4410 resultaten.
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Ik laat me gedwee voortbewegen
over akkers, velden, paden.
Mijn zintuigen verkillen in de wind
het is lente, maar de zon
laat zich niet verraden.
Stuur ik mijn gedachten
of word ik bestuurd?
Ik zoek mijn weg door ezelsporen
en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee.
Wie kan mij zien, kan mij horen?
Ik ben er niet,
heb onderweg…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 je mag me naar de hel sturen
mijn ogen vullen met vuur
me murw slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon…
Doodtij
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
880 ik maak mijn voeten los
al voel ik de weerstand in mijn tenen
en begroet aarzelend de vrouw
die weet dat ze vergeten zal
langzaam loopt ze naar de zee
haar bange hand in die van mij
geef me een zoen, zegt zij
en veegt een schuimvlok weg…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Storm, rust in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Je bent welkom in deze innerlijke schoot.
Ik omarm je woestheid in de luwte,
opdat het razen en tieren
in mijn liefde tot bedaren komt.
De kracht van jouw storm
heeft een onmetelijke grootsheid.
Welk een schoonheid in onstuimigheid.
Storm, rust in mij.
Jouw vlagen weerkaatsen
alle hoeken van het heelal.
Zichtbaar makend wat zich wil…
op berkenbast geschreven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
540 aan wie dit leest
mijn levenslijn
ging over pieken en dalen
mijn broedsels
kunnen daarvan verhalen
hier afgelegen
was de avondvoorstelling
laatste toegift
die nog applaus ontving
het dna
van gegeven zoengeld
zal uitwijzen
hier leefde hij: een held!
de bast
van deze wijze berk
moet dienen
als kleed van mijn zerk…
Kloosterslotherinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Tijdens het eerbiedig buigen in het koorgestoelte,
wat tot mijn grote frustratie belachelijk vaak
moest gebeuren, bleef ik hangen als een slappe
Tinus, krachteloos heen en weer zwalkend, de
knikkende knieën faalden, want de slaappillen
werkten nog al te zeer na en ik stortte ineen.
Iedereen schrok zich de blubber en de sterkste
broeders sleepten…
Beklemmend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 proef jij angst in mijn woorden
ik lees de leegte op jouw gezicht
hoe beklemmend ruikt de aarde
fel schijnt het ochtendlicht
met geen kwast valt uit te wissen
wat zich hier heeft afgespeeld
nooit meer zullen bloemen bloeien
want de wereld lijkt verstild…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Waar het toneelstuk over ging weet ik niet meer,maar ik was een soort André van Duin, die door zijn nepbril naar de bloedmooie dochter van de pachtboer loerde, vol hartstocht, wat men van een monnik natuurlijk niet verwachtte.
Ik zat in de vlindertuin met de oude transistorradio
afgestemd op wilde popmuziek, waardoor de pachtboerfamilie
zenuwachtig…
laatjes
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
551 onnavolgbaar
tastbare gebeurtenissen
omgezet in herinneringen,
elk heeft een lade
in mijn hersenen
ontsnapten dwalen soms
door het labyrint
verwarrende chaotische jacht
om het gareel
weer te kunnen beheersen
voorzichtige gang door gangen
laden worden gesloten
de aanzwellende wachtrij
is onoverzienbaar…
Kloosterherinnering
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
490 Ik weet nog hoe ik over krakende planken liep,
de piepende schuifbalken openend om
in de doodstille kloosterbibliotheek te komen,
daar stapels boeken meetorsend, terwijl
ik in mijn ooghoeken oude benedictijnen
gebogen zag over stoffige boeken,
verlicht door een armoedig peertje.
Dat was vaak nadat ik in de refter enkele bekers
koude koffie…
de foto
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 ik op een klapstoel
boek in mijn hand
voor een tent op een camping
in Spanje, net onder Barcelona
El Torro Bravo
een jaar of veertien nog maar
toen werd de zwart/wit foto genomen
mijn moeder was er niet bij
alleen mijn vader en wat zussen
die vader heb ik
de hele vakantie niet gezien
ik was alleen op het strand
weet nog wel dat ik weggestuurd…
Voorbij de schemering
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
585 Neem mij
bij de hand,
beweeg met de getijden
en dans je hart uit je borst.
