3752 resultaten.
negen juni tweeduizend drie
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
2.447 weet je wel
zo'n bloem
zo'n zeldzame bloem
die holle ruimtes kan keren
het verdwijnpunt naar een begin
zo'n bloem in alle huizen
opdat anderen spreken
het allermooiste van een stem
van stuifmeel en lente, open in de lucht
weet je wel
als je dit leest
ben jij die bloem…
Bandietjemijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Woordeloos liefdevol
wat ik ook zeg
alles is al gebakerd
onder de paraplu
van onze liefde
draaf maar vrolijk om me heen
ik veer met je mee
ik rol op mijn rug
op het midden van de weg
met jou
gewoon
omdat het niet mag…
Levens-etaleur!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Ik heb te lang winkeltje gespeeld
om de winkel per direct te sluiten
zouden mijn klanten helemaal niet begrijpen
Niet dat ze me begrepen toen ik open was
maar mijn etalages waren zo aardig
zo begrijpelijk en verrassend leuk
niet dat ze er meer door kochten
Maar als ondernemer houd je rekening
met de wensen van je klanten
ook al is het voor…
Mijn vader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Een flauwekul gedicht
Mijn vader was een sterke 'werke'
dat heeft menigeen kunnen 'merke'
Mijn vader gaf veel aan de 'kerke
en investeerde zelf in een 'zerke'
Mijn vader zorgde voor 8 'vlerke'
en hield ze goed binnen de 'perke'
Mijn vader kon goed 'graaie'
en was er bij als de 'haaie'
Mijn vader kon niet 'paaie'
liet…
Over is het ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 ik had nog heel veel van je willen leren
en ook willen zien en horen
't is daarom zo moeilijk te verteren
dat de dood dit kwam verstoren
want samen met jou dat was een feest
we waren maatjes, voor elkaar gemaakt
zo verschillend van geest
en beiden zeker niet volmaakt
maar samen bijna wel
we vulden elkaar zo aan
anderen vonden ons het stel…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 Ik zie alles wat mij nog toevalt
wat mij wordt gegund
maar als genade
en met name werken
je brood verdienen
“In het zweet des aanschijns
zult gij uw brood verdienen"
Vaak voelt het als
vernietiging van
vernedering van
mijn eigen
mijn eigen ik
mijn eigen wezen
mijn eigen vlees en bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn…
De dood doet goede zaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Elke dag wel een reclame
voor en van 'Jan'. En allen
uit de uitvaartbranche
die positief vertellen
over je laatste gang
en dan met (na)druk
op je nabestaanden
maken ze je bang
geven een schuldgevoel
met doodgoeie prijzen
welke je kan verzekeren
van je wieg tot je graf
levenslang... bang!…
Roodharigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Simpel rood
laat me niet lachen
roodharigen
de complexiteit zelve
maar ook hun creativiteit, invoelbaarheid, zorgzaamheid en betrouwbaarheid
er valt heel goed met ‘rooien’ te leven, te werken, te onderhouden
“Never een dull moment"
simpel rood
dat dacht ik niet
dat bestaat niet!
en in bed
rooie mieters!…
mijn dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik ben gegaan
-tot dit moment –
alle dagen van mijn leven,
het leeuwendeel daarvan
in jouw handen.
Woorden van allerlei pluimage
zijn op de thee geweest,
hebben muren gesloopt,
gebouwd,
daken gestut
en nog
zie ik de blauwe regen
uit de boom stromen
onze tuin in.
Samen lezen, eten, slapen,
ieder ons eigen werk,
onze eigen zinnen…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Ik zal het lege gele
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.
De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.
Ik mag jouw zweet als…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
Lofzang Zoals We Zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 Misschien ben ik maar een meisje
in jouw ogen, zoals alle meisjes
zijn geweest, al was het soms
maar even en al ken je hen
anders
allemaal zo verschillend
de buurvrouw, de lerares
jouw oma, jouw moeder
jouw zus en ik, het meisje
op wie je verliefd werd
ik, de vrouw met wie je slaapt
en ons dochtertje, een prinsesje
in jouw fantasieën…
Vaderdroom
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.073 Voor een huis
dat bekend zou moeten zijn
misschien eigenlijk meer een flat
stond ik te aarzelen
een druk groepje mensen
stond voor de ingang
bij een man die iets vertelde
ze zochten huisvesting begreep ik
acht of negen etages waren er
maar nauwelijks leesbare naambordjes
de meeste ontbraken zelfs geheel
waar moest ik zijn, wat was zijn…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn stilte zag ik soldaten op het slagveld,
sneuvelen en sterven.
In mijn stilte sloeg de vader de moeder.
In mijn stilte werden kinderen doodgeslagen.
In mijn stilte verkrachtte elke man iedere vrouw.
