten.
Zij verlichten uw alledaagse zorgen.
Zij maken wat slecht lijkt goed.…
Aan Mijn Mensen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
582 Wat ben ik trots
Op jou, op jullie
Wat overweldigt mij
Jouw schoonheid
Jouw geheimen
Ken ik, zie ik hier
Jouw angsten schijnen door
In je lach
Maar je hebt toch
Zoveel gevochten
Bent zoveel gegroeid,
Zoveel geweest
Alles van jou
Dat is mij zo lief
Ik ben zo blij
Op jouw zijlijn
Ben niet zo bang
Me te overschijnen
Dat doe je…
Midnacht gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ze spreken doodse stilte
maar klinken tumultueus
hun woorden zijn haatdragend
Ze kijken kritiek
met felle, observerende ogen
niks dat hun ontgaat
Ze proeven van mijn verdriet
ze leven van mijn angsten
en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid
Ze zijn genadeloos
ze kleineren me en beangstigen me
tot ik alleen maar kan verlangen…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Grens van prikkeldraad
de willekeur van angsten
verkort de levensloop.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
het voorjaar voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 marcherende mieren over
een weerloos vogellijf
begerige vliegen
gonzen er omheen
de laatste veertjes
de ragfijne botjes
de wind zij neemt
alles met zich mee
roerloos ligt een
fragiele vogelschedel
naast die van
vis en ree
einde van de angst
voor boze mensenogen
onwetend nu van ons
gestaar in de glazen kast
dag voorbije…
HANAU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Ze hielden zich
lang verscholen
maar hebben steeds
minder angst
ze durven steeds
meer rond te dolen
en de vraag is wie
is nu het bangst
zij die blijven hopen
dat het niet zo vaart
zal lopen
zij die menen
dat het getij nu
anders moet verlopen
steeds vaker kruipen ze
een voor een uit de riolen
de vieze bruine ratten
wie stopt ze…
Hoopvol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 We kunnen toch mekaar omringen
met zorg en liefde zoals ‘t heet,
want enkel klagen helpt niet leven;
een beetje moed en dapperheid
kunnen toch mensen vreugde geven
waar angst en droefheid deze tijd
ons lot bepalen. Durf te kijken
naar schoonheid in het lentegroen,
naar alles wat ons kan verrijken
en zo iets hoopvols rond je doen.…
Bevroren vonken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 onze eigen film
we doen het nog een keer
over, denk ik 's nachts
na het plassen, terug in bed
blijf ik het overdoen
maar jij doet niet mee
en ligt daar maar
de slaap te slapen
die ik zo hard nodig heb
Ik wil niet vluchten
maar moeite doen, vechten
voor wie we kunnen zijn
en toch krijg ik het koud
van jou, ik bevries
van een angst…
Open Deuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
493 Waar angst groeit in moed.
Tegenzin in zin.
Waar mensen leren concurreren
groeien tegenstrijdigheden.
Waar mensen leren samenwerken
groeit geluk.
Daar zwaaien gesloten deuren open.
Daar vlamt de liefste vriendschap op.
Daar worden zware lasten licht.…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Dwars door het dal..
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
444 Overal doorheen
In plaats van
Er omheen
Ogen en oren dicht
En gaan
Diep ademhalen
Loslaten
En zonder denken
De sprong
Wagen
Naar leven
Lopend
Langs de afgrond
Van mijn eigen grenzen
In het vertrouwen
Steeds weer
Een stukje
Van mijzelf
Te vinden
Als ik lief wil hebben
Moet ik een held zijn
En dwars door
Mijn eigen angst…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Paarden zijn ook zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Natuurlijk wil ik geen object zijn
maar mens, een subject
niet volledig vrij misschien
maar ook niet in de hel
van andermans oordeel
want ik negeer niet
dat ik een individuele wij ben
een individuele liefde
die tekortschiet
soms individueel wreed
eigenbelang, kortzichtig
door ingebouwde oogkleppen
tegen mijn nerveuze angst
voor…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
OUD EN NIEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Mozes ontvangt Tien Geboden
Jezus' angst en bidden
in de hof van Gethsémané
Diens wrede kruisiging
en opwekking uit de dood
zijn galmende Bijbelwoorden
die de echte christen
in 't geheugen staan gegrift
mogen gelovigen echter
bij het lezen en herlezen
van deze bekende zinnen
altijd nieuwe gedachten
herboren gevoelens
en verjongd begrip…
Voor mijn lief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
628 Je angst en zorgen wegnemen.
Je liefde door mijn aderen voelen stromen.
De wind brengt je naar mij heen
Zodat ik je kan vasthouden.
Je geur kan proeven.
Je mijn liefde kan tonen.
Ook al ben je zo ver weg
slapen we nog steeds onder dezelfde sterrenhemel.…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
bewogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 met weinig middelen verbeeld:
een paar flarden van huizen
karrensporen in de sneeuw
een heuveltje met paaltjes
en mensen die geschrokken
opkijken als de grote komeet
zijn licht op hen schijnt
verbeelding angst ontzag
vallen in één ogenblik samen
rakelings passeert
de komeet de aarde
de hemel komt even dichtbij
het beweegt de mensen…
Godot in Gaza en Golgota
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
281 Toen de zon, twee jaar
verduisterd schuilgaand
achter wolken stof
vanochtend weer
werd vrijgelaten,
ging schijnen
in de van eerwraak
bloeddoorlopen
ogen en angst
voor de dood
van door nachtmerries
en trauma's
levenslang gegijzelden
zag de wereld
de mondgesnoerde
hoofdrolspelers
dramatis personae
wachtend op godot…
Martin is mijn licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Jij was en bent mijn alles, en nu mijn leven niets meer voorgesteld,mijn zonde, mijn angst en vooral mijn liefde voor alles wat is was.…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 In een ruimte begrepen uit jouw stille
voel ik het stemmen van een snaarloze gitaar
geen angst die breekt, geen noot die dwingt
omdat de lucht tussen ons van liefde zingt
Wij spreken in de taal van het ongezegde.…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
157 Het groene gras buigt
onder natte dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…