Kom, laat ons de wereld
voorbij
en toon je ware gezicht
in mijn dromen.…
Ben ik er weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
503 Ik ben zo wonderlijk als het weer
wisselvallig en humeurig wanneer
ik krachtig stralend, door de zon bemind
plotseling waai als een woeste wind
Opborrelende stapelwolken
doen mijn gedachten draaikolken
spanning bouwt zich langzaam op
veroorzaakt donder in mijn kop
Met ruige regendruppels raas ik rond
donkere wolken tekenen mijn mond
boze…
Stelpen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 terwijl mijn hand glijdt uit de jouwe
aanschouw ik roerloosheid
dolend in jouw eigen wereld
had je onkwetsbaar geleken
bijna vanzelfsprekend
was je altijd daar
omringd door genegenheid
slaat leegte een immens gat
dat met wilskracht en liefde
nauwelijks te stelpen valt…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 waar ben je
rennend door passen
en dalen
ver weg van hier
dwalend in een
doolhof van gangen
heb je het licht
al gevonden
of het licht jou
jouw taak hier
is nog lang niet vervuld
vecht je weg terug…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 mijn haar
nog immer lang,
over oren op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht…
Nietszeggend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 aanschouwen ze
ontwaren ze
observeren ze
staren ze
loenzen ze
bedaren ze
turen ze
gebaren ze
ogen ze
evenaren ze
stilzwijgend
verjaren ze…
Verdoold
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 in de witte wereld
waar zon en maan
elkaar kruisen
is een uitgang niet
voor de hand
liggend
veranderde vrijheid
ongewenst
in gevangenschap
eindeloos dolend door
onherkenbare
gangen
hopend op een
weg terug
naar hier…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 k voel mezelf meestromen
met de schaduw die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, in het
uur van vertrek de schaduwen
van het gelaat te laten rijpen
om daarna uit te blazen.
De wind van de tijd
is vandaag begonnen het
papier van mijn gestalte…
Het donkere van mijn zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 heen en weer geslingerd
verraadt mijn lichaam me
vol onbegrip doorsta ik
het donkere van mijn zijn
afhankelijk geworden
van hen die mij uitsluitsel
kunnen geven over
de weg die ik gaan moet
bewandel ik onzeker
geplaveide paden
tegen muren opbotsend
duurt de nacht lang…
Verdwaald
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 al even zag ze door
de bomen het bos niet meer
totdat ze hen had gezien
zij van een andere wereld
men had haar raar aangekeken
en met hun hoofden geschud
toch was zij overtuigd
van hun zijn
's ochtends vroeg liep ze daar
het liefst in haar nachtjapon
daar waar zij ze voor
het eerst had ontmoet…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 De zoeker naar eigen wezen
staat op een kale bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 op het gladde ijs
schaatst het leven
elk water heeft zijn afloop
tussen hoogte/laagte
wat zal het worden?
wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol…
Icht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
606 een open blik was gericht
op uiterlijk gewicht
ik verloor tijdelijk zicht
op een innerlijk gedicht
werd in een droom gelicht
waar zwaartekracht om niet is gezwicht
voor pronkend schaduwlicht:
ik raakte gaandeweg ontwricht
*
de dag stuurde een bericht,
“van ijdelheid wordt u beticht,
als verblind door een nakend wicht,
hervat derhalve…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
Je bent gek, zei de gek.
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
680 Je bent gek, zei de gek
tegen mij
Ik zeg oké, het zou best kunnen zijn
misschien
maar dat valt nog te bezien
want wat is nou je punt
Goed het zij zo:
ik weet het allang:
je hebt gewoon
een hekel aan mij
Maar dat ben ik al
zo ontzettend gewend
door de tijd
Ik zie wel vaker
een jaloerse blik
en ik lees heus wel
zo af en toe
-als ik…