3483 resultaten.
Gedeeld verlangen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 zoeken wij
een eeuwigheid naar elkaar
en die gelukzaligheid
wij voeren langszij
maar wij wisten niet hoe
wij bij elkander aan
boord konden springen
er waren lastige obstakels
als open wonden omringd
door berggraniet
de vastgeroeste ophaalbruggen
van een beschadigd verleden
wij keken door de kieren
van onze gordijnen
even maar
want bang…
Oekraïne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 Zovelen zijn nu echt betrokken
en delen van hun huis en geld
maar bovenal hun liefdesgaven,
dat mag met ere zijn vermeld;
en dat er ooit zal vrede groeien
al duurt het ook misschien nog lang;
laat ons de hoop maar niet verliezen:
geduld en moed maken niet bang.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Je bent bang
dat het niet goed komt
je zou niet weten hoe
....Je gezicht zegt: laat me
....zolang maar met rust
--------------------------------------------
Blijf, we zijn getrouwd
om contact te hebben
dat is normaal
....een intieme harmonie
....van jouw en mijn normaal
Nog steeds ontdekken we
samen stukjes van de wereld
en nieuwe…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 ================
Ze komen uit het niets, uit een andere tijd,
láng voor ons, bang voor ons.…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Jij zegt, open je ogen maar, en streelt mij met
een klein gebaar, je hand voel ik zacht langs
mijn wang, en plots ben ik voor niets meer
bang, als ik je in je ogen kijk, voel ik mij kalm
en hemels rijk.…
Schrijven...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Wij zijn niet bang,
voor juffrouw Tang.
Zij spuugde vuur.
Dit was van korte duur,
er kwam een ander, maar,
met duizend sproetjes
en vuurrood haar.
Het leren ging nu als op slofjes,
met veel gelach en lol.
Ik leerde netjes schrijven,
als toetje toe, een aai over mijn bol.
Lesgeven was een feest, ja ’t is waar.…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 De Oekraïense aarde
vol gezegende groeikracht
dreunt onder zwaar geschut
voetstappen van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen…
Femme fatale
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
493 ze doet niet aan goedheid
houdt van slechtheid
verslindt slachtoffers
in haar valse echtheid
ze mijden haar en zoeken haar op
zijn bang en gefascineerd
ze leeft zonder om te kijken
in verdorvenheid gedisciplineerd
haar eigen normen en waarden
met haar zelfverzonnen maatstaven
verbloemen haar manier om regels
systematisch te ondergraven…
losse eindjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
506 van gestuntel met de deur
een grapje dat in het water valt
maakt me zacht net als
mijn hart als iemand zachtjes zingt
ik smelt van de beller die zegt:
ik ben verkeerd verbonden
een schitterende scherf op de
stoep doet me weerloos stilstaan
zo gaat het ook met een
geknakte bloem en het
geluid van een brommobiel
de kleine bange…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten
dat die uit het niets
zomaar opkomt
dat samen tot beleving
brengen op een
nog nooit gelopen pad
en dan de magische
kracht van het onbekende
in verleidelijkheid ervaren
ondanks het mystiek gevaar
altijd stukje bij beetje
omkijkend met een
een bang…
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In rechte rij, dan weer een ruime bocht;
over hard ivoor en zachte vliezen,
die vol bange spanning stijf bevriezen.
Het glazen oog vindt, waarnaar werd gezocht.
Gaatjes en bruine plekjes in het gebit
zijn betrapt euvel, voelen zich verslagen.
Maar de speurder is voldaan na diens rit.…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen
voordat je het wist
en ja je miste hem
hij gaf goede raad
op problemen hoe
hij daaraan komt is
onbekend en vaag
ik heb hem geen vragen
gesteld bang…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 bij zijn terugkeer
spreekt hij zijn kompaan
helder toe legt behoedzaam
de vinger op gekneusde plekken
kalm, rationeel,
geen radeloos woord ontsnapt
aan de lippen van deze
vastberaden man
in alle bange uren
staat hij zijn spitsbroeder bij
onwetend nog van het einde
dat alleen hij kan vertellen…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Het afscheid zuur, maar voor de dood niet bang.…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Bang ben ik niet
voor zij die alles hoort,
hij
gooide het eerder overboord.