In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt…
Vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.259 Als een vlinder
Broos en kwetsbaar
Vloog je zoekend rond
Tot je
Met een laatste vleugelslag
Eindelijk je vrijheid vond…
Spel met identiteiten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ben ik het nu wel,
Of toch gewoon niet -
Ik weet het niet meer,
Weet niet welke gedaante die
In mij rondwaart
Nog het meest overeenkomt
Met hem die ik vroeger
Zonder enige terughoudendheid
Ik
Durfde te noemen -
Er wonen zoveel identiteiten
In mij, nu, die samen in een
Meedogenloos spel verwikkeld zijn,
Dat ik het zicht op…
Personen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
634 Overal mensen, toch voel ik me alleen.
De enige met kleur in deze grijze zee.
Een donkere kleur, toch een mens.
Een maatschap, maar geen maatschappij.…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 Denkend aan Texel
zie ik de vuurtoren weer
met zijn felle lichtstraal
wel duizend keer
in de heldere maneschijn
met ontelbaar veel sterren
en reuze veel gein
zonder de rust te versperren
al zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse…
Poorten van de samenleving
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
612 De zee heeft honger,
heeft gruwelijk honger
en verslindt alles
wat voor zijn maalgrage
kaken komt -
Maar zie,
zij hebben
het overleefd:
De stoppelige man,
de gerimpelde vrouw,
het in kleurrijke vodden
geklede kind -
Met in hun lege ogen
een wezenloze blik
en ondanks alles
toch een sprankje hoop
Staan ze hier bij de grens,…
[ Volle maan, en ik ]
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
436 Volle maan, en ik
lig heel lang te luisteren –
naar de stille nacht.…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Wijsheid komt met het klimmen der jaren,
voorgoed voorbij je jeugdige onbezonnenheid,
je hebt nu, wijze man, al genoeg kunnen ervaren,
hoe het is om iets uit te vreten dat je later spijt.
Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen,
een journalist kent talloze sneue en blije verhalen.
Ook van jou heeft het water dromen meegenomen,
maar…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 ~ voor onze nestor, heer Mostertman ~
Gegroet, u trouwe dierbare gemeente
Teerbeminde lezers van 't gedicht
Woordenluisteraars en beeldenkijkers
Ik weeklaag maar zeg niet 'wee uw gebeente'
Beminde lezers van het minnedicht
Paardenfluisteraars en pottenkijkers
Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers
Van voedsel voor de geest dat ons…
[ Mijn handen houwen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Mijn handen houwen
ruwe steen en ruwe steen –
beeldhouwt mijn handen.…
Dermatophagoides oteronyssinus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 In Dronten woont een huisstofmijt
Die ernstig onder huisstof lijdt
’t Is daarom dat hij huisstof mijdt
En groen ziet van de huisstofnijd
Het liefst was onze huisstofmijt
Al die beroerde huisstof kwijt
Maar ja, het is een huisstoffeit
Dat ‘n mijt altijd in huisstof leit
Maar toen, het was weer huisstoftijd
Kreeg hij een echte huisstofmeid…
wat zij betekent
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
722 zie je die mooie vrouw
met dat grijswitte haar
zij bezit mijn hele hart
met de mooiste glimlach
verlicht zij donkere dagen
als miljoenen kaarsen doen
met ogen die overal zien
wat vrolijk of verdrietig is
blikt zij haar liefde rond
met het goudste geduld
strooit zij raad met daad
voor wie dat nodig heeft
ook als wij niet samen zijn…
Schrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Er bestaan mensen die denken,
dat ze bio-grafen of bio-logen zijn.
Ze beschrijven levens en leven.
Toch, zijn ze veel méér dan dat.
Biologen en biografen zijn schrijvers,
die over hun eigen levens schrijven,
op nog ongeschreven bladeren.
Op een onbeschreven blad.…
21 mei (verjaardag)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 In mijn hart daar is ons plekje,
waar ik jouw steeds weer ontmoet.
Als het moeilijk is de weg te vinden.
doe jij mij voor hoe het verder moet.
In mijn hart daar op ons plekje,
is het feest, het is jouw dag!
Neem me alstublieft niet kwalijk.
hoop dat ik toch een beetje huilen mag!…
Lief zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.341 Tranen in je ouders ogen,
zijn als parels in het licht.
Wanneer die voor jou zijn vergoten,
herken je dit aan hun gezicht.
Plaats je dan tussen beiden,
en zeg dat het je spijt.
Misschien mag jij ze dan drogen,
zodat het zonnetje weer schijnt…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Voor Mijn Moeder achter de wolken.
Moeder je droeg mij, en met liefde gedragen.
Moeder je baarde mij in liefde door de pijn heen.
Moeder je ving mij op in je armen, en troostte mij.
Moeder je beschermde mij in mijn bestaan.
Moeder je leerde mij het leven kennen en het te waarderen.
Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit…