4084 resultaten.
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 De klank van je stenen of getik van mijn pen.
Jouw omhelzing schittert in het duister.
Elk metaforisch beeld brengt mij in het Zen.
Iedere golf wat uitstrekt over mij heen.
Het geruis van de deining tegen de kust.
Deze schat is een ervaring van het heelal.
Waar ik lichamelijk en mentaal van uitrust.
Mijn schat!…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
Als wonder van boven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 ik heb ertsen gesmolten
stenen gekloofd
geloofd in hogere machten
paranormale krachten ervaren
om jouw aura van ziel
en magie te mogen bewaren
kathedralen en torens gebouwd
om de hemel te raken
iets van jouw mysterie te smaken
vreemde culturen bezocht
in verre landen mijn licht opgestoken
je bleef mij steeds maar ontlopen
toch heb…
Plek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.026 Duizelig leef jij tussen mijn oren
in mijn gedachte
na het plaatsen van de laatste steen.
Jouw naam gegrafeerd
je rust gevonden
eeuwig op jouw laatste plek.
Sierlijk gekarakteriseerd
hier ik je uitzwaai
vanaf jouw laatste vertrek.
Een plek verplaatst niet
alleen een persoon
nu jouw geest in mijn hart rust.…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je daar weer jongen?
Je moet niet zoveel roken.’
De kamer stroomt weer vol.
Als toen we samen zongen.
Een eeuwigheid duurt hier
maar kort.…
De taal van kleuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 ik heb immense velden
met bloemen gezien
die fier hun kleuren dragen
zacht wiegen als zij in
opening mijn aandacht vragen
hun ranke stelen lichtjes draaien
maar de zon schijnt
feller op de kale rots waar
stenen regenbogen kaatsen
in kristallen werd
de tijd gevangen die daar
onder grote druk is blijven hangen
zij vertellen van…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Het huilen van de eigen borelingen
Konden wij moeders nauwelijks verdragen
Er stapelde zich steen op lege magen
Toen wij als min richting verdienste gingen
Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen
Dat het bij de elite was geboren
Dus zoogden wij het zonder te ontsporen
De tranenvloed was nauwelijks te stelpen
Wanneer wij ‘s nachts eenzaam…
De Tuinkabouter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 In steen siert hij de tuin;
Slechts een meter tot aan
De kruin. Met een rode muts
En een grijze baard staat hij
Daar bewegingloos kalm en bedaard.
Altijd onberispelijk gekleed; een
Echte heer zoals het heet. Serieus
staat hij daar op het groene veld;
Bij weer en wind een echte held.…
Verslingerd (sonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 De liefde die ik tot voor kort beleed,
kon zich voor zomaar ieders oog ontvouwen
en is, door alle likes, zover ik weet,
helaas in virtuele steen gehouwen.
Maar vanaf nu ben jij mijn levenslust.
Met zinnen die ik hier voor jou ga schrijven
is niemand zo hartstochtelijk gekust.
Ze zullen, ik beloof het je, beklijven.…
Zolang de voorraad strekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 ben ik mijn eigen staat van zijn
of sta ik terzijde, geïmproviseerd
tussen ons, in een staat van
semi-bevinden of onderbestaan
het is opmerkelijk hoe we hier
nu al een tijdje verwijlen
het water stroomt al die tijd
door de rivier, streelt de stenen
en schampt de oever in de
uiterwaarden van onze huid
gaan we voor honderd procent…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 (bij 'De keuze' van Suus Suiker)
In een oude, sierlijke kloostergang
of kerk staat zij in gedachten verzonken
naar een stenen bak met water te loeren.
Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang,
door kabouters wordt er champagne gedronken
en buiten beginnen tortelduiven te koeren.…
Geen heimwee naar mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 naar het huis
Waar ik geboren ben,
Waar ik ben opgegroeid
En waar ik man ben geworden -
Elk hoekje trekt me nog,
Elke naad, elk klein
Scheurtje is me nog eigen -
Nu ben ik er weg,
Woon er al jaren niet meer,
Maar vandaag kom ik nog één keer terug
Terwijl anderen er al heel lang
Hun thuis van hebben gemaakt -
Ik raak de stenen…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Kunnen stenen voelen, planten dromen
of is dat alles beeldspraak en niet waar?
Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
Huichelen met gas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Een granaat rijt mensen open
Het kan een kind zijn,
een brave man of vrouw
Een vatbom begraaft
in steen en stof
alle leven in een flatgebouw
Ach,
zolang het een granaat of vatbom is
Kijken we niet zo nauw
Maar kom voor de vuile was
niet aanzetten met stiekem gas
Geen gave lijkjes a.u.b.…
Oorlogswee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 vierde mei
lijden vijfde
bevrijden
daar liep
het Joodse
meisje vijftien
jaar
gebracht door
een jonge
Duitse chauffeur
kan dit
zo maar
Bergen/Belsen park
mooi aangelegd
niet kijkend
naar de
foto's angstig
het gevoel
zo slecht
geen bezoekers
moedig doorgelopen
over de
geplavuisde stenen
emoties/verdriet
eindigend voor…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de bende te verbieden
Hetgeen na honderd jaar misnoegen lukte
Gedaan was het ontgroenen en het fuiven
Al bleven kunstenaars aparte lieden
Die men aan de vergetelheid ontrukte
Ons restte graffiti en stenen…
Roestbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
708 Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik
Een grote steen die plofte keihard neer
Op het gazon, net naast de conifeer
Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik
Verroest, zei ééntje die was omgedonderd
Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur
Zodat de hele buurt het ding bewondert
Men groef een gat –in ’t late middaguur
Er werd gepraat…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 over rotsen ligt de wankele afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
Maja vraagt
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.373 Waarom van steen? Anders val je erdoorheen.
Een muur moet staan. Zonder te beven.
Waarom staat hij? Omdat wij niet met de buurman.
Waarom niet? Omdat hij met zijn geweer een kat neerknalt.
Waarom? Omdat hij zich verveelt, niemand anders heeft
om op te schieten. Of om van te houden.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Zon beschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn in ons, in het nu.…
Aanwezigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Afwezig bent U in verweerde stenen.
In versleten letters van de wet.
In schuld en in verdoemenis.
U leeft in componisten,
die organisten doen herleven.
U trilt in eeuwenoude orgelpijpen.
U stroomt in eeuwig zonlicht,
dat door gekleurde ramen schijnt.
Aanwezig bent U in al wat leeft,
en ons heilige geesten geeft.…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…