Dat zij
hem nu weer hoort,
horen wil,
ondanks zijn
voormalige gril,
is deel
van het mysterie.…
Zinkgat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
250 dat het gauw voorbij zal zijn
dat ik niet hier ben, niet nu
dat ik alles voel wat ik niet wil
dat ik niets voel behalve afkeer
dat ik in een zinkgat gevallen ben
dat ik misschien wel gefilmd word en
dat ik niet herkenbaar ben, hij wel, zo-
dat ik een bewijs heb
dat ik durf te laten zien
dat ik niet weet wie hij is
dat ik bang ben voor…
verbannen naar dit oord
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
368 vader
tot tranen geslagen titanen
soms komt een held langs
zo mijn verlangen opzwelt
maar hij uitgeteld vertrekt
als ik hem wel houden wil
een grillig gevolg der straf
van de maffiose Olympiërs
één keer is het wel gelukt
verrukt van de aanvoerder
paardenknutselaar pur sang
welke ik begeerde tot man
zeven gelukkige jaren lang
doch bang…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind
in zijn weelderige haar
als die trein dan toch wegrijdt
en hij achterblijft
met een bloemrijk stofje
gedrapeerd in zijn handen
waarin hij zijn neus
vanzelfsprekend
nog één keer steekt
Laat hem lekker zijn gang gaan
zonder bang…
Samen vooruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 vervagen
kijken we recht in het heldere zonlicht
klaar om de hele wereld te dragen
Je vingers verstrengeld in de mijne
langs de grachten het terras en de muren
geen twijfel meer die kan verschijnen
dit gaat veel langer dan een nacht duren
Ik voel je baardhaar tegen mijn wang
een diepe zucht van puur genieten
we zijn allang niet meer samen bang…
De bloemen stinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
129 Calimeros /kiele ka-kaka/
bovenop de levende berg
/boem boem bommer-erg/
vegen hun gat niet af
halen achter hun masker
/spit spat spotterkop/
het gelijk van hun pose
/poeh poeh poep haha/
smoren /smuil-smiecht-lala/
tegenspraak en tegenstand
in bang banger bangst
en bloemen op het graf
Ach en wee helaas jaja
van de dap-dapper-dwazen…
Hoedenspeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
72 (voor Hans Andreus)
De prenatale doem achtervolgde jou
levenslang
de hoedenspeld van jouw moeder
maakte jou jouw hele leven bang
de moord op jouw tweelingbroer
had ook op jou kunnen zijn
jij zocht andere gevaren op
geronseld voor het Oostfront
geduwd door jouw grootouders
ontplofte er een granaat
en was jij er bijna geweest
die hoedenspeld…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.
Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van de aarde en haar kille band,
vergeten is de harde tijd.…
Achter je raam...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.098 Je bent zo bang
staat hier al zó lang;
en tijd en regen tikken door.
Waar moet je heen,
zo heel alleen,
De wereld haalt jou steeds naar beneden.
Je zegt: "k moet gaan,
'k wil hier vandaan"
steeds op de vlucht voor:
ach, je weet het zelf niet.
Je voelt je ziek,
zo in paniek,
en diep van binnen schreeuw jij het uit!…
de weg
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.033 Luister naar mij, laat me voelen dat ik door jou word gehoord
Ik ben niet sterk, ik ben niet stoer, eerder kwetsbaar en bang.
Door jouw begrip deel je op een positieve wijze met ons deze strijd
De slagingspercentages van de aanstaande behandelingen maken mij bang
Of wij ooit een kindje kunnen krijgen zullen we weten met de tijd.…
Als de wereld overweldigt
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
616 '
ik ben niet gek, gewoon begaafd
hoe vertel je dat een psychiater
die in haar medicijnboek graaft
Binnenkort heb ik een feestje,
mijn hoofd denkt spontaan 'oh wat leuk'
dan begin ik al snel te huilen
hard geluid geeft mij een deuk
Een vriend die binnenkomt,
zijn energie die binnendromt,
het overvalt me en maakt bang:
'is er…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Hoe eindloos zal me ook déze winter duren,
Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang!
Ik denk aan U, als in de blanke vaarten
De blauwe schijning van de hemel valt,
Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte
Goudglanst der weiden welig esmerald.…
vergeten liefde
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.899 niet zien schijnen
donkere wolken pakken samen
geluk dat door wind is weggevaagd
in dertig ontroostbare jaren
maar daar waar het einde komt
staat een man verbaasd te kijken
zonder een vraag te stellen
slaat hij een arm om haar heen
hij zegt haar dat huilen mag
in een wereld vol met tranen
waarin het leven wordt gevreesd
door angst van bange…
Fossiel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
848 In een knip
Een subtiele wenk
(De wenkbrauw die buigt
De frons die één tik lang dieper snijdt)
Vond ik de kracht
Om een scharlaken gloed te bewaren
Mijn kroost stoof de deur uit
Geloof ik en ik groef me in
Onder dons en haren en huid
Huiverend voor een bang begin
De haard gaf gensters af
De hond die aan mijn ijsklompen sliep
Sloeg kermend…
French Kiss
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.557 Ik slaap nu slecht
voel me zo bang
gedachten zijn te vol.
Ik wil nú weten
wat jij dan voelt
als wij elkaar weer zien.
Hou dit niet vol
ga langzaam stuk
heb je nog steeds ontzien.
Dus kus ik jou
nu heel intiem
mijn tong bij jou erin
en antwoord jij
je tong naar mij
is dát een echt begin.…
Barsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
886 regeert jouw lichaam
en geest
nu wil je
niet zijn
niemand zien
niet herinnerd worden
aan het onontkoombare
van de waarheid
een waarheid die
in de weerschijn van het heden
de toekomst
zo onzeker
onbetrouwbaar zichtbaar maakt
jouw verleden herschreef
in de scherven
van een leven
dat nooit compleet
het jouwe is geweest
bevend
bang…