5107 resultaten.
Herfstkunde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
873 De nacht ademt
de zware lucht van herfstbladeren
ik bewoon de overkoepelende vorm van taalfilosofie
met uitzicht over de binnenterreinen van de fantasie
ik verdiep me in de wijsgerige bestudering
van taalverschijnselen
ik ben transcendentaal
doe zowel aan vervreemding als aan jongleren
ik ben mij bewust van het vitalisme
van mijn angsten…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…
Weerzien
gedicht
4.2 met 10 stemmen
9.202 Somber vond je me, zwartgallig:
angst, avond, sterven onderstreept.
Las, vijftien jaren van je vandaan,
wat we elkaar hebben aangedaan.
-------------------------------------
uit: 'Geen beter leven', 1985.…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 Ik leg mijn hoofd
in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn…
Damocles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Met kunst en vliegwerk en met angst en beven,
Zo ’n wedstrijd kost me jaren van mijn leven!!…
blade runner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 wie het weet
mag het zeggen
waarom je midden
in de nacht gaat schieten
het kan iets geweest zijn
tussen dromen en waken toch
waarbij je diepe angsten
het overnemen en een wapen grijpen
en dan zit je liefde daar dood
in plaats van een niet bestaande inbreker
op de toilet
en ben je verder niets meer dan
excuses en tranen, hoe…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn leven niet zal missen
Ga ik voorgoed slapen uit angst…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Verst(r)ikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 niet in woorden te vangen
vertellen tranen dat de opgelegde
taak te zwaar is om te dragen
met je rug tegen de muur
hou je je al zolang staande
geef mij je angst dan
hou ik je veilig voor de nacht
wieg je voor zo lang nodig
langzaam verstik je steeds meer
in een web dat jij nooit gesponnen hebt
uitzichtloosheid kenmerkt de plaat
die is…
Het zit in mijn geest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 iets
dat je vanuit de ooghoek
nauwelijks ziet
het beweegt
geeft onrust
omdat het leeft
zonder dat ik er
macht over heb
ik veeg en
probeer het te pakken
maar kan het niet vatten
het zit in mijn geest alsof
het er altijd is geweest
als ik de ogen sluit
dwarrelt het voluit
groeit steeds sneller
als probleem
ver boven mij uit
angst…
Wij, oorlogshitsers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
507 De NAVO, heb ik op de lagere school geleerd
is een organisatie van landen die zich pas weert
als een van hen wordt aangevallen
allen voor één, één voor allen
De NAVO nu is oorlogszuchtig, expansief
Chicaneert de Rus in het defensief
Toont graag haar macht, provoceert
Zorgt ervoor dat angst regeert
En wij, wij knikken en likken gedwee
Ons…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
Aflossing
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 zij zwaaide haar scepter
over onze jeugd
soms was er vreugde
maar die sloeg zij
even hard weer neer
als dat zij opgekomen was
wij waren kinderen zonder keus
geloofden niet in sprookjes
wel in een boze moeder
die prinsesjes angst aanjoeg
en zich gedroeg als de heks
onze appels waren zuur
en de prijs was veel te duur
wij lossen…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
Invloed van Dichters
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Dichters vertalen angst in heldenmoed.
Dichters zijn ware populisten.
Zij verlichten uw alledaagse zorgen.
Zij maken wat slecht lijkt goed.…
Aan Mijn Mensen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
582 Wat ben ik trots
Op jou, op jullie
Wat overweldigt mij
Jouw schoonheid
Jouw geheimen
Ken ik, zie ik hier
Jouw angsten schijnen door
In je lach
Maar je hebt toch
Zoveel gevochten
Bent zoveel gegroeid,
Zoveel geweest
Alles van jou
Dat is mij zo lief
Ik ben zo blij
Op jouw zijlijn
Ben niet zo bang
Me te overschijnen
Dat doe je…
Midnacht gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ze spreken doodse stilte
maar klinken tumultueus
hun woorden zijn haatdragend
Ze kijken kritiek
met felle, observerende ogen
niks dat hun ontgaat
Ze proeven van mijn verdriet
ze leven van mijn angsten
en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid
Ze zijn genadeloos
ze kleineren me en beangstigen me
tot ik alleen maar kan verlangen…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Grens van prikkeldraad
de willekeur van angsten
verkort de levensloop.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
het voorjaar voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 marcherende mieren over
een weerloos vogellijf
begerige vliegen
gonzen er omheen
de laatste veertjes
de ragfijne botjes
de wind zij neemt
alles met zich mee
roerloos ligt een
fragiele vogelschedel
naast die van
vis en ree
einde van de angst
voor boze mensenogen
onwetend nu van ons
gestaar in de glazen kast
dag voorbije…
HANAU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Ze hielden zich
lang verscholen
maar hebben steeds
minder angst
ze durven steeds
meer rond te dolen
en de vraag is wie
is nu het bangst
zij die blijven hopen
dat het niet zo vaart
zal lopen
zij die menen
dat het getij nu
anders moet verlopen
steeds vaker kruipen ze
een voor een uit de riolen
de vieze bruine ratten
wie stopt ze…
Hoopvol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 We kunnen toch mekaar omringen
met zorg en liefde zoals ‘t heet,
want enkel klagen helpt niet leven;
een beetje moed en dapperheid
kunnen toch mensen vreugde geven
waar angst en droefheid deze tijd
ons lot bepalen. Durf te kijken
naar schoonheid in het lentegroen,
naar alles wat ons kan verrijken
en zo iets hoopvols rond je doen.…
Bevroren vonken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 onze eigen film
we doen het nog een keer
over, denk ik 's nachts
na het plassen, terug in bed
blijf ik het overdoen
maar jij doet niet mee
en ligt daar maar
de slaap te slapen
die ik zo hard nodig heb
Ik wil niet vluchten
maar moeite doen, vechten
voor wie we kunnen zijn
en toch krijg ik het koud
van jou, ik bevries
van een angst…
Open Deuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
493 Waar angst groeit in moed.
Tegenzin in zin.
Waar mensen leren concurreren
groeien tegenstrijdigheden.
Waar mensen leren samenwerken
groeit geluk.
Daar zwaaien gesloten deuren open.
Daar vlamt de liefste vriendschap op.
Daar worden zware lasten licht.…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Dwars door het dal..
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
444 Overal doorheen
In plaats van
Er omheen
Ogen en oren dicht
En gaan
Diep ademhalen
Loslaten
En zonder denken
De sprong
Wagen
Naar leven
Lopend
Langs de afgrond
Van mijn eigen grenzen
In het vertrouwen
Steeds weer
Een stukje
Van mijzelf
Te vinden
Als ik lief wil hebben
Moet ik een held zijn
En dwars door
Mijn eigen angst…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Paarden zijn ook zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Natuurlijk wil ik geen object zijn
maar mens, een subject
niet volledig vrij misschien
maar ook niet in de hel
van andermans oordeel
want ik negeer niet
dat ik een individuele wij ben
een individuele liefde
die tekortschiet
soms individueel wreed
eigenbelang, kortzichtig
door ingebouwde oogkleppen
tegen mijn nerveuze angst
voor…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…