Alle inzendingen over onze strijd

14102 resultaten.

Sorteren op:

Oorlog in m'n kind?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
kijk niet om het verleden vol vete,strijd Weet.... dat ik daaraan dagelijks lijd steken in m'n hoofd Weet... ze hebben -bij herhaling- de vrede beloofd Maar... voelden noch schuld over bom noch granaat over wonden noch dood Kind... ook in jou zit al oorlog want jij kijkt achterom...…

De melodie van het ijs

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
in de polder verblijf hoor ik in de verte de melodie van het ijs staande achter geel groene kragen zingt het glijden in de wissels van slagen gedragen komt die muziek dichterbij in een rij stoere gasten en meiden een kleurige sliert die lichtjes dansend de ijsvloer versiert met vrolijke lijnen en krullen nog is er geen strijd…
wil melker3 december 2017Lees meer >

Hun laatste benen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
de kleuren waren weggemoffeld in een grijze lucht die pas aan de einders lichtjes rafelden zouden de genen nog een keer op hun laatste benen de ronde doen in een surplus van overleven nu alles geven om in lente de winnaar te kunnen zijn van de strijd met elementen en mededingers pijn we kennen fluisterende bloemen het synchrone…
wil melker28 december 2017Lees meer >

LAIS CCXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Strijd. Er komt geen rust door niets te willen. Het wordt paljas en struint doorheen haar dag, het wil al lippen zoenen rond haar lach. Maar wat er groeit moet worden omgedaan, want zij verkondigt strak de jongste dag. Haar stem klinkt leeg, vol uitgeklaard bestaan.…

lichtspoor

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
in de nabijheid van de weegschaal van Themis hangt een geur van verderf een parasitaire strijd woedt in ondoorgrondelijke lagen drek dit is alles zegt het blinde lot negeer het weerlicht vertrek vlucht kijk niet om geen tijd voor gerechtigheid geen tijd om drek te scheppen ga dit is alles ga gesloten ingekeerd stil met koffers van…
J.Bakx5 maart 2022Lees meer >

jij

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 56
nu jij hier bent ben ik er niet nu jij hier bent is er iets dat mij begiet nu jij hier bent zingt de merel zijn hoogste lied nu jij hier bent siddert het heelal nu jij hier bent is er ruimte overal nu jij hier bent baad ik in het bad van het al nu jij hier bent verdwijnt iedere strijd nu jij hier bent is er noch ruimte noch…
Peter Toll2 november 2026Lees meer >

zomers wonder

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.123
twee eieren gebroken twee pelikaantjes eruit gekropen na 50 jaren paren van duizenden paren was het baren een godswonder we gaan uit onze bol onze ogen lopen vol de natuur is heel gis daar in Artis of zou het zijn dat ik me vergis bij een toevalstreffer van natuur als his?…

de waterval

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.657
De zon speelt op onze huid Als jij me in je armen sluit. Blauwe vogels zweven in de wind als jouw mond de mijne vindt. De wind ruist door de bomen als onze gedichten bij elkaar komen.…
audrey meijer31 augustus 2001Lees meer >

Natuur bemind

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispelde libellen rakend een rivier bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten.…
mobar9 april 2009Lees meer >

Impasse

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Net zoals Mona Lisa’s ogen weet ik niet welke richting onze liefde uitgaat waar ze naartoe leidt Een kronkelend pad op onze levensweg maar geen kompas, geen ster hoeft ons de weg te wijzen Ik voel wat jij voelt Jouw wereld is de mijne En toch zo veraf…

Weerzien in kristallen ogen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.060
We begraven onze zielen in een toevlucht naar zuiverder oorden We knipogen ons weerzien in kristallen ogen van innige woorden We stillen dorstige harten als het gekwinkeleer van de merel spreekt We verlaten onze schaduw waar het licht in duizenden kleuren breekt…

Ljouwert in de ochtendmist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 882
Dit is onze afscheid niet, kameraad. Boven de wolken zullen we elkaar ooit tegenkomen. We gaan zwarte Friese paarden bestijgen, over onze gewonnen oorlogen en mooie vrouwen praten. Ik zeg je geen vaarwel maar tot ziens, grote vriend ! In memoriam meneer D.…
Enes Tiric2 februari 2012Lees meer >

TROONREDE 2012

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
De toon van de troon is rede tot treuren voor "Onze taal" Dat is "smuldersen": nieuw werkwoord voor 'goed bedoeld krediet verspelen'!!…

Beatrix

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
We zaten in de kroeg met het breedbeeld aan en we hadden allemaal even tranen in onze ogen. Waarom wisten we niet precies, want wat is een Koningshuis ? In onze ogen niet zoveel, maar toch tranen en heimwee naar iemand die we missen.…

bagage (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 752
zwijgen is zoveel moeilijker dan praten onze tollende hoofden houden de overtreffende trappen (wat zijn ze met veel!) koortsachtig in toom verbeten lippen verstrakt tot dunne strepen niet wijkende nagels boren zich in onze handpalmen het zwijgzame verleden ingepakt in koffers met uitgesproken bagage op de granieten vloer…

Oorlogszaad

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 705
De vuisten die verwoed op onze deuren beuken uit angst voor weer een oorlogswee. Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen. Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood. Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen, is dat dan onze vrees? De dreiging van papaverrood?…

Zacht sponnen tonen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
er klonk steeds muziek als onze blikken kruisten maar de vonk sprong nog niet zacht sponnen tonen patronen tot een melodie alleen woorden wilden niet komen stilte heeft ons alles van liefde geleerd in gezamenlijke toekomstdromen helaas is die realiteit nog niet onze werkelijkheid maar het lied zingt al een paradijselijk perspectief…
wil melker14 november 2016Lees meer >

broos en bitterzoet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
tussen jou en mij weven we broze bitterzoete draden een onzichtbaar onverbrekelijk web onze vingers glijden over de vage contouren van twee kinderen zo lang geleden een jongen en een meisje onze handen reiken naar elkaar in de broze bitterzoete draden resoneert de melancholie…
J.Bakx23 september 2017Lees meer >

In verwarring

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Zal ijzel onze reis bederven? Wakkert wind aan of gaat ie liggen? Kunnen we er -na 11 weken griep- nog tegen? Gaan onze kinderen 'dit aards paradijs' .....van ons erven?…

Wilgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Ons zullen ze -in het Hollands landschap- niet over 't hoofd zien Wij, boompjes-op-lijn met onze ragebol of ruige knoet Als 't moet worden we 's winters geknot onze stam niet aangeraakt Noch met geen botte bijl geen scherpe zaag Het is niet langer de vraag.... of wij knotwilgen zijn.…

dwaalweg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Staphorstenaar deze toestand klinkt heel raar u allen denkt dat onze Schepper tegen coronavaccinatie is gewis dit komt over als een zeer angstig geloof GELOOFSROOF de handen van de GGD mensen wordt ten zeerste gezegend door onze machtige Heer Hallelujah roep deze stelling telkens weer…
Antonia14 oktober 2021Lees meer >

nauwelijks

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 376
nauwelijks gedroomd in onze slaap zijn onze dromen ons ontlopen ons ontvlucht dromen zonder dromers nu wolkenflarden zonder lucht en wij de dromenloze slapers de dromenloze wakers wij slapen donker naast elkaar jij ergens in een of andere grijze stad en ik verloren in een of ander ver gehucht…
KarelMaria22 september 2025Lees meer >

Onware Liefde

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.739
voor altijd zal in onze harten onze liefde voort leven, leven van herinneringen, voor altijd.... zonder spijt, zonder verdriet, maar samen onze liefde delen, dat kan niet.............…
Anna22 september 2002Lees meer >

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
ver de wereld waarop jij en ik zijn is onvindbaar deze plek waar we liefhebben sterven en tot stof vergaan onze aarde is een plaats voor blijde dankbaarheid dat we mogen beminnen in onze tijd…

Waarom liefste?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 896
Liefde zucht in onze harten, in ons saam gedragen zeer. Wat wij hoopten en verwachtten. Wat mijn lief is liefde meer? Liefde leeft in grijze haren. In elke rimpel, van onze huid. Al die jaren, onze kind'ren, stralen toch die liefde uit. Waarom dan tot woorden dwingen en mij smeken om een lied? Liefde gloeit in stille dingen.…

Engelen in vermomming

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Doch zonder onze vleugels en mantel voelen we ons onbewust van onze engelennatuur.…

In spinnentouw verweven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.049
In spinnentouw verweven vlocht ik duizend draden puur van zilver met hier en daar een glinster gekleurder dan de morgenzon die met gouden haren onze liefdesweb bereiken kon het paradijsje van ons saam was behangen met romantiek dat wanneer de schemermaan door de takken scheen onze namen schreef op muren ondoorzichtig ik krijtte je…
elze30 januari 2006Lees meer >

Maakbaar geluk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Gevoel is de taal van onze ziel onze oudste wijsheid het is ervaring van de mensheid in genen geschreven Voelen en denken is één bij onze verre voorouders en instinkt genoemd als denken en taal losgemaakt van ‘t dierlijk instinkt en de leugen is uitgevonden zijn we mens Gevoelens leiden en gedachten volgen in de oerdans…

Als wij niet meer kunnen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Als wij het niet meer kunnen Heer Als ons de dagen zo lang en zwaar vallen En onze krachten in zwakheid vervallen En wij ons eenzaam voelen, meer en meer. Als we oud worden en de gebreken komen En we niet meer alles kunnen doen En nergens meer aan kunnen voldoen Wanneer onze hulpeloosheid is toegenomen.…

oeverloze mens

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
wij zijn dwergen die aan het grootse appeleren wij banen ons een weg vanuit een stoel waar we onze dromen projecteren wij hinkelen achter op onze hoogtechnologische benen wijzend naar de buitenmenselijke einder vol epossen van vuurstenen tot androïden ooit bemannen wij de regenmakerlasers van op onze droomeilanden ons ozonrijk boven de…